ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.110.1
क्लिश्यमानेषु भूतेषु तैस्तैर्भावैः पृथक्पृथक् ।
दुर्गाण्यतितरेद्येन तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.११०.१ ॥
ବିଭିନ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ କ୍ଳେଶ ଭୋଗିବା ସମୟରେ, କେଉଁ ଉପାୟରେ ମଣିଷ ସଙ୍କଟ ପାର ହୋଇପାରିବ? ହେ ପିତାମହ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
12.110.2
आश्रमेषु यथोक्तेषु यथोक्तं ये द्विजातयः ।
वर्तन्ते संयतात्मानो दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.२ ॥
ଆଶ୍ରମରେ ଯେପରି କୁହାଯାଇଛି, ସେପରି ସଂଯତ ଆତ୍ମାରେ ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଙ୍କଟ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.3
ये दम्भान्नाचरन्ति स्म येषां वृत्तिश्च संयता ।
विषयांश्च निगृह्णन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଦମ୍ଭରେ ଆଚରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାଙ୍କର ଜୀବିକା ସଂଯତ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଷୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଙ୍କଟ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.4
प्रत्याहुर्नोच्यमाना ये न हिंसन्ति च हिंसिताः ।
प्रयच्छन्ति न याचन्ते दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.४ ॥
କଠୋର କଥା କୁହାଗଲେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଆଘାତ ପାଇ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ହିଂସା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି ଓ ଯାଚନା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସଙ୍କଟ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.5
वासयन्त्यतिथीन्नित्यं नित्यं ये चानसूयकाः ।
नित्यं स्वाध्यायशीलाश्च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.५ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଅତିଥିଙ୍କୁ ବାସ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଈର୍ଷାହୀନ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟରେ ରତ, ସେମାନେ ସଙ୍କଟ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.6
मातापित्रोश्च ये वृत्तिं वर्तन्ते धर्मकोविदाः ।
वर्जयन्ति दिवास्वप्नं दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.६ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ ହୋଇ ଯେଉଁମାନେ ମାତାପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି ଓ ଦିନ ନିଦ୍ରା ବର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଙ୍କଟ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.7
ये वा पापं न कुर्वन्ति कर्मणा मनसा गिरा ।
निक्षिप्तदण्डा भूतेषु दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.७ ॥
ଯେଉଁମାନେ କର୍ମ, ମନ ବା ବାଣୀରେ ପାପ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.8
ये न लोभान्नयन्त्यर्थान्राजानो रजसाऽन्विताः ।
विषयान्परिरक्षन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.८ ॥
ଲୋଭରେ ଧନ ହରଣ ନ କରନ୍ତି, ରଜୋଗୁଣ ସହିତ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ନିଜ ବିଷୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଯେଉଁ ରାଜା, ସେମାନେ ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.9
स्वेषु दारेषु वर्तन्ते न्यायलब्धेष्वृतावृतौ ।
अग्निहोत्रपराः सन्तो दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.९ ॥
ନ୍ୟାୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ ନିଜ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତି ଋତୁରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ନିରତ ସାଧୁମାନେ ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.10
आहवेषु च ये शूरास्त्यक्त्वा मृत्युकृतं भयम् ।
धर्मेण जयमिच्छन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.१० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁଜନିତ ଭୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବିଜୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବୀରମାନେ ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.11
ये वदन्तीह सत्यानि प्राणत्यागेऽप्युपस्थिते ।
प्रमाणभूता भूतानां दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.११ ॥
ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ସତ୍ୟ କହନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ ହୋଇ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.12
कर्माण्यकुत्सनार्थानि येषां वाचश्च सूनृताः ।
येषामर्थाश्च साध्वर्था दुर्गाण्यतितरन्ति ते। ॥ १२.११०.१२ ॥
ଯାହାଙ୍କ କର୍ମ ନିନ୍ଦାହୀନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥାଏ, ଯାହାଙ୍କ ବାଣୀ ମଧୁର ଓ ସତ୍ୟ, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ, ସେମାନେ ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.13
अनध्यायेषु ये विप्राः स्वाध्यायं नैव कुर्वते ।
तपोनिष्ठाः सुतपसो दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.१३ ॥
ଅନଧ୍ୟାୟ ଦିନରେ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ନକରୁଥିବା, ତପରେ ନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୱୀ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦୁର୍ଗ ପାର ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
12.110.14
ये तपश्च तपस्यन्ति कौमारब्रह्मचारिणः ।
विद्या वेदव्रतस्नाता दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.१४ ॥
ଯେଉଁମାନେ କୌମାର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ତପ କରନ୍ତି, ବିଦ୍ୟା ଓ ବେଦବ୍ରତରେ ସ୍ନାତ, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.15
ये च संशान्तरजसः संशान्ततमसश्च ये ।
सत्वे स्थिता महाभागा दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.१५ ॥
ଯାହାଙ୍କର ରଜ ଓ ତମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତ ହୋଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ତ୍ୱରେ ସ୍ଥିତ ମହାଭାଗ, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.16
येषां न कश्चित्रसति न त्रसन्ति हि कस्यचित् ।
येषामात्मसमो लोको दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.१६ ॥
କେହି ସେମାନଙ୍କୁ ଡରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କାହାକୁ ଡରନ୍ତି ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ଜଗତ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ସଦୃଶ — ସେମାନେ ଦୁର୍ଗ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.17
परश्रिया न तप्यन्ति ये सन्तः पुरुषर्षभाः ।
ग्राम्यादन्नान्निवृत्ताश्च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.१७ ॥
ଯେଉଁ ସନ୍ତ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଅନ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧିରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଗ୍ରାମ୍ୟ ଭୋଗ ଓ ଅନ୍ନରୁ ନିବୃତ୍ତ, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.18
सर्वान्देवान्नमस्यन्ति सर्वधर्मांश्च शृण्वते ।
ये श्रद्दधानाः शान्ताश्च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.१८ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଶୁଣନ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଓ ଶାନ୍ତ, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.19
ये न मानित्वमिच्छन्ति मानयन्ति च ये परान् ।
मान्यमानान्नमस्यन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.१९ ॥
ଯେଉଁମାନେ ମାନ ଇଚ୍ଛା ନ କରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି, ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.20
ये च श्राद्धानि कुर्वन्ति तिथ्यांतिथ्यां प्रजार्थिनः ।
सुविशुद्धेन मनसा दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.२० ॥
ସନ୍ତାନ ଇଚ୍ଛାରେ ପ୍ରତି ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି ଓ ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.21
ये क्रोधं संनियच्छन्ति क्रुद्धान्संशमयन्ति च ।
न च रुष्यन्ति भृत्यानां दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.२१ ॥
ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ସଂଯତ କରନ୍ତି, କ୍ରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତି ଓ ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ରୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.22
मधु मांसं स्त्रियो नित्यं वर्जयन्तीह मानवाः ।
जन्मप्रभृति मद्यं च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.२२ ॥
ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ଏଠାରେ ସର୍ବଦା ମଧୁ, ମାଂସ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ବର୍ଜନ କରନ୍ତି, ଜନ୍ମଠାରୁ ମଦ୍ୟ ବର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.23
यात्रार्थं भोजनं येषां संतानार्थं च मैथुनम् ।
वाक् सत्यवचनार्थं च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.२३ ॥
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଭୋଜନ କେବଳ ଶରୀରଯାତ୍ରା ପାଇଁ, ମୈଥୁନ କେବଳ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଓ ବାକ୍ୟ କେବଳ ସତ୍ୟ କହିବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.24
ईश्वरं सर्वभूतानां जगतः प्रभवाप्ययम् ।
भक्ता नारायणं देवं दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.२४ ॥
ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଈଶ୍ୱର, ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଲୟର କାରଣ ଦେବ ନାରାୟଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
12.110.25
य एष पझरक्ताक्षः पीतवासा महाभुजः ।
सुहृद्धाता च मित्रं च संबन्धी च तवाच्युत ॥ १२.११०.२५ ॥
କମଳ ପରି ରକ୍ତ ନେତ୍ର, ପୀତ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବିଶାଳ ବାହୁ ଥିବା ଏହି ଜଣେ ତୁମର ସୁହୃଦ, ଭାଇ, ମିତ୍ର ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଅଚ୍ୟୁତ।
12.110.26
य इमान्सकलाँल्लोकांश्चर्मवत्परिवेष्टयेत् ।
इच्छन्प्रभुरचिन्त्यात्मा गोविन्दः पुरुषोत्तमः ॥ १२.११०.२६ ॥
ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଚର୍ମ ପରି ଗୁଡ଼ାଇ ପାରନ୍ତି, ଇଚ୍ଛାମାତ୍ରରେ ସମର୍ଥ ପ୍ରଭୁ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଆତ୍ମା ଥିବା, ସେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଗୋବିନ୍ଦ।
12.110.27
स्थितः प्रियहिते नित्यं स एष पुरुषोत्तमः ।
राजंस्तव यदुश्रेष्ठो वैकुण्ठः पुरुषर्षभः ॥ १२.११०.२७ ॥
ଯିଏ ସଦା ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ହିତରେ ସ୍ଥିତ, ସେହି ଏହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ। ହେ ରାଜନ୍, ତୁମର ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈକୁଣ୍ଠ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ।
12.110.28
य एनं संश्रयन्तीह भक्त्या नारायणं हरिम् ।
ते तरन्तीह दुर्गाणि न चात्रास्ति विचारणा ॥ १२.११०.२८ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଭକ୍ତିରେ ଏହି ନାରାୟଣ ହରିଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ହିଁ ସଙ୍କଟ ପାର ହୁଅନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
12.110.29
अस्मिन्नर्पितकर्माणः सर्वभावेन भारत ।
कृष्णे कमलपत्राक्षे दुर्गाण्यतितरन्ति ते। ॥ १२.११०.२९ ॥
ହେ ଭାରତ, ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଭାବରେ ନିଜ କର୍ମ ଏହି କମଳପତ୍ରାକ୍ଷ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଙ୍କଟ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.30
लोकरक्षार्थमुत्पन्नमदित्यां कश्यपात्मजम् ।
देवमिन्द्रं नमस्यन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.३० ॥
ଲୋକରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅଦିତିଙ୍କଠାରେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁତ୍ରରୂପେ ଜାତ ଦେବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଙ୍କଟ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
12.110.31
ब्रह्माणं लोककर्तारं ये नमस्यन्ति सत्पतिम् ।
यष्टव्यं क्रतुभिर्देवं दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.३१ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଲୋକସ୍ରଷ୍ଟା, ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜନୀୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିପଦ ପାର ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
12.110.32
यं विष्णुरिन्द्रः शंभुश्च ब्रह्मा लोकपितामहः ।
स्तुवन्ति विविधैः स्तोत्रैर्देवदेवं महेश्वरम्।
समर्चयन्ति ये शश्वद्दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.३२ ॥
ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶମ୍ଭୁ ଓ ଲୋକପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁ ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିବିଧ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିପଦ ପାର ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
12.110.33
दुर्गातितरणं ये च पठन्ति श्रावयन्ति च ।
कथयन्ति च विप्रेभ्यो दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२.११०.३३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ବିପଦ ପାର ହେବାର ପାଠ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶୁଣାନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ବିପଦ ପାର ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
12.110.34
इति कृत्यसमुद्देशः कीर्तितस्ते मयाऽनघ ।
तरते येन दुर्गाणि परत्रेह च मानवः ॥ १२.११०.३४ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ କୃତ୍ୟର ସାର କହିଲି; ଯାହାଦ୍ୱାରା ମାନବ ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ବିପଦ ପାର ହୁଏ।