Mahābhārata · Adhyāya 12.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.136.1
अत्र गाथा ब्रह्मगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
येन मार्गेण राजानः कोशं संजनयन्त्युत ॥ १२.१३६.१ ॥
Aquí los conocedores de antiguas tradiciones recitan los cantos de Brahmā, las gāthās sobre el camino por el cual los reyes acumulan su tesoro.
12.136.2
न धनं यज्ञशीलानां हार्यं देवस्वमेव च ।
दस्यूनां निष्क्रियाणां च क्षत्रियो हर्तुमर्हति ॥ १२.१३६.२ ॥
La riqueza de quienes se dedican al sacrificio y la propiedad de los dioses no deben ser arrebatadas; solo el kṣatriya puede tomar la riqueza de los ladrones y de los inactivos.
12.136.3
इमाः प्रजाः क्षत्रियाणां रक्ष्या हन्याश्च भारत ।
थनं हि क्षत्रियस्येह द्वितीयस्य न विद्यते ॥ १२.१३६.३ ॥
Oh Bhārata, estos súbditos deben ser protegidos y, cuando sea necesario, castigados por los kṣatriyas; pues en este mundo el kṣatriya no tiene otra riqueza.
12.136.4
तदस्य स्याद्बलार्थं वा धनं यज्ञार्थमेव वा ।
अभोज्याश्चौषधीश्छित्त्वा भोज्या एव पचन्त्युत ॥ १२.१३६.४ ॥
Que esa riqueza sea para su fuerza o para el sacrificio; como cuando, cortando las hierbas no comestibles, se cocina solo lo comestible.
12.136.5
यो वै न देवान्न पितृन्न मर्त्यान्हविषाऽर्चति ।
अनर्थकं धनं तत्र प्राहुर्धमेविदो जनाः ॥ १२.१३६.५ ॥
Quien no honra con oblaciones a los dioses, ni a los antepasados, ni a los mortales, su riqueza es inútil, dicen los conocedores del dharma.
12.136.6
हरेत्तद्द्रविणं राजन्धार्मिकः पृथिवीतिः ।
न हि न प्रीणयेल्लोकान्न लोके गर्हते नृपम् ॥ १२.१३६.६ ॥
Oh rey, que el justo señor de la tierra tome esa riqueza; pues el rey que no complace a los mundos no es, ciertamente, censurado en el mundo.
12.136.7
असाधुभ्योऽर्थमादाय साधुभ्यो यः प्रयच्छति ।
आत्मानं संक्रमं कृत्वा मन्ये धर्मविदेव सः ॥ १२.१३६.७ ॥
Quien toma riqueza de los impíos y la da a los justos, habiéndose hecho un tránsito de sí mismo, considero que es en verdad un conocedor del dharma.
12.136.8
तथातथा जयेल्लोकाञ्शक्त्या चैव यथायथा ।
औद्भिदा जन्तवो यद्वच्छ्रुत्वा वाजो यथातथा ॥ १२.१३६.८ ॥
Del modo y con la fuerza con que uno conquista los mundos, así también los seres que brotan de la tierra, como el grano (dan fruto).
12.136.9
अनिमित्तात्संभवन्ति तथा यज्ञः प्रजायते ।
यथैव दंशमशकं यथा कीटपिपीलिकम् ॥ १२.१३६.९ ॥
Los seres surgen sin causa; así también nace el sacrificio. Como los mosquitos y los tábanos, así los insectos y las hormigas (surgen).
12.136.10
सैव वृत्तिर्हि यज्ञेषु यथा धर्मो विधीयते ॥ १२.१३६.१० ॥
Esa misma es la conducta en los sacrificios, tal como se prescribe el dharma.
12.136.11
यथा ह्यकस्माद्भवति भूमौ पांसुस्तृणोलपम् ।
तथैवेह भवेद्धर्मः सूक्ष्मः सूक्ष्मतरः स्मृतः ॥ १२.१३६.११ ॥
Como de pronto en el suelo se forma un montón de polvo y paja, así aquí el dharma también se recuerda como sutil, y más sutil.