Mahābhārata · Adhyāya 12.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.106.1
न निकृत्या न दम्भेन ब्रह्मन्निच्छामि जीवितुम् ।
नाधर्मयुक्तानिच्छेयमर्थान्सुमहतोऽप्यहम् ॥ १२.१०६.१ ॥
Ó brâmane, não desejo viver pelo engano nem pela hipocrisia. Tampouco desejaria riquezas maculadas pelo adharma, por maiores que fossem.
12.106.2
पुरस्तादेव भगवन्मयैतदपवर्जितम् ।
येन पापं न शङ्केत यद्वा कृत्स्नं हितं भवेत् ॥ १२.१०६.२ ॥
Ó venerável, já o afastei antes, para que nenhum pecado seja temido, ou para que tudo seja benéfico.
12.106.3
आनृशंस्येन धर्मेण लोके ह्यस्मिञ्जिजीविषुः ।
नाहमेतदलं कर्तुं नैतन्मय्युपपद्यते ॥ १२.१०६.३ ॥
Neste mundo, desejando viver pela compaixão e pelo dharma, não sou capaz de fazer isto, e isto não me convém.
12.106.4
उपपन्नस्त्वमेतेन यथा क्षत्रिय भाषसे ।
प्रकृत्या ह्युपपन्नोऽसि बुद्ध्या चाद्भुतदर्शनः ॥ १२.१०६.४ ॥
Ó kshatriya, és dotado disto, tal como falas. Por natureza és verdadeiramente dotado, e pelo intelecto és de aparência maravilhosa.
12.106.5
उभयोरेव साह्यार्थे यतिष्ये तव तस्य च ।
संश्लेषं वा करिष्यामि शाश्वतं ह्यनपायिनम् ॥ १२.१०६.५ ॥
Pelo auxílio de ambos me esforçarei, por ti e também por ele. Farei uma união duradoura e imperecível.
12.106.6
त्वादृशं हि कुले जातभनृशंसं बहुश्रुतम् ।
अमात्यं को न कुर्वीत राज्यप्रणयकोविदम् ॥ १२.१०६.६ ॥
Quem não nomearia como ministro alguém como tu, nascido de nobre família, compassivo, de vasta erudição e hábil nos assuntos do reino?
12.106.7
यस्त्वं प्रव्राजितो राज्याद्व्यसनं चोत्तमं गतः ।
आनृशंस्येन वृत्तेन क्षत्रियेच्छसि जीवितुम् ॥ १२.१०६.७ ॥
Tu, que foste expulso do reino e caíste em grande infortúnio, ó kṣatriya, desejas viver pela gentileza e pela conduta correta?
12.106.8
आगन्ता मद्गृहं तात वैदेहः सत्यसंगरः ।
अथाहं तं नियोक्ष्यामि तत्करिष्यत्यसंशयम् ॥ १२.१०६.८ ॥
Querido, o rei de Videha, fiel à sua palavra, virá à minha casa. Então eu o nomearei, e ele certamente o fará.
12.106.9
तत आहूय वैदेहं मुनिर्वचनमब्रवीत् ।
अयं राजकुले जातो विदिताभ्यन्तरो मम ॥ १२.१०६.९ ॥
Então o sábio chamou o rei de Videha e disse estas palavras: 'Este nasceu em uma família real e me é bem conhecido no íntimo.'
12.106.10
आदर्श इव शुद्धात्मा शारदश्चन्द्रमा यथा ।
नास्मिन्पश्यामि वृजिनं सर्वतो मे परीक्षितः ॥ १२.१०६.१० ॥
Ele é puro de espírito, como um espelho, e claro como a lua de outono. Eu o testei de todas as formas e não vejo nele nenhuma falta.
12.106.11
तेन ते संधिरेवास्तु विश्वसास्मिन्यथा मयि ।
न राज्यमनमात्येन शक्यं शास्तुममित्रहन् ॥ १२.१०६.११ ॥
Que haja aliança entre ti e ele, e confia nele como confias em mim. Ó destruidor de inimigos, um reino não pode ser governado sem um ministro.
12.106.12
अमात्य शुद्ध एव स्याद्बुद्धिसंपन्न एव वा ।
तस्माच्चैव भयं राज्ञः पश्य राज्यस्य योजनम् ॥ १२.१०६.१२ ॥
Que o ministro seja puro, ou pelo menos dotado de sabedoria. Portanto, observa onde reside o perigo para o rei na gestão do reino.
12.106.13
धर्मात्मनां क्वचिल्लोके नान्यास्ति गतिरीदृशी ।
तदा राजपुत्रोऽयं सतां मार्गमनुष्ठितः।
असंगृहीतस्त्वेवैष त्वया धर्मपुरोगमः ॥ १२.१०६.१३ ॥
Para os justos não há, em lugar algum do mundo, outro caminho semelhante. Então este filho do rei seguiu a senda dos bons, mas tu não o trouxeste para o teu lado; ele é quem coloca o dharma à frente.
12.106.14
संसेव्यमानः शत्रूंस्ते गृह्णीयान्महतो गणान् ॥ १२.१०६.१४ ॥
Se fores bem servido por ti, ele poderá apoderar-se das grandes hostes dos teus inimigos.
12.106.15
यद्ययं प्रतियुद्ध्येत स्वकर्म क्षत्रियस्य तत् ।
जिगीषमाणस्त्वां युद्धे पितृपैतामहे पदे ॥ १२.१०६.१५ ॥
Se ele contra-atacar, esse é o dever próprio do kṣatriya, pois deseja vencer-te em batalha pelo trono de seus pais e avós.
12.106.16
त्वं अपि प्रतियुद्ध्येथा विजिगीषुर्व्रते स्थितः ।
अयुद्ध्वैव नियोगान्मे वशे कुरु हिते स्थितः ॥ १२.१०६.१६ ॥
Também tu deves contra-atacar, desejando a vitória e firme no teu voto. Sem combater, submete-o pelo meu comando, permanecendo no que é benéfico.
12.106.17
स त्वं धर्ममवेक्षस्व हित्वा लोभमसांप्रतम् ।
न च कामान्न च द्रोहात्स्वधर्मं हातुमर्हसि ॥ १२.१०६.१७ ॥
Portanto, olha para o dharma e abandona a cobiça imprópria. Nem por desejo nem por hostilidade te convém abandonar o teu próprio dharma.
12.106.18
नैव नित्यं जयस्तात नैव नित्यं पराजयः ।
तस्माज्जयश्च भोक्तव्यो भोक्तव्यश्च पराजयः ॥ १२.१०६.१८ ॥
Querido filho, a vitória nunca é constante, nem a derrota. Por isso a vitória deve ser desfrutada, e a derrota também deve ser suportada.
12.106.19
आत्मन्यपि च संदृश्यावृभौ जयपराजयौ ।
निःशेषकारिणां तात निःशेषकरणाद्भयम् ॥ १२.१०६.१९ ॥
Vendo bem a vitória e a derrota também em ti mesmo, querido filho, o temor surge para os que agem por completo, da ação completa.
12.106.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं वचनं ब्राह्मणर्षभम् ।
प्रतिपूज्याभिसत्कृत्य पूजार्हमनुमान्य च ॥ १२.१०६.२० ॥
Assim interpelado, respondeu estas palavras ao touro dos brâmanes, honrando-o, mostrando respeito e pedindo licença ao digno de veneração.
12.106.21
यथा ब्रूयान्महाप्राज्ञो यथा ब्रूयान्महाश्रुतः ।
श्रेयस्कामो यथा ब्रूयादुभयोरेव तत्क्षमम् ॥ १२.१०६.२१ ॥
Como falaria o muito sábio, como falaria o muito erudito, como falaria quem deseja o bem, isso é o que convém a ambos.
12.106.22
यद्यद्वचनमुक्तोऽस्मि करिष्यामि च तत्तथा ।
एतद्धि परमं श्रेयो न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १२.१०६.२२ ॥
Qualquer palavra que me tenha sido dita, eu a farei assim; este é o bem supremo, e não tenho nenhuma dúvida a respeito.
12.106.23
ततः कौसल्यमाहूय मैथिलो वाक्यमब्रवीत् ।
धर्मतो बुद्धितश्चैव बलेन च जितं मया ॥ १२.१०६.२३ ॥
Então, chamando Kauśalya, o maithila disse estas palavras: «Fui vencido pelo dharma, pela sabedoria e também pela força.»
12.106.24
अहं त्वया चात्मगुणैर्जितः पार्थिवसत्तम ।
आत्मानमनवज्ञाय जितवद्वर्ततां भवान् ॥ १२.१०६.२४ ॥
Ó melhor dos reis, fui vencido por ti e pelas tuas próprias virtudes; não te desprezes, mas comporta-te como quem venceu.
12.106.25
नावमन्यामि ते बुद्धिं नावमन्ये च पौरुषम् ।
नावमन्ये जयामीति जितवद्वर्ततां भवान् ॥ १२.१०६.२५ ॥
Não desprezo a tua sabedoria, nem desprezo o teu valor viril. Pensando «vencerei», não desprezo; conduz-te como quem já venceu.
12.106.26
यथावत्पूजितो राजन्गृहं गन्तासि मे गृहात् ।
ततः संपूज्य तौ विप्रं विश्वस्तौ जग्मतुर्गृहान् ॥ १२.१०६.२६ ॥
Ó rei, devidamente honrado na minha casa, irás para a tua casa a partir da minha. Então, tendo honrado bem aquele brâmane, os dois foram para as suas casas, tranquilizados.
12.106.27
वैदेहस्त्वथ कौसल्यं प्रवेश्य गृहमञ्जसा ।
प्राद्यार्ध्यमधुपर्कैस्तं पूजार्हं प्रत्यपूजयत् ॥ १२.१०६.२७ ॥
Então o rei de Videha levou rapidamente Kauśalya para a sua casa e, em retribuição, honrou aquele hóspede digno com água para os pés, a oferenda de respeito e a mistura de mel.
12.106.28
ददौ दुहितरं चास्मै रत्नानि विविधानि च ।
एष राज्ञां परो धर्मः समौ जयपराजयौ ॥ १२.१०६.२८ ॥
Deu-lhe a sua filha e diversas joias. Este é o dever supremo dos reis: vitória e derrota são iguais.