Mahābhārata · Adhyāya 12.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.167.1
विस्तरेणार्थसंबन्धं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
मित्रद्रोही कृतघ्नश्च यः प्रोक्तस्तं च मे वद ॥ १२.१६७.१ ॥
Deseo oír en detalle, en verdad, la conexión de sentido. Háblame también de aquel que ha sido descrito como traidor de amigos e ingrato.
12.167.2
हन्त ते वर्तयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ।
उदीच्यां दिशि यद्वृत्तं म्लेच्छेषु मनुजाधिप ॥ १२.१६७.२ ॥
Pues bien, te relataré una antigua historia de lo ocurrido entre los bárbaros en la región septentrional, oh señor de los hombres.
12.167.3
ब्राह्मणो मध्यदेशीयः कृष्णाङ्गो ब्रह्मवर्जितः ।
ग्रामं दस्युगणाकीर्णं प्राविशद्धनतृष्णया ॥ १२.१६७.३ ॥
Un brahmán del País Medio, de miembros oscuros y privado de la conducta brahmánica, entró en una aldea llena de bandas de ladrones, movido por la sed de riqueza.
12.167.4
तत्र दस्युर्धनयुतः सर्ववर्णविशेषवित् ।
ब्रह्मण्यः सत्यसन्धश्च दाने च निरतोऽभवत् ॥ १२.१६७.४ ॥
Allí había un bandido, rico en riquezas, conocedor de las distinciones de todas las clases, devoto de los brahmanes, firme en la verdad y dedicado a dar.
12.167.5
तस्य क्षयमुपागम्य ततो भिक्षामयाचत ।
प्रतिश्रयं च वासार्थं भिक्षां चैवाथ वार्षिकीम् ॥ १२.१६७.५ ॥
Cuando su riqueza fue arruinada, pidió limosna: un refugio para alojarse y limosna también para la estación de lluvias.
12.167.6
प्रादात्तस्मै स विप्राय वस्त्रं च सदशं नवम् ।
नारीं चापि वयोपेतां भर्त्रा विरहितां तथा ॥ १२.१६७.६ ॥
Dio a aquel brahmán una vestidura nueva y adecuada, y asimismo una mujer en la flor de la juventud, privada de su marido.
12.167.7
एतत्संप्राप्य हृष्टात्मा गौतमोऽथ द्विजस्तथा ।
तस्मिन्गृहवरे राजंस्तया रेमे स गौतमः ॥ १२.१६७.७ ॥
Habiendo obtenido esto, Gautama, con el ánimo alegre, y también aquel brahmán, oh rey, se regocijó con ella en aquella excelente casa.
12.167.8
कुटुस्बार्थं च दस्योश्च साहाय्यं चाप्यथाकरोत् ।
सोऽवसद्वर्षमेकं वै समृद्धे शबरालये ॥ १२.१६७.८ ॥
Lo hizo por el bien de su familia y también ayudó al ladrón; habitó un solo año en aquella próspera morada de los śabaras.
12.167.9
बाणवेधे परं यत्नमकरोच्चैव गौतमः ।
चक्राङ्गान्स च नित्यं वै सर्वतो वनगोचरान्।
जघान गौतमो राजन्यथा दस्युगणास्तथा ॥ १२.१६७.९ ॥
En el tiro con flechas Gautama puso gran empeño, y Gautama mataba siempre, por todas partes, a las aves chakrāṅga que vagaban por el bosque, oh rey, como hacen las bandas de ladrones.
12.167.10
हिंसापटुर्घृणाहीनः सदा प्राणिवधे रतः ।
गौतमः सन्निकर्षेण दस्युभिः समतामियात् ॥ १२.१६७.१० ॥
Diestro en la violencia, carente de compasión, siempre deleitándose en matar seres vivos, Gautama, por el trato cercano, se iguala a los ladrones.
12.167.11
तथा तु वसतस्तस्य दस्युग्रामे सुखं तदा ।
अगमन्बहवो मासा निघ्नतः पक्षिणो बहून् ॥ १२.१६७.११ ॥
Así, mientras él habitaba cómodamente en la aldea de los ladrones, pasaron muchos meses matando a muchas aves.
12.167.12
ततः कदाचिदपरो द्विजस्तं देशमागतः ।
जटाचीराजिनधरः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ॥ १२.१६७.१२ ॥
Entonces, en cierta ocasión, otro brahmán llegó a aquella región, portando cabello enmarañado, vestido de corteza y piel de antílope, dedicado a su estudio, puro.
12.167.13
विनीतो वेदशास्त्रेषु वेदान्तानां च पारगः ।
अदृश्यत ततस्तत्र सखा तस्यैव तु द्विजः।
तं दस्युग्राममगमद्यत्रासौ गौतमोऽभवत् ॥ १२.१६७.१३ ॥
Era humilde, versado en los Vedas y las ciencias, y maestro de los Vedānta. Entonces apareció allí el brahmán, su amigo, que había ido a aquella aldea de bandidos donde este se había convertido en Gautama.
12.167.14
स तु विप्रगृहान्वेपी शूद्रान्नपरिवर्जकः ।
ग्रामे दस्युसमाकीर्णे व्यचरत्सर्वतो द्विजः ॥ १२.१६७.१४ ॥
Él, buscando las casas de los brahmanes y evitando la comida de los śūdras, deambulaba por todas partes en aquella aldea llena de bandidos.
12.167.15
ततः स गौतमगृहं प्रविवेश द्विजोत्तमः ।
गौतमश्चापि संप्राप्तस्तावन्योन्येन संगतौ ॥ १२.१६७.१५ ॥
Entonces aquel mejor de los brahmanes entró en la casa de Gautama. También llegó Gautama, y los dos se encontraron el uno con el otro.
12.167.16
चक्राङ्गभारस्कन्धं तं धनुष्पाणिं धृतायुधम् ।
रुधिरेणावसिक्ताङ्गं गृहद्वारमुपागतम् ॥ १२.१६७.१६ ॥
Con los hombros inclinados bajo el peso de las piezas de la rueda, con el arco en la mano y portando armas, sus miembros manchados de sangre, llegó a la puerta de la casa.
12.167.17
तं दृष्ट्वा पुरुषादाभमपध्वस्तं क्षमागतम् ।
अभिज्ञाय द्विजो व्रीडन्निदं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.१६७.१७ ॥
Al verlo semejante a un devorador de hombres, caído y llegado en busca de perdón, el brahmán lo reconoció y, avergonzado, pronunció estas palabras.
12.167.18
किमिदं कुरुपे मोहाद्विप्रस्त्वं हि कुलोद्भवः ।
मध्यदेशपरिज्ञातो दस्युभावं गतः कथम् ॥ १२.१६७.१८ ॥
¡Oh malhechor! ¿Qué es esto que has hecho por delirio? Eres un brahmán nacido de noble linaje, conocido en el país central; ¿cómo has llegado a la condición de bandido?
12.167.19
पूर्वान्स्मर द्विज ज्ञातीन्प्रख्यातान्वेदपारगान् ।
येषां वंशेऽभिजातस्त्वमीदृशः कुलपांसनः ॥ १२.१६७.१९ ॥
Oh tú, nacido dos veces, recuerda a tus antepasados y a tus renombrados parientes, maestros de los Vedas. Tú que naciste en el linaje de tales hombres te has convertido en un deshonra de la familia.
12.167.20
अवबुध्यात्मनाऽऽत्मानं सत्वं शीलं श्रुतं दमम् ।
अनुक्रोशं च संस्मृत्य त्यज वासमिमं द्विज ॥ १२.१६७.२० ॥
Conócete a ti mismo por ti mismo; recuerda tu bondad, tu conducta, tu saber y tu dominio de ti, y tu compasión, y abandona esta morada, oh nacido dos veces.
12.167.21
स एवमुक्तः सुहृदा तेन तत्र हितैपिणा ।
प्रत्युवाच ततो राजन्विनिश्वस्य तदाऽऽर्तबत् ॥ १२.१६७.२१ ॥
Así interpelado allí por su amigo bienintencionado, oh rey, él suspiró y respondió como quien está afligido.
12.167.22
निर्धनोऽस्मि द्विजश्रेष्ठ नापि वेदविदप्यहम् ।
वित्तार्थमिह संप्राप्तं विद्धि मां द्विजसत्तम ॥ १२.१६७.२२ ॥
Soy pobre, oh mejor de los nacidos dos veces, y ni siquiera soy versado en los Vedas. Sabe que he venido aquí por la riqueza, oh mejor de los nacidos dos veces.
12.167.23
त्वद्दर्शनात्तु विप्रेन्द्र कृतार्थोऽस्म्यद्य वै द्विज ।
अध्वानं सह यास्यावः श्वो वसस्वाद्य शर्वरीम् ॥ १२.१६७.२३ ॥
Ciertamente, al verte, oh señor de los brahmanes, hoy estoy verdaderamente satisfecho, oh nacido dos veces. Mañana recorreremos juntos el camino; quédate aquí esta noche.
12.167.24
स तत्र न्यवसद्विप्रो घृणी किंचिदसंस्पृशन् ।
क्षुधितश्छन्द्यमानोऽपि भोजनं नाभ्यनन्दत ॥ १२.१६७.२४ ॥
Aquel brahmán habitó allí, compasivo y escrupuloso, sin tocar nada. Aunque hambriento, aunque instado, no aceptó la comida.