மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.5.1
यदिदं धर्मगहनं बुद्ध्या समनुबुध्यते ।
एतद्विस्तरतः सर्वं बुद्धिमार्गं प्रशंस मे ॥ ११.५.१ ॥
தர்மத்தின் ஆழமான இந்த விஷயம் புத்தியால் முழுமையாக அறியப்படுகிறதோ, அந்த முழு புத்தி-வழியையும் எனக்கு விரிவாக எடுத்துரைப்பாயாக.
11.5.2
अत्र ते सर्वयिष्यामि नमस्कृत्वा स्वयम्भुवे ।
यथा संसारगहनं वदन्ति परमर्षयः ॥ ११.५.२ ॥
இங்கு நான் உனக்கு அனைத்தையும் கூறுவேன்; சுயம்புவை வணங்கி, பரம ரிஷிகள் சம்சாரமாகிய ஆழ்வனத்தை விவரிப்பதுபோல்.
11.5.3
कश्चिन्महति कान्तारे वर्तमानो द्विजः किल ।
महद्दुर्गमनुप्राप्तो वनं क्रव्यादसङ्कुलम् ॥ ११.५.३ ॥
ஒரு பெரிய காட்டில் ஒரு இருபிறப்பாளன் இருந்தான்; அவன் மாமிசம் உண்ணும் விலங்குகள் நிறைந்த காட்டில் பெரும் ஆபத்தை அடைந்தான்.
11.5.4
सिंहव्याघ्रगजर्क्षौघैरतिघोरमहास्वनैः ।
पिशितादैरतिभयैर्महोग्राकृतिभिस्तथा ॥ ११.५.४ ॥
சிங்கங்கள், புலிகள், யானைகள், கரடிகளின் கூட்டங்களாலும், மிகக் கொடிய பெரும் முழக்கங்களாலும், மாமிசம் உண்ணும் அச்சமூட்டும் கொடிய உருவங்களாலும்.
11.5.5
समन्तात्सम्परिक्षिप्तं यस्माद्द्रष्टुर्महद्भयम् ।
तदस्य दृष्ट्वा हृदयमुद्वेगमगमत्परम् ॥ ११.५.५ ॥
நான்கு பக்கமும் சூழப்பட்டிருந்ததால், காண்பவனுக்கு பெரும் அச்சம் உண்டானது; அதைக் கண்டு அவன் இதயம் மிகுந்த கலக்கம் அடைந்தது.
11.5.6
अभ्युच्छ्रयन्ति रमाणि विक्रियाश्च परन्तप ।
स तद्वनं व्यनुसरन्सम्प्रधावन्नितस्ततः ॥ ११.५.६ ॥
பரந்தபா, அங்கே இன்பமான பொருட்களும் மாற்றங்களும் எழுகின்றன. அவன் அந்தக் காட்டில் இங்கும் அங்குமாக அலைந்தும் ஓடியும் திரிந்தான்.
11.5.7
वीक्षमाणो दिशः सर्वाः शरणं क्व भवेदिति ।
स तेषां नाशमन्विच्छन्प्रद्रुतो भयपीडितः।
न च निर्याति वै दूरं न वा तैर्विप्रयुज्यते ॥ ११.५.७ ॥
எல்லாத் திசைகளிலும் பார்த்தவாறு, எங்கே அடைக்கலம் கிடைக்கும் என்று எண்ணினான். அச்சத்தால் வருந்தி, அவர்களின் அழிவை நாடி ஓடினான்; அவன் தொலைவு செல்லவில்லை, அவர்களிடமிருந்து பிரியவும் இல்லை.
11.5.8
अथापश्यद्वनं गूढं समन्ताद्वागुरावृतम् ।
बाहुभ्यां सम्परिष्वक्तः स्त्रिया परमघोरया ॥ ११.५.८ ॥
பிறகு அவன் மறைந்திருந்த ஒரு காட்டைக் கண்டான்; அது எல்லாப் பக்கங்களிலும் வலையால் சூழப்பட்டிருந்தது. அவன் மிகக் கொடிய ஒரு பெண்ணின் கரங்களால் தழுவப்பட்டிருந்தான்.
11.5.9
पञ्चशीर्षधरैर्नागैः शैलैरिव समुन्नतैः ।
नभःस्पृशैर्महावृक्षैः परिक्षिप्तं महावनम् ॥ ११.५.९ ॥
ஐந்து தலைகளைத் தாங்கிய பாம்புகளாலும், உயர்ந்த மலைகளைப் போன்றவையும் வானைத் தொடுபவையுமான பெரிய மரங்களாலும் அந்தப் பெருங்காடு சூழப்பட்டிருந்தது.
11.5.10
वनमध्ये च तत्राभूदुदपानः समावृतः ।
वल्लीभिस्तृणनद्धाभिर्गूढाभिरभिसंवृतः ॥ ११.५.१० ॥
அந்தக் காட்டின் நடுவில் ஒரு கிணறு இருந்தது; அது புல்லால் கட்டப்பட்ட, மறைந்திருக்கும் கொடிகளால் மூடப்பட்டு சூழப்பட்டிருந்தது.
11.5.11
पपात स द्विजस्तत्र निगूढे सलिलाशये ।
विलग्नश्चाभवत्तस्मिँल्लतासन्तानसङ्कुले ॥ ११.५.११ ॥
அந்த இருமுறை பிறந்தவன் அங்கே மறைந்திருந்த நீர்த்தேக்கத்தில் விழுந்தான்; கொடிகளின் அடர்ந்த சிக்கலில் அவன் பிடிபட்டான்.
11.5.12
पनसस्य यथा जातं वृन्तबद्धं महाफलम् ।
स तथा लम्बते तत्र ह्यूर्ध्वपादो ह्यधः शिराः ॥ ११.५.१२ ॥
பலா மரத்தில் விளைந்து காம்பில் தொங்கும் பெரிய பழம் போல, அவன் அங்கே பாதங்கள் மேலும் தலை கீழுமாகத் தொங்கினான்.
11.5.13
अथ तत्रापि चान्योऽस्य भूयो जात उपद्रवः ।
कूपमध्ये महानागमपश्यत महाबलम् ॥ ११.५.१३ ॥
அங்கும் அவனுக்கு மீண்டும் வேறொரு இடர் தோன்றியது. கிணற்றின் நடுவில் பெரிதும் வலிமையான ஒரு பெரிய நாகத்தை அவன் கண்டான்.
11.5.14
कूपपीनाहवेलायामपश्यत् महागजम् ॥ ११.५.१४ ॥
கிணற்றின் நிரம்பிய விளிம்பின் அருகில் ஒரு பெரிய யானையை அவன் கண்டான்.
11.5.15
षड्वक्त्रं कृष्णशबलं द्विषट्कपदचारिणम् ।
क्रमेण परिसर्पन्तं वल्लीवृक्षसमावृतम् ॥ ११.५.१५ ॥
ஆறு முகங்களும், கருப்பும் புள்ளிகளும் கொண்டதும், பன்னிரண்டு கால்களால் நடப்பதும், மெல்ல ஊர்ந்து செல்வதும், கொடிகளும் மரங்களும் சூழ்ந்ததுமான அது.
11.5.16
तस्य शाखाप्रशाखासु वृक्षशाखावलम्बिनः ।
नानारूपा मधुकरा घोररूपा भयावहाः ॥ ११.५.१६ ॥
அதன் கிளைகளிலும் சிறு கிளைகளிலும், மரக்கிளைகளில் தொங்கிய பல வடிவமுள்ள, பயங்கரமான, அச்சம் தரும் தேனீக்கள் இருந்தன.
11.5.17
आसते मधु संवृत्य पूर्वमेव निकेतजाः ।
भूयोभूयः समीहन्ते मधूनि भरतर्षभ ॥ ११.५.१७ ॥
கூடுகளில் பிறந்த அவை முன்பே தேனைச் சேகரித்து அமர்ந்திருக்கின்றன; பரதர்களில் சிறந்தவனே, மீண்டும் மீண்டும் தேனையே தேடுகின்றன.
11.5.18
स्वादनीयानि भूतानां यैर्बालो न वितृप्यते ।
तेषां मधूनां बहुधा धारा प्रस्रवते तदा ॥ ११.५.१८ ॥
உயிரினங்களுக்கு இனிமையானவை, அவற்றால் குழந்தை ஒருபோதும் திருப்தியடைவதில்லை; அந்தத் தேனின் பல வகைப் பாய்ச்சல் அப்போது ஓடுகிறது.
11.5.19
आलम्बमानः स पुमान्धारां पिबति सर्वदा ।
न चास्य तृष्णा विरता पिबमानस्य सङ्कटे ॥ ११.५.१९ ॥
தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் அந்த மனிதன் எப்போதும் அந்த தாரையைப் பருகுகிறான்; ஆபத்தில் பருகும்போதும் அவனுடைய தாகம் ஒருபோதும் தணியவில்லை.
11.5.20
अभीप्सति च तां नित्यमतृप्तः स पुनः पुनः ।
न चास्य जीविते राजन्निर्वेदः समजायत ॥ ११.५.२० ॥
நிறைவடையாத அவன் அதை எப்போதும் மீண்டும் மீண்டும் விரும்புகிறான். ஓ அரசே, அவனுடைய வாழ்க்கையில் வெறுப்பு உண்டாகவில்லை.
11.5.21
तत्रैव च मनुष्यस्य जीविताशा प्रतिष्ठिता ।
कृष्णाः श्वेताश्च तं वृक्षं निकृन्तन्ति स्म मूषिकाः ॥ ११.५.२१ ॥
அங்கேயே மனிதனின் வாழ்வாசை நிலைபெற்றுள்ளது. கருப்பும் வெள்ளையுமான எலிகள் அந்த மரத்தைக் கடித்துக்கொண்டிருந்தன.
11.5.22
व्यालैश्च तद्वनं दुर्गं स्त्रिया च परमोग्रया ।
कूपाधस्ताच्च नागेन पीनाहे कुञ्जरेण च ॥ ११.५.२२ ॥
அந்தக் காடு கொடிய விலங்குகளால் நிறைந்து கடக்க முடியாததாக இருந்தது; அங்கே மிகக் கொடூரமான ஒரு பெண்ணும் இருந்தாள்; கிணற்றின் அடியில் ஒரு பாம்பும், பெரிய யானையும் இருந்தன.
11.5.23
वृक्षप्रपाताच्च भयं मूषिकेभ्यश्च पञ्चमम् ।
मधुलोभान्मधुकरैः षष्ठमाहुर्महद्भयम् ॥ ११.५.२३ ॥
மரத்திலிருந்து விழும் பயம், எலிகளால் வரும் பயம், ஐந்தாவது; தேனின் ஆசையால் தேனீக்களால் வரும் ஆறாவது பெரும் பயம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
11.5.24
एवं स वसते तत्र क्षिप्तः संसारसागरे ।
न चैव जीविताशायां निर्वेदमुपगच्छति ॥ ११.५.२४ ॥
இவ்வாறு அவன் சம்சார சாகரத்தில் வீசப்பட்டவனாக அங்கே வசிக்கிறான்; வாழ்வாசையில் அவன் வெறுப்பை அடைவதில்லை.