Mahābhārata · Adhyāya 12.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.137.1
अनागतविधाता च प्रत्युत्पन्नमतिश्च यः ।
द्वावेतौ सुखमेधेते दीर्घसूत्री विनश्यति ॥ १२.१३७.१ ॥
Quien provee para lo que aún no ha llegado y quien tiene una mente ágil en el presente, ambos prosperan con felicidad; el que dilata perece.
12.137.2
अत्रैव चेदमव्यग्रं शृण्वाख्यानमनुत्तमम् ।
द्रीर्घसूत्रमुपाश्रित्य कार्याकार्यविनिश्चये ॥ १२.१३७.२ ॥
Aquí mismo, escucha con calma esta historia incomparable, sobre el que dilata, para decidir qué debe hacerse y qué no.
12.137.3
नातिगाधे जलस्थाने सुहृदः कुशलास्त्रयः ।
प्रभूतमत्स्ये कौन्तेय बभूवुः सहचारिणः ॥ १२.१३७.३ ॥
Oh hijo de Kuntī, en un lugar de agua no muy profundo y abundante en peces, vivían juntos tres amigos astutos.
12.137.4
तत्रैकः प्राप्तकालज्ञो दीर्घदर्शी तथाऽपरः ।
दीर्घसूत्रश्च तत्रैकस्त्रयाणां जलचारिणाम् ॥ १२.१३७.४ ॥
Entre aquellos tres habitantes del agua, uno conocía el momento oportuno, otro veía de lejos, y uno era un dilatador.
12.137.5
क्रदाचित्तज्जलस्थानं मत्स्यबन्धाः समन्ततः ।
स्रावयामासुरथो निम्नेषु विविधैर्मुखैः ॥ १२.१३७.५ ॥
En cierta ocasión, los pescadores rodearon aquel lugar de agua por todos lados y dejaron salir el agua por diversas salidas en las zonas bajas.
12.137.6
क्षीयमाणं तद्बुद्ध्वा जलस्थानं भयागमे ।
अब्रवीद्दीर्घदर्शी तु तावुभौ सुहृदौ तदा ॥ १२.१३७.६ ॥
Al percibir que aquel lugar de agua menguaba cuando llegó el peligro, el de visión lejana habló entonces a aquellos dos amigos.
12.137.7
ज्ञयमापत्समुत्पन्ना सर्वेषां सलिलौकसाम् ।
शीघ्रमन्यत्र गच्छामः पन्था यावन्न शुष्यति ॥ १२.१३७.७ ॥
Sabiendo que la calamidad ha caído sobre todos los que habitan en el agua, vayamos pronto a otro lugar, mientras el camino no se seque.
12.137.8
अनागतमनर्थं हि सुनयैर्यः प्रबाधते ।
स न संशयमाप्नोति तथाऽन्यत्र व्रजामहे ॥ १२.१३७.८ ॥
Quien evita con buena política una desgracia aún no llegada no cae en peligro; así también vayamos a otro lugar.
12.137.9
शीर्घसूत्रस्तु यस्तत्र सोऽब्रवीत्सम्यगुष्यताम् ।
न तु कार्या त्वरा तावदिति मे निश्चिता मतिः ॥ १२.१३७.९ ॥
Allí el apresurado dijo: «Bien, quedémonos aquí»; pero no debe haber prisa por ahora: ésta es mi opinión firme.
12.137.10
अथ संप्रतिपत्तिज्ञस्त्वब्रवीद्दीर्घदर्शिनम् ।
प्राप्ते काले न मे किंचिन्न्यायतः परिहास्यते ॥ १२.१३७.१० ॥
Entonces el que conocía el curso correcto dijo al de mirada lejana: «Cuando llegue el momento, nada de lo que es justo para mí será descuidado.»
12.137.11
एवप्नुक्तो निराक्रामद्दीर्घदर्शी महामतिः ।
अगाम स्रोतसैकेन गम्भीरं सलिलाशयम् ॥ १२.१३७.११ ॥
Así aludido, el de mirada lejana y gran intelecto se marchó; por una sola corriente llegó a un profundo depósito de agua.
12.137.12
ततः प्रसृततोयं तं प्रसमीक्ष्य जलाशयम् ।
बबन्धुर्विविधैर्योगैर्मत्स्यान्मत्स्योपजीविनः ॥ १२.१३७.१२ ॥
Entonces, al ver aquel depósito de aguas extendidas, los pescadores ataron a los peces con diversos artificios.
12.137.13
विलोड्यमाने तस्मिंस्तु स्रुततोये जलाशये ।
अगच्छद्ग्रहणं तत्र दीर्घसूत्रः सहापरै… ॥ १२.१३७.१३ ॥
Cuando aquel estanque fue agitado y su agua fluyó, el pez llamado Dīrghasūtra fue atrapado allí junto con los otros.
12.137.14
उद्दानं क्रियमाणं तु मत्स्यानां … ।
प्रविश्यान्तरमन्येषामग्रसत्प्रति… ॥ १२.१३७.१४ ॥
Mientras se preparaba una red para sacar los peces, se metió entre los otros y tragó… (texto incompleto).
12.137.15
ग्रस्तमेव तदुद्दानं गृहीत्वा…सः ।
सर्वानेव च तांस्तत्र ते वि… इति ॥ १२.१३७.१५ ॥
Habiendo tragado incluso aquella red… él… (lacuna en el texto). A todos ellos allí… así.
12.137.16
ततः प्रक्षाल्यमानेषु मत्स्येषु विपुले जले ।
त्वक्त्वा रज्जुं प्रमुक्तोसौ शीघ्रं संप्रतिपत्तिमान् ॥ १२.१३७.१६ ॥
Entonces, mientras los peces eran lavados en el agua abundante, abandonó la cuerda, se liberó y, resuelto, actuó con rapidez.
12.137.17
दीर्घसूत्रस्तु मन्दात्मा हीनेयुद्धिरचेतनः ।
मरणं प्राप्तवान्मूढो यथैवोपहतेन्द्रियः ॥ १२.१३७.१७ ॥
Pero Dīrghasūtra era de mente torpe, carente de discernimiento e inconsciente; el insensato encontró la muerte como si sus sentidos estuvieran arruinados.
12.137.18
एवं प्राप्ततमं कालं यो मोहान्नावबुध्यते ।
स विनश्यति वै क्षिप्रं दीर्घसूत्रो यथा झषः ॥ १२.१३७.१८ ॥
Quien, por ofuscación, no reconoce el tiempo que ha llegado, perece pronto, como el pez Dīrghasūtra.
12.137.19
आदौ न कुरुते श्रेयः कुशलोऽस्मीति यः पुमान् ।
स हि संशयमाप्नोति यथा संप्रतिपत्तिमान् ॥ १२.१३७.१९ ॥
El hombre que, pensando "soy hábil", no hace el bien desde el principio, ciertamente cae en la duda, como quien ya ha llegado a una decisión.
12.137.20
अनागतविधाता च प्रत्युत्पन्नमतिश्च यः ।
द्वावेतौ सुखमेधेते दीर्घसूत्री विनश्यति ॥ १२.१३७.२० ॥
Quien prevé el futuro y quien tiene mente ágil en el presente — estos dos prosperan felizmente; el dilatorio perece.
12.137.21
काष्ठा कला मुहूर्ताश्च दिनरात्र्यः क्षणा लवाः ।
मासाः पक्षाः षडृतवः कालः संवत्सराणि च ॥ १२.१३७.२१ ॥
Las kāṣṭhās, kalās, muhūrtas, días y noches, instantes, lavas, meses, quincenas, las seis estaciones, el tiempo y los años — todo esto es tiempo.
12.137.22
पृथिवी देश इत्युक्तः स च कालो न दृश्यते ।
अभिप्रेतार्थसिद्ध्यर्थं दूरतो न्यायतस्तथा ॥ १२.१३७.२२ ॥
La tierra se llama lugar (deśa), y ese tiempo no se ve. Para cumplir un fin deseado, hay que considerar el lugar y el tiempo desde lejos y con rectitud.
12.137.23
एतौ धर्मार्थशास्त्रेषु मोक्षशास्त्रेषु चर्षिभिः ।
प्रधानाविति निर्दिष्टौ कामे चाभिमतौ नृणाम् ॥ १२.१३७.२३ ॥
Los sabios declararon que estos dos (lugar y tiempo) son los factores principales en los tratados de dharma y de riqueza y en los tratados de liberación, y se consideran deseables también en el placer humano.
12.137.24
परीक्ष्यकारी युक्तश्च स सम्यगुपपादयेत् ।
देशकालावभिप्रेतौ तोभ्यां फलमवाप्नुयात् ॥ १२.१३७.२४ ॥
Quien actúa tras examinar con cuidado y es disciplinado, debe lograr bien el lugar y el tiempo deseados; por medio de estos dos obtendrá el fruto.