మహాభారతం · అధ్యాయం 12.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.171.1
अथ तत्र महार्चिष्माननलो वातसारथिः ।
तस्याविदूरे रक्षार्थं खगेन्द्रेण कृतोऽभवत् ॥ १२.१७१.१ ॥
అప్పుడు అక్కడ మహా జ్వాలలు కలిగి, వాయువును సారథిగా కలిగిన అగ్ని అతని సమీపంలోనే రక్షణ కోసం పక్షిరాజుచే ఉంచబడి ఉండెను.
12.171.2
स चापि पार्श्वे सुष्वाप विश्वस्तो बकराट् तदा ।
कृतघ्नस्तु स दुष्टात्मा तं जिघांसुरजागरीत् ॥ १२.१७१.२ ॥
ఆ బకరాజు కూడా అప్పుడు అతని పక్కన విశ్వాసంతో నిద్రించెను. కానీ ఆ కృతఘ్నుడు, దుష్టచిత్తుడు అతడిని చంపాలనే కోరికతో మేల్కొని ఉండెను.
12.171.3
ततोऽलातेन दीप्तेन स सुप्तं निजघान तम् ।
निहत्य च मुदा युक्तः सोऽनुबन्धं न दृष्टवान् ॥ १२.१७१.३ ॥
అప్పుడు అతడు మండుతున్న కొరివితో నిద్రిస్తున్న అతడిని కొట్టి చంపెను. అతడిని చంపి ఆనందంతో నిండినవాడై, దాని పరిణామాన్ని చూడలేదు.
12.171.4
स तं विपक्षरोमाणं कृत्वाऽग्नावपचत्तदा ।
तं गृहीत्वा सुवर्णं च ययौ द्रुततरं द्विजः ॥ १२.१७१.४ ॥
అతడు దాని ఈకలను తీసి అగ్నిపై వండెను. తరువాత దానిని, బంగారాన్ని తీసుకొని ఆ ద్విజుడు మిక్కిలి వేగంగా వెళ్లెను.
12.171.5
ततो दाक्षायणीपुत्रं नागतं तं तु भारत ।
विरूपाक्षश्चिन्तयन्वै हृदयेन विदूयता ॥ १२.१७१.५ ॥
అప్పుడు, భారతా, దాక్షాయణి కుమారుడు తిరిగి రాకపోవడంతో విరూపాక్షుడు మనసులో చింతించి హృదయంలో వేదనపడెను.
12.171.6
ततोऽन्यस्मिन्गते चाह्नि विरूपाक्षोऽब्रवीत्सुतम् ।
न प्रेक्षे राजधर्माणमद्य पुत्र खगोत्तमम्। ॥ १२.१७१.६ ॥
తరువాత మరొక రోజు గడిచాక, విరూపాక్షుడు కుమారునితో ఇలా అనెను: 'కుమారా, ఈ రోజు పక్షులలో శ్రేష్ఠుడైన, రాజధర్మాన్ని పాటించేవాడిని నేను చూడటం లేదు.'
12.171.7
स पूर्वसन्ध्यां ब्रह्माणं वन्दितुं याति सर्वदा ।
मां चादृष्ट्वा कदाचित्स न गच्छति गृहं खगः ॥ १२.१७१.७ ॥
అతడు ఎల్లప్పుడూ పూర్వ సంధ్యలో బ్రహ్మను వందించడానికి వెళ్తాడు. కానీ నన్ను చూడకుండా ఆ పక్షి ఎప్పుడూ ఇంటికి వెళ్ళదు.
12.171.8
द्विरात्रमुभयोः सन्ध्योर्नाभ्यगच्छन्ममालयम् ।
तस्मान्न शुद्ध्यते भावो मम स ज्ञायतां सुहृत् ॥ १२.१७१.८ ॥
రెండు రాత్రులుగా, రెండు సంధ్యలలోనూ అతడు నా ఆశ్రమానికి రాలేదు. అందువల్ల నా మనస్సు శుద్ధి పొందడం లేదు. అతడు నా మిత్రుడు; అతని గురించి తెలుసుకోండి.
12.171.9
स्वाध्यायेन वियुक्तो हि ब्रह्मवर्चसवर्जितः ।
स गतस्तत्र मे शङ्का हन्यात्तं स द्विजाधमः ॥ १२.१७१.९ ॥
అతడు స్వాధ్యాయం లేనివాడు, బ్రహ్మతేజస్సు లేనివాడు. అతడు అక్కడికి వెళ్ళాడు; అందుచేత నాకు సందేహం కలుగుతోంది. ఆ అధమ ద్విజుడు అతన్ని చంపివేయవచ్చు.
12.171.10
दुराचारः स दुर्बुद्धिरिङ्गितैर्लक्षितो मया ।
निष्कृपो दारुणाकारो दुष्टो दस्युरिवाधमः।
गौतमः स गतस्तत्र तेनोद्विग्नं मनो मम ॥ १२.१७१.१० ॥
అతడు దురాచారి, దుర్బుద్ధి. అతని సైగల ద్వారా నేను అతన్ని గుర్తించాను. అతడు నిర్దయుడు, భయంకరమైన రూపం గలవాడు; దుష్ట దొంగలాంటి అధముడు. ఆ గౌతముడు అక్కడికి వెళ్ళాడు; దానివల్ల నా మనస్సు కలతపడింది.
12.171.11
पुत्र शीघ्रमितो गत्वा राजधर्मनिवेशनम् ।
ज्ञायतां स विशुद्धात्मा यदि जीवति वा चिरम् ॥ १२.१७१.११ ॥
కుమారా, ఇక్కడినుండి త్వరగా వెళ్లి, రాజధర్మ నివాసానికి చేరి, ఆ విశుద్ధాత్ముడు జీవించి ఉన్నాడో లేక చాలాకాలం క్రితమే మరణించాడో తెలుసుకో.
12.171.12
स एवमुक्तस्त्वरितो रक्षोभिः सहितो ययौ ।
न्यग्रोधे राजधर्माणमपश्यन्निहतं ततः ॥ १२.१७१.१२ ॥
అలా చెప్పబడినవాడు త్వరగా రాక్షసులతో కలిసి వెళ్ళాడు. అప్పుడు మర్రిచెట్టు క్రింద రాజధర్మాన్ని హతుడై ఉండగా చూశాడు.
12.171.13
रुदित्वा बहुशस्तस्मै विलप्य च स राक्षसः ।
गतो रोषसमाविष्टो गौतमग्रहणाय वै ॥ १२.१७१.१३ ॥
అతని కోసం పలుమార్లు ఏడ్చి విలపించి, ఆ రాక్షసుడు కోపంతో నిండి గౌతముని పట్టుకోవడానికి వెళ్ళాడు.
12.171.14
गृहीतो गौतमः पापो रक्षोभिः क्रोधमूर्च्छितैः ।
राजधर्मशरीरस्य कङ्कालश्चाप्यथो धृतः ॥ १२.१७१.१४ ॥
కోపంతో మూర్ఛిల్లిన రాక్షసులు పాపి గౌతముని పట్టుకున్నారు; రాజధర్మ శరీరపు అస్థిపంజరమూ అక్కడ ఉంచబడింది.
12.171.15
मनुव्रजं तु नगरं यातुधानास्ततो गताः ।
क्रोधरक्तेक्षणा घोरा गौतमस्य वधे धृताः ॥ १२.१७१.१५ ॥
అప్పుడు ఆ యాతుధానులు మనువ్రజ నగరానికి వెళ్ళారు; కోపంతో ఎర్రబడిన కళ్ళతో, భయంకరులై, గౌతముని వధించడానికి నిశ్చయించుకున్నారు.
12.171.16
पार्थिवस्वाग्रतो न्यस्तः कङ्कालो राजधर्मणः ।
तं दृष्ट्वा विमना राजा सामात्यः सगणोऽभवत् ॥ १२.१७१.१६ ॥
రాజు ఎదుటే రాజధర్మ అస్థిపంజరం ఉంచబడింది; దానిని చూసి రాజు మనసు కుంగి, మంత్రులు, పరివారంతో కలిసి దుఃఖితుడయ్యాడు.
12.171.17
आर्तरावो महानासीद्गृहे तस्य महात्मनः ।
समुत्थितः स्रीसङ्घस्य निहते काश्यपात्मजे ॥ १२.१७१.१७ ॥
ఆ మహాత్ముని ఇంట గొప్ప ఆక్రందన చెలరేగింది; కాశ్యపుని కుమారుడు చంపబడగా స్త్రీల సమూహం విలపించింది.
12.171.18
राजा चैवाब्रवीत्पुत्रं पापोऽयं वध्यतामिति ॥ १२.१७१.१८ ॥
రాజు తన కుమారునితో, "ఇతడు పాపి; ఇతనిని చంపండి" అని అన్నాడు.
12.171.19
अस्य मांसं वयं सर्वे खादिष्यामः समागताः ।
पापकृत्पापकर्मा च पापात्मा पापमास्थितः।
हन्तव्य एव पापात्मा कृतघ्नो नात्र संशयः ॥ १२.१७१.१९ ॥
మనమందరం కలిసి వీని మాంసాన్ని తింటాము. పాపం చేసినవాడు, పాపకర్మలు చేసేవాడు, పాపాత్ముడు, పాపంలో నిలిచినవాడు, కృతఘ్నుడైన ఈ పాపాత్ముణ్ణి చంపవలసినదే; ఇందులో సందేహం లేదు.
12.171.20
कृतघ्नं पापकर्माणां न भक्षयितुमुत्सहे ।
दासेभ्यो दीयतामेप मित्रध्रुक्पुरुपाधमः ॥ १२.१७१.२० ॥
కృతఘ్నుడైన ఈ పాపకర్ముణ్ణి తినడానికి నాకు ఇష్టం లేదు. మిత్రద్రోహియైన ఈ అధముణ్ణి సేవకులకు ఇవ్వండి.
12.171.21
दासाः सर्वे समाहूता यातुधानास्तथा परे ।
नेच्छन्ति स्म कृतघ्नं तं खादितुं पुरुषोत्तम ॥ १२.१७१.२१ ॥
పిలవబడిన సేవకులందరూ, ఇతర యాతుధానులు కూడా, ఓ పురుషోత్తమా, ఆ కృతఘ్నుణ్ణి తినాలని కోరలేదు.
12.171.22
शिरोभिश्चागता भूमिं महाराज ततो बलात् ।
मानार्थं जातु निर्बन्धं किल्विषं दातुमर्हसि ॥ १२.१७१.२२ ॥
మహారాజా, అప్పుడు వారు తలలు వంచి భూమిపైకి వచ్చి బలవంతంగా (చెప్పారు). గౌరవం కోసం ఏ పట్టుదలతోనూ మీరు ఈ దోషాన్ని ఇవ్వడం తగదు.
12.171.23
यातुधाना नृपेणोक्ताः पापकर्मा विशस्यताम् ।
दह्यतां त्यज्यतां वाऽयं दर्शनादपनीयताम् ॥ १२.१७१.२३ ॥
రాజు యాతుధానులతో ఇలా చెప్పాడు: 'ఈ పాపకర్ముణ్ణి చంపండి, లేదా కాల్చండి, లేదా వదిలేయండి, లేదా దృష్టికి దూరంగా తొలగించండి.'
12.171.24
ततस्ते रुपिता दासाः शूलपट्टसपाणयः ।
खण्डशो विकृतं हत्वा क्रव्याद्भ्यो ह्यददुस्तदा ॥ १२.१७१.२४ ॥
అప్పుడు కోపించిన సేవకులు, చేతుల్లో శూలాలు, పట్టసాలు ధరించి, ఆ వికృతుణ్ణి ముక్కలుగా చేసి చంపి, మాంసభక్షకులకు ఇచ్చారు.
12.171.25
क्रव्यादास्त्वपि राजेन्द्र नेच्छन्ति पिशिताशनाः ।
मृतानपि हि क्रव्यादाः कृतघ्नान्नोपभुञ्जते ॥ १२.१७१.२५ ॥
రాజేంద్రా, మాంసభక్షకులైన జీవులు కూడా మాంసాన్ని కోరుకోవు. మాంసభక్షకులు చనిపోయినవారినైనా కృతఘ్నులను తినరు.
12.171.26
ब्रह्मस्वहरणे चोरे ब्रह्मघ्ने गुरुतल्पगे ।
निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७१.२६ ॥
బ్రాహ్మణ ధనాన్ని అపహరించిన దొంగకు, బ్రహ్మహత్య చేసినవారికి, గురుపత్నితో వ్యభిచరించినవారికి సజ్జనులు ప్రాయశ్చిత్తం విధించారు; కృతఘ్నునికి ప్రాయశ్చిత్తం లేదు.
12.171.27
मित्रद्रुहं कृतघ्नं च नृशंसं च नराधमम् ।
क्रव्यादाः किमयश्चैव नोपभुञ्जन्ति वै सदा ॥ १२.१७१.२७ ॥
మిత్రద్రోహిని, కృతఘ్నుని, క్రూరుని, నరాధముని మాంసభక్షకులు గానీ ఇనుము (ఆయుధం) గానీ ఎప్పుడూ తినవు.