ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.155
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.155.1
एवमुक्त्वा तु राजेन्द्र शाल्मलिं ब्रह्मवित्तमः ।
नारदः पवने सर्वं शाल्मलेर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १२.१५५.१ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਏਦਾਂ ਆਖ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਾਰਦ ਨੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੌਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੋਲ ਦੱਸੇ।
12.155.2
हिमवत्पृष्ठजः कश्चिच्छाल्मलिः परिवारवान् ।
बृहन्मूलो बृहच्छायः स त्वां वायोऽवमन्यते ॥ १२.१५५.२ ॥
ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਢਲਾਣ ਤੇ ਜੰਮਿਆ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਛਾਂ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਹੈ; ਹੇ ਪੌਣ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਾਦਰਦਾ ਹੈ।
12.155.3
बहुव्याक्षेपयुक्तानि त्वामाह वचनानि सः ।
न युक्तानि मया वायो तानि वक्तुं तवाग्रतः ॥ १२.१५५.३ ॥
ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਦਰ ਭਰੇ ਬੋਲ ਆਖੇ ਹਨ; ਹੇ ਪੌਣ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਣੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
12.155.4
जानामि त्वामहं वायो सर्वप्राणभृतां वरम् ।
वरिष्ठं च गरिष्ठं च सर्वलोकेश्वरं प्रभुम् ॥ १२.१५५.४ ॥
ਹੇ ਪੌਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਤਿ ਉੱਤਮ, ਅਤਿ ਮਹਾਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਈਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
12.155.5
एतत्तु वचनं श्रुत्वा नारदस्य समीरणः ।
शाल्मलिं तमुपागम्य क्रुद्धो वचनमब्रवीत् ॥ १२.१५५.५ ॥
ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪੌਣ ਉਸ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
12.155.6
शाल्मले नारदो गच्छंस्त्वयोक्तो मद्विगर्हणम् ।
अहं वायुः प्रभावं ते दर्शयाम्यात्मनो बलम् ॥ १२.१५५.६ ॥
ਹੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਨਾਰਦ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣ ਗਏ; ਮੈਂ ਪੌਣ ਹਾਂ, ਆਪਣਾ ਬਲ ਵਿਖਾ ਕੇ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੇਖਾਂਗਾ।
12.155.7
नाहं त्वां नाभिजानामि विदितश्चासि मे द्रुम ।
पितामहः प्रजासर्गे त्वयि विश्रान्तवान्प्रभुः ॥ १२.१५५.७ ॥
ਹੇ ਰੁੱਖ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਹੈਂ। ਪ੍ਰਜਾ-ਸਿਰਜਣਾ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾਮਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
12.155.8
तस्य विश्रमणादेव प्रसादौ मत्कृतस्तव ।
अभूत्तस्य प्रसादात्त्वां न भज्यामि द्रुमाधम ॥ १२.१५५.८ ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਾਰਨ ਹੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਾਂਗਾ, ਹੇ ਅਧਮ ਰੁੱਖ।
12.155.9
यन्मां त्वमवजानीषे यथाऽन्यं प्राकृतं तथा ।
दर्शयाम्येष चात्मानं यथा मां नावमन्यसे ॥ १२.१५५.९ ॥
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਆਮ ਚੀਜ਼ ਵਾਂਗ ਤੁੱਛ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਨਿਰਾਦਰ ਨਾ ਕਰੇਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਇਹ ਰੂਪ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ।
12.155.10
एवमुक्तस्ततः प्राह शाल्मलिः प्रहसन्निव ।
पवन त्वं वने क्रुद्धो दर्शयात्मानमात्मना ॥ १२.१५५.१० ॥
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਪਵਨ, ਤੂੰ ਬਣ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੈਂ; ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਖਾ।"
12.155.11
मयि वै मुच्यतां क्रोधः किं मे क्रुद्धः करिष्यसि ।
न ते बिभेमि पवन यद्यपि त्वं स्वयं प्रभुः।
बलाधिकोऽहं त्वत्तश्च न भीः कार्या मया तव ॥ १२.१५५.११ ॥
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰੋਧ ਛੱਡ ਦੇ। ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰੇਂਗਾ? ਹੇ ਪਵਨ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ; ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
12.155.12
ये तु बुद्ध्या हि बलिनस्ते भवन्ति बलीयसः ।
प्राणमात्रबला ये वै नैव ते बलिनो मताः ॥ १२.१५५.१२ ॥
ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਵਧੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਲ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਣ ਮਾਤਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
12.155.13
इत्येवमुक्तः पवनः श्व इत्येवाब्रवीद्वचः ।
दर्शयिष्यामि ते तेजस्ततो रात्रिरुपागमत् ॥ १२.१५५.१३ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਪਵਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਤੇਜ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।' ਫਿਰ ਰਾਤ ਆ ਗਈ।
12.155.14
अथ निश्चित्य मनसा शाल्मलिर्वैरधारणम् ।
पश्यमानस्तदात्मानमसमं मातरिश्वना ॥ १२.१५५.१४ ॥
ਫਿਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਵੈਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਬ੍ਰਿਕਸ਼ ਪਵਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ।
12.155.15
नारदे यन्मया प्रोक्तं वचनं प्रति तन्मृषा ।
असमर्थो ह्यहं वायोर्बलेन बलवान्हि सः ॥ १२.१५५.१५ ॥
ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜੋ ਬਚਨ ਆਖਿਆ ਸੀ ਉਹ ਝੂਠ ਸੀ। ਪਵਨ ਦੇ ਬਲ ਅੱਗੇ ਮੈਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਹੈ।
12.155.16
मारुतो बल्यान्नित्यं यथा वै नारदोऽब्रवीत् ।
अहं तु दुर्बलोऽन्येभ्यो वृक्षेभ्यो नात्र संशयः ॥ १२.१५५.१६ ॥
ਨਾਰਦ ਜਿਵੇਂ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਪਵਨ ਸਦਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈ। ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
12.155.17
किं तु बुद्ध्या समो नास्ति मम कश्चिद्वनस्पतिः ।
तदहं बुद्धिमास्थाय भयं त्यक्ष्ये समीरणात् ॥ १२.१५५.१७ ॥
ਪਰ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਿਕਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਪਵਨ ਤੋਂ ਡਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ।
12.155.18
यदि तां बुद्धिमास्थाय तिष्ठेयुः पर्णिनो वने ।
अरिष्टाः स्युः सदा क्रुद्धात्पवनान्नात्र संशयः ॥ १२.१५५.१८ ॥
ਜੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਉਸ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਪਵਨ ਤੋਂ ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣਗੇ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
12.155.19
ते तु बाला न जानन्ति यथा नैतान्समीरणः ।
समीरयेत संक्रुद्धो यथा जानाम्यहं तथा ॥ १२.१५५.१९ ॥
ਪਰ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹਵਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
12.155.20
ततो निश्चित्य मनसा शाल्मलिः क्षुभितस्तदा ।
शाखाः स्कन्धान्प्रशाखाश्च स्वयमेव व्यशातयत् ॥ १२.१५५.२० ॥
ਫਿਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਬੇਚੈਨ ਹੋਏ ਉਸ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਬ੍ਰਿਕਸ਼ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਤਣੇ ਅਤੇ ਉਪ-ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
12.155.21
स परित्यज्य शाखाश्च पत्राणि कुसुमानि च ।
प्रभाते वायुमायान्तं प्रेक्षते स्म वनस्पतिः ॥ १२.१५५.२१ ॥
ਉਸ ਬ੍ਰਿਕਸ਼ ਨੇ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਆਉਂਦੀ ਹਵਾ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ।
12.155.22
ततः क्रुद्धः श्वसन्वायुः पातयन्वै महाद्रुमान् ।
आजगामाथ तं देशमास्ते यत्र स शाल्मलिः ॥ १२.१५५.२२ ॥
ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ, ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡੇਗਦੀ ਹਵਾ ਉਸ ਥਾਂ ਆਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਸੀ।
12.155.23
तं हीनपर्णं पतिताग्रशाखं ।
निशीर्णपुष्पं प्रसमीक्ष्य वायुः।
उवाच वाक्यं स्ययमान एवं ।
मुदायुतः शाल्मलिं रुग्णशाखम् ॥ १२.१५५.२३ ॥
ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸਿਰੇ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਡਿੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਫੁੱਲ ਮੁਰਝਾਏ ਉਸ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਵਾ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਉਸ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਬੋਲੀ।
12.155.24
अहमप्येवमेव त्वां कुर्यां वै शाल्मले रुषा ।
आत्मना यत्कृतं कृच्छ्रं शाखानामपकर्षणम् ॥ १२.१५५.२४ ॥
ਹੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗੀ। ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋੜ ਕੇ ਜੋ ਦੁੱਖ ਝੱਲਿਆ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਕਰਾਂਗੀ।
12.155.25
हीनपुष्पाग्रशाखस्त्वं शीर्णाङ्कुरपलाशकः ।
आत्मदुर्मन्त्रितेनेह मद्वीर्यवशगः कृतः ॥ १२.१५५.२५ ॥
ਤੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਟਹਿਣੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੈਂ, ਕੋਂਪਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਟੁੱਟ ਗਏ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਕੁਮੰਤਰਣਾ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਬਲ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।
12.155.26
एतच्छ्रुत्वा वचो वायोः शाल्मलिर्व्रीडितस्तदा ।
अतप्यत वचः स्मृत्वा नारदो यत्तदाऽब्रवीत् ॥ १२.१५५.२६ ॥
ਵਾਯੂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਉਦੋਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋਇਆ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਜੋ ਉਦੋਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਛਤਾਉਣ ਲੱਗਾ।
12.155.27
एवं हि राजशार्दूल दुर्बलः सन्वलीयसा ।
वैरमासञ्जते बालस्तप्यते शाल्मलिर्यथा ॥ १२.१५५.२७ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਵਾਂਗ ਤੜਫਦਾ ਹੈ।
12.155.28
तस्माद्वैरं न कुर्वीत दुर्बलो बलवत्तरैः ।
शोचेद्धि वैरं कुर्वाणो यथा वै शाल्मलिस्तथा ॥ १२.१५५.२८ ॥
ਇਸ ਲਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਬਲਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪਛਤਾਵੇਗਾ।
12.155.29
न हि वैरं महात्मानो विवृण्वन्त्यपकारिषु ।
शनैः शनैर्महाराज दर्शयन्ति स्म ते बलम् ॥ १२.१५५.२९ ॥
ਮਹਾਤਮਾ ਆਪਣਾ ਵੈਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ਾਹਿਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣਾ ਬਲ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
12.155.30
वैरं न कुर्वीत नरो दुर्बुद्धिर्बुद्धिजीविना ।
बुद्धिर्वुद्धिमतो याति तूलष्विव हुताशनः ॥ १२.१५५.३० ॥
ਦੁਰਬੁੱਧੀ ਮਨੁੱਖ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਜੀਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰੂੰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਬੁੱਧੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
12.155.31
न हि बुद्ध्या समं किंचिद्विद्यते पुरुषे नृप ।
तथा बलेन राजेन्द्र न समोऽस्तीह कश्चन ॥ १२.१५५.३१ ॥
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਇੱਥੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
12.155.32
तस्मात्क्षमेत बालाय जडान्धवधिराय च ।
बलाधिकाय राजेन्द्र तद्दृष्टं त्वयि शत्रुहन् ॥ १२.१५५.३२ ॥
ਇਸ ਲਈ ਮੂਰਖ, ਜੜ੍ਹ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਅਤੇ ਬੋਲ਼ੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਖਿਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਤਰੂਹੰਤਾ।
12.155.33
अक्षौहिण्यो दशैका च सप्त चैव महाद्युते ।
बलेन न समा राजन्नर्जुनस्य महात्मनः ॥ १२.१५५.३३ ॥
ਹੇ ਮਹਾਦਿਉਤੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਿਣੀ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਤਮਾ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
12.155.34
निहताश्चैव भग्नाश्च पाण्डवेन यशस्विना ।
चरता बलमास्थाय पाकशासनिना मृधे ॥ १२.१५५.३४ ॥
ਯਸ਼ਸਵੀ ਪਾਂਡਵ ਦੁਆਰਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਲ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਵਿਚਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਭੱਜ ਗਏ।
12.155.35
उक्ताश्च ते राजधर्मा आपद्धर्माश्च भारत ।
विस्तरेण महाराज किं भूयः प्रव्रवीमि ते ॥ १२.१५५.३५ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਜਧਰਮ ਅਤੇ ਆਪਦਧਰਮ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਹੋਰ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖਾਂ?