மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.195

12.195.1

गतीनामुत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह ।
एकैवैषा गतिस्तेषामुत यान्त्यपरामपि ॥ १२.१९५.१ ॥

இங்கு ஜபம் செய்பவர்களுக்கு கதிகளில் உயர்ந்த அடைவு கூறப்பட்டுள்ளது. அவர்களுக்கு இது ஒரே கதி; அல்லது அவர்கள் வேறொன்றையும் அடைகிறார்கள்.

शृणु वहितो राजञ्जापकानां गतिं विभो ।
यथा गच्छन्ति निरयमनेकं पुरुषर्षभ ॥ १२.१९५.२ ॥

அரசே, ஜபம் செய்பவர்கள் எவ்வாறு பல நரகங்களுக்குச் செல்கிறார்கள் என்பதை கவனமாகக் கேள், ஓ வலிமையுடையவனே, ஓ நரர்களில் காளையே.

यथोक्तमेतत्पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः ।
एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति ॥ १२.१९५.३ ॥

முன்பு கூறப்பட்டபடி எவன் ஜபம் செய்பவன் பின்பற்றவில்லையோ, இங்கு ஒரு பகுதியை மட்டுமே செய்பவனும், அவன் நரகத்திற்குச் செல்கிறான்.

अवमानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति ।
ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः ॥ १२.१९५.४ ॥

அவமதிப்புடன் செய்பவனும், மகிழாதவனும், துக்கப்படாதவனுமான அத்தகைய ஜபம் செய்பவன் நரகத்திற்குச் செல்கிறான்; இதில் ஐயமில்லை.

अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयग्रामिनः ।
परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः ॥ १२.१९५.५ ॥

அகங்காரத்தால் உண்டாகும் அனைவரும் நரகத்திற்குச் செல்பவர்களே; பிறரை அவமதிக்கும் மனிதன் நரகத்தை அடைவான்.

अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्रतत्रोपपद्यते ॥ १२.१९५.६ ॥

மயக்கமடைந்து ஆசையுடன் ஜபம் செய்பவன், எங்கெங்கு அவனுடைய பற்று விழுகிறதோ, அங்கங்கே அவன் பிறக்கிறான்.

अथैश्वर्यप्रसक्तः सञ्जापको यत्र रज्यते ।
स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात्प्रमुच्यते ॥ १२.१९५.७ ॥

பின்னர் செல்வத்தில் பற்றுள்ள, மந்திரம் ஜபிக்கும் சஞ்சாபகன் எதில் ஈடுபடுகிறானோ, அதுவே அவனுக்கு நரகம்; அவன் அதிலிருந்து விடுபடுவதில்லை.

रागेण जापको जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते ॥ १२.१९५.८ ॥

ஆசையால் மயங்கி ஜபிக்கும் ஜபகன், அவனது பற்று எங்கெல்லாம் விழுகிறதோ அங்கங்கே பிறக்கிறான்.

दुर्बुद्धिरकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति ।
फलस्यापचितिं याति निरयं चाधिगच्छति ॥ १२.१९५.९ ॥

தீய புத்தியும் பயிற்றுவிக்கப்படாத அறிவும் உள்ளவன் அலைபாயும் மனதில் நிலைக்கிறான்; பலனின் குறைவை அடைந்து நரகத்தை அடைகிறான்.

अकृतव्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः ।
स मोहान्निरयं याति यत्र गत्वाऽनुशोचति ॥ १२.१९५.१० ॥

நோன்பு செய்யாத அறியாமையுள்ள ஜபகன் மோகத்தை அடைகிறான்; அந்த மோகத்தால் நரகத்தை அடைகிறான், அங்கு சென்று துயருறுகிறான்.

दृढग्राही करोमीति जाप्यं जपति जापकः ।
न संपूर्णो न वा युक्तो निरयं सोऽधिगच्छति ॥ १२.१९५.११ ॥

'நான் செய்கிறேன்' என்று உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டு ஜபகன் ஜபிக்கிறான்; முழுமையற்றவனாகவும் பொருத்தமற்றவனாகவும் அவன் நரகத்தை அடைகிறான்.

अनिमित्तं परं यत्तदव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम् ।
तद्भूतो जापकः कस्मात्सशरीरमिहाविशेत् ॥ १२.१९५.१२ ॥

காரணமற்ற, உயர்ந்த, அவ்யக்தமான பிரம்மத்தில் நிலைத்திருக்கும் அது; அதுவாகி விட்ட ஜபகன் ஏன் இங்கு உடலுடன் நுழைய வேண்டும்?

दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः ।
प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः ॥ १२.१९५.१३ ॥

தவறான அறிவினால் பல நரகங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. ஜபம் செய்பவர் நிலை புகழப்படுகிறது; ஆனால் இந்தக் குறைகளும் அதனையே சார்ந்தவை.