マハーバーラタ · 章 12.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.170.1
ततः स विदितो राज्ञः प्रविश्य गृहमुत्तमम् ।
पूजितो राक्षसेन्द्रेण निषसादासनोत्तमे ॥ १२.१७०.१ ॥
さて、王に知られた彼は、その立派な館に入り、羅刹王に敬われて、上座に座った。
12.170.2
पृष्टश्च गोत्रचरणं स्वाध्यायं ब्रह्मचारिकम् ।
न तत्र व्याजहारान्यद्गोत्रमात्रादृते द्विजः ॥ १२.१७०.२ ॥
家系、ヴェーダの支派、ヴェーダの読誦、梵行の生活について尋ねられたが、その再生者は家系のほかには何も語らなかった。
12.170.3
ब्रह्मवर्चसहीनस्य स्वाध्यायविरतस्य च ।
गोत्रमात्रविदो राजा निवासं समपृच्छत ॥ १२.१७०.३ ॥
ブラフマンの輝きを欠き、ヴェーダの学習をやめ、家系しか知らないその再生者に、王は住まいを尋ねた。
12.170.4
क्व ते निवासः कल्याण किङ्गोत्रा ब्राह्मणी च ते ।
तत्त्वं ब्रूहि न भीः कार्या विश्रमस्व यथासुखम् ॥ १२.१७०.४ ॥
善き人よ、あなたの住まいはどこか。あなたの婆羅門の妻はどの家系か。真実を語れ。恐れることはない。心地よく休むがよい。
12.170.5
मध्यदेशप्रसूतोऽहं वासो मे शबरालये ।
शूद्रा पुनर्भूर्भार्या मे सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १२.१७०.५ ॥
私は中国(中原)に生まれたが、住まいはシャバラの集落にある。妻はシュードラの女で、再婚者である。これは真実である。
12.170.6
ततो राजा विममृशे कथं कार्यमिदं भवेत् ।
कथं वा सुकृतं मे स्यादिति बुद्ध्यान्वचिन्तयत् ॥ १२.१७०.६ ॥
そこで王は思った。「この事はどう行うべきか、あるいはどうすれば私の功徳となるか」。こうして彼は知性でさらに思案した。
12.170.7
अयं वै जननाद्विप्रः सुहृत्तस्य महात्मनः ।
सम्प्रेषितश्च तेनायं काश्यपेन ममान्तिकम् ॥ १२.१७०.७ ॥
このバラモンは生まれたときからあの偉大な人の友であり、そのカーシュヤパが彼を私のもとへ遣わしたのだ。
12.170.8
तस्य प्रियं करिष्यामि स हि मामाश्रितः सदा ।
भ्राता मे बान्धवश्चासौ सखा च हृदयङ्गमः ॥ १२.१७०.८ ॥
彼が喜ぶことをしよう。彼はいつも私に身を寄せてきた。彼は私の兄弟であり、親族であり、心に適った友である。
12.170.9
कार्त्तिक्यामद्य भोक्तारः सहस्रं मे द्विजोत्तमाः ।
तत्रायमपि भोक्ता वै देयमस्मै च मे धनम् ॥ १२.१७०.९ ॥
今日、カールティカ月の満月に、私の家では千人の最も優れた再生族が食事をする。彼もそこで食事をし、私の財も彼に与えられるべきだ。
12.170.10
ततः सहस्रं विप्राणां विदुषां समलङ्कृतम् ।
स्नातानामनुसम्प्राप्तमहतक्षौमवाससाम् ॥ १२.१७०.१० ॥
すると、身を飾り、沐浴し、新しい絹の衣をまとった学識ある千人のバラモンが、順にやって来た。
12.170.11
तानागतान्द्विजश्रेष्ठान्विरूपाक्षो विशां पते ।
यथार्हं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १२.१७०.११ ॥
人の主よ、ヴィルーパークシャは、やって来た最も優れた再生族たちを、規定に従って定められた儀礼により、ふさわしく迎え入れた。
12.170.12
बृस्यस्तेषां तु संन्यस्ता राक्षसेन्द्रस्य शासनात् ।
भूमौ वरकुथास्तीर्णाः प्रेष्यैर्भरतसत्तम ॥ १२.१७०.१२ ॥
羅刹王の命により、彼らのために座席が設けられた。そして、バラタ族の最上の者よ、従者たちは地面に上等の敷物を広げた。
12.170.13
तासु ते पूजिता राज्ञा निषण्णा द्विजसत्तमाः ।
व्यराजन्त महाराज नक्षत्रपतयो यथा ॥ १२.१७०.१३ ॥
偉大なる王よ、王に敬われた再生族の最上の者たちは、その上に座し、星宿の主のように輝いた。
12.170.14
ततो जाम्बूनदाः पात्रीर्वज्राङ्का विमलाः शुभाः ।
वरान्नपूर्णा विप्रेभ्यः प्रादान्मधुघृताप्लुताः ॥ १२.१७०.१४ ॥
そして彼は、ダイヤの印をつけた清らかで吉祥な金の器を婆羅門に与えた。それらは上等の食物で満たされ、蜂蜜と澄ましバターに浸されていた。
12.170.15
तस्य नित्यं तथाषाढ्यां माघ्यां च बहवो द्विजाः ।
ईप्सितं भोजनवरं लभन्ते सत्कृतं सदा ॥ १२.१७०.१५ ॥
彼のもとからは毎日、またアーシャーダとマーガの日にも、多くの婆羅門が敬われて望みの上等の食事を常に得た。
12.170.16
विशेषतस्तु कार्त्तिक्यां द्विजेभ्यः सम्प्रयच्छति ।
शरद्व्यपाये रत्नानि पौर्णमास्यामिति श्रुतिः ॥ १२.१७०.१६ ॥
特にカールティカ月には婆羅門に布施をした。秋の終わりの満月の日には宝石を与えたと、伝承に聞かれている。
12.170.17
सुवर्णं रजतं चैव मणीनथ च मौक्तिकम् ।
वज्रान्महाधनांश्चैव वैडूर्याजिनराङ्कवान् ॥ १२.१७०.१७ ॥
金と銀、宝石と真珠、高価な金剛石、青玉、そして鹿皮と羅ṅku鹿の皮。
12.170.18
रत्नराशीन्विनिक्षिप्य दक्षिणार्थे स भारत ।
ततः प्राह द्विजश्रेष्ठान्विरूपाक्षो महायशाः ॥ १२.१७०.१८ ॥
バーラタよ、ダクシナーとして宝石の山を置いた後、大いに名高いヴィルーパークシャは再生族の最上の者たちに語った。
12.170.19
गृह्णीत रत्नान्येतानि यथोत्साहं यथेष्टतः ।
येषु येषु च भाण्डेषु भुक्तं वो द्विजसत्तमाः ॥ १२.१७०.१९ ॥
熱意と望みのままに、これらの宝石を取りなさい。あなた方が食事をした器も、二度生まれし者の中の最良の方々よ。
12.170.20
इत्युक्तवचने तस्मिन्राक्षसेन्द्रे महात्मनि ।
यथेष्टं तानि रत्नानि जगृहुर्ब्राह्मणर्षभाः ॥ १२.१७०.२० ॥
偉大な心の羅刹王がそう語ると、婆羅門の中の雄牛たちは望みのままにそれらの宝石を取った。
12.170.21
ततो महार्हैस्ते सर्वे रत्नैरभ्यर्चिताः शुभैः ।
ब्राह्मणा मृष्टवसनाः सुप्रीताः स्म तदाभवन् ॥ १२.१७०.२१ ॥
そのとき、婆羅門たちは皆、高価で吉祥な宝石で敬われ、清らかな衣をまとい、大いに喜んだ。
12.170.22
ततस्तान्राक्षसेन्द्रश्च द्विजानाह पुनर्वचः ।
नानादिगागतान्राजन्राक्षसान्प्रतिषिध्य वै ॥ १२.१७०.२२ ॥
そこで羅刹王は、再びそれらの二度生まれし者たちにこの言葉を語った。王よ、四方から来た羅刹たちを制止して。
12.170.23
अध्यैकदिवसं विप्रा न वोऽस्तीह भयं क्वचित् ।
राक्षसेभ्यः प्रमोदध्वमिष्टतो यात माचिरम् ॥ १२.१७०.२३ ॥
婆羅門の方々よ、今日この一日は、ここで羅刹たちを恐れることはどこにもない。喜びなさい、望むままに行きなさい、長く留まってはならない。
12.170.24
ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे विप्रसङ्घाः समन्ततः ।
गौतमोऽपि सुवर्णस्य भारमादाय सत्वरः ॥ १२.१७०.२४ ॥
そのとき婆羅門の群れは四方へ逃げ散り、ゴータマも金の荷を担いで急いで去っていった。
12.170.25
कृच्छ्रात्समुद्वहन्वीर न्यग्रोधं समुपागमत् ।
न्यषीदच्च परिश्रान्तः क्लान्तश्च क्षुधितश्च ह ॥ १२.१७०.२५ ॥
勇士よ、彼は苦労してそれを担ぎ、一本の菩提樹（バニヤン）のもとに来て、ひどく疲れ果て、衰弱し、空腹のまま腰を下ろした。
12.170.26
ततस्तमभ्यगाद्राजन्राजधर्मा खगोत्तमः ।
स्वागतेनाभ्यनन्दच्च गौतमं मित्रवत्सलः ॥ १२.१७०.२६ ॥
王よ、そのとき王の法に通じた鳥の中の最も優れたものが彼のもとに来て、友に対するように慈しみをもって「ようこそ」と言い、ゴータマを迎えた。
12.170.27
तस्य पक्षाग्रविक्षेपैः क्लमं व्यपनयत्खगः ।
पूजां चाप्यकरोद्धीमान्भोजनं चाप्यकल्पयत् ॥ १२.१७०.२७ ॥
鳥は翼の先で扇いで彼の疲れを取り除き、賢いその鳥は彼をもてなし、食事まで用意した。
12.170.28
स भुक्तवान्सुविश्रान्तो गौतमोऽचिन्तयत्तदा ।
हाटकस्याभिरूपस्य भारोऽयं सुमहान्मया ॥ १२.१७०.२८ ॥
食事をして十分に休息したゴータマは、そのとき考えた。「私が担ぐこの美しい黄金の荷は、とても重い。」
12.170.29
न चास्ति पथि भोक्तव्यं प्राणसन्धारणं मम ।
किं कृत्वा धारयेयं वै प्राणानित्यभ्यचिन्तयत् ॥ १२.१७०.२९ ॥
「道中に私が食べて命をつなげるものは何もない。どうすれば命を保てるのか」と彼は考え始めた。
12.170.30
ततः स पथि भोक्तव्यं प्रेक्षमाणो न किञ्चन ।
कृतघ्नः पुरुषव्याघ्र मनसेदमचिन्तयत् ॥ १२.१७०.३० ॥
そのとき道中に食べられるものが見当たらず、人中の虎よ、彼は恩知らずとなって心の中でこう考えた。
12.170.35
अयं बकपतिः पार्श्वे मांसराशिः स्थितो मम ।
इमं हत्वा गृहीत्वा च यास्येऽहं समभिद्रुतम् ॥ १२.१७०.३५ ॥
ここに、鶴の王が私のそばに肉の山となって横たわっている。これを殺して捕らえ、私はあちらへ駆けて行こう。