มหาภารตะ · อัธยายะ 12.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.171.1
अथ तत्र महार्चिष्माननलो वातसारथिः ।
तस्याविदूरे रक्षार्थं खगेन्द्रेण कृतोऽभवत् ॥ १२.१७१.१ ॥
จากนั้น ณ ที่นั้น ไฟที่มีเปลวสว่างรุ่งโรจน์ มีลมเป็นสารถี ถูกพญานกวางไว้เป็นผู้คุ้มกันอยู่ไม่ไกลจากเขา
12.171.2
स चापि पार्श्वे सुष्वाप विश्वस्तो बकराट् तदा ।
कृतघ्नस्तु स दुष्टात्मा तं जिघांसुरजागरीत् ॥ १२.१७१.२ ॥
พญานกกระสาผู้วางใจ ก็นอนหลับสนิทอยู่ข้างไฟนั้นในเวลานั้น แต่คนอกตัญญูผู้มีจิตชั่วร้ายนั้น ปรารถนาจะฆ่าไฟนั้น จึงตื่นอยู่ไม่หลับ
12.171.3
ततोऽलातेन दीप्तेन स सुप्तं निजघान तम् ।
निहत्य च मुदा युक्तः सोऽनुबन्धं न दृष्टवान् ॥ १२.१७१.३ ॥
จากนั้น เขาใช้ท่อนไม้ที่ลุกเป็นไฟตีผู้ที่กำลังหลับอยู่นั้น ครั้นฆ่าแล้ว ก็เต็มไปด้วยความยินดี แต่ไม่เห็นผลที่จะตามมา
12.171.4
स तं विपक्षरोमाणं कृत्वाऽग्नावपचत्तदा ।
तं गृहीत्वा सुवर्णं च ययौ द्रुततरं द्विजः ॥ १२.१७१.४ ॥
เขาถอนขนของนกนั้นออก แล้วย่างบนไฟ จากนั้นพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งก็นำซากนั้นกับทองคำไปอย่างรวดเร็ว
12.171.5
ततो दाक्षायणीपुत्रं नागतं तं तु भारत ।
विरूपाक्षश्चिन्तयन्वै हृदयेन विदूयता ॥ १२.१७१.५ ॥
จากนั้น โอ ภารตะ เมื่อบุตรของทักษายณีไม่กลับมา วิรูปากษะคิดอยู่ในใจ และเศร้าโศกในดวงใจ
12.171.6
ततोऽन्यस्मिन्गते चाह्नि विरूपाक्षोऽब्रवीत्सुतम् ।
न प्रेक्षे राजधर्माणमद्य पुत्र खगोत्तमम्। ॥ १२.१७१.६ ॥
จากนั้น เมื่ออีกวันหนึ่งผ่านไป วิรูปากษะกล่าวแก่บุตรว่า "ลูกเอ๋ย วันนี้พ่อไม่เห็นนกผู้ประเสริฐที่สุด ผู้ดำรงธรรมของกษัตริย์"
12.171.7
स पूर्वसन्ध्यां ब्रह्माणं वन्दितुं याति सर्वदा ।
मां चादृष्ट्वा कदाचित्स न गच्छति गृहं खगः ॥ १२.१७१.७ ॥
เขาไปนมัสการพระพรหมเสมอในสนธยาตอนเช้า แต่หากไม่ได้เห็นข้า นกตัวนั้นก็ไม่กลับบ้านเลย
12.171.8
द्विरात्रमुभयोः सन्ध्योर्नाभ्यगच्छन्ममालयम् ।
तस्मान्न शुद्ध्यते भावो मम स ज्ञायतां सुहृत् ॥ १२.१७१.८ ॥
สองคืนแล้วที่เขาไม่มาที่อาศรมของข้าในทั้งสองสนธยา เพราะเหตุนี้ใจของข้าจึงไม่บริสุทธิ์ ขอให้สืบดูเถิด เพราะเขาเป็นมิตรของข้า
12.171.9
स्वाध्यायेन वियुक्तो हि ब्रह्मवर्चसवर्जितः ।
स गतस्तत्र मे शङ्का हन्यात्तं स द्विजाधमः ॥ १२.१७१.९ ॥
เพราะเขาห่างจากการศึกษาพระเวท และปราศจากพรหมวรรจส์ของพราหมณ์ เขาไปที่นั่นแล้ว ข้าจึงสงสัย ขอให้บุรุษต่ำช้าในหมู่พราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งนั้นได้ฆ่าเขาเสียแล้ว
12.171.10
दुराचारः स दुर्बुद्धिरिङ्गितैर्लक्षितो मया ।
निष्कृपो दारुणाकारो दुष्टो दस्युरिवाधमः।
गौतमः स गतस्तत्र तेनोद्विग्नं मनो मम ॥ १२.१७१.१० ॥
เขาเป็นคนประพฤติชั่วและมีใจทราม ข้าได้รู้จักเขาจากท่าทางของเขา ไร้ความเมตตา มีรูปร่างน่ากลัว ชั่วร้ายและต่ำช้าเหมือนโจร เกาตมะนั้นไปที่นั่นแล้ว ใจของข้าจึงวุ่นวายด้วยเหตุนี้
12.171.11
पुत्र शीघ्रमितो गत्वा राजधर्मनिवेशनम् ।
ज्ञायतां स विशुद्धात्मा यदि जीवति वा चिरम् ॥ १२.१७१.११ ॥
ลูกเอ๋ย จงรีบไปจากที่นี่สู่ที่อยู่ของธรรมแห่งกษัตริย์ แล้วสืบดูว่าผู้มีจิตบริสุทธิ์นั้นยังมีชีวิตอยู่หรือตายไปนานแล้ว
12.171.12
स एवमुक्तस्त्वरितो रक्षोभिः सहितो ययौ ।
न्यग्रोधे राजधर्माणमपश्यन्निहतं ततः ॥ १२.१७१.१२ ॥
เมื่อได้รับคำสั่งเช่นนั้น เขาก็รีบไปพร้อมกับพวกรากษส ครั้นถึงใต้ต้นไทรก็เห็นผู้ทรงธรรมของกษัตริย์ถูกฆ่าตายแล้ว
12.171.13
रुदित्वा बहुशस्तस्मै विलप्य च स राक्षसः ।
गतो रोषसमाविष्टो गौतमग्रहणाय वै ॥ १२.१७१.१३ ॥
เขาร้องไห้และคร่ำครวญให้แก่ผู้นั้นหลายครั้ง แล้วรากษสผู้เต็มไปด้วยความโกรธนั้นก็ไปจับเกาตมะ
12.171.14
गृहीतो गौतमः पापो रक्षोभिः क्रोधमूर्च्छितैः ।
राजधर्मशरीरस्य कङ्कालश्चाप्यथो धृतः ॥ १२.१७१.१४ ॥
เกาตมะผู้ชั่วร้ายถูกพวกรากษสจับได้ ซึ่งสลบไปด้วยความโกรธ และโครงกระดูกของร่างแห่งธรรมของกษัตริย์ก็ถูกนำมาไว้ที่นั่นด้วย
12.171.15
मनुव्रजं तु नगरं यातुधानास्ततो गताः ।
क्रोधरक्तेक्षणा घोरा गौतमस्य वधे धृताः ॥ १२.१७१.१५ ॥
จากนั้น พวกยาตุธานผู้น่ากลัว มีดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ ได้ไปยังนครมนุวราชา และยึดมั่นจะฆ่าเกาตมะ
12.171.16
पार्थिवस्वाग्रतो न्यस्तः कङ्कालो राजधर्मणः ।
तं दृष्ट्वा विमना राजा सामात्यः सगणोऽभवत् ॥ १२.१७१.१६ ॥
โครงกระดูกของธรรมแห่งกษัตริย์ถูกวางไว้ต่อหน้าพระราชา เมื่อเห็นโครงกระดูกนั้น พระราชาพร้อมด้วยอำมาตย์และบริวารก็เศร้าหมองใจ
12.171.17
आर्तरावो महानासीद्गृहे तस्य महात्मनः ।
समुत्थितः स्रीसङ्घस्य निहते काश्यपात्मजे ॥ १२.१७१.१७ ॥
เสียงร่ำไห้อันใหญ่หลวงดังขึ้นในเรือนของผู้มีใจยิ่งใหญ่นั้น เมื่อบุตรของกาศยปถูกฆ่า กลุ่มสตรีก็ลุกขึ้นคร่ำครวญ
12.171.18
राजा चैवाब्रवीत्पुत्रं पापोऽयं वध्यतामिति ॥ १२.१७१.१८ ॥
พระราชาตรัสแก่บุตรว่า "ผู้ชั่วร้ายนี้ต้องถูกฆ่า"
12.171.19
अस्य मांसं वयं सर्वे खादिष्यामः समागताः ।
पापकृत्पापकर्मा च पापात्मा पापमास्थितः।
हन्तव्य एव पापात्मा कृतघ्नो नात्र संशयः ॥ १२.१७१.१९ ॥
พวกเราทั้งหมดมาประชุมกันแล้ว จะกินเนื้อของคนนี้ ผู้กระทำบาป มีกรรมชั่ว มีใจชั่วร้าย ตั้งอยู่ในบาป และอกตัญญู ย่อมต้องถูกฆ่าเป็นแน่ ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้
12.171.20
कृतघ्नं पापकर्माणां न भक्षयितुमुत्सहे ।
दासेभ्यो दीयतामेप मित्रध्रुक्पुरुपाधमः ॥ १२.१७१.२० ॥
ข้าไม่เต็มใจจะกินคนอกตัญญูผู้ทำบาปนี้ ขอจงให้ผู้ทรยศต่อมิตรสหาย ผู้ต่ำช้าที่สุดในหมู่มนุษย์นี้แก่ทาสเถิด
12.171.21
दासाः सर्वे समाहूता यातुधानास्तथा परे ।
नेच्छन्ति स्म कृतघ्नं तं खादितुं पुरुषोत्तम ॥ १२.१७१.२१ ॥
ทาสทั้งหมดที่ถูกเรียกมาและยักษ์รากษสอื่น ๆ ต่างไม่ปรารถนาจะกินผู้อกตัญญูนั้น ดูก่อนบุรุษผู้ประเสริฐ
12.171.22
शिरोभिश्चागता भूमिं महाराज ततो बलात् ।
मानार्थं जातु निर्बन्धं किल्विषं दातुमर्हसि ॥ १२.१७१.२२ ॥
ดูก่อนมหาราชา จากนั้นพวกเขาก็มาพร้อมก้มศีรษะลงถึงพื้นดิน และกล่าวด้วยกำลังบังคับ ท่านไม่ควรเพราะความยืนกรานในเกียรติยศ ยกโทษนี้ให้เลย
12.171.23
यातुधाना नृपेणोक्ताः पापकर्मा विशस्यताम् ।
दह्यतां त्यज्यतां वाऽयं दर्शनादपनीयताम् ॥ १२.१७१.२३ ॥
พระราชาตรัสแก่ยักษ์รากษสว่า ขอให้ผู้กระทำบาปชั่วร้ายนี้ถูกฆ่าเสีย หรือถูกเผา หรือถูกทอดทิ้ง หรือให้นำไปให้พ้นจากสายตา
12.171.24
ततस्ते रुपिता दासाः शूलपट्टसपाणयः ।
खण्डशो विकृतं हत्वा क्रव्याद्भ्यो ह्यददुस्तदा ॥ १२.१७१.२४ ॥
ครั้นแล้ว ทาสเหล่านั้นผู้โกรธเคืองพร้อมหอกและดาบในมือ ก็ฆ่าผู้ที่ผิดรูปนั้นเป็นชิ้น ๆ แล้วมอบให้แก่สัตว์กินเนื้อ
12.171.25
क्रव्यादास्त्वपि राजेन्द्र नेच्छन्ति पिशिताशनाः ।
मृतानपि हि क्रव्यादाः कृतघ्नान्नोपभुञ्जते ॥ १२.१७१.२५ ॥
ดูก่อนพระจอมราชา แม้แต่สัตว์กินเนื้อก็ยังไม่ปรารถนา สัตว์กินเนื้อย่อมไม่กินแม้แต่ผู้ตายที่อกตัญญู
12.171.26
ब्रह्मस्वहरणे चोरे ब्रह्मघ्ने गुरुतल्पगे ।
निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७१.२६ ॥
สำหรับโจรผู้ลักทรัพย์ของพราหมณ์ ผู้ฆ่าพราหมณ์ และผู้ล่วงละเมิดเตียงของครูอาจารย์ ผู้ดีได้กำหนดวิธีชดใช้ไว้ แต่สำหรับผู้อกตัญญูนั้นไม่มีการชดใช้
12.171.27
मित्रद्रुहं कृतघ्नं च नृशंसं च नराधमम् ।
क्रव्यादाः किमयश्चैव नोपभुञ्जन्ति वै सदा ॥ १२.१७१.२७ ॥
ผู้ทรยศต่อมิตร ผู้อกตัญญู ผู้โหดร้าย และคนต่ำช้าที่สุดในหมู่มนุษย์ สัตว์กินเนื้อและแม้แต่อาวุธเหล็กย่อมไม่เคยกินคนเหล่านั้นเลย