మహాభారతం · అధ్యాయం 12.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.150.1
एवमुक्तः प्रत्युवाच तं मुनिं जनमेजयः ।
गर्ह्यं भवान्गर्हयते निन्द्यं निन्दति मां पुनः ॥ १२.१५०.१ ॥
ఇలా చెప్పబడినప్పుడు జనమేజయుడు ఆ ముని కి ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: "మీరు నిందార్హుడిని మళ్లీ నిందిస్తున్నారు, నిందించదగిన నన్ను మళ్లీ నిందిస్తున్నారు."
12.150.2
धिक्कार्यं मां धिक्कुरुते तस्मात्त्वाऽहं प्रसादये ।
सर्वं हीदं स्वकृतं मे ज्वलाम्यग्नाविवाहितम् ॥ १२.१५०.२ ॥
"ధిక్కరించదగిన నన్ను మీరు ధిక్కరిస్తున్నారు; అందుకే మిమ్మల్ని శాంతపరచుతున్నాను. ఇదంతా నా స్వకృత ఫలమే; అగ్నిలో దహించబడినట్లు నేను దహించుకుపోతున్నాను."
12.150.3
स्वकर्माण्यभिसंधाय नाभिनन्दति मे मनः ।
प्राप्तं घोरं भयं नूनं मया वैवस्वतादपि ॥ १२.१५०.३ ॥
"నా కర్మలను ఆలోచిస్తే నా మనసు ఆనందించదు. నిజంగా వైవస్వతుడి నుండీ నాకు ఘోరమైన భయం కలిగింది."
12.150.4
तत्तु शल्यमनिर्हृत्य कथं शक्ष्यामि जीवितुम् ।
सर्वं मन्युं विनीय त्वमभि मां वद शौनक ॥ १२.१५०.४ ॥
"ఆ ముల్లును తీయకుండా నేను ఎలా బ్రతకగలను? శౌనకా, సమస్త దుఃఖాన్ని పోగొట్టి నాతో మాట్లాడు."
12.150.5
महानासं ब्राह्मणानां भूयो वक्ष्यामि सांप्रतम् ।
गन्ता गतिं ब्राह्मणानां भविष्याम्यर्थवान्पुनः।
अस्तु शेषं कुलस्यास्य मा पराभूदिदं कुलम् ॥ १२.१५०.५ ॥
"బ్రాహ్మణులకు గొప్ప ఆగ్రహం ఉంది; ఇప్పుడు నేను మళ్లీ చెబుతాను. బ్రాహ్మణుల మార్గాన్ని పొందే నేను మళ్లీ ఫలవంతుడనవుతాను. ఈ వంశంలో కొంత మిగలాలి; ఈ వంశం నశించకూడదు."
12.150.6
न हि नो ब्रह्मशप्तानां शेषं भवितुमर्हति ।
स्तुतीरलभमानानां संविदं वेद निश्चयात् ॥ १२.१५०.६ ॥
"బ్రాహ్మణుల శాపానికి గురైన మాకు శేషం ఉండటం తగదు. స్తుతిని పొందలేకపోయిన మా గురించి నేను నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నాను."
12.150.7
निन्दमानः स्वमात्मानं भूयो वक्ष्यामि सांप्रतम् ।
भूयश्चैवाभिमज्जन्ति निर्धर्मा निर्जला इव ॥ १२.१५०.७ ॥
తనను తానే నిందించుకుంటూ ఇప్పుడు మళ్లీ చెబుతాను. ధర్మం లేనివారు నీరులేని ప్రదేశంలో వలె మళ్లీ మునిగిపోతారు.
12.150.8
न ह्ययज्ञा अमुं लोकं प्राप्नुवन्ति कथंचन ।
अवाक्च प्रपतिष्यन्ति पुलिन्दशवरा इव ॥ १२.१५०.८ ॥
యజ్ఞం చేయనివారు ఆ లోకాన్ని ఏ విధంగానూ పొందరు; పులిందులు, శబరులవలె వారు కిందికి పడిపోతారు.
12.150.9
अविज्ञायैव मे प्रज्ञां बालस्येव स पण्डितः ।
ब्रह्मन्पितेव पुत्रस्य प्रीतिमान्भव शौनक ॥ १२.१५०.९ ॥
నా ప్రజ్ఞను తెలుసుకోకుండానే, బాలుని వలె ఆ పండితుడు (ఉంటాడు). బ్రాహ్మణుడా, తండ్రి కుమారునిపై ప్రేమ కలిగినట్లు ప్రేమతో ఉండు, శౌనకా.
12.150.10
किमाश्चर्यं यतः प्राज्ञो बहुकुर्यादसांप्रतम् ।
इति वै पण्डितो भूत्वा भूतानां को नु तप्यते ॥ १२.१५०.१० ॥
ఇందులో ఆశ్చర్యమేముంది? ప్రాజ్ఞుడు అనుచితమైనవి చాలా చేయగలడు. ఇలా పండితుడై కూడా, ప్రాణుల కోసం ఎవరు బాధపడతారు?
12.150.11
प्रज्ञाप्रासादमारुह्य अशोच्यः शोचते जनान् ।
जगतीस्थानिवाद्रिस्थः प्रज्ञया प्रतिपत्स्यति ॥ १२.१५०.११ ॥
ప్రాజ్ఞ-ప్రాసాదాన్ని ఎక్కి, శోకింపదగనివాడు ప్రజల కోసం శోకిస్తాడు; భూమిపై నిలిచినవారిని పర్వతంపై నిలిచినవానిలా, ప్రజ్ఞతో అతడు గ్రహిస్తాడు.
12.150.12
न चोपलभते कश्चिन्न चाश्चर्याणि पश्यति ।
निर्विण्णात्मा परोक्षो वा धिक्कृतः सर्वसाधुषु ॥ १२.१५०.१२ ॥
ఎవరూ అతనిని పొందరు, అతడు ఆశ్చర్యాలను చూడడు; నిర్విణ్ణాత్ముడు, అగోచరుడు, లేదా సజ్జనులందరిచే నిందింపబడినవాడు.
12.150.13
विदित्वा भवतो वीर्यं माहात्म्यं चैव चागमे ।
कुरुष्वेह यथाशान्ति ब्रह्मा शरणमस्तु ते ॥ १२.१५०.१३ ॥
నీ వీర్యాన్ని, మహిమను ఆగమం ప్రకారం తెలుసుకుని, ఇక్కడ శాంతికి తగినదాన్ని చేయి; బ్రహ్మ నీకు శరణమగుగాక.
12.150.14
तद्वै वारित्रकं तात ब्राह्मणानामकुप्यताम् ।
अथवा तप्यसे पापे धर्मं चेदनुपश्यसि ॥ १२.१५०.१४ ॥
ప్రియుడా, కోపించని బ్రాహ్మణులకు అది అడ్డంకే; లేదా పాపీ, నీవు ధర్మాన్ని గ్రహిస్తే పశ్చాత్తాపపడతావు.
12.150.15
अनुतप्ये च पापेन न चाधर्मं चराम्यहम् ।
बुभूषेद्भजमानं च प्रीतिमान्भव शौनक ॥ १२.१५०.१५ ॥
పాపం వల్ల నేను పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను; అధర్మాన్ని నేను ఆచరించను; సేవించేవారి పట్ల ప్రీతిగల వాడివిగా ఉండు, శౌనకా.
12.150.16
छित्त्वा दम्भं च मानं च प्रीतिमिच्छामि ते नृप ।
सर्वभूतहिते तिष्ठ धर्मं चैव प्रतिस्मरन् ॥ १२.१५०.१६ ॥
రాజా, దంభాన్ని, మానాన్ని ఛేదించి నీ నుండి ప్రీతిని కోరుతున్నాను; సర్వభూతాల హితంలో నిలిచి, ధర్మాన్ని స్మరించుకుంటూ ఉండు.
12.150.17
न भयान्न च कार्पण्यान्न लोभात्त्वामुपाह्वये ।
तां मे दैवीं गिरं सत्यां शृणु त्वं ब्राह्मणैः सह ॥ १२.१५०.१७ ॥
భయంతోనూ కాదు, దీనత్వంతోనూ కాదు, లోభంతోనూ కాదు నిన్ను పిలుస్తున్నాను; నా ఆ దైవికమైన సత్యవాక్కును బ్రాహ్మణులతో కలిసి వినుము.
12.150.18
सोऽहं न केनचिच्चार्थी त्वां च धर्मादुपाह्वये ।
क्रोशतां सर्वभूतानां हाहाधिगिति जल्पताम् ॥ १२.१५०.१८ ॥
నేను ఏ స్వార్థంతోనూ కాదు, ధర్మాన్ని బట్టే నిన్ను పిలుస్తున్నాను; సర్వభూతాలు 'అయ్యో, ధిక్కారం' అని అరుస్తూ మాట్లాడుతున్నప్పుడు.
12.150.19
वक्ष्यन्ति मामधर्मज्ञं त्यक्ष्यन्ति सुहृदो जनाः ।
ता वाचः सुहृदः श्रुत्वा संज्वरिष्यन्ति मे भृशं ॥ १२.१५०.१९ ॥
ప్రజలు నన్ను ధర్మం తెలియనివాడని అంటారు, మిత్రులు నన్ను విడిచిపెడతారు. ఆ మాటలు విని నా మిత్రులు నా గురించి ఎంతో బాధపడతారు.
12.150.20
केचिदेव महाप्राज्ञाः प्रतिज्ञास्यन्ति कार्यताम् ।
जानीहि मत्कृतं तात ब्राह्मणान्प्रति भारत ॥ १२.१५०.२० ॥
కొందరు మహాప్రాజ్ఞులు ఈ కార్యాన్ని అంగీకరిస్తారు. ప్రియుడా భారతా, బ్రాహ్మణుల కోసం నేను చేసినదానిని తెలుసుకో.
12.150.21
यथा ते सत्कृताः क्षेमं लभेरंस्त्वं तथा कुरु ।
प्रतिजानीहि चाद्रोहं ब्राह्मणानां नराधिप ॥ १२.१५०.२१ ॥
నీచేత సత్కరించబడిన వారు క్షేమాన్ని పొందేలా నువ్వు అలా చెయ్యి. నరాధిపా, బ్రాహ్మణులకు ద్రోహం చేయనని ప్రతిజ్ఞ చెయ్యి.
12.150.22
नैव वाचा न मनसा पुनर्जातु न कर्मणा ।
द्रोग्धाऽस्मि ब्राह्मणान्विप्र चरणावेव ते स्पृशे ॥ १२.१५०.२२ ॥
మాటతో గానీ, మనసుతో గానీ, చేతతో గానీ ఎప్పుడూ నేను బ్రాహ్మణులకు ద్రోహిని కాను. విప్రా, నీ పాదాలనే స్పృశిస్తున్నాను.