مهابهاراتا · أدهيايا 12.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.137.1
अनागतविधाता च प्रत्युत्पन्नमतिश्च यः ।
द्वावेतौ सुखमेधेते दीर्घसूत्री विनश्यति ॥ १२.१३७.१ ॥
من يتدبّر لما لم يأتِ بعد، ومن يكون سريع البديهة في الحاضر، كلاهما يزدهر في سعادة؛ أما المتواني فيهلك.
12.137.2
अत्रैव चेदमव्यग्रं शृण्वाख्यानमनुत्तमम् ।
द्रीर्घसूत्रमुपाश्रित्य कार्याकार्यविनिश्चये ॥ १२.१३७.२ ॥
اسمع هنا بهدوء هذه الحكاية التي لا تُضاهى، عن المتواني، لتتبيّن ما ينبغي فعله وما لا ينبغي.
12.137.3
नातिगाधे जलस्थाने सुहृदः कुशलास्त्रयः ।
प्रभूतमत्स्ये कौन्तेय बभूवुः सहचारिणः ॥ १२.१३७.३ ॥
يا ابن كونتي، في موضع مائي غير عميق كثير السمك، كان يعيش معاً ثلاثة أصدقاء أذكياء.
12.137.4
तत्रैकः प्राप्तकालज्ञो दीर्घदर्शी तथाऽपरः ।
दीर्घसूत्रश्च तत्रैकस्त्रयाणां जलचारिणाम् ॥ १२.१३७.४ ॥
من بين أولئك الثلاثة من سكان الماء، كان أحدهم يعرف الوقت المناسب، وآخر بعيد النظر، وواحد متواني.
12.137.5
क्रदाचित्तज्जलस्थानं मत्स्यबन्धाः समन्ततः ।
स्रावयामासुरथो निम्नेषु विविधैर्मुखैः ॥ १२.१३७.५ ॥
ذات مرة طوّق الصيادون ذلك المكان المائي من كل جانب، وأجروا الماء عبر منافذ متعددة في المنخفضات.
12.137.6
क्षीयमाणं तद्बुद्ध्वा जलस्थानं भयागमे ।
अब्रवीद्दीर्घदर्शी तु तावुभौ सुहृदौ तदा ॥ १२.१३७.६ ॥
حين أدرك صاحب النظر البعيد أن ذلك المكان المائي يتقلص مع اقتراب الخطر، كلّم الصديقين عندئذٍ.
12.137.7
ज्ञयमापत्समुत्पन्ना सर्वेषां सलिलौकसाम् ।
शीघ्रमन्यत्र गच्छामः पन्था यावन्न शुष्यति ॥ १२.१३७.७ ॥
لما علمنا أن البلاء قد نزل بجميع سكان الماء، فلنذهب سريعا إلى مكان آخر ما دام الطريق لم يجف.
12.137.8
अनागतमनर्थं हि सुनयैर्यः प्रबाधते ।
स न संशयमाप्नोति तथाऽन्यत्र व्रजामहे ॥ १२.१३७.८ ॥
من يدفع الشر الذي لم يأت بحسن التدبير لا يقع في الخطر؛ فلنذهب نحن أيضا إلى مكان آخر.
12.137.9
शीर्घसूत्रस्तु यस्तत्र सोऽब्रवीत्सम्यगुष्यताम् ।
न तु कार्या त्वरा तावदिति मे निश्चिता मतिः ॥ १२.१३७.९ ॥
فقال الذي فيه العجلة: «حسنا، فلنبق هنا»؛ لكن لا ينبغي العجلة الآن، فهذا رأيي الثابت.
12.137.10
अथ संप्रतिपत्तिज्ञस्त्वब्रवीद्दीर्घदर्शिनम् ।
प्राप्ते काले न मे किंचिन्न्यायतः परिहास्यते ॥ १२.१३७.१० ॥
فقال العارف بالصواب لذي البصيرة البعيدة: «إذا جاء الوقت لن يُترك عني شيء من الحق.»
12.137.11
एवप्नुक्तो निराक्रामद्दीर्घदर्शी महामतिः ।
अगाम स्रोतसैकेन गम्भीरं सलिलाशयम् ॥ १२.१३७.११ ॥
ولما قيل له ذلك، انصرف ذو البصيرة البعيدة والعقل الكبير، فمضى بمجرى واحد إلى بحيرة عميقة.
12.137.12
ततः प्रसृततोयं तं प्रसमीक्ष्य जलाशयम् ।
बबन्धुर्विविधैर्योगैर्मत्स्यान्मत्स्योपजीविनः ॥ १२.१३७.१२ ॥
ثم لما رأوا تلك البحيرة وقد انبسطت مياهها، ربط الصيادون السمك بوسائل شتى.
12.137.13
विलोड्यमाने तस्मिंस्तु स्रुततोये जलाशये ।
अगच्छद्ग्रहणं तत्र दीर्घसूत्रः सहापरै… ॥ १२.१३७.१३ ॥
عندما حُرّك ذلك البركة وجرى ماؤها، أُمسك السمك المسمّى دِيرغاسوترا هناك مع غيره.
12.137.14
उद्दानं क्रियमाणं तु मत्स्यानां … ।
प्रविश्यान्तरमन्येषामग्रसत्प्रति… ॥ १२.१३७.१४ ॥
بينما كانت تُعدّ شبكة لإخراج السمك، دخل بين الآخرين فابتلع… (النص ناقص هنا).
12.137.15
ग्रस्तमेव तदुद्दानं गृहीत्वा…सः ।
सर्वानेव च तांस्तत्र ते वि… इति ॥ १२.१३७.१५ ॥
بعد أن ابتلع تلك الشبكة أيضاً… هو… (فجوة في النص). جميعهم هناك… هكذا.
12.137.16
ततः प्रक्षाल्यमानेषु मत्स्येषु विपुले जले ।
त्वक्त्वा रज्जुं प्रमुक्तोसौ शीघ्रं संप्रतिपत्तिमान् ॥ १२.१३७.१६ ॥
ثم، بينما كانت الأسماك تُغسل في الماء الواسع، ترك الحبل وتحرر، وتصرف بسرعة بعزم.
12.137.17
दीर्घसूत्रस्तु मन्दात्मा हीनेयुद्धिरचेतनः ।
मरणं प्राप्तवान्मूढो यथैवोपहतेन्द्रियः ॥ १२.१३७.१७ ॥
لكنّ دِيرغاسوترا كان بطيء الفهم، عديم الحكمة، غائب الوعي؛ فلقي الأحمق الموت كأن حواسه قد فسدت.
12.137.18
एवं प्राप्ततमं कालं यो मोहान्नावबुध्यते ।
स विनश्यति वै क्षिप्रं दीर्घसूत्रो यथा झषः ॥ १२.१३७.१८ ॥
من لا يدرك بالغفلة الوقت الذي قد جاء، يهلك سريعاً، كالسمكة دِيرغاسوترا.
12.137.19
आदौ न कुरुते श्रेयः कुशलोऽस्मीति यः पुमान् ।
स हि संशयमाप्नोति यथा संप्रतिपत्तिमान् ॥ १२.१३७.१९ ॥
الرجل الذي يظن "أنا ماهر" فلا يفعل الخير من البداية، يقع حتماً في الشك، كمن قد بلغ قراراً.
12.137.20
अनागतविधाता च प्रत्युत्पन्नमतिश्च यः ।
द्वावेतौ सुखमेधेते दीर्घसूत्री विनश्यति ॥ १२.१३७.२० ॥
من يدبّر للمستقبل ومن يتسم بسرعة البديهة في الحاضر — هذان يزدهران في سعادة، أما المتراخي فيهلك.
12.137.21
काष्ठा कला मुहूर्ताश्च दिनरात्र्यः क्षणा लवाः ।
मासाः पक्षाः षडृतवः कालः संवत्सराणि च ॥ १२.१३७.२१ ॥
الكاشتها والكلا والمُهورتات والأيام والليالي واللحظات واللافا والشهور والأنصاف والفصول الستة والزمن والسنوات — كل هذه هي الزمن.
12.137.22
पृथिवी देश इत्युक्तः स च कालो न दृश्यते ।
अभिप्रेतार्थसिद्ध्यर्थं दूरतो न्यायतस्तथा ॥ १२.१३७.२२ ॥
يُقال إن الأرض هي المكان (دِيشا)، والزمن لا يُرى. ولتحقيق الغاية المرجوة ينبغي النظر في المكان والزمان من بعيد وبالعدل.
12.137.23
एतौ धर्मार्थशास्त्रेषु मोक्षशास्त्रेषु चर्षिभिः ।
प्रधानाविति निर्दिष्टौ कामे चाभिमतौ नृणाम् ॥ १२.१३७.२३ ॥
وقد أعلن الحكماء أن هذين (المكان والزمان) هما الأصلان الرئيسيان في كتب الدارما والمال وكتب التحرر، وهما مرغوبان أيضاً في شهوات الناس.
12.137.24
परीक्ष्यकारी युक्तश्च स सम्यगुपपादयेत् ।
देशकालावभिप्रेतौ तोभ्यां फलमवाप्नुयात् ॥ १२.१३७.२४ ॥
ينبغي للرجل الذي يعمل بعد التفكير الدقيق وهو مضبوط النفس أن يحقق المكان والزمان المرغوبين على الوجه الصحيح؛ وبهما سينال الثمرة.