മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.167.1
विस्तरेणार्थसंबन्धं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
मित्रद्रोही कृतघ्नश्च यः प्रोक्तस्तं च मे वद ॥ १२.१६७.१ ॥
വിസ്തരിച്ച്, തത്ത്വത്തിൽ ആ അർത്ഥസംബന്ധം കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മിത്രദ്രോഹിയെയും കൃതഘ്നനെയും കുറിച്ച് പറഞ്ഞവനെയും എന്നോട് പറയൂ.
12.167.2
हन्त ते वर्तयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ।
उदीच्यां दिशि यद्वृत्तं म्लेच्छेषु मनुजाधिप ॥ १२.१६७.२ ॥
ശരി, വടക്കൻ ദിക്കിൽ മ്ലേച്ഛന്മാർക്കിടയിൽ നടന്ന ഒരു പുരാതന ഇതിഹാസം നിന്നോട് ഞാൻ പറയാം, മനുജാധിപാ.
12.167.3
ब्राह्मणो मध्यदेशीयः कृष्णाङ्गो ब्रह्मवर्जितः ।
ग्रामं दस्युगणाकीर्णं प्राविशद्धनतृष्णया ॥ १२.१६७.३ ॥
മധ്യദേശക്കാരനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, കറുത്ത അവയവങ്ങളുള്ളവനും ബ്രാഹ്മണധർമ്മം വിട്ടവനുമായി, ധനാഗ്രഹത്താൽ കൊള്ളക്കാരുടെ സംഘങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കടന്നു.
12.167.4
तत्र दस्युर्धनयुतः सर्ववर्णविशेषवित् ।
ब्रह्मण्यः सत्यसन्धश्च दाने च निरतोऽभवत् ॥ १२.१६७.४ ॥
അവിടെ ഒരു ദസ്യു ഉണ്ടായിരുന്നു; ധനവാനും സകല വർണവ്യത്യാസങ്ങളും അറിയുന്നവനും ബ്രാഹ്മണഭക്തനും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനും ദാനത്തിൽ മുഴുകിയവനുമായിരുന്നു.
12.167.5
तस्य क्षयमुपागम्य ततो भिक्षामयाचत ।
प्रतिश्रयं च वासार्थं भिक्षां चैवाथ वार्षिकीम् ॥ १२.१६७.५ ॥
അവന്റെ സമ്പത്ത് നശിച്ചപ്പോൾ അവൻ ഭിക്ഷ യാചിച്ചു; താമസത്തിനായി ഒരു ആശ്രയവും മഴക്കാലത്തേക്കുള്ള ഭിക്ഷയും യാചിച്ചു.
12.167.6
प्रादात्तस्मै स विप्राय वस्त्रं च सदशं नवम् ।
नारीं चापि वयोपेतां भर्त्रा विरहितां तथा ॥ १२.१६७.६ ॥
അവൻ ആ ബ്രാഹ്മണന് യോഗ്യമായ പുതിയ വസ്ത്രം നൽകി; അതുപോലെ യൗവനമുള്ള, ഭർത്താവ് നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയെയും നൽകി.
12.167.7
एतत्संप्राप्य हृष्टात्मा गौतमोऽथ द्विजस्तथा ।
तस्मिन्गृहवरे राजंस्तया रेमे स गौतमः ॥ १२.१६७.७ ॥
ഇതു ലഭിച്ച് സന്തുഷ്ടമനസ്കനായ ഗൗതമനും ആ ദ്വിജനും, ഹേ രാജാവേ, ആ ഉത്തമഗൃഹത്തിൽ അവളോടൊപ്പം രമിച്ചു.
12.167.8
कुटुस्बार्थं च दस्योश्च साहाय्यं चाप्यथाकरोत् ।
सोऽवसद्वर्षमेकं वै समृद्धे शबरालये ॥ १२.१६७.८ ॥
കുടുംബത്തിനായും ആ കള്ളനെ സഹായിക്കാനും അദ്ദേഹം ചെയ്തു. ആ സമൃദ്ധമായ ശബരവാസത്തിൽ അദ്ദേഹം ഒരു വർഷം താമസിച്ചു.
12.167.9
बाणवेधे परं यत्नमकरोच्चैव गौतमः ।
चक्राङ्गान्स च नित्यं वै सर्वतो वनगोचरान्।
जघान गौतमो राजन्यथा दस्युगणास्तथा ॥ १२.१६७.९ ॥
അമ്പെയ്ത്തിൽ ഗൗതമൻ വലിയ പ്രയത്നം ചെയ്തു; ഗൗതമൻ എപ്പോഴും എല്ലായിടത്തും വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ചക്രാംഗ പക്ഷികളെ കൊന്നു, ഹേ രാജാവേ, കള്ളക്കൂട്ടങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതുപോലെ.
12.167.10
हिंसापटुर्घृणाहीनः सदा प्राणिवधे रतः ।
गौतमः सन्निकर्षेण दस्युभिः समतामियात् ॥ १२.१६७.१० ॥
ഹിംസയിൽ വിദഗ്ധനും കരുണയില്ലാത്തവനും എപ്പോഴും ജീവഹത്യയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനുമായ ഗൗതമൻ സഹവാസത്താൽ കള്ളന്മാർക്ക് സമനായി.
12.167.11
तथा तु वसतस्तस्य दस्युग्रामे सुखं तदा ।
अगमन्बहवो मासा निघ्नतः पक्षिणो बहून् ॥ १२.१६७.११ ॥
ഇങ്ങനെ കള്ളന്മാരുടെ ഗ്രാമത്തിൽ അദ്ദേഹം സുഖമായി വസിക്കുമ്പോൾ പല മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി; അദ്ദേഹം അനേകം പക്ഷികളെ കൊന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
12.167.12
ततः कदाचिदपरो द्विजस्तं देशमागतः ।
जटाचीराजिनधरः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ॥ १२.१६७.१२ ॥
പിന്നീട് ഒരിക്കൽ മറ്റൊരു ദ്വിജൻ ആ ദേശത്തെത്തി; ജടയും മരവുരിയും മാൻതോലും ധരിച്ച്, സ്വാധ്യായത്തിൽ മുഴുകിയ, ശുചിയായ അദ്ദേഹം.
12.167.13
विनीतो वेदशास्त्रेषु वेदान्तानां च पारगः ।
अदृश्यत ततस्तत्र सखा तस्यैव तु द्विजः।
तं दस्युग्राममगमद्यत्रासौ गौतमोऽभवत् ॥ १२.१६७.१३ ॥
അവൻ വിനീതനും വേദശാസ്ത്രങ്ങളിലും വേദാന്തങ്ങളിലും പാരംഗതനുമായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവിടെ അവന്റെ സുഹൃത്തായ ആ ബ്രാഹ്മണൻ കാണപ്പെട്ടു; ഗൗതമനായിത്തീർന്നവൻ ഉണ്ടായിരുന്ന കവർച്ചക്കാരുടെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് അവൻ പോയിരുന്നു.
12.167.14
स तु विप्रगृहान्वेपी शूद्रान्नपरिवर्जकः ।
ग्रामे दस्युसमाकीर्णे व्यचरत्सर्वतो द्विजः ॥ १२.१६७.१४ ॥
അവനോ ബ്രാഹ്മണഗൃഹങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചും ശൂദ്രാന്നം വർജ്ജിച്ചും കവർച്ചക്കാർ നിറഞ്ഞ ആ ഗ്രാമത്തിൽ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു.
12.167.15
ततः स गौतमगृहं प्रविवेश द्विजोत्तमः ।
गौतमश्चापि संप्राप्तस्तावन्योन्येन संगतौ ॥ १२.१६७.१५ ॥
അപ്പോൾ ആ ഉത്തമദ്വിജൻ ഗൗതമന്റെ ഗൃഹത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഗൗതമനും അവിടെ എത്തി; അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടി.
12.167.16
चक्राङ्गभारस्कन्धं तं धनुष्पाणिं धृतायुधम् ।
रुधिरेणावसिक्ताङ्गं गृहद्वारमुपागतम् ॥ १२.१६७.१६ ॥
ചക്രാംഗഭാരത്താൽ തോൾ ചാഞ്ഞവനും കയ്യിൽ വില്ലും ആയുധങ്ങളും ധരിച്ചവനും രക്തം പുരണ്ട ശരീരമുള്ളവനുമായി അവൻ ഗൃഹദ്വാരത്തിൽ എത്തി.
12.167.17
तं दृष्ट्वा पुरुषादाभमपध्वस्तं क्षमागतम् ।
अभिज्ञाय द्विजो व्रीडन्निदं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.१६७.१७ ॥
നരഭോജിയെപ്പോലെ, വീണവനായി, ക്ഷമ തേടി വന്ന അവനെ കണ്ട് ആ ദ്വിജൻ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ലജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
12.167.18
किमिदं कुरुपे मोहाद्विप्रस्त्वं हि कुलोद्भवः ।
मध्यदेशपरिज्ञातो दस्युभावं गतः कथम् ॥ १२.१६७.१८ ॥
ഹേ കുറ്റവാളീ! മോഹത്താൽ ഇതെന്ത് ചെയ്തു? നീ ഉത്തമകുലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രാഹ്മണനാണ്; മധ്യദേശത്ത് പ്രസിദ്ധനുമാണ്. പിന്നെ എങ്ങനെ കവർച്ചക്കാരന്റെ നിലയിലെത്തി?
12.167.19
पूर्वान्स्मर द्विज ज्ञातीन्प्रख्यातान्वेदपारगान् ।
येषां वंशेऽभिजातस्त्वमीदृशः कुलपांसनः ॥ १२.१६७.१९ ॥
ഓ ദ്വിജാ, നിന്റെ പൂർവ്വികരെയും പ്രസിദ്ധരായ വേദപാരംഗതരായ ബന്ധുക്കളെയും സ്മരിക്കുക. ആരുടെ വംശത്തിൽ നീ ജനിച്ചുവോ, നീ തന്നെ ഇങ്ങനെ കുലത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നവനായിരിക്കുന്നുവല്ലോ.
12.167.20
अवबुध्यात्मनाऽऽत्मानं सत्वं शीलं श्रुतं दमम् ।
अनुक्रोशं च संस्मृत्य त्यज वासमिमं द्विज ॥ १२.१६७.२० ॥
നിന്നെ നീ തന്നെ അറിയുക. നിന്റെ സത്ത്വം, ശീലം, ശ്രുതം, ദമം, അനുകമ്പ എന്നിവ സ്മരിച്ച് ഈ വാസസ്ഥലം ഉപേക്ഷിക്കുക, ഓ ദ്വിജാ.
12.167.21
स एवमुक्तः सुहृदा तेन तत्र हितैपिणा ।
प्रत्युवाच ततो राजन्विनिश्वस्य तदाऽऽर्तबत् ॥ १२.१६७.२१ ॥
അവിടെ ഹിതൈഷിയായ സുഹൃത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഓ രാജാവേ, അവൻ നെടുവീർപ്പിട്ട് ദുഃഖിതനെപ്പോലെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
12.167.22
निर्धनोऽस्मि द्विजश्रेष्ठ नापि वेदविदप्यहम् ।
वित्तार्थमिह संप्राप्तं विद्धि मां द्विजसत्तम ॥ १२.१६७.२२ ॥
ഓ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ദരിദ്രനാണ്, വേദജ്ഞനുമല്ല. ഓ ദ്വിജോത്തമാ, ധനത്തിനായി ഇവിടെ വന്നവനാണ് ഞാനെന്ന് അറിയുക.
12.167.23
त्वद्दर्शनात्तु विप्रेन्द्र कृतार्थोऽस्म्यद्य वै द्विज ।
अध्वानं सह यास्यावः श्वो वसस्वाद्य शर्वरीम् ॥ १२.१६७.२३ ॥
ഓ വിപ്രേന്ദ്രാ, നിന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ കൃതാർത്ഥനായി, ഓ ദ്വിജാ. നാളെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് വഴിയേ പോകാം; ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ താമസിക്കുക.
12.167.24
स तत्र न्यवसद्विप्रो घृणी किंचिदसंस्पृशन् ।
क्षुधितश्छन्द्यमानोऽपि भोजनं नाभ्यनन्दत ॥ १२.१६७.२४ ॥
ആ വിപ്രൻ അവിടെ താമസിച്ചു; കരുണയുള്ളവനായി, ഒന്നും തൊടാതെ. വിശന്നിരുന്നിട്ടും, നിർബന്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, അവൻ ഭക്ഷണം സ്വീകരിച്ചില്ല.