Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.137

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

12.137.1

अनागतविधाता च प्रत्युत्पन्नमतिश्च यः ।
द्वावेतौ सुखमेधेते दीर्घसूत्री विनश्यति ॥ १२.१३७.१ ॥

ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਟਾਲ-ਮਟੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

12.137.2

अत्रैव चेदमव्यग्रं शृण्वाख्यानमनुत्तमम् ।
द्रीर्घसूत्रमुपाश्रित्य कार्याकार्यविनिश्चये ॥ १२.१३७.२ ॥

ਇੱਥੇ ਹੀ ਇਹ ਅਨੁੱਤਮ ਆਖਿਆਨ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣ—ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਟਾਲ-ਮਟੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ।

12.137.3

नातिगाधे जलस्थाने सुहृदः कुशलास्त्रयः ।
प्रभूतमत्स्ये कौन्तेय बभूवुः सहचारिणः ॥ १२.१३७.३ ॥

ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੇ ਨਾ ਹੋਏ ਜਲ-ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮੱਛੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਨ, ਤਿੰਨ ਚਤੁਰ ਮਿੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਵਿਚਰਦੇ ਸਨ।

12.137.4

तत्रैकः प्राप्तकालज्ञो दीर्घदर्शी तथाऽपरः ।
दीर्घसूत्रश्च तत्रैकस्त्रयाणां जलचारिणाम् ॥ १२.१३७.४ ॥

ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਜਲਚਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਟਾਲ-ਮਟੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

12.137.5

क्रदाचित्तज्जलस्थानं मत्स्यबन्धाः समन्ततः ।
स्रावयामासुरथो निम्नेषु विविधैर्मुखैः ॥ १२.१३७.५ ॥

ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਛੇਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਜਲ-ਥਾਂ ਨੂੰ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਘੇਰ ਕੇ ਨੀਵੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਸਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।

12.137.6

क्षीयमाणं तद्बुद्ध्वा जलस्थानं भयागमे ।
अब्रवीद्दीर्घदर्शी तु तावुभौ सुहृदौ तदा ॥ १२.१३७.६ ॥

ਖ਼ਤਰਾ ਆਉਣ ਤੇ ਉਸ ਜਲ-ਥਾਂ ਨੂੰ ਘਟਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਕਿਹਾ।

12.137.7

ज्ञयमापत्समुत्पन्ना सर्वेषां सलिलौकसाम् ।
शीघ्रमन्यत्र गच्छामः पन्था यावन्न शुष्यति ॥ १२.१३७.७ ॥

ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਫ਼ਤ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਰਾਹ ਸੁੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਚਲੀਏ।

12.137.8

अनागतमनर्थं हि सुनयैर्यः प्रबाधते ।
स न संशयमाप्नोति तथाऽन्यत्र व्रजामहे ॥ १२.१३७.८ ॥

ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਨਰਥ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਤੀ ਨਾਲ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਚੱਲੀਏ।

12.137.9

शीर्घसूत्रस्तु यस्तत्र सोऽब्रवीत्सम्यगुष्यताम् ।
न तु कार्या त्वरा तावदिति मे निश्चिता मतिः ॥ १२.१३७.९ ॥

ਉੱਥੇ ਜੋ ਜਲਦਬਾਜ਼ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੀਏ"; ਪਰ ਹੁਣੇ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਮਤ ਹੈ।

12.137.10

अथ संप्रतिपत्तिज्ञस्त्वब्रवीद्दीर्घदर्शिनम् ।
प्राप्ते काले न मे किंचिन्न्यायतः परिहास्यते ॥ १२.१३७.१० ॥

ਫਿਰ ਸਹੀ ਕਰਤੱਵ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਕੰਮ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।"

12.137.11

एवप्नुक्तो निराक्रामद्दीर्घदर्शी महामतिः ।
अगाम स्रोतसैकेन गम्भीरं सलिलाशयम् ॥ १२.१३७.११ ॥

ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮਹਾਬੁੱਧੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਰਾਹੀਂ ਡੂੰਘੇ ਜਲਾਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।

12.137.12

ततः प्रसृततोयं तं प्रसमीक्ष्य जलाशयम् ।
बबन्धुर्विविधैर्योगैर्मत्स्यान्मत्स्योपजीविनः ॥ १२.१३७.१२ ॥

ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਜਲਾਸ਼ਯ ਵੇਖ ਕੇ ਮੱਛੀ ਫੜ ਕੇ ਜੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।

12.137.13

विलोड्यमाने तस्मिंस्तु स्रुततोये जलाशये ।
अगच्छद्ग्रहणं तत्र दीर्घसूत्रः सहापरै… ॥ १२.१३७.१३ ॥

ਉਸ ਜਲਾਸ਼ਯ ਨੂੰ ਮਥਿਆ ਜਾਣ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਹਿਣ ਤੇ, ਦੀਰਘਸੂਤਰ ਨਾਮ ਦੀ ਉਹ ਮੱਛੀ ਹੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਫੜੀ ਗਈ।

12.137.14

उद्दानं क्रियमाणं तु मत्स्यानां … ।
प्रविश्यान्तरमन्येषामग्रसत्प्रति… ॥ १२.१३७.१४ ॥

ਮੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਜਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਘੁਸ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ…

12.137.15

ग्रस्तमेव तदुद्दानं गृहीत्वा…सः ।
सर्वानेव च तांस्तत्र ते वि… इति ॥ १२.१३७.१५ ॥

ਉਹ ਜਾਲ ਵੀ ਨਿਗਲ ਕੇ... ਉਹ... (ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਪਾੜਾ)। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਤੇ ਵਿ… ਇਤਿ।

12.137.16

ततः प्रक्षाल्यमानेषु मत्स्येषु विपुले जले ।
त्वक्त्वा रज्जुं प्रमुक्तोसौ शीघ्रं संप्रतिपत्तिमान् ॥ १२.१३७.१६ ॥

ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਧੋਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਰੱਸੀ ਛੱਡ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।

12.137.17

दीर्घसूत्रस्तु मन्दात्मा हीनेयुद्धिरचेतनः ।
मरणं प्राप्तवान्मूढो यथैवोपहतेन्द्रियः ॥ १२.१३७.१७ ॥

ਪਰ ਦੀਰਘਸੂਤਰ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ, ਬੁੱਧੀਹੀਣ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਸੀ; ਉਹ ਮੂਰਖ ਇੰਦਰੀਆਂ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।

12.137.18

एवं प्राप्ततमं कालं यो मोहान्नावबुध्यते ।
स विनश्यति वै क्षिप्रं दीर्घसूत्रो यथा झषः ॥ १२.१३७.१८ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਹੜਾ ਮੋਹ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋਏ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਛੇਤੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੀਰਘਸੂਤਰ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ।

12.137.19

आदौ न कुरुते श्रेयः कुशलोऽस्मीति यः पुमान् ।
स हि संशयमाप्नोति यथा संप्रतिपत्तिमान् ॥ १२.१३७.१९ ॥

"ਮੈਂ ਕੁਸ਼ਲ ਹਾਂ" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫ਼ੈਸਲੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ।

12.137.20

अनागतविधाता च प्रत्युत्पन्नमतिश्च यः ।
द्वावेतौ सुखमेधेते दीर्घसूत्री विनश्यति ॥ १२.१३७.२० ॥

ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਦੀਰਘਸੂਤਰੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

12.137.21

काष्ठा कला मुहूर्ताश्च दिनरात्र्यः क्षणा लवाः ।
मासाः पक्षाः षडृतवः कालः संवत्सराणि च ॥ १२.१३७.२१ ॥

ਕਾਸ਼ਠਾ, ਕਲਾ, ਮੁਹੂਰਤ, ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ, ਪਲ, ਲਵ, ਮਹੀਨੇ, ਪੱਖ, ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ, ਕਾਲ ਅਤੇ ਸਾਲ — ਇਹ ਸਭ ਕਾਲ ਹਨ।

12.137.22

पृथिवी देश इत्युक्तः स च कालो न दृश्यते ।
अभिप्रेतार्थसिद्ध्यर्थं दूरतो न्यायतस्तथा ॥ १२.१३७.२२ ॥

ਧਰਤੀ ਨੂੰ 'ਦੇਸ਼' ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਲ ਦਿੱਸਦਾ ਨਹੀਂ। ਇੱਛਤ ਕਾਰਜ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਦੂਰੋਂ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ (ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਲ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ)।

12.137.23

एतौ धर्मार्थशास्त्रेषु मोक्षशास्त्रेषु चर्षिभिः ।
प्रधानाविति निर्दिष्टौ कामे चाभिमतौ नृणाम् ॥ १२.१३७.२३ ॥

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ (ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਲ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਛਤ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ।

12.137.24

परीक्ष्यकारी युक्तश्च स सम्यगुपपादयेत् ।
देशकालावभिप्रेतौ तोभ्यां फलमवाप्नुयात् ॥ १२.१३७.२४ ॥

ਜੋ ਪਰਖ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਜਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਤ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਧ ਕਰੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਫਲ ਪਾਏਗਾ।