മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.170.1
ततः स विदितो राज्ञः प्रविश्य गृहमुत्तमम् ।
पूजितो राक्षसेन्द्रेण निषसादासनोत्तमे ॥ १२.१७०.१ ॥
പിന്നെ രാജാവിന് പരിചിതനായ അദ്ദേഹം ആ ഉത്തമമായ ഗൃഹത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, രാക്ഷസേന്ദ്രനാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് ശ്രേഷ്ഠമായ ആസനത്തിൽ ഇരുന്നു.
12.170.2
पृष्टश्च गोत्रचरणं स्वाध्यायं ब्रह्मचारिकम् ।
न तत्र व्याजहारान्यद्गोत्रमात्रादृते द्विजः ॥ १२.१७०.२ ॥
ഗോത്രം, ചരണം, സ്വാധ്യായം, ബ്രഹ്മചര്യം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ദ്വിജൻ ഗോത്രമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവിടെ പറഞ്ഞില്ല.
12.170.3
ब्रह्मवर्चसहीनस्य स्वाध्यायविरतस्य च ।
गोत्रमात्रविदो राजा निवासं समपृच्छत ॥ १२.१७०.३ ॥
ബ്രഹ്മതേജസ്സില്ലാത്തവനും സ്വാധ്യായം ഉപേക്ഷിച്ചവനും ഗോത്രം മാത്രം അറിയുന്നവനുമായ അദ്ദേഹത്തോട് രാജാവ് വാസസ്ഥലം ചോദിച്ചു.
12.170.4
क्व ते निवासः कल्याण किङ्गोत्रा ब्राह्मणी च ते ।
तत्त्वं ब्रूहि न भीः कार्या विश्रमस्व यथासुखम् ॥ १२.१७०.४ ॥
കല്യാണാ, നിന്റെ വാസസ്ഥലം എവിടെ? നിന്റെ ബ്രാഹ്മണി ഏത് ഗോത്രത്തിലുള്ളവളാണ്? അത് സത്യമായി പറയൂ. ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; സുഖമായി വിശ്രമിക്കൂ.
12.170.5
मध्यदेशप्रसूतोऽहं वासो मे शबरालये ।
शूद्रा पुनर्भूर्भार्या मे सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १२.१७०.५ ॥
ഞാൻ മധ്യദേശത്ത് ജനിച്ചവനാണ്; എന്നാൽ എന്റെ വാസം ശബരരുടെ ഗ്രാമത്തിലാണ്. എന്റെ ഭാര്യ ശൂദ്ര സ്ത്രീയും പുനർഭൂവുമാണ്. ഇത് സത്യമായി നിന്നോട് പറയുന്നു.
12.170.6
ततो राजा विममृशे कथं कार्यमिदं भवेत् ।
कथं वा सुकृतं मे स्यादिति बुद्ध्यान्वचिन्तयत् ॥ १२.१७०.६ ॥
പിന്നെ രാജാവ്, 'ഈ കാര്യം എങ്ങനെ ചെയ്യണം? അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ പുണ്യം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?' എന്ന് ആലോചിച്ച് ബുദ്ധിയാൽ വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു.
12.170.7
अयं वै जननाद्विप्रः सुहृत्तस्य महात्मनः ।
सम्प्रेषितश्च तेनायं काश्यपेन ममान्तिकम् ॥ १२.१७०.७ ॥
ഈ ബ്രാഹ്മണൻ ജന്മം മുതൽ ആ മഹാത്മാവിന്റെ സുഹൃത്താണ്. ആ കാശ്യപൻ തന്നെയാണ് ഇവനെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചത്.
12.170.8
तस्य प्रियं करिष्यामि स हि मामाश्रितः सदा ।
भ्राता मे बान्धवश्चासौ सखा च हृदयङ्गमः ॥ १२.१७०.८ ॥
ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രിയമുള്ളത് ചെയ്യും. അദ്ദേഹം എപ്പോഴും എന്നെയാണ് ആശ്രയിച്ചത്. അദ്ദേഹം എന്റെ സഹോദരനും ബന്ധുവും ഹൃദയത്തിന് പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുമാണ്.
12.170.9
कार्त्तिक्यामद्य भोक्तारः सहस्रं मे द्विजोत्तमाः ।
तत्रायमपि भोक्ता वै देयमस्मै च मे धनम् ॥ १२.१७०.९ ॥
ഇന്ന് കാർത്തിക നാളിൽ എന്റെ ഭവനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാർ ആയിരം പേർ ഭക്ഷണം കഴിക്കും. അവിടെ ഇവനും ഭക്ഷണം കഴിക്കും; ഇവന് എന്റെ ധനവും നൽകണം.
12.170.10
ततः सहस्रं विप्राणां विदुषां समलङ्कृतम् ।
स्नातानामनुसम्प्राप्तमहतक्षौमवाससाम् ॥ १२.१७०.१० ॥
അപ്പോൾ പുതിയ പട്ടുവസ്ത്രം ധരിച്ച്, സ്നാനം ചെയ്ത്, അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പണ്ഡിതരായ ബ്രാഹ്മണർ ആയിരം പേർ ക്രമത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
12.170.11
तानागतान्द्विजश्रेष्ठान्विरूपाक्षो विशां पते ।
यथार्हं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १२.१७०.११ ॥
ഹേ പ്രജാപതേ, വിരൂപാക്ഷൻ വന്നെത്തിയ ആ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരെ വിധിപ്രകാരം നിർദേശിച്ച കർമത്താൽ യഥായോഗ്യം സ്വീകരിച്ചു.
12.170.12
बृस्यस्तेषां तु संन्यस्ता राक्षसेन्द्रस्य शासनात् ।
भूमौ वरकुथास्तीर्णाः प्रेष्यैर्भरतसत्तम ॥ १२.१७०.१२ ॥
രാക്ഷസേന്ദ്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവർക്ക് ആസനങ്ങൾ ഒരുക്കി; ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഭൃത്യർ നിലത്ത് ശ്രേഷ്ഠമായ പരവതാനികൾ വിരിച്ചു.
12.170.13
तासु ते पूजिता राज्ञा निषण्णा द्विजसत्तमाः ।
व्यराजन्त महाराज नक्षत्रपतयो यथा ॥ १२.१७०.१३ ॥
മഹാരാജാവേ, രാജാവിനാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആ ആസനങ്ങളിലിരുന്ന് നക്ഷത്രനാഥന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
12.170.14
ततो जाम्बूनदाः पात्रीर्वज्राङ्का विमलाः शुभाः ।
वरान्नपूर्णा विप्रेभ्यः प्रादान्मधुघृताप्लुताः ॥ १२.१७०.१४ ॥
അനന്തരം അവൻ ബ്രാഹ്മണർക്ക് സ്വർണ്ണനിർമ്മിതവും വജ്രലാഞ്ഛനമുള്ളതും നിർമ്മലവും ശുഭവുമായ പാത്രങ്ങൾ നൽകി; അവ ശ്രേഷ്ഠമായ അന്നം നിറഞ്ഞും തേനും നെയ്യും പുരണ്ടും ഇരുന്നു.
12.170.15
तस्य नित्यं तथाषाढ्यां माघ्यां च बहवो द्विजाः ।
ईप्सितं भोजनवरं लभन्ते सत्कृतं सदा ॥ १२.१७०.१५ ॥
അവനിൽ നിന്ന് എന്നും, അതുപോലെ ആഷാഢത്തിലും മാഘത്തിലും, അനേകം ബ്രാഹ്മണർ സദാ ആദരിക്കപ്പെട്ട് ആഗ്രഹിച്ച ശ്രേഷ്ഠഭോജനം ലഭിച്ചിരുന്നു.
12.170.16
विशेषतस्तु कार्त्तिक्यां द्विजेभ्यः सम्प्रयच्छति ।
शरद्व्यपाये रत्नानि पौर्णमास्यामिति श्रुतिः ॥ १२.१७०.१६ ॥
വിശേഷിച്ച് കാർത്തികത്തിൽ അവൻ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം നൽകി; ശരത്കാലം കഴിഞ്ഞ പൗർണമിയിൽ രത്നങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു എന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.
12.170.17
सुवर्णं रजतं चैव मणीनथ च मौक्तिकम् ।
वज्रान्महाधनांश्चैव वैडूर्याजिनराङ्कवान् ॥ १२.१७०.१७ ॥
സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, രത്നങ്ങൾ, മുത്തുകൾ, വലിയ മൂല്യമുള്ള വജ്രങ്ങൾ, വൈഡൂര്യങ്ങൾ, മാൻതോലുകൾ, രങ്കുത്തോലുകൾ എന്നിവയും.
12.170.18
रत्नराशीन्विनिक्षिप्य दक्षिणार्थे स भारत ।
ततः प्राह द्विजश्रेष्ठान्विरूपाक्षो महायशाः ॥ १२.१७०.१८ ॥
ഭാരതാ, ദക്ഷിണയ്ക്കായി രത്നക്കൂമ്പാരങ്ങൾ വെച്ചശേഷം മഹായശസ്വിയായ വിരൂപാക്ഷൻ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
12.170.19
गृह्णीत रत्नान्येतानि यथोत्साहं यथेष्टतः ।
येषु येषु च भाण्डेषु भुक्तं वो द्विजसत्तमाः ॥ १२.१७०.१९ ॥
ഉത്സാഹമുള്ളത്രയും ഇഷ്ടമുള്ളത്രയും ഈ രത്നങ്ങൾ എടുത്തുകൊള്ളുക. ഓ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ച പാത്രങ്ങളും (എടുത്തുകൊള്ളുക).
12.170.20
इत्युक्तवचने तस्मिन्राक्षसेन्द्रे महात्मनि ।
यथेष्टं तानि रत्नानि जगृहुर्ब्राह्मणर्षभाः ॥ १२.१७०.२० ॥
ആ മഹാത്മാവായ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാർ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ആ രത്നങ്ങൾ എടുത്തു.
12.170.21
ततो महार्हैस्ते सर्वे रत्नैरभ्यर्चिताः शुभैः ।
ब्राह्मणा मृष्टवसनाः सुप्रीताः स्म तदाभवन् ॥ १२.१७०.२१ ॥
പിന്നെ ആ ബ്രാഹ്മണരെല്ലാം വിലയേറിയ ശുഭരത്നങ്ങളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു, നല്ല വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞു, അപ്പോൾ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടരായി.
12.170.22
ततस्तान्राक्षसेन्द्रश्च द्विजानाह पुनर्वचः ।
नानादिगागतान्राजन्राक्षसान्प्रतिषिध्य वै ॥ १२.१७०.२२ ॥
പിന്നെ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ ആ ദ്വിജന്മാരോട് വീണ്ടും ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു. ഓ രാജാവേ, വിവിധ ദിക്കുകളിൽനിന്ന് വന്ന രാക്ഷസന്മാരെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട്.
12.170.23
अध्यैकदिवसं विप्रा न वोऽस्तीह भयं क्वचित् ।
राक्षसेभ्यः प्रमोदध्वमिष्टतो यात माचिरम् ॥ १२.१७०.२३ ॥
ഇന്ന് ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ, ഓ ബ്രാഹ്മണരേ, ഇവിടെ രാക്ഷസരിൽനിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഒരിടത്തും ഭയമില്ല. സന്തോഷിക്കുക, ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ പോകുക, വൈകരുത്.
12.170.24
ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे विप्रसङ्घाः समन्ततः ।
गौतमोऽपि सुवर्णस्य भारमादाय सत्वरः ॥ १२.१७०.२४ ॥
പിന്നെ ബ്രാഹ്മണസംഘങ്ങളെല്ലാം നാലുപാടും ഓടിപ്പോയി. ഗൗതമനും സ്വർണ്ണഭാരം എടുത്തുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ ഓടി.
12.170.25
कृच्छ्रात्समुद्वहन्वीर न्यग्रोधं समुपागमत् ।
न्यषीदच्च परिश्रान्तः क्लान्तश्च क्षुधितश्च ह ॥ १२.१७०.२५ ॥
വീരാ, ബുദ്ധിമുട്ടി ചുമന്നുകൊണ്ട് അവൻ ഒരു ആൽമരത്തിനരികെ എത്തി; അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ചും തളർന്നും വിശന്നും അവിടെ ഇരുന്നു.
12.170.26
ततस्तमभ्यगाद्राजन्राजधर्मा खगोत्तमः ।
स्वागतेनाभ्यनन्दच्च गौतमं मित्रवत्सलः ॥ १२.१७०.२६ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ധർമ്മജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പക്ഷി അവന്റെ അടുത്ത് വന്നു; സുഹൃത്തിനോടെന്നപോലെ സ്നേഹത്തോടെ 'സ്വാഗതം' എന്നു പറഞ്ഞ് ഗൗതമനെ സ്വീകരിച്ചു.
12.170.27
तस्य पक्षाग्रविक्षेपैः क्लमं व्यपनयत्खगः ।
पूजां चाप्यकरोद्धीमान्भोजनं चाप्यकल्पयत् ॥ १२.१७०.२७ ॥
ആ പക്ഷി ചിറകിന്റെ അഗ്രങ്ങൾ വീശി അവന്റെ ക്ഷീണം അകറ്റി; ബുദ്ധിമാനായ അത് അവനെ ആദരിക്കുകയും ഭക്ഷണവും ഒരുക്കുകയും ചെയ്തു.
12.170.28
स भुक्तवान्सुविश्रान्तो गौतमोऽचिन्तयत्तदा ।
हाटकस्याभिरूपस्य भारोऽयं सुमहान्मया ॥ १२.१७०.२८ ॥
ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നന്നായി വിശ്രമിച്ച ഗൗതമൻ അപ്പോൾ ചിന്തിച്ചു: 'ഞാൻ ചുമക്കുന്ന ഈ മനോഹരമായ സ്വർണ്ണഭാരം വളരെ വലുതാണ്.'
12.170.29
न चास्ति पथि भोक्तव्यं प्राणसन्धारणं मम ।
किं कृत्वा धारयेयं वै प्राणानित्यभ्यचिन्तयत् ॥ १२.१७०.२९ ॥
'വഴിയിൽ എനിക്ക് കഴിക്കാൻ യോഗ്യമായി ഒന്നുമില്ല; പ്രാണൻ നിലനിർത്താൻ എന്തു ചെയ്ത് ഞാൻ പ്രാണങ്ങളെ നിലനിർത്തും?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു.
12.170.30
ततः स पथि भोक्तव्यं प्रेक्षमाणो न किञ्चन ।
कृतघ्नः पुरुषव्याघ्र मनसेदमचिन्तयत् ॥ १२.१७०.३० ॥
അപ്പോൾ വഴിയിൽ കഴിക്കാൻ ഒന്നും കാണാതെ, പുരുഷവ്യാഘ്രാ, അവൻ കൃതഘ്നനായി മനസ്സിൽ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു.
12.170.35
अयं बकपतिः पार्श्वे मांसराशिः स्थितो मम ।
इमं हत्वा गृहीत्वा च यास्येऽहं समभिद्रुतम् ॥ १२.१७०.३५ ॥
ഇതാ, കൊക്കുകളുടെ നാഥൻ എന്റെ അരികിൽ മാംസക്കൂമ്പാരമായി കിടക്കുന്നു. ഇവനെ കൊന്ന് പിടിച്ച് ഞാൻ അവന്റെ നേർക്ക് കുതിച്ചുചെല്ലും.