Mahābhārata · Adhyāya 12.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.143.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
शरणागतं पालयतो यो धर्मस्तं ब्रवीहि मे ॥ १२.१४३.१ ॥
Avô, de grande sabedoria, perito em todas as escrituras: diga-me qual é o dharma daquele que protege os que buscaram refúgio.
12.143.2
महान्धर्मो महाराज शरणागतपालने ।
अर्हः प्रष्टुं भवांश्चैनं प्रश्नं भरतसत्तम ॥ १२.१४३.२ ॥
Grande rei, grande é o dharma na proteção dos que buscam refúgio. Melhor dos Bharatas, és digno de fazer esta pergunta.
12.143.3
शिबिप्रभृतयो राजन्राजानः शरणं गतान् ।
परिपाल्य महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ १२.१४३.३ ॥
Ó rei, os reis a começar por Śibi, tendo protegido os que vieram buscar refúgio, tornaram-se grandes almas e alcançaram a perfeição suprema.
12.143.4
श्रूयते च कपोतेन शत्रुः शरणमागतः ।
पूजितश्च यथान्यायं स्वैश्च मांसैर्निमन्त्रितः ॥ १२.१४३.४ ॥
Ouve-se que um inimigo veio buscar refúgio junto a uma pomba; foi devidamente honrado e convidado com a própria carne dela.
12.143.5
कथं कपोतेन पुरा शत्रुः शरणमागतः ।
स्वमांसं भोजितः कां च गतिं लेभे स भारत ॥ १२.१४३.५ ॥
Ó Bhārata, como outrora um inimigo veio buscar refúgio junto a uma pomba, como foi alimentado com a própria carne dela, e que destino alcançou?
12.143.6
शृणु राजन्कथां दिव्यां सर्वपापप्रणाशिनीम् ।
नृपतेर्मुचुकुन्दस्य कथितां भार्गवेण वै ॥ १२.१४३.६ ॥
Ouve, ó rei, a história divina que destrói todos os pecados, narrada pelo Bhārgava acerca do rei Mucukunda.
12.143.7
इममर्थं पुरा पार्थ मुचुकुन्दो नराधिपः ।
भार्गवं परिपप्रच्छ प्रणतः पुरुषर्षभ ॥ १२.१४३.७ ॥
Filho de Pṛthā, touro entre os homens, outrora o rei Mucukunda, curvando-se humildemente, perguntou a Bhārgava sobre este assunto.
12.143.8
तस्मै शुश्रूषमाणाय भार्गवोऽकथयत्कथाम् ।
इमां यथा कपोतेन सिद्धिः प्राप्ता नराधिप ॥ १२.१४३.८ ॥
A ele, ansioso por ouvir, Bhārgava contou esta história de como o sucesso foi alcançado através do pombo, senhor dos homens.
12.143.9
धर्मिश्चयसंयुक्तां कामार्थसहितां कथाम् ।
शृणुष्वावहितो राजन्गदतो मे महाभुजः ॥ १२.१४३.९ ॥
Ouve atentamente, ó rei, esta história unida ao dharma e acompanhada de desejo e riqueza, enquanto eu a narro, ó de braços poderosos.
12.143.10
कश्चित्क्षुद्रसमाचारः पृथिव्यां कालसंमितः ।
चचार पृथिवीपाल घोरः शकुनिलुब्धकः ॥ १२.१४३.१० ॥
Pela terra vagava certo caçador de aves, de conduta vil, semelhante à Morte, cruel, ó protetor da terra.
12.143.11
काकोल इव कृष्णाङ्गो रूक्षः पापसमाहितः ।
यवमध्यः कृशग्रीवो ह्रस्वपादो महाहनुः ॥ १२.१४३.११ ॥
De membros negros como um corvo, áspero, voltado para o pecado, de cintura de cevada, pescoço fino, pés curtos e grande mandíbula.
12.143.12
नैव तस्य सुहृत्कश्चिन्न संबन्धी न बान्धवाः ।
बान्धवैः संपरित्यक्तस्तेन रौद्रेण कर्मणा ॥ १२.१४३.१२ ॥
Não tinha amigo, nem parente por casamento, nem parentes de sangue; abandonado por completo pelos seus por causa daquela ação cruel.
12.143.13
नरः पापसमाचारस्त्यक्तव्यो दूरतो बुधैः ।
आत्मानं यो न संधत्ते सोन्यस्य स्यात्कथं हितः ॥ १२.१४३.१३ ॥
Um homem de conduta perversa deve ser evitado de longe pelos sábios. Como pode ser benfeitor de outro quem não se controla a si mesmo?
12.143.14
ये नृशंसा दुरात्मानः प्राणिप्राणहरा नराः ।
उद्वेजनीया भूतानां व्याला इव भवन्ति ते ॥ १२.१४३.१४ ॥
Homens cruéis e de mau coração, que roubam a vida dos seres, tornam-se para eles como serpentes venenosas, a serem temidas.
12.143.15
स वै क्षारकमादाय वने हत्वा च पक्षिणः ।
चकार विक्रयं तेषां पतङ्गानां जनाधिपः ॥ १२.१४३.१५ ॥
Aquele rei, levando álcali cáustico à floresta e matando aves, também negociou com aqueles insetos alados.
12.143.16
एवं तु वर्तमानस्य तस्य वृत्तिं दुरात्मनः ।
अगमत्सुमहान्कालो न चाधर्ममबुध्यत ॥ १२.१४३.१६ ॥
Enquanto ele continuava nesse modo de vida malvado, passou-se muito tempo, e ele não percebeu sua injustiça.
12.143.17
तस्य भार्यासहायस्य रममाणस्य शाश्वतम् ।
दैवयोगविमूढस्य नान्या वृत्तिररोचत ॥ १२.१४३.१७ ॥
A ele, que sempre se deleitava com a esposa como companheira e estava iludido pelo jogo do destino, nenhum outro modo de vida agradava.
12.143.18
ततः कदाचित्तस्याथ वनस्थस्य समन्ततः ।
पातयन्निव वृक्षांस्तान्सुमहान्वातसंभ्रमः ॥ १२.१४३.१८ ॥
Então, certa vez, enquanto ele habitava na floresta, ergueu-se por toda parte uma tempestade violenta de vento, como se derrubasse as árvores.
12.143.19
मेघसंकुलमाकाशं विद्युन्मण्डलमण्डितम् ।
संछन्नस्तु मुहूर्तेन नौसार्थैरिव सागरः ॥ १२.१४३.१९ ॥
O céu, cheio de nuvens e adornado com círculos de relâmpagos, em um instante ficou coberto como o oceano por frotas de navios.
12.143.20
वारिधारासमूहेन संप्रहृष्टः शतक्रतुः ।
क्षणेन पूरयामास सलिलेन वसुंधराम् ॥ १२.१४३.२० ॥
Muito satisfeito com a massa de correntes d'água, Śatakratu (Indra) num instante encheu a terra de água.
12.143.21
ततो धाराकुले लोके संभ्रमन्नष्टचेतनः ।
शीतार्तस्तद्वनं सर्वमाकुलेनान्तरात्मना ॥ १२.१४३.२१ ॥
Então, num mundo transbordando de torrentes de chuva, confuso e sem sentidos, atormentado pelo frio, com o espírito interior perturbado, vagou por toda aquela floresta.
12.143.22
नैव निम्नं स्थलं वाऽपि सोऽविन्दत विहंगहा ।
पूरितो हि जलौघेनन तस्य मार्गो वनस्य तु ॥ १२.१४३.२२ ॥
Aquele caçador de pássaros não encontrou nem terreno baixo nem alto; cheio pela inundação de água, o caminho da floresta já não era o seu.
12.143.23
पक्षिणं वर्षवेगेन हता लीनास्तु पादपात् ।
मृगसिहवराहाश्च ये चान्ये तत्र पक्षिणः ॥ १२.१४३.२३ ॥
Pela força da chuva, as aves foram derrubadas, e as que se agarravam às árvores também; cervos, leões e javalis, e as outras aves ali presentes.
12.143.24
महता वातवर्षेण त्रासितास्ते वनौकसः ।
भयार्ताश्च क्षुधार्ताश्च बभ्रमुः सहिता वने ॥ १२.१४३.२४ ॥
Aterrorizados pelo grande vento e pela chuva, aqueles habitantes da floresta, atormentados pelo medo e pela fome, vagaram juntos pela floresta.
12.143.25
स तु शीतहतैर्गात्रैर्जगामैव न तस्थिवान् ।
ददर्श पतितां भूमौ कपोतीं शीतविह्वलाम् ॥ १२.१४३.२५ ॥
Com os membros entorpecidos pelo frio, seguiu em frente sem parar. Viu no chão uma pomba fêmea caída, vencida pelo frio.
12.143.26
दृष्टवाऽऽर्तोपि हि पापात्मा स तां पञ्जरकेऽक्षिपत् ।
स्वयं दुःखाभिभूतोऽपि दुःखमेवाकरोत्परे ॥ १२.१४३.२६ ॥
Embora a visse e ele mesmo estivesse aflito, aquele homem pecador a colocou numa gaiola. Embora ele próprio dominado pelo sofrimento, causou sofrimento a outro.
12.143.27
पापात्मा पापकारित्वत्पापमेव चकार सः ।
सोऽपश्यत्तरुषण्डेषु मेघनीलं वनस्पतिम् ॥ १२.१४३.२७ ॥
Por ter natureza pecadora, fez apenas o mal. Então viu, entre os grupos de árvores, uma grande árvore azul-escura como uma nuvem.
12.143.28
सेव्यमानं विहंगौघैश्छायावासफलार्थिभिः ।
धात्रा परोपकाराय स साधुरिव निर्मितः ॥ १२.१४३.२८ ॥
Bandos de aves em busca de sombra, abrigo e frutos o frequentavam; parecia que o Criador o fizera como um homem bom, para o bem dos outros.
12.143.29
अथाभवत्क्षणेनैव वियद्विमलतारकम् ।
महत्सर इवोत्फुल्लं कुमुदच्छुरितोदकम्।
कुसुमाकारताराढ्यमाकाशं निर्मलं बहु ॥ १२.१४३.२९ ॥
Num instante o céu encheu-se de estrelas límpidas, como um grande lago em flor com águas cobertas de nenúfares; o céu, rico de estrelas em forma de flores, estava muito límpido.
12.143.30
घनैर्मुक्तं नभो दृष्ट्वा लुब्धकः शीतविह्वलः ।
दिशो विलोकयामास वेलां च सुदुरात्मवान् ॥ १२.१४३.३० ॥
Vendo o céu livre de nuvens, o caçador, vencido pelo frio, olhou em todas as direções e para a hora; era uma alma muito perversa.
12.143.31
दूरे ग्रामनिवेशश्च तस्मात्स्थानादिति प्रभो ।
कृतबुद्धिर्द्रुमे तस्मिन्वस्तुं तां रजनीं ततः ॥ १२.१४३.३१ ॥
Ó senhor, o povoado ficava longe daquele lugar; assim, decidido, resolveu passar aquela noite naquela mesma árvore.
12.143.32
साञ्जलिः प्रणतिं कृत्वा वाक्यमाह वनस्पतिम् ।
शरणं यामि यान्यस्मिन्दैवतानीति भारत ॥ १२.१४३.३२ ॥
Com as mãos postas, inclinando-se, disse estas palavras à árvore: "Ó Bhārata, busco refúgio nas divindades que nela habitam."
12.143.33
स शिलायां शिरः कृत्वा पर्णान्यास्तीर्य भूतले ।
दुःखेन महताऽऽविष्टस्ततः सुष्वाप पक्षिहा ॥ १२.१४३.३३ ॥
Pousou a cabeça numa pedra, espalhou folhas pelo chão e, dominado por grande aflição, o caçador de aves adormeceu.