மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.182
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.182.1
त एते धातवः पञ्च ब्रह्मा यानसृजत्पुरा ।
आवृता यैरिमे लोका महाभूताभिसंज्ञिताः ॥ १२.१८२.१ ॥
முன்னொரு காலத்தில் பிரம்மா படைத்த அந்த ஐந்து தாதுக்கள் இவையே; இவற்றால் இந்த உலகங்கள் சூழப்பட்டுள்ளன, இவை மகாபூதங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
12.182.2
यदाऽसृजत्सहस्राणि भूतानां स महामतिः ।
पञ्चानामेव भूतत्वं कथं समुपपद्यते ॥ १२.१८२.२ ॥
அந்த மகாமதி உயிரினங்களின் ஆயிரக்கணக்கானவற்றைப் படைத்தபோது, ஐந்திற்கே பூதத்தன்மை எவ்வாறு உண்டாகிறது?
12.182.3
अमितानां महाशब्दो भूतानां याति संभवम् ।
ततस्तेषां महाभूतशब्दोऽयमुपपद्यते ॥ १२.१८२.३ ॥
எண்ணற்ற உயிரினங்களின் 'மகா' என்ற பெயர் அவற்றின் தோற்றத்தைச் சேர்ந்தது; ஆகவே அவற்றுக்கு இந்த 'மகாபூதம்' என்ற பெயர் பொருந்துகிறது.
12.182.4
चेष्टा वायुः खमाकाशमूष्माऽग्निः सलिलं द्रवः ।
पृथिवी चात्र संघातः शरीरं पाञ्चभौतिकम् ॥ १२.१८२.४ ॥
செயல் காற்று, வெற்றிடம் ஆகாசம், வெப்பம் அக்னி, நீர் திரவம், பூமி இங்கே திரளாகும்; இந்த உடல் ஐந்து பூதங்களால் ஆனது.
12.182.5
इत्येतैः पञ्चभिर्भूतैर्युक्तं स्थावरजङ्गमम् ।
श्रोत्रं घ्राणं रमः स्पर्शो दृष्टिश्चेन्द्रियसंज्ञिताः ॥ १२.१८२.५ ॥
இவ்வாறு இந்த ஐந்து பூதங்களால் நிலையானவையும் அசைபவையும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன; செவி, மூக்கு, நாக்கு, தொடு உணர்வு, பார்வை — இவை புலன்கள் எனப்படுகின்றன.
12.182.6
पञ्चभिर्यदि भूतैस्तु यक्ताः स्थावरजङ्गमाः ।
स्थावराणां न दृश्यन्ते शरीरे पञ्च धातवः ॥ १२.१८२.६ ॥
நிலையான மற்றும் அசையும் உயிரினங்கள் ஐந்து பூதங்களால் இணைக்கப்பட்டிருந்தால், நிலையானவற்றின் உடல்களில் ஐந்து தாதுக்கள் காணப்படுவதில்லை.
12.182.7
अनूष्मणामचेष्टानां घनानां चैव तत्त्वतः ।
वृक्षा नोपलभ्यन्ते शरीरे पञ्च धातवः ॥ १२.१८२.७ ॥
வெப்பமும் இயக்கமும் இல்லாத, அடர்ந்த மரங்களின் உடலில் உண்மையில் ஐந்து தாதுக்கள் காணப்படுவதில்லை.
12.182.8
न शृणुन्ते न पश्यन्ति न गन्धरसवेदिनः ।
न चस्पर्शं विजानन्ति ते कथं पाञ्चभौतिकाः ॥ १२.१८२.८ ॥
அவை கேட்பதில்லை, பார்ப்பதில்லை, மணத்தையும் சுவையையும் அறிவதில்லை, தொடுதலையும் உணர்வதில்லை; அப்படியானால் அவை எவ்வாறு ஐந்து பூதங்களால் ஆனவை?
12.182.9
अद्रवत्वादनग्नित्वादभूतित्वादवायुतः ।
आकाशस्याप्रमेयत्वाद्वृक्षाणां नास्ति भौतिकम् ॥ १२.१८२.९ ॥
திரவத்தன்மை இல்லாததாலும், நெருப்பு இல்லாததாலும், வளர்ச்சி இல்லாததாலும், காற்று இல்லாததாலும், ஆகாயம் அளவிட முடியாததாலும் மரங்களில் பௌதிகத் தன்மை இல்லை.
12.182.10
घनानामपि वृक्षाणामाकाशोऽस्ति न संशयः ।
तेषां पुष्पफलव्यक्तिर्नित्यं समुपपद्यते ॥ १२.१८२.१० ॥
அடர்ந்த மரங்களிலும் ஆகாயம் உண்டு; இதில் ஐயமில்லை. அவற்றில் மலர்களும் கனிகளும் தோன்றுவது எப்போதும் நிகழ்கிறது.
12.182.11
ऊष्मतो म्लायते वर्णं त्वक्फलं पुष्पमेव च ।
म्लायते शीर्यते चापि स्पर्शस्तेनात्र विद्यते ॥ १२.१८२.११ ॥
வெப்பத்தால் நிறமும், பட்டையும், கனியும், மலரும் வாடுகின்றன; உதிர்ந்தும் போகின்றன; ஆகவே இவற்றில் தொடு உணர்வு இருக்கிறது.
12.182.12
वाय्वग्न्यशनिनिष्पेषैः फलं पुष्पं विशीर्यते ।
श्रोत्रेण गृह्यते शब्दस्तस्माच्छृण्वन्ति पादपाः ॥ १२.१८२.१२ ॥
காற்று, நெருப்பு, இடி ஆகியவற்றின் நசுக்கலால் கனியும் மலரும் உதிர்கின்றன; செவியால் ஒலி கிரகிக்கப்படுகிறது; ஆகவே மரங்கள் கேட்கின்றன.
12.182.13
वल्ली वेष्टयते वृक्षं सर्वतश्चैव गच्छति ।
न ह्यदृष्टेश्च मार्गोऽस्ति तस्मात्पश्यन्ति पादपाः ॥ १२.१८२.१३ ॥
கொடி மரத்தைச் சுற்றிப் படர்கிறது; எங்கும் செல்கிறது. காணப்படாததற்கு வழி இல்லை; ஆகவே மரங்கள் பார்க்கின்றன.
12.182.14
पुण्यापुण्यैस्तथा गन्धैर्धूपैश्च विविधैरपि ।
अरोगाः पुष्पिताः सन्ति तस्माज्जिघ्रन्ति पादपाः ॥ १२.१८२.१४ ॥
நல்ல, தீய வாசனைகளாலும் பல்வேறு தூபங்களாலும் அவை நோயின்றி பூத்திருக்கின்றன; ஆகவே மரங்கள் முகர்கின்றன.
12.182.15
पादैः सलिलपानाच्च व्याधीनां चापि दर्शनात् ।
व्याधिप्रतिक्रियत्वाच्च विद्यते रसनं द्रुमे ॥ १२.१८२.१५ ॥
வேர்களால் நீரைக் குடிப்பதாலும், நோய்களைக் காண்பதாலும், நோய்க்கு எதிர்வினை புரிவதாலும் மரத்தில் சுவை உணர்வு இருக்கிறது.
12.182.16
वक्रेणोत्पलनालेन यथोर्ध्वं जलमाददेत् ।
तथा पवनसंयुक्तः पादैः पिबति पादपः ॥ १२.१८२.१६ ॥
வளைந்த தாமரைத் தண்டால் மேல்நோக்கி நீரை உறிஞ்சுவது போல, காற்றோடு கூடிய மரம் வேர்களால் நீரைக் குடிக்கிறது.
12.182.17
सुखदुःखयोश्च ग्रहणाच्छिन्नस्य च विरोहणात् ।
जीवं पश्यामि वृक्षाणामचैतन्यं न विद्यते ॥ १२.१८२.१७ ॥
இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் உணர்வதாலும், வெட்டப்பட்டது மீண்டும் வளர்வதாலும் மரங்களில் உயிரை நான் காண்கிறேன்; அவற்றில் உணர்வின்மை இல்லை.
12.182.18
तेन तज्जलमादत्तं जरयत्यग्निमारुतौ ।
आहारपरिणामाच्च स्नेहो वृद्धिश्च जायते ॥ १२.१८२.१८ ॥
காற்றால் எடுக்கப்பட்ட அந்த நீரை நெருப்பும் காற்றும் செரிக்கின்றன; உணவின் மாற்றத்தால் சாறும் வளர்ச்சியும் உண்டாகின்றன.
12.182.19
जङ्गमानां च सर्वेषां शरीरे पञ्च धातवः ।
प्रत्येकशः प्रभिद्यन्ते यैः शरीरं विचेष्टते ॥ १२.१८२.१९ ॥
நகரும் அனைத்து உயிரினங்களின் உடலிலும் ஐந்து தாதுக்கள் உள்ளன; அவை ஒவ்வொன்றாகப் பிரிந்தறியப்படுகின்றன, அவற்றால் உடல் இயங்குகிறது.
12.182.20
त्वक्च मांसं तथाऽस्थीनि मज्जा स्नायुश्च पञ्चमम् ।
इत्येतदिह संघातं शरीरे पृथिवीमयम् ॥ १२.१८२.२० ॥
தோல், தசை, எலும்புகள், மஜ்ஜை, ஐந்தாவதாகத் தசைநார்கள் — இவையே உடலில் உள்ள பூமி-தன்மையால் ஆன தொகுதி.
12.182.21
तेजो ह्यग्निस्तथा क्रोधश्चक्षुरूष्मा तथैव च ।
अग्निर्जरयते यच्च पञ्चाग्नेयाः शरीरिणः ॥ १२.१८२.२१ ॥
ஒளி, நெருப்பு, கோபம், கண், வெப்பம் — இவையும் செரிப்பதான அக்னியும்; இவை உடலுடையவர்களின் ஐந்து அக்னிசார்ந்த கூறுகள்.
12.182.22
श्रोत्रं घ्राणं तथाऽऽस्यं च हृदयं कोष्ठमेव च ।
आकाशात्प्राणिनामेते शरीरे पञ्च धातवः ॥ १२.१८२.२२ ॥
செவி, மூக்கு, வாய், இதயம், வயிற்றுக் குழி — உயிரினங்களின் உடலில் உள்ள இந்த ஐந்து தாதுக்கள் ஆகாயத்திலிருந்து தோன்றியவை.
12.182.23
श्लेष्मा पित्तमथ स्वेदो वसा शोणितमेव च ।
इत्यापः पञ्चधा देहे भवन्ति प्राणिनां सदा ॥ १२.१८२.२३ ॥
கபம், பித்தம், வியர்வை, கொழுப்பு, இரத்தம் — இவ்வாறு உயிரினங்களின் உடலில் நீர் ஐந்து வகையாக எப்போதும் உள்ளது.
12.182.24
प्राणात्प्राणयते प्राणी व्यानाद्व्यायच्छते तथा ।
गच्छत्यपाने वाक्चैव समानने समः स्थितः ॥ १२.१८२.२४ ॥
பிராணனால் உயிரி பிராணிக்கிறது; வியானனால் அது உறுப்புகளை விரித்தும் சுருக்கியும் இயக்குகிறது; அபானத்தில் பேச்சு செல்கிறது; சமானத்தில் அது சமநிலையில் நிலைபெற்றுள்ளது.
12.182.25
उदानादुच्छ्वसिति च प्रतिभेदाच्च भाषते ।
इत्येते वायवः पञ्च चेष्टयन्तीह देहिनम् ॥ १२.१८२.२५ ॥
உதானத்தால் மேல்நோக்கி மூச்சு விடுகிறான்; பிரதிபேதத்தால் பேசுகிறான். இவ்வாறு இந்த ஐந்து வாயுக்கள் இங்கு உடலுடையவனை இயக்குகின்றன.
12.182.26
भूमेर्गन्धगुणान्वेत्ति रसं चाद्भ्यः शरीरवान् ।
ज्योतेः पश्यति रूपाणि स्पर्शं वेत्ति च वायुतः।
शब्दं शृणोति च तदैवाकाशात्तु शरीरवान् ॥ १२.१८२.२६ ॥
உடலுடையவன் நிலத்தால் மணத்தின் குணத்தை அறிகிறான்; நீரால் சுவையை. நெருப்பால் வடிவங்களைக் காண்கிறான்; காற்றால் தொடுதலை அறிகிறான். ஆகாயத்தாலேயே ஒலியைக் கேட்கிறான், உடலுடையவனாக.
12.182.27
गन्धः स्पर्शो रसो रूपं शब्दश्चात्र गुणाः स्मृताः ।
तस्य गन्धस्य वक्ष्यामि विस्तराभिहितान्गुणान् ॥ १२.१८२.२७ ॥
மணம், தொடுதல், சுவை, வடிவம், ஒலி — இவையே இங்கு குணங்கள் எனப்படுகின்றன. அந்த மணத்தின் குணங்களை விரிவாகச் சொல்வேன்.
12.182.28
इष्टश्चानिष्टगन्धश्च मधुरः कटुरेव च ।
निर्हारी संहतः स्निग्धो रूक्षो विशद एव च।
एवं नवविधो ज्ञेयः पार्थिवो गन्धविस्तरः ॥ १२.१८२.२८ ॥
விருப்பமான, விரும்பத்தகாத மணம், இனிமை, கடுமை, பரவுவது, செறிந்தது, மென்மை, வறட்சி, தெளிவு — இவ்வாறு நிலம் சார்ந்த மணத்தின் விரிவு ஒன்பது வகை என அறியப்பட வேண்டும்.
12.182.29
ज्योतिः पश्यति चक्षुर्भ्यां स्पर्शं वेत्ति च वायुना ।
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसश्चापि गुणाः स्मृताः ॥ १२.१८२.२९ ॥
ஒளியைக் கண்களால் காண்கிறான்; தொடுதலைக் காற்றால் அறிகிறான். ஒலி, தொடுதல், வடிவம், சுவை ஆகியவையும் குணங்கள் எனப்படுகின்றன.
12.182.30
रसज्ञानं तु वक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु ।
रसो बहुविधः प्रोक्तः सूरिभिः प्रथितात्मभिः ॥ १२.१८२.३० ॥
இப்போது சுவையின் அறிவைப் பற்றிச் சொல்வேன்; என்னிடமிருந்து கேள். புகழ்பெற்ற ஞானிகள் சுவை பலவிதமானது என்று கூறியுள்ளனர்.
12.182.31
मधुरो लवणस्तिक्तः कषायोऽम्लः कटुस्तथा ।
एवं षङ्किधविस्तारो रसो वारिमयः स्मृतः ॥ १२.१८२.३१ ॥
இனிப்பு, உப்பு, கசப்பு, துவர்ப்பு, புளிப்பு, காரம் ஆகிய ஆறு வகையாக விரியும் சுவை நீர்த்தன்மை கொண்டதாகக் கருதப்படுகிறது.
12.182.32
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च त्रिगुणं ज्योतिरुच्यते ।
ज्योतिः पश्यति रूपाणि रूपं च बहुधा स्मृतम्।
ह्रस्वो दीर्घस्तथा स्थूलश्चतुरस्रोऽणुवृत्तवान् ॥ १२.१८२.३२ ॥
ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகிய மூன்று குணங்களையுடையது ஒளி எனப்படுகிறது. ஒளி வடிவங்களைக் காண்கிறது; வடிவம் பலவிதமாக நினைவுகூரப்படுகிறது: குறுகியது, நீளமானது, பருமனானது, நாற்கோணமானது, உருண்டையானது.
12.182.33
शुक्लः कृष्णस्तथा रक्तः पीतो नीलारुणस्तथा ।
कठिनश्चिक्कणः श्लक्ष्णः पिच्छिलो मृदुदारुणः।
एवं द्वादशविस्तारो ज्योतीरूपगुणः स्मृतः ॥ १२.१८२.३३ ॥
வெண்மை, கருமை, சிவப்பு, மஞ்சள், நீலம், செம்மை என்றும்; கடினம், மென்மையானது, மினுமினுப்பு, வழவழப்பு, மென்மை, கொடுமை என்றும்—இவ்வாறு பன்னிரண்டு வகையாக விரியும் ஒளியின் வடிவ குணம் நினைவுகூரப்படுகிறது.
12.182.34
शब्दस्पर्शौ च विज्ञेयौ द्विगुणो वायुरित्युत ।
वायव्यस्तु गुणः स्पर्शः स्पर्शश्च बहुधा स्मृतः ॥ १२.१८२.३४ ॥
ஒலியும் தொடுதலும் அறியத்தக்கவை; காற்று இரண்டு குணங்களையுடையது. காற்றின் குணம் தொடுதல்; தொடுதல் பலவிதமாக நினைவுகூரப்படுகிறது.
12.182.35
उष्णः शीतः सुखो दुःखः स्निग्धो विशद एव च ।
तथा खरो मृदू रूक्षो लघुर्गुरुतरोऽपि च।
एवं द्वादशधा स्पर्शो व्याव्यो गुण उच्यते ॥ १२.१८२.३५ ॥
சூடு, குளிர், இன்பம், துன்பம், மென்மை, கரடுமுரடு, கடினம், மென்மை, வறட்சி, இலேசு, கனம் ஆகியவை; இவ்வாறு பன்னிரண்டு வகையான தொடு உணர்வு, வியாப்பியான குணம் என்று கூறப்படுகிறது.
12.182.36
तत्रैकगुणमाकाशं शब्द इत्येव तत्स्मृतम् ।
तस्य शब्दस्य वक्ष्यामि विस्तरं विविधात्मकम् ॥ १२.१८२.३६ ॥
அங்கு ஆகாயத்திற்கு ஒரே குணம் ஒலி என்றே அது நினைவுகூரப்படுகிறது. அந்த ஒலியின் பலவகையான விரிவை நான் கூறுவேன்.
12.182.37
षड्ज ऋषभगान्धारौ मध्यमो धैवतस्तथा ।
पञ्चमश्चापि विज्ञेयस्तथा चापि निषादवान् ॥ १२.१८२.३७ ॥
ஷட்ஜம், ரிஷபம், காந்தாரம், மத்யமம், தைவதம் மற்றும் பஞ்சமம்; நிஷாதத்துடன் கூடியதும் அறியப்பட வேண்டும்.
12.182.38
एष सप्तविधः प्रोक्तः शब्द आकाशसंभवः ।
त्र्यैस्वर्येण तु सर्वत्र स्थितोऽपि पटहादिषु ॥ १२.१८२.३८ ॥
ஆகாயத்தில் தோன்றிய இந்த ஒலி ஏழு வகையாகக் கூறப்பட்டது; மூன்று ஸ்வரங்களால் அது எங்கும் நிலைத்திருக்கிறது, முரசு முதலியவற்றிலும் கூட.
12.182.39
मृदङ्गभेरीशङ्खानां स्तनयित्नो रथस्य च ।
यः कश्चिच्छ्रूयते शब्दः प्राणिनो प्राणिनोऽपि वा।
एतेषामेव सर्वेषां विषये संप्रकीर्तितः ॥ १२.१८२.३९ ॥
முரசு, பேரி, சங்கு ஆகியவற்றின் ஒலியும், இடியின் ஒலியும், தேரின் ஒலியும், உயிரினங்களின் எந்த ஒலியும் கேட்கப்படுகிறதோ—உயிரினங்களின் ஒலியும்—இவை அனைத்தின் துறையிலும் இது விரிவாகக் கூறப்பட்டது.
12.182.40
एवं बहुविधाकारः शब्द आकाशसंभवः ।
आकाशजं शब्दमाहुरेभिर्वायुगुणैः सह ॥ १२.१८२.४० ॥
இவ்வாறு பலவகை வடிவுடைய ஒலி ஆகாயத்திலிருந்து தோன்றுகிறது. ஆகாயத்தில் பிறந்த ஒலியை வாயுவின் இக்குணங்களுடன் சேர்த்து அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
12.182.41
अव्याहतैश्चेतयने न वेत्ति विषमस्थितैः ।
आप्याय्यन्ते च ते नित्यं धातवस्तैस्तु धातुभिः ॥ १२.१८२.४१ ॥
தடையின்றி உணர்வில் நிலைத்திருந்தும் அது அறிவதில்லை, சீரற்ற நிலையில் இருப்பவற்றால்; அந்தத் தாதுக்கள் நித்தியமாக அந்தத் தாதுக்களாலேயே வளர்க்கப்படுகின்றன.
12.182.42
आपोऽग्निर्मारुतश्चैव नित्यं जाग्रति देहिषु ।
मूलमेते शरीरस्य व्याप्य प्राणानिह स्थिता ॥ १२.१८२.४२ ॥
நீர், நெருப்பு, காற்று ஆகியவையே உடல் கொண்டவற்றில் நித்தியமாக விழித்திருக்கின்றன; இவை இந்த உடலின் மூலம், இங்கு உயிர்மூச்சுகளை வியாபித்து நிலைத்திருக்கின்றன.