マハーバーラタ · 章 12.193
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.193.1
हन्त वक्ष्यामि ते पार्थ ध्यानयोगं चतुर्विधम् ।
यं ज्ञात्वा शाश्वतीं सिद्धिं गच्छन्तीह महर्षयः ॥ १२.१९३.१ ॥
ビーシュマは言った。パールタよ、では四種の瞑想のヨーガを語ろう。これを知って大聖者たちはここで永遠の成就に至る。
12.193.2
यथा स्वनुष्ठितं ध्यानं तथा कुर्वन्ति योगिनः ।
महर्षयो ज्ञानतृप्ता निर्वाणगतमानसाः ॥ १२.१९३.२ ॥
ヨーガ行者が十分に修めた瞑想を行うように、知識に満たされ、心を涅槃に向けた大聖者たちもまた行う。
12.193.3
नावर्तन्ते पुनः पार्थ मुक्ताः संसारदोषतः ।
अन्मदोषपरिक्षीणाः स्वभावे पर्युपस्थिताः ॥ १२.१९३.३ ॥
パールタよ、世界の過失から解放された者は再び戻ってこない。生まれの過失が尽きて、彼らは自らの本性に安住する。
12.193.4
निर्द्वन्द्वा नित्यसत्वस्था विमुक्तिं नित्यमश्रिताः ।
असङ्गीन्यविवादीनि मनः शान्तिकराणि च ॥ १२.१९३.४ ॥
二元対立を超え、常に純質に安住し、常に解脱に拠り所を置く彼らは、執着なく、争いがなく、寂静をもたらす心を持つ。
12.193.5
तत्र ध्यानेन संश्लिष्टमेकाग्रे धारयेन्मनः ।
तत्र च ध्यानसंरोधादथ ज्ञानी भवत्युत ॥ १२.१९३.५ ॥
そこで瞑想によって深く結ばれ、心を一点に集中すべきである。そしてそこで瞑想の制御により、人は実に智者となる。
12.193.6
चतुर्विधेषु भावेषु योऽर्थसक्तः सदैव हि ।
तज्ज्ञात्वा वास्तवं तेषामर्थेषु परिवर्तते।
पिण्डीकृत्येन्द्रियग्राममासीनः काष्ठवन्मुनिः ॥ १२.१९३.६ ॥
四種の状態のうち、常に対象に執着する者は、その真の性質を知っていても対象の中を巡り続ける。しかし聖者は感覚の集まりを収めて、木片のように座している。
12.193.7
शब्दं न विन्देच्छ्रोत्रेण त्वचा स्पर्शं न वेदयेत् ।
रूपं न चक्षुषा विद्याज्जिह्वया न रसांस्तथा ॥ १२.१९३.७ ॥
耳で音を聞かず、皮膚で触れを感じず、目で形を知らず、舌で味をも同様に知ってはならない。
12.193.8
घ्रेयाण्यपि च सर्वाणि जह्याद्राणेन योगवित् ।
पञ्चवर्गप्रमाथीनि नेच्छेच्चैतानि वीर्यवान् ॥ १२.१९३.८ ॥
ヨーガに通じた者は鼻によるすべての香りも捨てよ。五つの群を攪乱するこれらを勇者は望んではならない。
12.193.9
ततो मनसि संसृज्य पञ्चवर्ग विचक्षणः ।
समादध्यान्मनो भ्रान्तमिन्द्रियैः सह पञ्चमिः ॥ १२.१९३.९ ॥
そして明晰な者は五つの群を心に統合し、五つの感官とともにさまようその心を専一にせよ。
12.193.10
विसंचारि निरालम्बं पञ्चद्वारं चलाचलम् ।
पूर्वं ध्यानपदे धीरः समादध्यान्मनो नरः ॥ १२.१९३.१० ॥
堅固な人はまず、さまよい、拠り所なく、五つの門をもち、動き揺れる心を、禅定の場所に専一にせよ。
12.193.11
इन्द्रियाणि मनश्चैव यदा पिण्डीकरोत्ययम् ।
एव ध्यानपथः पूर्वो मया समनुवर्णितः ॥ १२.१९३.११ ॥
この人が感官と心を一つの塊に集めるとき、これこそ私が先に述べた禅定の第一の道である。
12.193.12
तस्य तत्पूर्वसंरुद्धमात्सषष्ठं मनोऽन्तरा ।
स्फुरिष्यति समुद्धान्तं विद्युदम्बुधरे यथा ॥ १२.१९३.१२ ॥
以前に抑えられた、自己を第六とする心は、雲の中の稲妻のように内から激しく閃くであろう。
12.193.13
जलबिन्दुर्यथा लोलः पर्णस्थः सर्वतश्चलः ।
एवमेवास्य तच्चित्तं भ्रमति ध्यानवर्त्मनि ॥ १२.१९३.१३ ॥
葉の上にとどまる水滴が震えて四方へ揺れ動くように、彼の心も瞑想の道の上をさまよう。
12.193.14
समाहितं क्षणं किंचिद्ध्यानवर्त्मनि तिष्ठति ।
पुनर्वायुपथं प्राप्तं मनो भवति वायुवत् ॥ १२.१९३.१४ ॥
瞑想の道で心はしばしのあいだ幾分か集中して留まるが、再び風の道に至ると、心は風のようになる。
12.193.15
अनिर्वेदो गतक्लेशो गततन्द्रीरमत्सरः ।
समादध्यात्पुनश्चेतो ध्यानेन ध्यानयोगवित् ॥ १२.१९३.१५ ॥
落胆せず、苦悩を離れ、怠惰と嫉妬のない、瞑想のヨーガを知る者は、瞑想によって再び心を集中させるべきである。
12.193.16
विचारश्च विवेकश्च वितर्कश्चोपजायते ।
मुनेः समादधानस्य प्रथमं ध्यानमादितः ॥ १२.१९३.१६ ॥
集中している聖者には、瞑想の初めから、まず思考、弁別、推論が生じる。
12.193.17
मनसा क्लिश्यमानस्तु समाधानं च कारयेत् ।
न निर्वेदं मुनिर्गच्छेत्कुर्यादेवात्मनो हितम् ॥ १२.१९३.१७ ॥
心に悩まされていても、心を統一させるべきである。聖者は絶望に陥ってはならず、自分にとって善いことをなすべきである。
12.193.18
पांसुभस्मकरीषाणां यथा वै राशयश्चिताः ।
सहसा वारिणा सिक्ता न यान्ति परिभावनम् ॥ १२.१९३.१८ ॥
塵、灰、牛糞の山は、突然水を注いでも崩れ去らないように、
12.193.19
किंचित्स्निग्धं यथा च स्याच्छुष्कचूर्णमभावितम् ।
क्रमशस्तु शनैर्गच्छेत्सर्वं तत्परिभावनम् ॥ १२.१९३.१९ ॥
まだ湿らぬ乾いた粉がわずかに湿り、順々にゆっくりと全体が浸されるように、その完全な浸潤が起こる。
12.193.20
एवमेवेन्द्रियग्रामं शनैः संपरिभावयेत् ।
संहरेत्क्रमशश्चैनं स सम्यक्प्रशमिष्यति ॥ १२.१९३.२० ॥
同じように、感官の群れを少しずつよく整えるべきである。順に収めれば、それは完全に静まるだろう。
12.193.21
स्वयमेव मनश्चैवं पञ्चवर्गं च भारत ।
पूर्वं ध्यानपथे स्थाप्य नित्ययोगेन शाम्यति ॥ १२.१९३.२१ ॥
バーラタよ、心そのもの、そして五つの群も、まず瞑想の道に据えて、常の修行によって静まる。
12.193.22
न तत्पुरुषकारेण न च दैवेन केनचित् ।
सुखमेष्यति तत्तस्य न भवन्ति विपत्तयः ॥ १२.१९३.२२ ॥
それは人の努力によるのでも、いかなる運命によるのでもない。彼はその幸福を得て、彼には災いが生じない。
12.193.23
सुखेन तेन संयुक्तो रस्यते ध्यानकर्मणि ।
गच्छन्ति योगिनो ह्येवं निर्वाणं तन्निरामयम् ॥ १२.१९३.२३ ॥
その幸福と結ばれ、彼は瞑想の行いに喜ぶ。こうしてヨーギンたちは、あの無病の涅槃に至る。