Mahābhārata · Adhyāya 12.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.150.1
एवमुक्तः प्रत्युवाच तं मुनिं जनमेजयः ।
गर्ह्यं भवान्गर्हयते निन्द्यं निन्दति मां पुनः ॥ १२.१५०.१ ॥
Así interpelado, Janamejaya respondió a aquel sabio: "Vos reprocháis de nuevo a quien merece reproche, y de nuevo censuráis a mí, que soy reprobable."
12.150.2
धिक्कार्यं मां धिक्कुरुते तस्मात्त्वाऽहं प्रसादये ।
सर्वं हीदं स्वकृतं मे ज्वलाम्यग्नाविवाहितम् ॥ १२.१५०.२ ॥
"Vos condenáis a quien merece condena; por eso os apacigüo. Todo esto es fruto de mis propios actos; ardo como si ardiera en el fuego."
12.150.3
स्वकर्माण्यभिसंधाय नाभिनन्दति मे मनः ।
प्राप्तं घोरं भयं नूनं मया वैवस्वतादपि ॥ १२.१५०.३ ॥
"Al reflexionar sobre mis propios actos, mi mente no se alegra. Ciertamente me ha sobrevenido un terrible temor, incluso del hijo de Vivasvat, Yama."
12.150.4
तत्तु शल्यमनिर्हृत्य कथं शक्ष्यामि जीवितुम् ।
सर्वं मन्युं विनीय त्वमभि मां वद शौनक ॥ १२.१५०.४ ॥
"Sin extraer esa espina, ¿cómo podré vivir? Oh Śaunaka, disipando toda tu aflicción, háblame."
12.150.5
महानासं ब्राह्मणानां भूयो वक्ष्यामि सांप्रतम् ।
गन्ता गतिं ब्राह्मणानां भविष्याम्यर्थवान्पुनः।
अस्तु शेषं कुलस्यास्य मा पराभूदिदं कुलम् ॥ १२.१५०.५ ॥
"Hubo la gran ira de los brahmanes; ahora volveré a hablar. Alcanzando la senda de los brahmanes, volveré a ser afortunado. Que quede algún resto de este linaje; que este linaje no perezca."
12.150.6
न हि नो ब्रह्मशप्तानां शेषं भवितुमर्हति ।
स्तुतीरलभमानानां संविदं वेद निश्चयात् ॥ १२.१५०.६ ॥
"Para nosotros, malditos por los brahmanes, no conviene que quede resto alguno. Acerca de nosotros, que no obtenemos alabanza, lo sé con certeza."
12.150.7
निन्दमानः स्वमात्मानं भूयो वक्ष्यामि सांप्रतम् ।
भूयश्चैवाभिमज्जन्ति निर्धर्मा निर्जला इव ॥ १२.१५०.७ ॥
Culpándome a mí mismo, ahora volveré a hablar: los carentes de dharma se hunden de nuevo, como en tierra sin agua.
12.150.8
न ह्ययज्ञा अमुं लोकं प्राप्नुवन्ति कथंचन ।
अवाक्च प्रपतिष्यन्ति पुलिन्दशवरा इव ॥ १२.१५०.८ ॥
Quienes no ofrecen sacrificio jamás alcanzan aquel mundo; caerán hacia abajo, como los Pulindas y los Śabaras.
12.150.9
अविज्ञायैव मे प्रज्ञां बालस्येव स पण्डितः ।
ब्रह्मन्पितेव पुत्रस्य प्रीतिमान्भव शौनक ॥ १२.१५०.९ ॥
Sin siquiera conocer mi sabiduría, ese sabio es como un niño. Oh brahmán, sé afectuoso, como un padre con su hijo, oh Śaunaka.
12.150.10
किमाश्चर्यं यतः प्राज्ञो बहुकुर्यादसांप्रतम् ।
इति वै पण्डितो भूत्वा भूतानां को नु तप्यते ॥ १२.१५०.१० ॥
¿Qué hay de asombroso, pues el sabio puede hacer mucho que no conviene? Siendo erudito de este modo, ¿quién entonces se aflige por los seres?
12.150.11
प्रज्ञाप्रासादमारुह्य अशोच्यः शोचते जनान् ।
जगतीस्थानिवाद्रिस्थः प्रज्ञया प्रतिपत्स्यति ॥ १२.१५०.११ ॥
Subido al palacio de la sabiduría, el que no debe ser lamentado se aflige por las gentes; como quien está sobre una montaña, comprenderá con sabiduría a los que están sobre la tierra.
12.150.12
न चोपलभते कश्चिन्न चाश्चर्याणि पश्यति ।
निर्विण्णात्मा परोक्षो वा धिक्कृतः सर्वसाधुषु ॥ १२.१५०.१२ ॥
Nadie lo percibe, ni él ve maravillas; el de ánimo abatido, el oculto, o el reprochado por todos los justos.
12.150.13
विदित्वा भवतो वीर्यं माहात्म्यं चैव चागमे ।
कुरुष्वेह यथाशान्ति ब्रह्मा शरणमस्तु ते ॥ १२.१५०.१३ ॥
Sabiendo, según la tradición, tu valor y tu grandeza, haz aquí lo que convenga a la paz; que Brahmā sea tu refugio.
12.150.14
तद्वै वारित्रकं तात ब्राह्मणानामकुप्यताम् ।
अथवा तप्यसे पापे धर्मं चेदनुपश्यसि ॥ १२.१५०.१४ ॥
Querido, eso es ciertamente un obstáculo para los brahmanes que no se enojan; o bien, pecador, si ves el dharma, te arrepientes.
12.150.15
अनुतप्ये च पापेन न चाधर्मं चराम्यहम् ।
बुभूषेद्भजमानं च प्रीतिमान्भव शौनक ॥ १२.१५०.१५ ॥
Me arrepiento del pecado y no practico la injusticia; sé afectuoso con quien te sirve, Śaunaka.
12.150.16
छित्त्वा दम्भं च मानं च प्रीतिमिच्छामि ते नृप ।
सर्वभूतहिते तिष्ठ धर्मं चैव प्रतिस्मरन् ॥ १२.१५०.१६ ॥
Oh rey, cortando la hipocresía y el orgullo, deseo tu afecto; permanece en el bien de todos los seres, recordando el dharma.
12.150.17
न भयान्न च कार्पण्यान्न लोभात्त्वामुपाह्वये ।
तां मे दैवीं गिरं सत्यां शृणु त्वं ब्राह्मणैः सह ॥ १२.१५०.१७ ॥
No por miedo, ni por miseria, ni por codicia te llamo; escucha mi palabra divina y verdadera junto con los brahmanes.
12.150.18
सोऽहं न केनचिच्चार्थी त्वां च धर्मादुपाह्वये ।
क्रोशतां सर्वभूतानां हाहाधिगिति जल्पताम् ॥ १२.१५०.१८ ॥
No te llamo por ningún interés propio, sino por el dharma, mientras todos los seres gritan diciendo: '¡ay, vergüenza!'
12.150.19
वक्ष्यन्ति मामधर्मज्ञं त्यक्ष्यन्ति सुहृदो जनाः ।
ता वाचः सुहृदः श्रुत्वा संज्वरिष्यन्ति मे भृशं ॥ १२.१५०.१९ ॥
La gente me llamará ignorante del dharma, y los amigos me abandonarán. Al oír esas palabras, mis amigos se afligirán profundamente por mí.
12.150.20
केचिदेव महाप्राज्ञाः प्रतिज्ञास्यन्ति कार्यताम् ।
जानीहि मत्कृतं तात ब्राह्मणान्प्रति भारत ॥ १२.१५०.२० ॥
Algunos sabios de gran sabiduría ciertamente se comprometerán con esta tarea. Sabe, querido Bhārata, lo que he hecho por los brahmanes.
12.150.21
यथा ते सत्कृताः क्षेमं लभेरंस्त्वं तथा कुरु ।
प्रतिजानीहि चाद्रोहं ब्राह्मणानां नराधिप ॥ १२.१५०.२१ ॥
Haz de modo que los que tú honras alcancen el bienestar. Y promete, oh señor de los hombres, que no traicionarás a los brahmanes.
12.150.22
नैव वाचा न मनसा पुनर्जातु न कर्मणा ।
द्रोग्धाऽस्मि ब्राह्मणान्विप्र चरणावेव ते स्पृशे ॥ १२.१५०.२२ ॥
Ni con la palabra, ni con la mente, ni con la acción jamás seré traidor de los brahmanes. Oh brahmán, toco tus mismos pies.