മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.171.1
अथ तत्र महार्चिष्माननलो वातसारथिः ।
तस्याविदूरे रक्षार्थं खगेन्द्रेण कृतोऽभवत् ॥ १२.१७१.१ ॥
അപ്പോൾ അവിടെ മഹത്തായ ജ്വാലകളുള്ള, വായുവിനെ സാരഥിയാക്കിയ അഗ്നി അവന്റെ സമീപത്തുതന്നെ സംരക്ഷണത്തിനായി പക്ഷിരാജനാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
12.171.2
स चापि पार्श्वे सुष्वाप विश्वस्तो बकराट् तदा ।
कृतघ्नस्तु स दुष्टात्मा तं जिघांसुरजागरीत् ॥ १२.१७१.२ ॥
ആ ബകരാജാവും അപ്പോൾ അവന്റെ സമീപം വിശ്വാസത്തോടെ ഉറങ്ങി. എന്നാൽ നന്ദികെട്ട, ദുഷ്ടമനസ്സുള്ള അവൻ അവനെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച് ഉണർന്നിരുന്നു.
12.171.3
ततोऽलातेन दीप्तेन स सुप्तं निजघान तम् ।
निहत्य च मुदा युक्तः सोऽनुबन्धं न दृष्टवान् ॥ १२.१७१.३ ॥
അപ്പോൾ അവൻ കത്തുന്ന കൊള്ളികൊണ്ട് ഉറങ്ങിക്കിടന്നവനെ അടിച്ചുകൊന്നു. അവനെ കൊന്ന് സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞവനായി, അതിന്റെ പരിണതി അവൻ കണ്ടില്ല.
12.171.4
स तं विपक्षरोमाणं कृत्वाऽग्नावपचत्तदा ।
तं गृहीत्वा सुवर्णं च ययौ द्रुततरं द्विजः ॥ १२.१७१.४ ॥
അവൻ അതിന്റെ തൂവലുകൾ പറിച്ച് തീയിൽ വേവിച്ചു. പിന്നീട് അതിനെയും സ്വർണ്ണത്തെയും എടുത്ത് ആ ദ്വിജൻ വേഗത്തിൽ പോയി.
12.171.5
ततो दाक्षायणीपुत्रं नागतं तं तु भारत ।
विरूपाक्षश्चिन्तयन्वै हृदयेन विदूयता ॥ १२.१७१.५ ॥
പിന്നെ, ഭാരതാ, ദാക്ഷായണിയുടെ പുത്രൻ വരാതിരുന്നതിനാൽ വിരൂപാക്ഷൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ച് ഹൃദയത്തിൽ വേദനിച്ചു.
12.171.6
ततोऽन्यस्मिन्गते चाह्नि विरूपाक्षोऽब्रवीत्सुतम् ।
न प्रेक्षे राजधर्माणमद्य पुत्र खगोत्तमम्। ॥ १२.१७१.६ ॥
പിന്നീട് മറ്റൊരു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിരൂപാക്ഷൻ മകനോട് പറഞ്ഞു: 'മകനേ, ഇന്ന് പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും രാജധർമ്മം പാലിക്കുന്നവനുമായവനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.'
12.171.7
स पूर्वसन्ध्यां ब्रह्माणं वन्दितुं याति सर्वदा ।
मां चादृष्ट्वा कदाचित्स न गच्छति गृहं खगः ॥ १२.१७१.७ ॥
അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും പൂർവസന്ധ്യയിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ വന്ദിക്കാൻ പോകുന്നു. എന്നാൽ എന്നെ കാണാതെ ആ പക്ഷി ഒരിക്കലും വീട്ടിലേക്ക് പോകാറില്ല.
12.171.8
द्विरात्रमुभयोः सन्ध्योर्नाभ्यगच्छन्ममालयम् ।
तस्मान्न शुद्ध्यते भावो मम स ज्ञायतां सुहृत् ॥ १२.१७१.८ ॥
രണ്ടു രാത്രികളായി ഇരുസന്ധ്യകളിലും അവൻ എന്റെ ആലയത്തിൽ വന്നില്ല. അതിനാൽ എന്റെ മനസ്സ് ശുദ്ധമാകുന്നില്ല. അവൻ എന്റെ സുഹൃത്താണ്; അവനെക്കുറിച്ച് അറിയട്ടെ.
12.171.9
स्वाध्यायेन वियुक्तो हि ब्रह्मवर्चसवर्जितः ।
स गतस्तत्र मे शङ्का हन्यात्तं स द्विजाधमः ॥ १२.१७१.९ ॥
അവൻ സ്വാധ്യായത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടവനും ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സില്ലാത്തവനുമാണ്. അവൻ അവിടെ പോയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. ആ അധമ ദ്വിജൻ അവനെ കൊന്നേക്കാം.
12.171.10
दुराचारः स दुर्बुद्धिरिङ्गितैर्लक्षितो मया ।
निष्कृपो दारुणाकारो दुष्टो दस्युरिवाधमः।
गौतमः स गतस्तत्र तेनोद्विग्नं मनो मम ॥ १२.१७१.१० ॥
അവൻ ദുരാചാരിയും ദുർബുദ്ധിയുമാണ്; അവന്റെ ആംഗ്യങ്ങളാൽ ഞാൻ അവനെ അറിഞ്ഞു. അവൻ നിർദ്ദയനും ഭയങ്കര രൂപമുള്ളവനുമാണ്; ദുഷ്ടനായ കള്ളനെപ്പോലെ അധമൻ. ആ ഗൗതമൻ അവിടെ പോയി; അതിനാൽ എന്റെ മനസ്സ് ഉലഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
12.171.11
पुत्र शीघ्रमितो गत्वा राजधर्मनिवेशनम् ।
ज्ञायतां स विशुद्धात्मा यदि जीवति वा चिरम् ॥ १२.१७१.११ ॥
മകനേ, ഇവിടെനിന്ന് വേഗം പോയി രാജധർമ്മത്തിന്റെ ആലയത്തിലെത്തി, ആ വിശുദ്ധാത്മാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടോ അതോ വളരെക്കാലം മുമ്പ് മരിച്ചോ എന്ന് അറിയുക.
12.171.12
स एवमुक्तस्त्वरितो रक्षोभिः सहितो ययौ ।
न्यग्रोधे राजधर्माणमपश्यन्निहतं ततः ॥ १२.१७१.१२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടവൻ രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ പോയി. അപ്പോൾ ന്യഗ്രോധ വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ രാജധർമ്മൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
12.171.13
रुदित्वा बहुशस्तस्मै विलप्य च स राक्षसः ।
गतो रोषसमाविष्टो गौतमग्रहणाय वै ॥ १२.१७१.१३ ॥
അവനുവേണ്ടി പലതവണ കരഞ്ഞു വിലപിച്ച ശേഷം ആ രാക്ഷസൻ ക്രോധം നിറഞ്ഞ് ഗൗതമനെ പിടിക്കാൻ പോയി.
12.171.14
गृहीतो गौतमः पापो रक्षोभिः क्रोधमूर्च्छितैः ।
राजधर्मशरीरस्य कङ्कालश्चाप्यथो धृतः ॥ १२.१७१.१४ ॥
ക്രോധത്താൽ മൂർച്ഛിച്ച രാക്ഷസന്മാർ പാപിയായ ഗൗതമനെ പിടിച്ചു; രാജധർമ്മത്തിന്റെ ശരീരത്തിലെ അസ്ഥികൂടവും അവിടെ വെക്കപ്പെട്ടു.
12.171.15
मनुव्रजं तु नगरं यातुधानास्ततो गताः ।
क्रोधरक्तेक्षणा घोरा गौतमस्य वधे धृताः ॥ १२.१७१.१५ ॥
പിന്നെ ആ യാതുധാനന്മാർ മനുവ്രജ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി; ക്രോധത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, ഭയങ്കരരായി, ഗൗതമന്റെ വധത്തിനായി ഉറച്ചു.
12.171.16
पार्थिवस्वाग्रतो न्यस्तः कङ्कालो राजधर्मणः ।
तं दृष्ट्वा विमना राजा सामात्यः सगणोऽभवत् ॥ १२.१७१.१६ ॥
രാജാവിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ രാജധർമ്മത്തിന്റെ അസ്ഥികൂടം വെക്കപ്പെട്ടു; അതു കണ്ട് രാജാവ് മനസ്സ് തകർന്ന്, മന്ത്രിമാരോടും പരിവാരത്തോടുംകൂടി വിഷണ്ണനായി.
12.171.17
आर्तरावो महानासीद्गृहे तस्य महात्मनः ।
समुत्थितः स्रीसङ्घस्य निहते काश्यपात्मजे ॥ १२.१७१.१७ ॥
ആ മഹാത്മാവിന്റെ വീട്ടിൽ വലിയ ആർത്തനാദം ഉയർന്നു; കശ്യപന്റെ പുത്രൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടം വിലപിച്ചു.
12.171.18
राजा चैवाब्रवीत्पुत्रं पापोऽयं वध्यतामिति ॥ १२.१७१.१८ ॥
രാജാവ് പുത്രനോട് പറഞ്ഞു: "ഇവൻ പാപിയാണ്; ഇവനെ വധിക്കട്ടെ."
12.171.19
अस्य मांसं वयं सर्वे खादिष्यामः समागताः ।
पापकृत्पापकर्मा च पापात्मा पापमास्थितः।
हन्तव्य एव पापात्मा कृतघ्नो नात्र संशयः ॥ १२.१७१.१९ ॥
ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഒത്തുചേർന്ന് ഇവന്റെ മാംസം ഭക്ഷിക്കും. പാപിയും പാപകർമ്മിയും പാപാത്മാവും പാപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും കൃതഘ്നനുമായ ഈ പാപിയെ കൊല്ലണം; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
12.171.20
कृतघ्नं पापकर्माणां न भक्षयितुमुत्सहे ।
दासेभ्यो दीयतामेप मित्रध्रुक्पुरुपाधमः ॥ १२.१७१.२० ॥
കൃതഘ്നനും പാപകർമ്മിയുമായ ഇവനെ ഭക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല. മിത്രദ്രോഹിയായ ഈ അധമപുരുഷനെ ദാസന്മാർക്ക് നൽകൂ.
12.171.21
दासाः सर्वे समाहूता यातुधानास्तथा परे ।
नेच्छन्ति स्म कृतघ्नं तं खादितुं पुरुषोत्तम ॥ १२.१७१.२१ ॥
വിളിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ദാസന്മാരും മറ്റ് യാതുധാനന്മാരും, പുരുഷോത്തമാ, ആ കൃതഘ്നനെ ഭക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
12.171.22
शिरोभिश्चागता भूमिं महाराज ततो बलात् ।
मानार्थं जातु निर्बन्धं किल्विषं दातुमर्हसि ॥ १२.१७१.२२ ॥
മഹാരാജാവേ, അപ്പോൾ അവർ തലകുനിച്ച് ഭൂമിയിലേക്ക് വന്ന്, ബലത്തോടെ (പറഞ്ഞു). ബഹുമാനത്തിനായി ഒരിക്കലും നിർബന്ധത്തോടെ ഈ കുറ്റം നൽകുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് യോഗ്യമല്ല.
12.171.23
यातुधाना नृपेणोक्ताः पापकर्मा विशस्यताम् ।
दह्यतां त्यज्यतां वाऽयं दर्शनादपनीयताम् ॥ १२.१७१.२३ ॥
രാജാവ് യാതുധാനന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ പാപകർമ്മിയെ കൊല്ലുവിൻ, അല്ലെങ്കിൽ ദഹിപ്പിക്കുവിൻ, അല്ലെങ്കിൽ ഉപേക്ഷിക്കുവിൻ, അല്ലെങ്കിൽ കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് നീക്കുവിൻ.'
12.171.24
ततस्ते रुपिता दासाः शूलपट्टसपाणयः ।
खण्डशो विकृतं हत्वा क्रव्याद्भ्यो ह्यददुस्तदा ॥ १२.१७१.२४ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ദാസന്മാർ, കയ്യിൽ ശൂലവും പട്ടസവും എടുത്ത്, ആ വികൃതനെ കഷണങ്ങളാക്കി കൊന്ന് മാംസഭോജികൾക്ക് നൽകി.
12.171.25
क्रव्यादास्त्वपि राजेन्द्र नेच्छन्ति पिशिताशनाः ।
मृतानपि हि क्रव्यादाः कृतघ्नान्नोपभुञ्जते ॥ १२.१७१.२५ ॥
രാജേന്ദ്രാ, മാംസഭോജികളായ ജീവികളും മാംസം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മാംസഭോജികൾ മരിച്ചവരെപ്പോലും കൃതഘ്നരെ ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല.
12.171.26
ब्रह्मस्वहरणे चोरे ब्रह्मघ्ने गुरुतल्पगे ।
निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७१.२६ ॥
ബ്രാഹ്മണധനം അപഹരിച്ച കള്ളനും ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവനും ഗുരുപത്നീഗാമിക്കും സജ്ജനങ്ങൾ പ്രായശ്ചിത്തം വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്; കൃതഘ്നനു പ്രായശ്ചിത്തമില്ല.
12.171.27
मित्रद्रुहं कृतघ्नं च नृशंसं च नराधमम् ।
क्रव्यादाः किमयश्चैव नोपभुञ्जन्ति वै सदा ॥ १२.१७१.२७ ॥
മിത്രദ്രോഹിയെയും കൃതഘ്നനെയും ക്രൂരനെയും മനുഷ്യാധമനെയും മാംസഭോജികളും ഇരുമ്പും എന്നും ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല.