മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.143.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
शरणागतं पालयतो यो धर्मस्तं ब्रवीहि मे ॥ १२.१४३.१ ॥
പിതാമഹാ, മഹാപ്രാജ്ഞാ, സർവശാസ്ത്രവിശാരദാ! ശരണാഗതനെ രക്ഷിക്കുന്നവന്റെ ധർമ്മം ഏതാണെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.
12.143.2
महान्धर्मो महाराज शरणागतपालने ।
अर्हः प्रष्टुं भवांश्चैनं प्रश्नं भरतसत्तम ॥ १२.१४३.२ ॥
മഹാരാജാവേ, ശരണാഗതനെ രക്ഷിക്കുന്നതിൽ മഹത്തായ ധർമ്മമുണ്ട്. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ നീ അർഹനാണ്.
12.143.3
शिबिप्रभृतयो राजन्राजानः शरणं गतान् ।
परिपाल्य महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ १२.१४३.३ ॥
രാജാവേ, ശിബി മുതലായ രാജാക്കന്മാർ ശരണാഗതരെ സംരക്ഷിച്ച് മഹാത്മാക്കളായി പരമസിദ്ധി നേടി.
12.143.4
श्रूयते च कपोतेन शत्रुः शरणमागतः ।
पूजितश्च यथान्यायं स्वैश्च मांसैर्निमन्त्रितः ॥ १२.१४३.४ ॥
ഒരു പ്രാവിന്റെ അടുത്ത് ശത്രു ശരണം തേടി വന്നുവെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അത് ന്യായപ്രകാരം ആദരിക്കപ്പെട്ട്, സ്വന്തം മാംസം കൊണ്ട് സത്കരിക്കപ്പെട്ടു.
12.143.5
कथं कपोतेन पुरा शत्रुः शरणमागतः ।
स्वमांसं भोजितः कां च गतिं लेभे स भारत ॥ १२.१४३.५ ॥
ഭാരതാ, പണ്ട് ശത്രു ഒരു പ്രാവിന്റെ അടുത്ത് ശരണം തേടി എങ്ങനെ വന്നു? സ്വന്തം മാംസം കൊണ്ട് അവനെ ഊട്ടിയത് എങ്ങനെ, അവൻ ഏത് ഗതി നേടി?
12.143.6
शृणु राजन्कथां दिव्यां सर्वपापप्रणाशिनीम् ।
नृपतेर्मुचुकुन्दस्य कथितां भार्गवेण वै ॥ १२.१४३.६ ॥
രാജാവേ, സർവപാപങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യകഥ കേൾക്കുക; മുചുകുന്ദരാജാവിനെക്കുറിച്ച് ഭാർഗവൻ പറഞ്ഞതാണിത്.
12.143.7
इममर्थं पुरा पार्थ मुचुकुन्दो नराधिपः ।
भार्गवं परिपप्रच्छ प्रणतः पुरुषर्षभ ॥ १२.१४३.७ ॥
പാർത്ഥാ, പുരുഷർഷഭാ! പണ്ട് നരാധിപനായ മുചുകുന്ദൻ പ്രണമിച്ചുകൊണ്ട് ഭാർഗവനോട് ഈ കാര്യം ചോദിച്ചു.
12.143.8
तस्मै शुश्रूषमाणाय भार्गवोऽकथयत्कथाम् ।
इमां यथा कपोतेन सिद्धिः प्राप्ता नराधिप ॥ १२.१४३.८ ॥
കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തോട് ഭാർഗവൻ ഈ കഥ പറഞ്ഞു—പ്രാവിലൂടെ സിദ്ധി എങ്ങനെ ലഭിച്ചു എന്ന്, നരാധിപാ.
12.143.9
धर्मिश्चयसंयुक्तां कामार्थसहितां कथाम् ।
शृणुष्वावहितो राजन्गदतो मे महाभुजः ॥ १२.१४३.९ ॥
രാജാവേ, ധർമ്മസംയുക്തവും കാമാർത്ഥസഹിതവുമായ ഈ കഥ, ഞാൻ പറയുമ്പോൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക, മഹാബാഹോ.
12.143.10
कश्चित्क्षुद्रसमाचारः पृथिव्यां कालसंमितः ।
चचार पृथिवीपाल घोरः शकुनिलुब्धकः ॥ १२.१४३.१० ॥
ഭൂമിയിൽ നീചമായ പെരുമാറ്റമുള്ള, കാലസമാനനായ, ഭയങ്കരനായ പക്ഷിവേട്ടക്കാരൻ ഒരാൾ സഞ്ചരിച്ചു, ഭൂപാലാ.
12.143.11
काकोल इव कृष्णाङ्गो रूक्षः पापसमाहितः ।
यवमध्यः कृशग्रीवो ह्रस्वपादो महाहनुः ॥ १२.१४३.११ ॥
കാക്കയെപ്പോലെ കറുത്ത അവയവങ്ങളുള്ളവൻ, പരുഷൻ, പാപത്തിൽ മുഴുകിയവൻ, ഒടുങ്ങിയ അരയുള്ളവൻ, മെലിഞ്ഞ കഴുത്തും ചെറിയ കാലും വലിയ താടിയെല്ലുമുള്ളവൻ.
12.143.12
नैव तस्य सुहृत्कश्चिन्न संबन्धी न बान्धवाः ।
बान्धवैः संपरित्यक्तस्तेन रौद्रेण कर्मणा ॥ १२.१४३.१२ ॥
അവന് ഒരു സുഹൃത്തും ഇല്ല, ബന്ധുവും ഇല്ല, ജ്ഞാതിയും ഇല്ല; ആ ക്രൂരകർമ്മം കാരണം ബന്ധുക്കളാൽ പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.
12.143.13
नरः पापसमाचारस्त्यक्तव्यो दूरतो बुधैः ।
आत्मानं यो न संधत्ते सोन्यस्य स्यात्कथं हितः ॥ १२.१४३.१३ ॥
പാപാചാരിയായ മനുഷ്യനെ ബുദ്ധിമാന്മാർ ദൂരെനിന്നുതന്നെ ഉപേക്ഷിക്കണം. സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാത്തവൻ മറ്റൊരാൾക്ക് എങ്ങനെ ഹിതകാരിയാകും?
12.143.14
ये नृशंसा दुरात्मानः प्राणिप्राणहरा नराः ।
उद्वेजनीया भूतानां व्याला इव भवन्ति ते ॥ १२.१४३.१४ ॥
ക്രൂരന്മാരും ദുഷ്ടചിത്തരുമായി ജീവികളുടെ പ്രാണൻ അപഹരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ, ജീവികൾക്ക് വിഷപ്പാമ്പുകളെപ്പോലെ ഭയജനകരാകുന്നു.
12.143.15
स वै क्षारकमादाय वने हत्वा च पक्षिणः ।
चकार विक्रयं तेषां पतङ्गानां जनाधिपः ॥ १२.१४३.१५ ॥
ആ രാജാവ് കാട്ടിൽ ക്ഷാരം എടുത്ത് പക്ഷികളെ കൊല്ലുകയും ആ പറവകളെ വിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
12.143.16
एवं तु वर्तमानस्य तस्य वृत्तिं दुरात्मनः ।
अगमत्सुमहान्कालो न चाधर्ममबुध्यत ॥ १२.१४३.१६ ॥
ഇങ്ങനെ ദുഷ്ടവൃത്തിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന അവന്റെ വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞുപോയി; അവൻ തന്റെ അധർമ്മം തിരിച്ചറിഞ്ഞതേയില്ല.
12.143.17
तस्य भार्यासहायस्य रममाणस्य शाश्वतम् ।
दैवयोगविमूढस्य नान्या वृत्तिररोचत ॥ १२.१४३.१७ ॥
ഭാര്യയെ തുണയാക്കി എപ്പോഴും രമിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന, ദൈവയോഗത്താൽ മോഹിതനായ അവന് മറ്റൊരു ജീവനോപാധി ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
12.143.18
ततः कदाचित्तस्याथ वनस्थस्य समन्ततः ।
पातयन्निव वृक्षांस्तान्सुमहान्वातसंभ्रमः ॥ १२.१४३.१८ ॥
പിന്നീടൊരിക്കൽ കാട്ടിൽ വസിച്ചിരുന്ന അവന്റെ ചുറ്റും മരങ്ങളെ വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ വലിയ കാറ്റിന്റെ കലക്കം ഉണ്ടായി.
12.143.19
मेघसंकुलमाकाशं विद्युन्मण्डलमण्डितम् ।
संछन्नस्तु मुहूर्तेन नौसार्थैरिव सागरः ॥ १२.१४३.१९ ॥
മേഘങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആകാശം മിന്നൽവലയങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഒരു നിമിഷത്തിൽ സമുദ്രം കപ്പൽക്കൂട്ടങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടതുപോലെയായി.
12.143.20
वारिधारासमूहेन संप्रहृष्टः शतक्रतुः ।
क्षणेन पूरयामास सलिलेन वसुंधराम् ॥ १२.१४३.२० ॥
ജലധാരകളുടെ സമൂഹത്താൽ അതീവ സന്തുഷ്ടനായ ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ) ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഭൂമിയെ ജലംകൊണ്ട് നിറച്ചു.
12.143.21
ततो धाराकुले लोके संभ्रमन्नष्टचेतनः ।
शीतार्तस्तद्वनं सर्वमाकुलेनान्तरात्मना ॥ १२.१४३.२१ ॥
അനന്തരം ജലധാരകളാൽ നിറഞ്ഞ ലോകത്തിൽ ഭ്രമിച്ച്, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്, തണുപ്പിനാൽ പീഡിതനായി, ഉലഞ്ഞ അന്തരാത്മാവോടെ ആ വനം മുഴുവൻ അലഞ്ഞു.
12.143.22
नैव निम्नं स्थलं वाऽपि सोऽविन्दत विहंगहा ।
पूरितो हि जलौघेनन तस्य मार्गो वनस्य तु ॥ १२.१४३.२२ ॥
ആ പക്ഷിവേട്ടക്കാരന് താഴ്ന്ന നിലമോ ഉയർന്ന നിലമോ കണ്ടെത്താനായില്ല; ജലപ്രവാഹത്താൽ നിറഞ്ഞതിനാൽ വനത്തിലെ വഴിയും അവന് ഇല്ലാതായി.
12.143.23
पक्षिणं वर्षवेगेन हता लीनास्तु पादपात् ।
मृगसिहवराहाश्च ये चान्ये तत्र पक्षिणः ॥ १२.१४३.२३ ॥
മഴയുടെ വേഗത്താൽ പക്ഷികൾ അടിച്ചുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടു; മരങ്ങളിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നവയും; മാനുകളും സിംഹങ്ങളും പന്നികളും, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മറ്റു പക്ഷികളും.
12.143.24
महता वातवर्षेण त्रासितास्ते वनौकसः ।
भयार्ताश्च क्षुधार्ताश्च बभ्रमुः सहिता वने ॥ १२.१४३.२४ ॥
വലിയ കാറ്റിനാലും മഴയാലും ഭയന്ന ആ വനജീവികൾ ഭയത്താലും വിശപ്പിനാലും പീഡിതരായി വനത്തിൽ ഒരുമിച്ച് അലഞ്ഞു.
12.143.25
स तु शीतहतैर्गात्रैर्जगामैव न तस्थिवान् ।
ददर्श पतितां भूमौ कपोतीं शीतविह्वलाम् ॥ १२.१४३.२५ ॥
തണുപ്പേറ്റ് മരവിച്ച അവയവങ്ങളോടെ അവൻ നടന്നുപോയി, നിന്നില്ല. നിലത്ത് വീണു തണുപ്പിൽ വിറയ്ക്കുന്ന ഒരു പെൺപ്രാവിനെ അവൻ കണ്ടു.
12.143.26
दृष्टवाऽऽर्तोपि हि पापात्मा स तां पञ्जरकेऽक्षिपत् ।
स्वयं दुःखाभिभूतोऽपि दुःखमेवाकरोत्परे ॥ १२.१४३.२६ ॥
അവളെ കണ്ടിട്ടും, താനും കഷ്ടത്തിലായിരുന്നിട്ടും ആ പാപാത്മാവ് അവളെ കൂട്ടിലടച്ചു. സ്വയം ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്നിട്ടും അവൻ മറ്റൊരാൾക്ക് ദുഃഖമാണ് വരുത്തിയത്.
12.143.27
पापात्मा पापकारित्वत्पापमेव चकार सः ।
सोऽपश्यत्तरुषण्डेषु मेघनीलं वनस्पतिम् ॥ १२.१४३.२७ ॥
പാപസ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ അവൻ പാപമാണ് ചെയ്തത്. പിന്നീട് മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ മേഘംപോലെ നീലനിറമുള്ള ഒരു വലിയ മരം അവൻ കണ്ടു.
12.143.28
सेव्यमानं विहंगौघैश्छायावासफलार्थिभिः ।
धात्रा परोपकाराय स साधुरिव निर्मितः ॥ १२.१४३.२८ ॥
തണലും വാസസ്ഥലവും ഫലവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങൾ അതിനെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. പരോപകാരത്തിനായി ധാതാവ് അതിനെ ഒരു സാധുവിനെപ്പോലെ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു.
12.143.29
अथाभवत्क्षणेनैव वियद्विमलतारकम् ।
महत्सर इवोत्फुल्लं कुमुदच्छुरितोदकम्।
कुसुमाकारताराढ्यमाकाशं निर्मलं बहु ॥ १२.१४३.२९ ॥
പെട്ടെന്നുതന്നെ ആകാശം തെളിഞ്ഞ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു. കുമുദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ വെള്ളമുള്ള വിടർന്ന ഒരു വലിയ തടാകംപോലെയായി; പുഷ്പാകൃതിയിലുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ ആകാശം അത്യന്തം നിർമലമായിരുന്നു.
12.143.30
घनैर्मुक्तं नभो दृष्ट्वा लुब्धकः शीतविह्वलः ।
दिशो विलोकयामास वेलां च सुदुरात्मवान् ॥ १२.१४३.३० ॥
മേഘങ്ങളിൽനിന്ന് മുക്തമായ ആകാശം കണ്ട്, തണുപ്പിൽ വിറച്ച ആ വേടൻ ദിക്കുകളും സമയവും നോക്കി. അവൻ അതിദുരാത്മാവായിരുന്നു.
12.143.31
दूरे ग्रामनिवेशश्च तस्मात्स्थानादिति प्रभो ।
कृतबुद्धिर्द्रुमे तस्मिन्वस्तुं तां रजनीं ततः ॥ १२.१४३.३१ ॥
ഓ പ്രഭോ, ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഗ്രാമവാസം ദൂരെയായിരുന്നു; അതിനാൽ അവൻ ആ മരത്തിൽ ആ രാത്രി കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
12.143.32
साञ्जलिः प्रणतिं कृत्वा वाक्यमाह वनस्पतिम् ।
शरणं यामि यान्यस्मिन्दैवतानीति भारत ॥ १२.१४३.३२ ॥
കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ച്, അവൻ ആ വൃക്ഷത്തോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഓ ഭാരതാ, ഇതിലുള്ള ദേവതകളുടെ ശരണം ഞാൻ പ്രാപിക്കുന്നു."
12.143.33
स शिलायां शिरः कृत्वा पर्णान्यास्तीर्य भूतले ।
दुःखेन महताऽऽविष्टस्ततः सुष्वाप पक्षिहा ॥ १२.१४३.३३ ॥
അവൻ കല്ലിൽ തല വെച്ച്, നിലത്ത് ഇലകൾ വിരിച്ച്, വലിയ ദുഃഖത്താൽ മൂടപ്പെട്ട് ആ പക്ഷിഘാതകൻ ഉറങ്ങി.