マハーバーラタ · 章 12.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.167.1
विस्तरेणार्थसंबन्धं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
मित्रद्रोही कृतघ्नश्च यः प्रोक्तस्तं च मे वद ॥ १२.१६७.१ ॥
その意味の連関を、詳しく、真実に聞きたいと思います。友に背く者、恩を忘れる者と言われた者のことも、私に語ってください。
12.167.2
हन्त ते वर्तयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ।
उदीच्यां दिशि यद्वृत्तं म्लेच्छेषु मनुजाधिप ॥ १२.१६७.२ ॥
よろしい、北の方角の蛮族の間で起きた古い物語をあなたに語りましょう、人の王よ。
12.167.3
ब्राह्मणो मध्यदेशीयः कृष्णाङ्गो ब्रह्मवर्जितः ।
ग्रामं दस्युगणाकीर्णं प्राविशद्धनतृष्णया ॥ १२.१६७.३ ॥
中国の地の一人のバラモンが、色黒く、バラモンの行いを捨てて、富への渇望から盗賊の群れに満ちた村に入った。
12.167.4
तत्र दस्युर्धनयुतः सर्ववर्णविशेषवित् ।
ब्रह्मण्यः सत्यसन्धश्च दाने च निरतोऽभवत् ॥ १२.१६७.४ ॥
そこには一人の盗賊がいた。富にあふれ、あらゆる種姓の区別を知り、バラモンに帰依し、真実に堅固で、施しに専念していた。
12.167.5
तस्य क्षयमुपागम्य ततो भिक्षामयाचत ।
प्रतिश्रयं च वासार्थं भिक्षां चैवाथ वार्षिकीम् ॥ १२.१६७.५ ॥
彼の富が尽きると、彼は施しを乞うた。住まいのための宿と、雨季のための食べ物を。
12.167.6
प्रादात्तस्मै स विप्राय वस्त्रं च सदशं नवम् ।
नारीं चापि वयोपेतां भर्त्रा विरहितां तथा ॥ १२.१६७.६ ॥
彼はそのバラモンに、ふさわしい新しい衣を与え、また若さの盛りで夫を失った一人の女も与えた。
12.167.7
एतत्संप्राप्य हृष्टात्मा गौतमोऽथ द्विजस्तथा ।
तस्मिन्गृहवरे राजंस्तया रेमे स गौतमः ॥ १२.१६७.७ ॥
これを得て心喜んだゴータマと、その再生族の男も、王よ、あの立派な家で彼女と楽しんだ。
12.167.8
कुटुस्बार्थं च दस्योश्च साहाय्यं चाप्यथाकरोत् ।
सोऽवसद्वर्षमेकं वै समृद्धे शबरालये ॥ १२.१६७.८ ॥
家族のために、また盗賊をも助けて、彼はあの繁栄したシャバラの住まいに一年間住んだ。
12.167.9
बाणवेधे परं यत्नमकरोच्चैव गौतमः ।
चक्राङ्गान्स च नित्यं वै सर्वतो वनगोचरान्।
जघान गौतमो राजन्यथा दस्युगणास्तथा ॥ १२.१६७.९ ॥
矢で射ることに、ゴータマは大いに努めた。ゴータマは常に四方で森に住むチャクラーンガの鳥を殺した、王よ、盗賊の群れがするように。
12.167.10
हिंसापटुर्घृणाहीनः सदा प्राणिवधे रतः ।
गौतमः सन्निकर्षेण दस्युभिः समतामियात् ॥ १२.१६७.१० ॥
暴力に長け、慈悲を欠き、常に生き物を殺すことを喜ぶゴータマは、交わりによって盗賊と等しくなる。
12.167.11
तथा तु वसतस्तस्य दस्युग्रामे सुखं तदा ।
अगमन्बहवो मासा निघ्नतः पक्षिणो बहून् ॥ १२.१६७.११ ॥
こうして盗賊の村で彼が安楽に住んでいる間に、多くの月が過ぎ、彼は多くの鳥を殺していた。
12.167.12
ततः कदाचिदपरो द्विजस्तं देशमागतः ।
जटाचीराजिनधरः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ॥ १२.१६७.१२ ॥
ある時、別の再生族の男がその地に来た。もつれた髪をし、樹皮の衣と鹿皮をまとい、読誦に専念し、清浄であった。
12.167.13
विनीतो वेदशास्त्रेषु वेदान्तानां च पारगः ।
अदृश्यत ततस्तत्र सखा तस्यैव तु द्विजः।
तं दस्युग्राममगमद्यत्रासौ गौतमोऽभवत् ॥ १२.१६७.१३ ॥
彼は謙虚で、ヴェーダと諸学に通じ、ヴェーダーンタの大家であった。そこへ、彼の友であるバラモンが現れた。彼は、この者がゴータマとなっていた盗賊の村へ行っていたのである。
12.167.14
स तु विप्रगृहान्वेपी शूद्रान्नपरिवर्जकः ।
ग्रामे दस्युसमाकीर्णे व्यचरत्सर्वतो द्विजः ॥ १२.१६७.१४ ॥
彼はバラモンの家を探し求め、シュードラの食物を避けながら、盗賊に満ちたその村中をさまよった。
12.167.15
ततः स गौतमगृहं प्रविवेश द्विजोत्तमः ।
गौतमश्चापि संप्राप्तस्तावन्योन्येन संगतौ ॥ १२.१६७.१५ ॥
そこで、そのバラモンの中の最上の者はゴータマの家に入った。ゴータマもまた到着し、二人は互いに出会った。
12.167.16
चक्राङ्गभारस्कन्धं तं धनुष्पाणिं धृतायुधम् ।
रुधिरेणावसिक्ताङ्गं गृहद्वारमुपागतम् ॥ १२.१६७.१६ ॥
車輪の部品の重みで肩を曲げ、手に弓を持ち、武器を帯び、血に塗れた体で、彼は家の戸口に来た。
12.167.17
तं दृष्ट्वा पुरुषादाभमपध्वस्तं क्षमागतम् ।
अभिज्ञाय द्विजो व्रीडन्निदं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.१६७.१७ ॥
人食いのようで、堕落し、赦しを求めて来た彼を見て、そのバラモンは彼だと気づき、恥じながらこの言葉を言った。
12.167.18
किमिदं कुरुपे मोहाद्विप्रस्त्वं हि कुलोद्भवः ।
मध्यदेशपरिज्ञातो दस्युभावं गतः कथम् ॥ १२.१६७.१८ ॥
ああ、悪事をなす者よ！迷いからお前は何をしたのか。お前は高貴な家に生まれたバラモンであり、中部の国に知られた者だ。どうして盗賊の身に落ちたのか。
12.167.19
पूर्वान्स्मर द्विज ज्ञातीन्प्रख्यातान्वेदपारगान् ।
येषां वंशेऽभिजातस्त्वमीदृशः कुलपांसनः ॥ १२.१६७.१९ ॥
再生者よ、お前の祖先と、名高いヴェーダの達人である親族を思い出せ。そのような家系に生まれたお前が、家の名を汚す者となったのか。
12.167.20
अवबुध्यात्मनाऽऽत्मानं सत्वं शीलं श्रुतं दमम् ।
अनुक्रोशं च संस्मृत्य त्यज वासमिमं द्विज ॥ १२.१६७.२० ॥
自らによって自らを知れ。善性、品行、学識、自制、そして慈悲を思い出し、この住まいを捨てよ、再生者よ。
12.167.21
स एवमुक्तः सुहृदा तेन तत्र हितैपिणा ।
प्रत्युवाच ततो राजन्विनिश्वस्य तदाऽऽर्तबत् ॥ १२.१६७.२१ ॥
そこで善意の友にこのように言われると、王よ、彼は嘆息して苦しむ者のように答えた。
12.167.22
निर्धनोऽस्मि द्विजश्रेष्ठ नापि वेदविदप्यहम् ।
वित्तार्थमिह संप्राप्तं विद्धि मां द्विजसत्तम ॥ १२.१६७.२२ ॥
再生者の中で最もすぐれた方よ、私は貧しく、ヴェーダに通じてもいません。再生者の中で最も優れた方よ、私が財を求めてここに来たのだとお知りください。
12.167.23
त्वद्दर्शनात्तु विप्रेन्द्र कृतार्थोऽस्म्यद्य वै द्विज ।
अध्वानं सह यास्यावः श्वो वसस्वाद्य शर्वरीम् ॥ १२.१६७.२३ ॥
婆羅門の主よ、あなたに会えたことで、私は今日まことに目的を果たしました、再生者よ。明日、私たちは一緒に道を行きましょう。今夜はここにお泊まりください。
12.167.24
स तत्र न्यवसद्विप्रो घृणी किंचिदसंस्पृशन् ।
क्षुधितश्छन्द्यमानोऽपि भोजनं नाभ्यनन्दत ॥ १२.१६७.२४ ॥
そのバラモンはそこに滞在した。慈悲深く慎み深く、何にも手をつけなかった。空腹であり、勧められても、彼は食事を受け取らなかった。