Mahābhārata · Adhyāya 11.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.5.1
यदिदं धर्मगहनं बुद्ध्या समनुबुध्यते ।
एतद्विस्तरतः सर्वं बुद्धिमार्गं प्रशंस मे ॥ ११.५.१ ॥
Erkläre mir ausführlich den ganzen Pfad des Verstandes, durch den diese tiefe Sache des Dharma vollständig begriffen wird.
11.5.2
अत्र ते सर्वयिष्यामि नमस्कृत्वा स्वयम्भुवे ।
यथा संसारगहनं वदन्ति परमर्षयः ॥ ११.५.२ ॥
Hier will ich dir alles sagen, nachdem ich mich vor dem Selbstseienden verneigt habe, so wie die großen Weisen den tiefen Wald des saṃsāra beschreiben.
11.5.3
कश्चिन्महति कान्तारे वर्तमानो द्विजः किल ।
महद्दुर्गमनुप्राप्तो वनं क्रव्यादसङ्कुलम् ॥ ११.५.३ ॥
Ein gewisser Zweimalgeborener, der in einem großen Wald lebte, geriet in große Gefahr, als er einen von fleischfressenden Tieren wimmelnden Wald erreichte.
11.5.4
सिंहव्याघ्रगजर्क्षौघैरतिघोरमहास्वनैः ।
पिशितादैरतिभयैर्महोग्राकृतिभिस्तथा ॥ ११.५.४ ॥
Mit Scharen von Löwen, Tigern, Elefanten und Bären, mit sehr furchtbaren gewaltigen Brüllen, mit Fleischfressern von sehr schrecklicher und wilder Gestalt.
11.5.5
समन्तात्सम्परिक्षिप्तं यस्माद्द्रष्टुर्महद्भयम् ।
तदस्य दृष्ट्वा हृदयमुद्वेगमगमत्परम् ॥ ११.५.५ ॥
Von allen Seiten umschlossen, befiel den Schauenden großer Schrecken; als er dies sah, geriet sein Herz in höchste Erregung.
11.5.6
अभ्युच्छ्रयन्ति रमाणि विक्रियाश्च परन्तप ।
स तद्वनं व्यनुसरन्सम्प्रधावन्नितस्ततः ॥ ११.५.६ ॥
O Vernichter der Feinde, dort erheben sich erfreuliche Dinge und Veränderungen; er irrte durch jenen Wald und lief hierhin und dorthin.
11.5.7
वीक्षमाणो दिशः सर्वाः शरणं क्व भवेदिति ।
स तेषां नाशमन्विच्छन्प्रद्रुतो भयपीडितः।
न च निर्याति वै दूरं न वा तैर्विप्रयुज्यते ॥ ११.५.७ ॥
Nach allen Richtungen blickend und überlegend, wo Zuflucht zu finden sei, floh er, ihren Untergang suchend, von Furcht gequält; er entfernte sich nicht weit und trennte sich nicht von ihnen.
11.5.8
अथापश्यद्वनं गूढं समन्ताद्वागुरावृतम् ।
बाहुभ्यां सम्परिष्वक्तः स्त्रिया परमघोरया ॥ ११.५.८ ॥
Dann sah er einen verborgenen Wald, rings von einem Netz umgeben, und er war von einer überaus schrecklichen Frau umarmt.
11.5.9
पञ्चशीर्षधरैर्नागैः शैलैरिव समुन्नतैः ।
नभःस्पृशैर्महावृक्षैः परिक्षिप्तं महावनम् ॥ ११.५.९ ॥
Dieser große Wald war umringt von Schlangen mit fünf Köpfen und von großen Bäumen, hoch wie Berge, den Himmel berührend.
11.5.10
वनमध्ये च तत्राभूदुदपानः समावृतः ।
वल्लीभिस्तृणनद्धाभिर्गूढाभिरभिसंवृतः ॥ ११.५.१० ॥
Mitten in diesem Wald war ein Brunnen, bedeckt und umhüllt von verborgenen Ranken, mit Gras gebunden.
11.5.11
पपात स द्विजस्तत्र निगूढे सलिलाशये ।
विलग्नश्चाभवत्तस्मिँल्लतासन्तानसङ्कुले ॥ ११.५.११ ॥
Jener Zweimalgeborene fiel dort in das verborgene Wasserbecken und blieb im dichten Gewirr der Ranken hängen.
11.5.12
पनसस्य यथा जातं वृन्तबद्धं महाफलम् ।
स तथा लम्बते तत्र ह्यूर्ध्वपादो ह्यधः शिराः ॥ ११.५.१२ ॥
Wie eine große Jackfrucht, am Baum gewachsen und an ihrem Stiel hängend, so hing er dort, die Füße nach oben und den Kopf nach unten.
11.5.13
अथ तत्रापि चान्योऽस्य भूयो जात उपद्रवः ।
कूपमध्ये महानागमपश्यत महाबलम् ॥ ११.५.१३ ॥
Dort aber traf ihn abermals ein weiteres Unheil: Mitten im Brunnen sah er eine große Schlange von gewaltiger Kraft.
11.5.14
कूपपीनाहवेलायामपश्यत् महागजम् ॥ ११.५.१४ ॥
Zur Zeit, als der Brunnenrand gefüllt war, sah er einen großen Elefanten.
11.5.15
षड्वक्त्रं कृष्णशबलं द्विषट्कपदचारिणम् ।
क्रमेण परिसर्पन्तं वल्लीवृक्षसमावृतम् ॥ ११.५.१५ ॥
Sechsgesichtig, schwarz und gefleckt, auf zwölf Füßen schreitend, allmählich kriechend, von Ranken und Bäumen umgeben.
11.5.16
तस्य शाखाप्रशाखासु वृक्षशाखावलम्बिनः ।
नानारूपा मधुकरा घोररूपा भयावहाः ॥ ११.५.१६ ॥
Auf seinen Zweigen und Ästchen, von den Ästen des Baumes herabhängend, waren Bienen von vielerlei Gestalt, von schrecklicher Form und Furcht bringend.
11.5.17
आसते मधु संवृत्य पूर्वमेव निकेतजाः ।
भूयोभूयः समीहन्ते मधूनि भरतर्षभ ॥ ११.५.१७ ॥
In ihren Waben geboren, sitzen sie da, nachdem sie schon Honig gesammelt haben, und immer wieder suchen sie Honig, o Stier der Bharatas.
11.5.18
स्वादनीयानि भूतानां यैर्बालो न वितृप्यते ।
तेषां मधूनां बहुधा धारा प्रस्रवते तदा ॥ ११.५.१८ ॥
Süß für die Lebewesen, an denen sich das Kind nie sättigt; dann fließt ein Strom dieser Honige auf vielerlei Weise hervor.
11.5.19
आलम्बमानः स पुमान्धारां पिबति सर्वदा ।
न चास्य तृष्णा विरता पिबमानस्य सङ्कटे ॥ ११.५.१९ ॥
Jener Mann, sich festhaltend, trinkt immer von dem Strom; doch auch im Trinken in der Gefahr hört sein Durst nie auf.
11.5.20
अभीप्सति च तां नित्यमतृप्तः स पुनः पुनः ।
न चास्य जीविते राजन्निर्वेदः समजायत ॥ ११.५.२० ॥
Unbefriedigt begehrt er sie immer wieder; und, o König, in seinem Leben erwacht kein Überdruss.
11.5.21
तत्रैव च मनुष्यस्य जीविताशा प्रतिष्ठिता ।
कृष्णाः श्वेताश्च तं वृक्षं निकृन्तन्ति स्म मूषिकाः ॥ ११.५.२१ ॥
Eben dort ist die Lebenshoffnung des Menschen befestigt; schwarze und weiße Mäuse nagten an jenem Baum.
11.5.22
व्यालैश्च तद्वनं दुर्गं स्त्रिया च परमोग्रया ।
कूपाधस्ताच्च नागेन पीनाहे कुञ्जरेण च ॥ ११.५.२२ ॥
Jener Wald, schwer zu durchqueren, war voller wilder Tiere; dort war auch eine überaus grimmige Frau; unter dem Brunnen waren eine Schlange und ein großer Elefant.
11.5.23
वृक्षप्रपाताच्च भयं मूषिकेभ्यश्च पञ्चमम् ।
मधुलोभान्मधुकरैः षष्ठमाहुर्महद्भयम् ॥ ११.५.२३ ॥
Die Furcht, vom Baum zu fallen, die Furcht vor den Mäusen, die fünfte; und aus Gier nach Honig die Bienen, die sechste große Gefahr — so sagt man.
11.5.24
एवं स वसते तत्र क्षिप्तः संसारसागरे ।
न चैव जीविताशायां निर्वेदमुपगच्छति ॥ ११.५.२४ ॥
So wohnt er dort, in den Ozean des weltlichen Daseins geworfen, und in seiner Lebenshoffnung erlangt er keine Entsagung.