Mahābhārata · Adhyāya 12.195
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.195.1
गतीनामुत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह ।
एकैवैषा गतिस्तेषामुत यान्त्यपरामपि ॥ १२.१९५.१ ॥
Aquí se ha declarado la más alta atención entre las sendas para quienes recitan japa. Esta es su única meta, o también van a otra.
12.195.2
शृणु वहितो राजञ्जापकानां गतिं विभो ।
यथा गच्छन्ति निरयमनेकं पुरुषर्षभ ॥ १२.१९५.२ ॥
Escucha atentamente, oh rey, cómo los que recitan japa van a muchos infiernos, oh poderoso, oh toro entre los hombres.
12.195.3
यथोक्तमेतत्पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः ।
एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति ॥ १२.१९५.३ ॥
El recitador de japa que no observa lo declarado antes, y que realiza solo una parte, va al infierno.
12.195.4
अवमानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति ।
ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः ॥ १२.१९५.४ ॥
El recitador de japa que lo realiza con desprecio, sin contentarse ni afligirse, va al infierno; no hay duda de ello.
12.195.5
अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयग्रामिनः ।
परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः ॥ १२.१९५.५ ॥
Todos los que actúan por egoísmo van al infierno; el hombre que menosprecia a otros alcanzará el infierno.
12.195.6
अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्रतत्रोपपद्यते ॥ १२.१९५.६ ॥
Quien, cegado, realiza la recitación precedida de codicia, renace allí donde cae su apego.
12.195.7
अथैश्वर्यप्रसक्तः सञ्जापको यत्र रज्यते ।
स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात्प्रमुच्यते ॥ १२.१९५.७ ॥
Entonces, el recitador apegado al poder, dondequiera que se deleita, ese mismo lugar es para él el infierno; no se libera de él.
12.195.8
रागेण जापको जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते ॥ १२.१९५.८ ॥
El recitador que, por apego y ofuscación, realiza su recitación, allí donde cae su apego, allí nace.
12.195.9
दुर्बुद्धिरकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति ।
फलस्यापचितिं याति निरयं चाधिगच्छति ॥ १२.१९५.९ ॥
El de mal entendimiento, sin sabiduría cultivada, permanece en la mente inquieta; sufre la pérdida del fruto y alcanza el infierno.
12.195.10
अकृतव्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः ।
स मोहान्निरयं याति यत्र गत्वाऽनुशोचति ॥ १२.१९५.१० ॥
El recitador ignorante y sin práctica, como un niño, cae en la ofuscación; por esa ofuscación va al infierno, y habiendo llegado allí, se lamenta.
12.195.11
दृढग्राही करोमीति जाप्यं जपति जापकः ।
न संपूर्णो न वा युक्तो निरयं सोऽधिगच्छति ॥ १२.१९५.११ ॥
Aferrado firmemente a la idea 'lo estoy haciendo', el recitador recita el mantra; ni completo ni debidamente unido, alcanza el infierno.
12.195.12
अनिमित्तं परं यत्तदव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम् ।
तद्भूतो जापकः कस्मात्सशरीरमिहाविशेत् ॥ १२.१९५.१२ ॥
Aquello que es supremo, sin causa ni signo, establecido en el Brahman no manifestado, ¿por qué habría de entrar aquí con un cuerpo el recitador que se ha vuelto eso?
12.195.13
दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः ।
प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः ॥ १२.१९५.१३ ॥
Por un entendimiento erróneo se declaran muchos infiernos. El estado del que recita es alabado, pero estas faltas también son de su misma naturaleza.