மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.167.1
विस्तरेणार्थसंबन्धं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
मित्रद्रोही कृतघ्नश्च यः प्रोक्तस्तं च मे वद ॥ १२.१६७.१ ॥
விரிவாக, உண்மையான பொருள் தொடர்பை கேட்க விரும்புகிறேன். நண்பனுக்கு துரோகம் செய்பவனும் நன்றி மறந்தவனும் என்று சொல்லப்பட்டவனைப் பற்றியும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.167.2
हन्त ते वर्तयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ।
उदीच्यां दिशि यद्वृत्तं म्लेच्छेषु मनुजाधिप ॥ १२.१६७.२ ॥
சரி, வடக்குத் திசையில், மிலேச்சர்களிடையே நடந்த ஒரு பழைய வரலாற்றை உனக்குச் சொல்வேன், மனுஜாதிபதியே.
12.167.3
ब्राह्मणो मध्यदेशीयः कृष्णाङ्गो ब्रह्मवर्जितः ।
ग्रामं दस्युगणाकीर्णं प्राविशद्धनतृष्णया ॥ १२.१६७.३ ॥
நடுநாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு பிராமணன், கருத்த உடலும் பிரம்ம கடமைகளைத் துறந்தவனுமாக, செல்வ ஆசையால் கொள்ளையர் கூட்டங்கள் நிறைந்த ஒரு கிராமத்தில் நுழைந்தான்.
12.167.4
तत्र दस्युर्धनयुतः सर्ववर्णविशेषवित् ।
ब्रह्मण्यः सत्यसन्धश्च दाने च निरतोऽभवत् ॥ १२.१६७.४ ॥
அங்கே ஒரு கொள்ளையன் இருந்தான்; செல்வம் நிறைந்தவன், எல்லா வருண வேறுபாடுகளையும் அறிந்தவன், பிராமணர்களை மதிப்பவன், உண்மையில் உறுதியானவன், தானத்தில் ஈடுபட்டவன்.
12.167.5
तस्य क्षयमुपागम्य ततो भिक्षामयाचत ।
प्रतिश्रयं च वासार्थं भिक्षां चैवाथ वार्षिकीम् ॥ १२.१६७.५ ॥
அவனுடைய செல்வம் அழிந்த பிறகு, அவன் பிச்சை கேட்டான்; தங்குவதற்கு ஓர் இடமும், மழைக்காலத்திற்கான உணவும் கேட்டான்.
12.167.6
प्रादात्तस्मै स विप्राय वस्त्रं च सदशं नवम् ।
नारीं चापि वयोपेतां भर्त्रा विरहितां तथा ॥ १२.१६७.६ ॥
அவன் அந்தப் பிராமணனுக்கு ஏற்ற புதிய ஆடையைக் கொடுத்தான்; அதேபோல் இளமையுடைய, கணவனை இழந்த ஒரு பெண்ணையும் கொடுத்தான்.
12.167.7
एतत्संप्राप्य हृष्टात्मा गौतमोऽथ द्विजस्तथा ।
तस्मिन्गृहवरे राजंस्तया रेमे स गौतमः ॥ १२.१६७.७ ॥
இதைப் பெற்று மகிழ்ந்த மனமுடைய கௌதமரும் அந்தத் துவிஜரும் அந்த உயர்ந்த வீட்டில், அரசே, அவளுடன் களித்திருந்தார்கள்.
12.167.8
कुटुस्बार्थं च दस्योश्च साहाय्यं चाप्यथाकरोत् ।
सोऽवसद्वर्षमेकं वै समृद्धे शबरालये ॥ १२.१६७.८ ॥
குடும்பத்திற்காகவும் அந்தத் திருடனுக்கு உதவியும் அவர் செய்தார். அவர் அந்த வளமான சபரர் வாசஸ்தலத்தில் ஒரு வருடம் வாழ்ந்தார்.
12.167.9
बाणवेधे परं यत्नमकरोच्चैव गौतमः ।
चक्राङ्गान्स च नित्यं वै सर्वतो वनगोचरान्।
जघान गौतमो राजन्यथा दस्युगणास्तथा ॥ १२.१६७.९ ॥
அம்பு எய்வதில் கௌதமர் பெரும் முயற்சி செய்தார்; கௌதமர் எப்போதும் காட்டில் திரியும் சக்ராங்க பறவைகளை எல்லாப் பக்கமும் கொன்றார், அரசே, கொள்ளைக் கூட்டங்கள் போல.
12.167.10
हिंसापटुर्घृणाहीनः सदा प्राणिवधे रतः ।
गौतमः सन्निकर्षेण दस्युभिः समतामियात् ॥ १२.१६७.१० ॥
வன்முறையில் திறமையுடையவர், இரக்கமற்றவர், எப்போதும் உயிர்கொல்லுவதில் மகிழ்பவர்; கௌதமர் கூட்டுறவினால் கொள்ளையர்களுக்கு ஒப்பாகிவிட்டார்.
12.167.11
तथा तु वसतस्तस्य दस्युग्रामे सुखं तदा ।
अगमन्बहवो मासा निघ्नतः पक्षिणो बहून् ॥ १२.१६७.११ ॥
இவ்வாறு கொள்ளையர் கிராமத்தில் அவன் சுகமாக வாழ்ந்தபோது, பல மாதங்கள் கடந்தன; அவன் பல பறவைகளைக் கொன்றுகொண்டிருந்தான்.
12.167.12
ततः कदाचिदपरो द्विजस्तं देशमागतः ।
जटाचीराजिनधरः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ॥ १२.१६७.१२ ॥
பின்னர் ஒரு முறை வேறொரு துவிஜர் அந்த நாட்டுக்கு வந்தார்; சடை, மரவுரி, மான்தோல் அணிந்து, சுவாத்யாயத்தில் ஈடுபட்ட, தூய்மையான அவர்.
12.167.13
विनीतो वेदशास्त्रेषु वेदान्तानां च पारगः ।
अदृश्यत ततस्तत्र सखा तस्यैव तु द्विजः।
तं दस्युग्राममगमद्यत्रासौ गौतमोऽभवत् ॥ १२.१६७.१३ ॥
அவன் பணிவுள்ளவனும், வேதங்கள் சாஸ்திரங்கள் மற்றும் வேதாந்தங்களில் தேர்ந்தவனுமாக இருந்தான். பின்னர் அங்கே அவனுடைய நண்பனான அந்தப் பிராமணன் காணப்பட்டான்; அவன் கௌதமன் ஆன அந்தக் கொள்ளையர் கிராமத்திற்குச் சென்றிருந்தான்.
12.167.14
स तु विप्रगृहान्वेपी शूद्रान्नपरिवर्जकः ।
ग्रामे दस्युसमाकीर्णे व्यचरत्सर्वतो द्विजः ॥ १२.१६७.१४ ॥
அவனோ பிராமணர் வீடுகளைத் தேடி, சூத்திரர் உணவைத் தவிர்த்தவனாய், கொள்ளையர்கள் நிறைந்த அந்த கிராமத்தில் எங்கும் அலைந்தான்.
12.167.15
ततः स गौतमगृहं प्रविवेश द्विजोत्तमः ।
गौतमश्चापि संप्राप्तस्तावन्योन्येन संगतौ ॥ १२.१६७.१५ ॥
அப்போது அந்த உத்தம பிராமணன் கௌதமனின் வீட்டுக்குள் நுழைந்தான். கௌதமனும் அங்கு வந்து சேர்ந்தான்; அவர்கள் இருவரும் ஒருவரோடு ஒருவர் சந்தித்தனர்.
12.167.16
चक्राङ्गभारस्कन्धं तं धनुष्पाणिं धृतायुधम् ।
रुधिरेणावसिक्ताङ्गं गृहद्वारमुपागतम् ॥ १२.१६७.१६ ॥
சக்கரம் முதலிய பாரத்தால் தோள்கள் சுமையுற்றவனாய், கையில் வில்லும் ஆயுதங்களும் ஏந்தியவனாய், இரத்தத்தால் நனைந்த உடலுடன் அவன் வீட்டு வாசலுக்கு வந்தான்.
12.167.17
तं दृष्ट्वा पुरुषादाभमपध्वस्तं क्षमागतम् ।
अभिज्ञाय द्विजो व्रीडन्निदं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.१६७.१७ ॥
நரமாமிச உண்பவனைப் போன்ற, வீழ்ச்சியுற்று மன்னிப்பை நாடி வந்த அவனைக் கண்டு, அந்தப் பிராமணன் அவனை அறிந்து, வெட்கத்துடன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
12.167.18
किमिदं कुरुपे मोहाद्विप्रस्त्वं हि कुलोद्भवः ।
मध्यदेशपरिज्ञातो दस्युभावं गतः कथम् ॥ १२.१६७.१८ ॥
கொடியவனே! மயக்கத்தால் இதென்ன செய்தாய்? நீ உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்த பிராமணன்; மத்திய தேசத்தில் அறியப்பட்டவன். பிறகு எப்படி கொள்ளையன் நிலையை அடைந்தாய்?
12.167.19
पूर्वान्स्मर द्विज ज्ञातीन्प्रख्यातान्वेदपारगान् ।
येषां वंशेऽभिजातस्त्वमीदृशः कुलपांसनः ॥ १२.१६७.१९ ॥
ஓ இருபிறப்பாளனே, உன் முன்னோர்களையும் புகழ்பெற்ற, வேதங்களில் தேர்ந்த உறவினர்களையும் நினைவு கூர். எவர்களின் வம்சத்தில் நீ பிறந்தாயோ, நீயே இப்படிப்பட்ட குலத்தைக் கறைப்படுத்துபவனாகி விட்டாயே.
12.167.20
अवबुध्यात्मनाऽऽत्मानं सत्वं शीलं श्रुतं दमम् ।
अनुक्रोशं च संस्मृत्य त्यज वासमिमं द्विज ॥ १२.१६७.२० ॥
உன்னை நீயே உணர்ந்து கொள். உன் நல்ல குணம், நல்லொழுக்கம், கற்றறிவு, அடக்கம் ஆகியவற்றையும், இரக்கத்தையும் நினைவு கூர்ந்து, இந்த வாழ்விடத்தை விட்டுவிடு, ஓ இருபிறப்பாளனே.
12.167.21
स एवमुक्तः सुहृदा तेन तत्र हितैपिणा ।
प्रत्युवाच ततो राजन्विनिश्वस्य तदाऽऽर्तबत् ॥ १२.१६७.२१ ॥
அங்கு நலம் விரும்பிய நண்பனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவன், ஓ அரசனே, பெருமூச்சு விட்டு துன்புற்றவனைப் போல பதிலளித்தான்.
12.167.22
निर्धनोऽस्मि द्विजश्रेष्ठ नापि वेदविदप्यहम् ।
वित्तार्थमिह संप्राप्तं विद्धि मां द्विजसत्तम ॥ १२.१६७.२२ ॥
ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, நான் வறியவன், வேதங்களை அறிந்தவனும் அல்லேன். ஓ இருபிறப்பாளர்களில் உத்தமனே, செல்வத்திற்காக இங்கு வந்தவன் நான் என்று அறிந்து கொள்.
12.167.23
त्वद्दर्शनात्तु विप्रेन्द्र कृतार्थोऽस्म्यद्य वै द्विज ।
अध्वानं सह यास्यावः श्वो वसस्वाद्य शर्वरीम् ॥ १२.१६७.२३ ॥
ஓ விப்ரேந்திரனே, உன்னைக் கண்டதாலேயே இன்று நான் உண்மையில் நிறைவடைந்தேன், ஓ இருபிறப்பாளனே. நாளை நாம் ஒன்றாக வழியில் செல்வோம்; இன்றிரவு இங்கு தங்கு.
12.167.24
स तत्र न्यवसद्विप्रो घृणी किंचिदसंस्पृशन् ।
क्षुधितश्छन्द्यमानोऽपि भोजनं नाभ्यनन्दत ॥ १२.१६७.२४ ॥
அந்த அந்தணன் அங்கு தங்கினான்; இரக்கமுள்ளவனாய், எதையும் தொடாதிருந்தான். பசியுற்றிருந்தும், வற்புறுத்தப்பட்டும், அவன் உணவை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.