Mahābhārata · Adhyāya 12.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.167.1
विस्तरेणार्थसंबन्धं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
मित्रद्रोही कृतघ्नश्च यः प्रोक्तस्तं च मे वद ॥ १२.१६७.१ ॥
Desejo ouvir, em detalhe e em verdade, a conexão de sentido. Fala-me também daquele que foi descrito como traidor de amigos e ingrato.
12.167.2
हन्त ते वर्तयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ।
उदीच्यां दिशि यद्वृत्तं म्लेच्छेषु मनुजाधिप ॥ १२.१६७.२ ॥
Pois bem, vou relatar-te uma antiga história do que aconteceu entre os bárbaros na região do norte, ó senhor dos homens.
12.167.3
ब्राह्मणो मध्यदेशीयः कृष्णाङ्गो ब्रह्मवर्जितः ।
ग्रामं दस्युगणाकीर्णं प्राविशद्धनतृष्णया ॥ १२.१६७.३ ॥
Um brâmane da Terra do Meio, de membros escuros e privado da conduta brâmane, entrou numa aldeia cheia de bandos de salteadores, movido pela sede de riqueza.
12.167.4
तत्र दस्युर्धनयुतः सर्ववर्णविशेषवित् ।
ब्रह्मण्यः सत्यसन्धश्च दाने च निरतोऽभवत् ॥ १२.१६७.४ ॥
Ali havia um salteador, rico em bens, conhecedor das distinções de todas as classes, devoto dos brâmanes, firme na verdade e dedicado à doação.
12.167.5
तस्य क्षयमुपागम्य ततो भिक्षामयाचत ।
प्रतिश्रयं च वासार्थं भिक्षां चैवाथ वार्षिकीम् ॥ १२.१६७.५ ॥
Quando sua riqueza foi arruinada, pediu esmola: um abrigo para morar e esmola também para a estação das chuvas.
12.167.6
प्रादात्तस्मै स विप्राय वस्त्रं च सदशं नवम् ।
नारीं चापि वयोपेतां भर्त्रा विरहितां तथा ॥ १२.१६७.६ ॥
Deu àquele brâmane uma veste nova e adequada, e igualmente uma mulher na flor da juventude, privada do marido.
12.167.7
एतत्संप्राप्य हृष्टात्मा गौतमोऽथ द्विजस्तथा ।
तस्मिन्गृहवरे राजंस्तया रेमे स गौतमः ॥ १२.१६७.७ ॥
Tendo obtido isto, Gautama, de coração alegre, e também aquele brâmane, ó rei, deleitou-se com ela naquela excelente casa.
12.167.8
कुटुस्बार्थं च दस्योश्च साहाय्यं चाप्यथाकरोत् ।
सोऽवसद्वर्षमेकं वै समृद्धे शबरालये ॥ १२.१६७.८ ॥
Fez isso pelo bem da família e também ajudou o ladrão; habitou um único ano naquela próspera morada dos śabaras.
12.167.9
बाणवेधे परं यत्नमकरोच्चैव गौतमः ।
चक्राङ्गान्स च नित्यं वै सर्वतो वनगोचरान्।
जघान गौतमो राजन्यथा दस्युगणास्तथा ॥ १२.१६७.९ ॥
Ao atirar flechas, Gautama fez grande esforço, e Gautama matava sempre, por todos os lados, as aves chakrāṅga que vagavam pela floresta, ó rei, como fazem os bandos de ladrões.
12.167.10
हिंसापटुर्घृणाहीनः सदा प्राणिवधे रतः ।
गौतमः सन्निकर्षेण दस्युभिः समतामियात् ॥ १२.१६७.१० ॥
Hábil na violência, sem compaixão, sempre deleitando-se em matar seres vivos, Gautama, pelo convívio próximo, torna-se igual aos ladrões.
12.167.11
तथा तु वसतस्तस्य दस्युग्रामे सुखं तदा ।
अगमन्बहवो मासा निघ्नतः पक्षिणो बहून् ॥ १२.१६७.११ ॥
Assim, enquanto ele habitava confortavelmente na aldeia dos ladrões, passaram-se muitos meses matando muitas aves.
12.167.12
ततः कदाचिदपरो द्विजस्तं देशमागतः ।
जटाचीराजिनधरः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ॥ १२.१६७.१२ ॥
Então, certa vez, outro brâmane chegou àquela região, trazendo cabelos emaranhados, roupas de casca e pele de antílope, dedicado ao estudo, puro.
12.167.13
विनीतो वेदशास्त्रेषु वेदान्तानां च पारगः ।
अदृश्यत ततस्तत्र सखा तस्यैव तु द्विजः।
तं दस्युग्राममगमद्यत्रासौ गौतमोऽभवत् ॥ १२.१६७.१३ ॥
Era humilde, versado nos Vedas e nas ciências e mestre dos Vedānta. Então apareceu ali o brâmane, seu amigo, que havia ido à aldeia de salteadores onde este se tornara Gautama.
12.167.14
स तु विप्रगृहान्वेपी शूद्रान्नपरिवर्जकः ।
ग्रामे दस्युसमाकीर्णे व्यचरत्सर्वतो द्विजः ॥ १२.१६७.१४ ॥
Ele, procurando as casas dos brâmanes e evitando a comida dos śūdras, vagava por toda parte naquela aldeia cheia de salteadores.
12.167.15
ततः स गौतमगृहं प्रविवेश द्विजोत्तमः ।
गौतमश्चापि संप्राप्तस्तावन्योन्येन संगतौ ॥ १२.१६७.१५ ॥
Então aquele melhor dos brâmanes entrou na casa de Gautama. Gautama também chegou, e os dois se encontraram.
12.167.16
चक्राङ्गभारस्कन्धं तं धनुष्पाणिं धृतायुधम् ।
रुधिरेणावसिक्ताङ्गं गृहद्वारमुपागतम् ॥ १२.१६७.१६ ॥
Com os ombros curvados sob o peso de peças de carro, o arco na mão, portando armas, os membros manchados de sangue, chegou à porta da casa.
12.167.17
तं दृष्ट्वा पुरुषादाभमपध्वस्तं क्षमागतम् ।
अभिज्ञाय द्विजो व्रीडन्निदं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.१६७.१७ ॥
Ao vê-lo, semelhante a um devorador de homens, decaído e vindo em busca de perdão, o brâmane o reconheceu e, envergonhado, disse estas palavras.
12.167.18
किमिदं कुरुपे मोहाद्विप्रस्त्वं हि कुलोद्भवः ।
मध्यदेशपरिज्ञातो दस्युभावं गतः कथम् ॥ १२.१६७.१८ ॥
Ó malfeitor! O que é isto que fizeste por delírio? És um brâmane nascido de nobre linhagem, conhecido na região central; como chegaste ao estado de salteador?
12.167.19
पूर्वान्स्मर द्विज ज्ञातीन्प्रख्यातान्वेदपारगान् ।
येषां वंशेऽभिजातस्त्वमीदृशः कुलपांसनः ॥ १२.१६७.१९ ॥
Ó duas vezes nascido, recorda os teus antepassados e os teus parentes renomados, mestres dos Vedas. Tu que nasceste na linhagem de tais homens tornaste-te uma mancha para a família.
12.167.20
अवबुध्यात्मनाऽऽत्मानं सत्वं शीलं श्रुतं दमम् ।
अनुक्रोशं च संस्मृत्य त्यज वासमिमं द्विज ॥ १२.१६७.२० ॥
Conhece-te a ti mesmo por ti mesmo; recorda a tua bondade, a tua conduta, o teu saber, o teu domínio de ti e a tua compaixão, e abandona esta morada, ó duas vezes nascido.
12.167.21
स एवमुक्तः सुहृदा तेन तत्र हितैपिणा ।
प्रत्युवाच ततो राजन्विनिश्वस्य तदाऽऽर्तबत् ॥ १२.१६७.२१ ॥
Assim interpelado ali pelo seu amigo bem-intencionado, ó rei, ele suspirou e respondeu como quem está aflito.
12.167.22
निर्धनोऽस्मि द्विजश्रेष्ठ नापि वेदविदप्यहम् ।
वित्तार्थमिह संप्राप्तं विद्धि मां द्विजसत्तम ॥ १२.१६७.२२ ॥
Sou pobre, ó melhor dos nascidos duas vezes, e nem sequer sou versado nos Vedas. Sabe que vim aqui pela riqueza, ó melhor dos nascidos duas vezes.
12.167.23
त्वद्दर्शनात्तु विप्रेन्द्र कृतार्थोऽस्म्यद्य वै द्विज ।
अध्वानं सह यास्यावः श्वो वसस्वाद्य शर्वरीम् ॥ १२.१६७.२३ ॥
Na verdade, por ter-te visto, ó senhor dos brâmanes, estou hoje verdadeiramente realizado, ó duas vezes nascido. Amanhã seguiremos juntos o caminho; fica aqui esta noite.
12.167.24
स तत्र न्यवसद्विप्रो घृणी किंचिदसंस्पृशन् ।
क्षुधितश्छन्द्यमानोऽपि भोजनं नाभ्यनन्दत ॥ १२.१६७.२४ ॥
Aquele brâmane habitou ali, compassivo e escrupuloso, sem tocar em nada. Embora faminto, embora instado, não aceitou a comida.