مهابهاراتا · أدهيايا 12.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.106.1
न निकृत्या न दम्भेन ब्रह्मन्निच्छामि जीवितुम् ।
नाधर्मयुक्तानिच्छेयमर्थान्सुमहतोऽप्यहम् ॥ १२.१०६.१ ॥
أيها البراهمي، لا أرغب في العيش بالخداع ولا بالرياء. ولا أرغب في ثروات مختلطة بالأدهرما، مهما كانت عظيمة جدًا.
12.106.2
पुरस्तादेव भगवन्मयैतदपवर्जितम् ।
येन पापं न शङ्केत यद्वा कृत्स्नं हितं भवेत् ॥ १२.१०६.२ ॥
أيها الجليل، لقد نبذتُ هذا من قبل، حتى لا يُخشى إثم، أو ليكون الأمر كله نافعًا.
12.106.3
आनृशंस्येन धर्मेण लोके ह्यस्मिञ्जिजीविषुः ।
नाहमेतदलं कर्तुं नैतन्मय्युपपद्यते ॥ १२.१०६.३ ॥
في هذا العالم، وأنا أرغب في العيش بالرحمة والدهرما، لست قادرًا على فعل هذا، وهذا لا يليق بي.
12.106.4
उपपन्नस्त्वमेतेन यथा क्षत्रिय भाषसे ।
प्रकृत्या ह्युपपन्नोऽसि बुद्ध्या चाद्भुतदर्शनः ॥ १२.१०६.४ ॥
أيها الكشатرية، أنت متصف بهذا كما تقول. بطبعك أنت متصف به حقًا، وبعقلك أنت ذو هيئة عجيبة.
12.106.5
उभयोरेव साह्यार्थे यतिष्ये तव तस्य च ।
संश्लेषं वा करिष्यामि शाश्वतं ह्यनपायिनम् ॥ १२.१०६.५ ॥
من أجل مساعدتكما كليكما سأسعى، لأجلك ولأجله أيضًا. سأحقق اتحادًا دائمًا لا يزول.
12.106.6
त्वादृशं हि कुले जातभनृशंसं बहुश्रुतम् ।
अमात्यं को न कुर्वीत राज्यप्रणयकोविदम् ॥ १२.१०६.६ ॥
من ذا الذي لا يعيّن وزيرًا مثلك، مولودًا في أسرة كريمة، رحيمًا، واسع العلم، خبيرًا بشؤون المملكة؟
12.106.7
यस्त्वं प्रव्राजितो राज्याद्व्यसनं चोत्तमं गतः ।
आनृशंस्येन वृत्तेन क्षत्रियेच्छसि जीवितुम् ॥ १२.१०६.७ ॥
أيها الكشتريّ، أنت الذي طُرد من المملكة ووقع في بلاء عظيم، أتريد أن تعيش بالرفق وحسن السلوك؟
12.106.8
आगन्ता मद्गृहं तात वैदेहः सत्यसंगरः ।
अथाहं तं नियोक्ष्यामि तत्करिष्यत्यसंशयम् ॥ १२.१०६.८ ॥
يا عزيزي، سيأتي ملك فيدهَ الوفيّ بعهده إلى بيتي، فأوليه المنصب، وسيفعل ذلك بلا شك.
12.106.9
तत आहूय वैदेहं मुनिर्वचनमब्रवीत् ।
अयं राजकुले जातो विदिताभ्यन्तरो मम ॥ १२.१०६.९ ॥
ثم استدعى الحكيم ملك فيده وقال هذه الكلمات: «هذا وُلد في أسرة ملكية، وهو معروف لي في أعمق أعماقي.»
12.106.10
आदर्श इव शुद्धात्मा शारदश्चन्द्रमा यथा ।
नास्मिन्पश्यामि वृजिनं सर्वतो मे परीक्षितः ॥ १२.१०६.१० ॥
إنه نقيّ الروح كالمرآة، صافٍ كقمر الخريف. لقد امتحنته من كل وجه فلا أرى فيه عيبًا.
12.106.11
तेन ते संधिरेवास्तु विश्वसास्मिन्यथा मयि ।
न राज्यमनमात्येन शक्यं शास्तुममित्रहन् ॥ १२.१०६.११ ॥
ليكن بينك وبينه عهد، وائتمنه كما تأتمنني. يا قاهر الأعداء، لا يمكن حكم المملكة بغير وزير.
12.106.12
अमात्य शुद्ध एव स्याद्बुद्धिसंपन्न एव वा ।
तस्माच्चैव भयं राज्ञः पश्य राज्यस्य योजनम् ॥ १२.१०६.१२ ॥
ليكن الوزير نقيًّا، أو على الأقل ذا حكمة. فانظر إذن أين يكمن خطر الملك في إدارة المملكة.
12.106.13
धर्मात्मनां क्वचिल्लोके नान्यास्ति गतिरीदृशी ।
तदा राजपुत्रोऽयं सतां मार्गमनुष्ठितः।
असंगृहीतस्त्वेवैष त्वया धर्मपुरोगमः ॥ १२.१०६.१३ ॥
ليس للأبرار في العالم سبيل آخر مثل هذا. فقد سلك هذا ابن الملك طريق الأخيار، لكنك لم تضمّه إلى جانبك؛ إنه من يقدّم الدهرما.
12.106.14
संसेव्यमानः शत्रूंस्ते गृह्णीयान्महतो गणान् ॥ १२.१०६.१४ ॥
إن خدمته جيدًا، فقد يستولي على الجموع الكبيرة من أعدائك.
12.106.15
यद्ययं प्रतियुद्ध्येत स्वकर्म क्षत्रियस्य तत् ।
जिगीषमाणस्त्वां युद्धे पितृपैतामहे पदे ॥ १२.१०६.१५ ॥
وإن قاتل بالمقابلة، فذلك واجب الكشتريّ نفسه، إذ يرغب في التغلب عليك في الحرب من أجل مقعد آبائه وأجداده.
12.106.16
त्वं अपि प्रतियुद्ध्येथा विजिगीषुर्व्रते स्थितः ।
अयुद्ध्वैव नियोगान्मे वशे कुरु हिते स्थितः ॥ १२.१०६.१६ ॥
وأنت كذلك فقاتل بالمقابلة، راغبًا في النصر، ثابتًا على عهدك. دون قتال، أخضعه بأمري، ثابتًا فيما فيه الخير.
12.106.17
स त्वं धर्ममवेक्षस्व हित्वा लोभमसांप्रतम् ।
न च कामान्न च द्रोहात्स्वधर्मं हातुमर्हसि ॥ १२.१०६.१७ ॥
فانظر إلى الدهرما واترك الطمع غير اللائق. لا من الهوى ولا من العداوة يليق بك أن تترك دهرماك الخاص.
12.106.18
नैव नित्यं जयस्तात नैव नित्यं पराजयः ।
तस्माज्जयश्च भोक्तव्यो भोक्तव्यश्च पराजयः ॥ १२.१०६.१८ ॥
يا بني العزيز، ليس النصر دائمًا، ولا الهزيمة دائمة. فالنصر يُستمتع به، والهزيمة أيضًا يُحتمل.
12.106.19
आत्मन्यपि च संदृश्यावृभौ जयपराजयौ ।
निःशेषकारिणां तात निःशेषकरणाद्भयम् ॥ १२.१०६.१९ ॥
وإذ ترى في نفسك النصر والهزيمة كليهما بوضوح، يا بني، يأتي الخوف لمن يعملون عملاً تاماً من العمل التام.
12.106.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं वचनं ब्राह्मणर्षभम् ।
प्रतिपूज्याभिसत्कृत्य पूजार्हमनुमान्य च ॥ १२.१०६.२० ॥
وإذ خوطب بذلك، أجاب ثور البراهمة بهذا القول، مكرماً إياه ومعظماً، ومستأذناً من الجدير بالتبجيل.
12.106.21
यथा ब्रूयान्महाप्राज्ञो यथा ब्रूयान्महाश्रुतः ।
श्रेयस्कामो यथा ब्रूयादुभयोरेव तत्क्षमम् ॥ १२.१०६.२१ ॥
كما يتكلم الحكيم العظيم، وكما يتكلم العالم الجليل، وكما يتكلم طالب الخير، فذلك وحده يليق بالطرفين.
12.106.22
यद्यद्वचनमुक्तोऽस्मि करिष्यामि च तत्तथा ।
एतद्धि परमं श्रेयो न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १२.१०६.२२ ॥
وأي كلمة قيلت لي، سأفعلها كما هي؛ فهذا هو الخير الأعظم، ولا أملك فيه أي تردد.
12.106.23
ततः कौसल्यमाहूय मैथिलो वाक्यमब्रवीत् ।
धर्मतो बुद्धितश्चैव बलेन च जितं मया ॥ १२.१०६.२३ ॥
ثم استدعى كوشالية وقال المايثيلي هذه الكلمات: «لقد غلبني الدهرما والحكمة والقوة معاً».
12.106.24
अहं त्वया चात्मगुणैर्जितः पार्थिवसत्तम ।
आत्मानमनवज्ञाय जितवद्वर्ततां भवान् ॥ १२.१०६.२४ ॥
يا خير الملوك، لقد غلبتني أنت وفضائلك الذاتية؛ فلا تحتقر نفسك، بل تصرّف كمن انتصر.
12.106.25
नावमन्यामि ते बुद्धिं नावमन्ये च पौरुषम् ।
नावमन्ये जयामीति जितवद्वर्ततां भवान् ॥ १२.१०६.२५ ॥
لا أحتقر حكمتك، ولا أحتقر بسالتك الرجولية. ومع ظني بأنني سأنتصر، لا أحتقر؛ فتصرّف كمن قد انتصر.
12.106.26
यथावत्पूजितो राजन्गृहं गन्तासि मे गृहात् ।
ततः संपूज्य तौ विप्रं विश्वस्तौ जग्मतुर्गृहान् ॥ १२.१०६.२६ ॥
أيها الملك، بعد أن تُكرَم حقّ الإكرام في بيتي، ستعود من بيتي إلى بيتك. ثم بعد أن أكرما ذلك البراهمي إكراماً حسناً، ذهب الاثنان مطمئنين إلى بيوتهما.
12.106.27
वैदेहस्त्वथ कौसल्यं प्रवेश्य गृहमञ्जसा ।
प्राद्यार्ध्यमधुपर्कैस्तं पूजार्हं प्रत्यपूजयत् ॥ १२.१०६.२७ ॥
ثم أدخل ملك فيديها كاوشاليا إلى بيته على الفور، وأكرم ذلك الضيف الجدير بالتكريم بماء القدمين والقربان الموقّر ومزيج العسل، ردّاً للتكريم.
12.106.28
ददौ दुहितरं चास्मै रत्नानि विविधानि च ।
एष राज्ञां परो धर्मः समौ जयपराजयौ ॥ १२.१०६.२८ ॥
وأعطاه ابنته وأنواعاً متعددة من الجواهر. هذا هو الواجب الأسمى للملوك: الانتصار والهزيمة سواء.