Mahābhārata · Adhyāya 12.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.146.1
ततः स लुब्धकः पश्यन्क्षुधयाऽपि परिप्लुतः ।
कपोतमग्निपतितं वाक्यं पुनरुवाच ह ॥ १२.१४६.१ ॥
Entonces el cazador, aunque abrumado por el hambre, al ver la paloma caída en el fuego, volvió a pronunciar estas palabras.
12.146.2
किमीदृशं नृशंसेन मया कृतमबुद्धिना ।
भविष्यति हि मे नित्यं पातकं भुवि जीवतः।
स विनिन्दंस्तथाऽऽत्मानं पुनः पुनरुवाच ह ॥ १२.१४६.२ ॥
"¿Qué es esto que yo, cruel e insensato, he hecho? Este pecado estará siempre sobre mí mientras viva en la tierra." Así, reprochándose a sí mismo, habló una y otra vez.
12.146.3
धिङ्भामस्तु सुदुर्बुद्धिं सदा निकृतिनिश्चयम् ।
शुभं कर्म परित्यज्य सोऽहं शकुनिलुब्धकः ॥ १२.१४६.३ ॥
¡Vergüenza sobre mí, de pensamiento tan perverso, siempre decidido al engaño! Habiendo abandonado las buenas obras, me he convertido en cazador de aves.
12.146.4
नृशंसस्य ममाद्यायं प्रत्यादेशो न संशयः ।
दत्तः स्वमांसं दहता कपोतेन महात्मना ॥ १२.१४६.४ ॥
Hoy este es el reproche para mí, el cruel, sin duda. Me lo ha dado aquella paloma magnánima que quemó su propia carne en el fuego.
12.146.5
सोहं त्यक्ष्ये प्रियान्प्राणान्पुत्रान्दारान्विसृज्य च ।
उपदिष्टो हि मे धर्मः कपोतेनात्र धर्मिणा ॥ १२.१४६.५ ॥
Así que abandonaré mi querido aliento vital, mis hijos y mis esposas, renunciando a ellos. Aquí la paloma justa me ha enseñado el dharma.
12.146.6
अद्यप्रभुति देहं स्वं सर्वभोगैर्विवर्जितम् ।
यथा स्वल्पं सरो ग्रीष्मे शोषयिष्याम्महं तथा ॥ १२.१४६.६ ॥
A partir de hoy privaré a mi propio cuerpo de todos los placeres, y lo secaré, tal como un pequeño lago se seca en verano.
12.146.7
क्षुत्पिपासातपसहः कृशो ध्रमनिसन्ततः ।
उपवासैर्बहुविधैश्चरिष्ये पारलौकिकम् ॥ १२.१४६.७ ॥
Soportando el hambre, la sed y el calor, demacrado, con las venas visibles por todo el cuerpo, practicaré austeridades para el otro mundo mediante ayunos de muchas clases.
12.146.8
अहो देहप्रदानेन दर्शिताऽतिथिपूजना ।
तस्माद्धर्मं चरिष्यामि धर्मो हि परमा गतिः ॥ १२.१४६.८ ॥
¡Ah! Al entregar el cuerpo se ha mostrado cuánto honra se debe al huésped. Por eso practicaré el dharma, pues el dharma es la meta suprema.
12.146.9
दृष्टो धर्मो हि धर्मिष्ठे यादृशो विहगोत्तमे ।
एवमुक्त्वा विनिश्चित्य रौद्रकर्मा स लुब्धकः ॥ १२.१४६.९ ॥
Tal dharma se ha visto en la más justa de las aves. Habiendo dicho esto y decidido, aquel cazador de obras crueles—
12.146.10
महाप्रस्थानमाश्रित्य प्रययौ संशितव्रतः ॥ १२.१४६.१० ॥
Acogiéndose al gran viaje, aquel de votos firmes partió.
12.146.11
ततो यष्टिं शलाकां च धारकं पञ्जरं तथा ।
तां च बद्धां कपोतीं स प्रमुच्य विससर्ज ह ॥ १२.१४६.११ ॥
Entonces arrojó la vara, las varillas, el soporte y también la jaula, y soltó a la paloma hembra atada, dejándola libre.