மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.106.1
न निकृत्या न दम्भेन ब्रह्मन्निच्छामि जीवितुम् ।
नाधर्मयुक्तानिच्छेयमर्थान्सुमहतोऽप्यहम् ॥ १२.१०६.१ ॥
பிராமணரே, வஞ்சனையாலும் வெளிவேஷத்தாலும் வாழ நான் விரும்பவில்லை. அதர்மத்தோடு கலந்த செல்வத்தை, அது எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், நான் விரும்பமாட்டேன்.
12.106.2
पुरस्तादेव भगवन्मयैतदपवर्जितम् ।
येन पापं न शङ्केत यद्वा कृत्स्नं हितं भवेत् ॥ १२.१०६.२ ॥
வணக்கத்திற்குரியவரே, இதை நான் முன்பே ஒதுக்கிவிட்டேன். இதனால் பாவம் ஏற்படும் என்ற அச்சமோ, அல்லது முழுமையான நன்மை ஏற்படுமோ என்பதோ இல்லாதிருக்கும்.
12.106.3
आनृशंस्येन धर्मेण लोके ह्यस्मिञ्जिजीविषुः ।
नाहमेतदलं कर्तुं नैतन्मय्युपपद्यते ॥ १२.१०६.३ ॥
இந்த உலகில் இரக்கமும் தர்மமும் கொண்டு வாழ விரும்புகிறேன். இதைச் செய்ய நான் தகுதியுடையவன் அல்லேன்; இது என்னிடம் பொருந்தாது.
12.106.4
उपपन्नस्त्वमेतेन यथा क्षत्रिय भाषसे ।
प्रकृत्या ह्युपपन्नोऽसि बुद्ध्या चाद्भुतदर्शनः ॥ १२.१०६.४ ॥
க்ஷத்திரியனே, நீ சொல்வதைப் போலவே இதனால் நிறைந்தவனாக இருக்கிறாய். இயல்பாகவே நீ நிறைந்தவன்; அறிவாலும் நீ அற்புதமான தோற்றமுடையவன்.
12.106.5
उभयोरेव साह्यार्थे यतिष्ये तव तस्य च ।
संश्लेषं वा करिष्यामि शाश्वतं ह्यनपायिनम् ॥ १२.१०६.५ ॥
உங்கள் இருவருக்கும் உதவுவதற்காக நான் முயற்சி செய்வேன்; உனக்காகவும் அவனுக்காகவும். நிலையான, அழியாத ஒற்றுமையை நான் ஏற்படுத்துவேன்.
12.106.6
त्वादृशं हि कुले जातभनृशंसं बहुश्रुतम् ।
अमात्यं को न कुर्वीत राज्यप्रणयकोविदम् ॥ १२.१०६.६ ॥
உன்னைப் போல உயர்குலத்தில் பிறந்த, இரக்கமுள்ள, மிகுந்த கல்வி பெற்ற, அரசுப் பணிகளில் திறமையுள்ள அமைச்சரை யார்தான் நியமிக்க மாட்டார்?
12.106.7
यस्त्वं प्रव्राजितो राज्याद्व्यसनं चोत्तमं गतः ।
आनृशंस्येन वृत्तेन क्षत्रियेच्छसि जीवितुम् ॥ १२.१०६.७ ॥
ராஜ்யத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டு பெரும் துன்பத்தில் வீழ்ந்த நீ, ஒ க்ஷத்திரியா, மென்மையும் நல்லொழுக்கமும் கொண்டு வாழ விரும்புகிறாயா?
12.106.8
आगन्ता मद्गृहं तात वैदेहः सत्यसंगरः ।
अथाहं तं नियोक्ष्यामि तत्करिष्यत्यसंशयम् ॥ १२.१०६.८ ॥
அன்பே, சத்திய-உறுதியுள்ள விதேஹ மன்னன் என் வீட்டுக்கு வருவான். பிறகு நான் அவனை நியமிப்பேன்; அவன் அதைச் சந்தேகமின்றிச் செய்வான்.
12.106.9
तत आहूय वैदेहं मुनिर्वचनमब्रवीत् ।
अयं राजकुले जातो विदिताभ्यन्तरो मम ॥ १२.१०६.९ ॥
பின்னர் முனிவர் விதேஹ மன்னனை அழைத்து இவ்வார்த்தையைச் சொன்னார்: 'இவன் அரச குலத்தில் பிறந்தவன்; என் உள்ளத்தையும் நன்கறிந்தவன்.'
12.106.10
आदर्श इव शुद्धात्मा शारदश्चन्द्रमा यथा ।
नास्मिन्पश्यामि वृजिनं सर्वतो मे परीक्षितः ॥ १२.१०६.१० ॥
இவன் கண்ணாடி போன்ற தூய உள்ளம் கொண்டவன், சரத்கால நிலவு போல் தெளிவானவன். நான் இவனை எல்லா வகையிலும் சோதித்தேன்; இவனிடம் எந்தக் குற்றமும் காணவில்லை.
12.106.11
तेन ते संधिरेवास्तु विश्वसास्मिन्यथा मयि ।
न राज्यमनमात्येन शक्यं शास्तुममित्रहन् ॥ १२.१०६.११ ॥
அவனுடன் உனக்கு உடன்படிக்கை உண்டாகட்டும்; என்னை நம்புவது போலவே இவனையும் நம்பு. பகைவரை அழிப்பவனே, அமைச்சர் இல்லாமல் அரசை ஆள்வது இயலாது.
12.106.12
अमात्य शुद्ध एव स्याद्बुद्धिसंपन्न एव वा ।
तस्माच्चैव भयं राज्ञः पश्य राज्यस्य योजनम् ॥ १२.१०६.१२ ॥
அமைச்சன் தூயவனாகவோ அறிவுள்ளவனாகவோ இருக்கட்டும். ஆகையால் அரசனுக்கு ஏற்படும் அச்சத்தையும், அரசின் நிர்வாகத்தையும் நன்கு கவனி.
12.106.13
धर्मात्मनां क्वचिल्लोके नान्यास्ति गतिरीदृशी ।
तदा राजपुत्रोऽयं सतां मार्गमनुष्ठितः।
असंगृहीतस्त्वेवैष त्वया धर्मपुरोगमः ॥ १२.१०६.१३ ॥
தர்மாத்மாக்களுக்கு உலகில் எங்கும் இத்தகைய வேறு கதி இல்லை. அப்போது இந்த அரச குமாரன் சான்றோர் வழியைப் பின்பற்றினான்; ஆனால் நீ இவனைத் தன் பக்கம் சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை. இவன் தர்மத்தை முன்னிறுத்துபவன்.
12.106.14
संसेव्यमानः शत्रूंस्ते गृह्णीयान्महतो गणान् ॥ १२.१०६.१४ ॥
நீ அவனைச் சரியாகப் பேணினால், அவன் உன் பகைவர்களின் பெரும் படைகளைக் கைப்பற்றக்கூடும்.
12.106.15
यद्ययं प्रतियुद्ध्येत स्वकर्म क्षत्रियस्य तत् ।
जिगीषमाणस्त्वां युद्धे पितृपैतामहे पदे ॥ १२.१०६.१५ ॥
இவன் போரிட்டால், அது க்ஷத்திரியனின் தன் கடமையே; ஏனெனில் இவன் தந்தையரும் பாட்டன்மாரும் வகித்த பதவிக்காக உன்னுடன் போரில் வெல்ல விரும்புகிறான்.
12.106.16
त्वं अपि प्रतियुद्ध्येथा विजिगीषुर्व्रते स्थितः ।
अयुद्ध्वैव नियोगान्मे वशे कुरु हिते स्थितः ॥ १२.१०६.१६ ॥
நீயும் வெல்ல விரும்பி, உன் நியமத்தில் நிலைத்து போரிட வேண்டும். போர் செய்யாமலேயே என் கட்டளையால் அவனை வசப்படுத்து; நன்மையான நிலையில் நின்றுகொண்டு.
12.106.17
स त्वं धर्ममवेक्षस्व हित्वा लोभमसांप्रतम् ।
न च कामान्न च द्रोहात्स्वधर्मं हातुमर्हसि ॥ १२.१०६.१७ ॥
ஆகவே நீ தர்மத்தைக் கவனித்து, தகாத பேராசையை விட்டுவிடு. ஆசையாலும் துரோகத்தாலும் உன் சுவதர்மத்தைக் கைவிடுவது உனக்குத் தகாது.
12.106.18
नैव नित्यं जयस्तात नैव नित्यं पराजयः ।
तस्माज्जयश्च भोक्तव्यो भोक्तव्यश्च पराजयः ॥ १२.१०६.१८ ॥
அப்பனே, வெற்றி எப்போதும் இருப்பதில்லை; தோல்வியும் எப்போதும் இருப்பதில்லை. ஆகவே வெற்றியையும் அனுபவிக்க வேண்டும், தோல்வியையும் ஏற்க வேண்டும்.
12.106.19
आत्मन्यपि च संदृश्यावृभौ जयपराजयौ ।
निःशेषकारिणां तात निःशेषकरणाद्भयम् ॥ १२.१०६.१९ ॥
தன்னுள்ளேயே வெற்றியும் தோல்வியும் இரண்டையும் நன்கு கண்டு, அன்பு மகனே, முழுமையாகச் செயல்படுபவர்களுக்கு முழுமையான செயலிலிருந்தே அச்சம் உண்டாகும்.
12.106.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं वचनं ब्राह्मणर्षभम् ।
प्रतिपूज्याभिसत्कृत्य पूजार्हमनुमान्य च ॥ १२.१०६.२० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவன், அந்தணர்களில் சிறந்தவரிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்; அவரை மதித்து, நன்கு உபசரித்து, வணங்கத்தக்கவரை அனுமதி கேட்டு.
12.106.21
यथा ब्रूयान्महाप्राज्ञो यथा ब्रूयान्महाश्रुतः ।
श्रेयस्कामो यथा ब्रूयादुभयोरेव तत्क्षमम् ॥ १२.१०६.२१ ॥
மகா அறிவாளி எவ்வாறு சொல்வானோ, மகா கற்றவன் எவ்வாறு சொல்வானோ, நன்மை விரும்புபவன் எவ்வாறு சொல்வானோ, அதுவே இருவருக்கும் பொருத்தமானது.
12.106.22
यद्यद्वचनमुक्तोऽस्मि करिष्यामि च तत्तथा ।
एतद्धि परमं श्रेयो न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १२.१०६.२२ ॥
எந்த வார்த்தை எனக்குச் சொல்லப்பட்டதோ, அதை அப்படியே செய்வேன்; இதுவே உயர்ந்த நன்மை, இதில் எனக்கு ஆலோசனை இல்லை.
12.106.23
ततः कौसल्यमाहूय मैथिलो वाक्यमब्रवीत् ।
धर्मतो बुद्धितश्चैव बलेन च जितं मया ॥ १२.१०६.२३ ॥
பின்னர் கௌசல்யனை அழைத்து மைதிலன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான் - தர்மத்தாலும், அறிவாலும், பலத்தாலும் நான் வென்றேன்.
12.106.24
अहं त्वया चात्मगुणैर्जितः पार्थिवसत्तम ।
आत्मानमनवज्ञाय जितवद्वर्ततां भवान् ॥ १२.१०६.२४ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, உன்னால், உன் சொந்த குணங்களால் நான் வெல்லப்பட்டேன்; உன்னைத் தாழ்த்தாமல், வென்றவனைப் போல் இரு.
12.106.25
नावमन्यामि ते बुद्धिं नावमन्ये च पौरुषम् ।
नावमन्ये जयामीति जितवद्वर्ततां भवान् ॥ १२.१०६.२५ ॥
நான் உன் அறிவை அவமதிக்கவில்லை, உன் வீரத்தையும் அவமதிக்கவில்லை. 'நான் வெல்வேன்' என்று எண்ணி அவமதிக்கவில்லை; நீங்கள் வென்றவரைப் போல நடந்துகொள்ளுங்கள்.
12.106.26
यथावत्पूजितो राजन्गृहं गन्तासि मे गृहात् ।
ततः संपूज्य तौ विप्रं विश्वस्तौ जग्मतुर्गृहान् ॥ १२.१०६.२६ ॥
அரசே, என் வீட்டிலிருந்து முறையாக மதிக்கப்பட்டு நீங்கள் உங்கள் இல்லத்திற்குச் செல்வீர்கள். பின்பு அந்தப் பிராமணரை நன்கு மதித்து, அவ்விருவரும் நிம்மதியாக தங்கள் இல்லங்களுக்குச் சென்றனர்.
12.106.27
वैदेहस्त्वथ कौसल्यं प्रवेश्य गृहमञ्जसा ।
प्राद्यार्ध्यमधुपर्कैस्तं पूजार्हं प्रत्यपूजयत् ॥ १२.१०६.२७ ॥
பின்பு வைதேக அரசன் கௌசல்யனை விரைவாக தன் இல்லத்திற்குள் அழைத்துச் சென்று, பாத்யம், அர்க்யம், மதுபர்க்கம் ஆகியவற்றால் அந்த மதிப்புக்குரியவனை முறைப்படி வரவேற்றான்.
12.106.28
ददौ दुहितरं चास्मै रत्नानि विविधानि च ।
एष राज्ञां परो धर्मः समौ जयपराजयौ ॥ १२.१०६.२८ ॥
அவன் அவனுக்கு தன் மகளையும் பல்வேறு ரத்தினங்களையும் கொடுத்தான். அரசர்களின் உயர்ந்த தர்மம் இதுவே — வெற்றியும் தோல்வியும் சமம்.