மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.132.1
हीने परमके धर्मे सर्वलोकातिलङ्घने ।
सर्वस्मिन्दस्युसाद्भूते पृथिव्यामुपजीवने ॥ १२.१३२.१ ॥
உயர்ந்த தர்மம் குன்றி, எல்லா உலகங்களும் மீறப்படும்போது, பூமியில் அனைத்தும் கொள்ளையர்களைப் போல் ஆகி, வாழ்வாதாரமும் அவ்வாறே ஆகும்போது,
12.132.2
केन स्विद्ब्राह्मणो जीवेज्जघन्ये काल आगते ।
असंत्यजन्पुत्रपौत्राननुक्रोशात्पितामह ॥ १२.१३२.२ ॥
பிதாமகரே, இழிந்த காலம் வந்தபோது, பிராமணன் எவ்வாறு வாழ வேண்டும்? மகன்களையும் பேரன்களையும் இரக்கத்தால் கைவிடாமல் எப்படி வாழ்வது?
12.132.3
विज्ञानबलमास्थाय जीवितव्यं तथा गते ।
सर्वं साध्वर्थमेवेदमसाध्वर्थं न किंचन ॥ १२.१३२.३ ॥
அறிவின் வலிமையை நம்பி, அத்தகைய நிலை வந்தபோதும் வாழ வேண்டும். இவை அனைத்தும் நற்பயனுக்கே; தீய பயனுக்கு எதுவும் இல்லை.
12.132.4
असाधुभ्योऽर्थमादाय साधुभ्यो यः प्रयच्छति ।
आत्मानं संक्रमं कृत्वा कृच्छ्रधर्मकृदेव सः ॥ १२.१३२.४ ॥
தீயவர்களிடமிருந்து செல்வத்தைப் பெற்று நல்லவர்களுக்குக் கொடுப்பவன், தன்னையே கடத்தும் பாலமாக்கிக் கொண்டவன், அவன் கடும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவனே.
12.132.5
अरोषेणात्मनो राजन्राज्ये स्थितिमकोपयन् ।
अदत्तमप्याददीत् भ्रातुर्वित्तं ममेति वा ॥ १२.१३२.५ ॥
அரசே, கோபமின்றி, அரசின் நிலைப்பாட்டைக் கெடுக்காமல், கொடுக்கப்படாததையும் 'சகோதரனின் செல்வம் என்னுடையது' என்று எண்ணி எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
12.132.6
विज्ञानबलपूतो यो वर्तते निन्दितेष्वपि ।
वृत्तिविज्ञानवान्धीरः कस्तं वक्तुमिहार्हति ॥ १२.१३२.६ ॥
அறிவின் வலிமையால் தூய்மையானவன், இழிவானவர்களிடையேயும் நடந்துகொள்பவன், வாழ்வாதார வழிகளை அறிந்த உறுதியானவன் — அவனைப் பற்றி இங்கு யார் பேசத் தகுதியுடையவர்?
12.132.7
येषां बहुकृता बुद्धिस्तेषामन्या न रोचते ।
यजसा ते प्रवर्तन्ते बलवन्तो युधिष्ठिर ॥ १२.१३२.७ ॥
யுதிஷ்டிரா, பலவாறு பயிற்சி பெற்ற புத்தி கொண்டோருக்கு வேறு கருத்து பிடிக்காது; அந்த வலிமையுள்ளோர் யாகத்தின் வழியிலேயே செல்கின்றனர்.
12.132.8
यदैव प्रकृतं शास्त्रं जनस्तदनुवर्तते ।
यदैवमध्यासेवन्ते मेध्रावी वाऽप्यथोत्तरम् ॥ १२.१३२.८ ॥
சாஸ்திரம் எவ்வாறு நிலைநிறுத்தப்பட்டதோ, அப்போது மக்கள் அதைப் பின்பற்றுகின்றனர்; அறிவுடையோரும் அவ்வாறே பயின்றால் பின்னரும் அதனையே பின்பற்றுவர்.
12.132.9
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यान्सत्कृतानभिसत्कृतान् ।
न ब्राह्मणान्घातयीत दोषान्प्राप्नोति घातयन् ॥ १२.१३२.९ ॥
ருத்விக், புரோகிதர், ஆசாரியர்கள் — மதிக்கப்பட்டவர்களோ அதிகம் மதிக்கப்பட்டவர்களோ — அந்த பிராமணர்களைக் கொல்லச் செய்யக்கூடாது; கொல்லச் செய்பவன் பாவத்தை அடைகிறான்.
12.132.10
एतत्प्रमाणं लोकस्य चक्षुरेतत्सातनम् ।
तत्प्रमाणोऽवगाहेत तेन तत्साध्वसाधु वा ॥ १२.१३२.१० ॥
இதுவே உலகின் அளவுகோல்; இதுவே அதன் கண்; இதுவே நிலையானது. அதனையே அளவுகோலாகக் கொண்டு ஒருவன் அதில் இறங்கட்டும்; அதன் மூலம் அது நன்றோ தீயதோ.
12.132.11
हवो ग्रामवास्तव्या दोषान्ब्रूयुः परस्परम् ।
न तेषां वचनाद्राजा सत्कुर्याद्धातयीत वा ॥ १२.१३२.११ ॥
கிராமத்தில் வசிப்போர் ஒருவருக்கொருவர் குற்றங்களைச் சொல்லலாம்; ஆனால் அவர்களின் சொல்லைக் கொண்டு அரசன் ஒருவரை மதிக்கவோ கொல்லச் செய்யவோ கூடாது.
12.132.12
न वाच्यः परिवादो वै न श्रोतव्यः कथंचन ।
कर्णौ तत्र पिधातव्यौ गन्तव्यं वा ततोऽन्यतः ॥ १२.१३२.१२ ॥
அவதூறு பேசப்படக்கூடாது; எந்த வகையிலும் அதைக் கேட்கவும் கூடாது; அங்கு காதுகளை மூட வேண்டும், அல்லது அங்கிருந்து வேறு பக்கம் செல்ல வேண்டும்.
12.132.13
न सतां शीलमेतद्वै परिवादो न पैशुनम् ।
गुणानामेव वक्तारः सन्तो नित्यं युधिष्ठिर ॥ १२.१३२.१३ ॥
இது நல்லோரின் நடத்தை அல்ல; பழிச்சொல்லும் கோள் சொல்வதும் அல்ல. நல்லோர் எப்போதும் நற்குணங்களையே பேசுவார்கள், யுதிஷ்டிரா.
12.132.14
यथा समधुरौ दम्यौ सुदान्तौ साधुवाहिनौ ।
धुरमुद्यम्य वहतस्तथा वर्तेत वै नृपः ॥ १२.१३२.१४ ॥
சமமான நுகத்தில் பூட்டப்பட்ட, நன்கு பழக்கப்பட்ட, நல்ல சுமை சுமக்கும் இரண்டு எருதுகள் நுகத்தைத் தூக்கிச் சுமப்பது போல, அரசன் நடந்துகொள்ள வேண்டும்.
12.132.15
यथायथाऽस्य बहवः सहायाः स्युस्तथा चरेत् ।
आचारमेव मन्यन्ते गरीयो धर्मलक्षणम् ॥ १२.१३२.१५ ॥
அவனுக்கு எத்தனை துணையாளர்கள் இருக்கிறார்களோ, அதற்கேற்ப நடக்க வேண்டும்; ஏனெனில் நல்லொழுக்கத்தையே தர்மத்தின் மிக முக்கிய அடையாளமாக அவர்கள் கருதுகின்றனர்.
12.132.16
अपरे नैवमिच्छन्ति ये शङ्खलिखिंतप्रियाः ।
अर्थे क्षीणेऽथवा लुब्धास्ते ब्रूयुर्वाक्यमीदृशम् ॥ १२.१३२.१६ ॥
சங்கரும் லிகிதரும் கூறிய நெறிகளை விரும்பும் மற்றவர்கள் இவ்வாறு விரும்ப மாட்டார்கள்; செல்வம் குறையும்போது அல்லது பேராசை கொண்டவர்கள் இத்தகைய சொற்களைச் சொல்வார்கள்.
12.132.17
आर्षमष्यत्र पश्यन्ति विकर्मस्थस्य पातनम् ।
न चार्षात्सदृशं किंचित्प्रमाणं दृश्यते क्वचित् ॥ १२.१३२.१७ ॥
இங்கு, முனிவர்களின் வாக்கில், தவறான செயல் செய்பவனின் வீழ்ச்சியை அவர்கள் காண்கின்றனர்; முனிவர் வாக்குக்கு நிகரான பிரமாணம் எங்கும் காணப்படுவதில்லை.
12.132.18
देवा ह्यपि विकर्मस्थं घातयन्ति नराधमम् ।
व्याजेन विन्दन्वित्तं हि धर्मतः परिहीयते ॥ १२.१३२.१८ ॥
தேவர்களும் தவறான செயல் செய்யும் கீழான மனிதனைக் கொன்று விடுகின்றனர்; வஞ்சகத்தால் செல்வம் ஈட்டுபவன் தர்மத்திலிருந்து வீழ்ந்து போகிறான்.
12.132.19
सर्वतः सत्कृतः सद्भिर्भूतिप्रवरकारणैः ।
हृदयेनाभ्यनुज्ञातो यो धर्मस्तं व्यवस्यति ॥ १२.१३२.१९ ॥
எங்கும் நல்லோரால் கௌரவிக்கப்பட்டு, செழிப்பின் மேன்மையான காரணங்களால் உள்ளத்தாலும் அங்கீகரிக்கப்பட்டவன், அவனே தர்மத்தைத் தேர்ந்து கொள்கிறான்.
12.132.20
यश्चतुर्गुणसंपन्नं धर्मं वेद स धर्मवित् ।
अहेरिव हि धर्मस्य पदं दुःखं गवेषितुम् ॥ १२.१३२.२० ॥
நான்கு குணங்களுடன் கூடிய தர்மத்தை அறிபவன், அவனே தர்மத்தை அறிந்தவன்; தர்மத்தின் பாதம் பாம்பின் தடம் போல தேடுவதற்கு கடினமானது.
12.132.21
यथा मृगस्य विद्धस्य मृगव्याधः पदं नयेत् ।
लक्षेद्रुधिरपातेन तथा धर्मपदं नयेत् ॥ १२.१३२.२१ ॥
காயமடைந்த மானை வேடன் இரத்தம் சிந்திய தடத்தால் அதன் தடத்தைக் கண்டறிவது போல, தர்மத்தின் பாதத்தையும் அடைய வேண்டும்.
12.132.22
यथा सम्यग्वितेन पथा गन्तव्यमप्युत ।
राजर्षीणां वृत्तमेतदेवं गच्छ युधिष्ठिर ॥ १२.१३२.२२ ॥
நேரான, விரிந்த பாதையில் செல்ல வேண்டும்; இதுவே ராஜரிஷிகளின் நடத்தை. ஹே யுதிஷ்டிரா, இவ்வாறே செல்.