มหาภารตะ · อัธยายะ 12.195

12.195.1

गतीनामुत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह ।
एकैवैषा गतिस्तेषामुत यान्त्यपरामपि ॥ १२.१९५.१ ॥

ในโลกนี้ การบรรลุคติที่สูงสุดในบรรดาคติทั้งหลายได้ถูกประกาศไว้สำหรับผู้ท่องชปะ นี่คือคติเดียวของพวกเขา หรือพวกเขาก็อาจไปยังคติอื่นด้วย

शृणु वहितो राजञ्जापकानां गतिं विभो ।
यथा गच्छन्ति निरयमनेकं पुरुषर्षभ ॥ १२.१९५.२ ॥

ข้าแต่พระราชา จงฟังด้วยความตั้งใจเถิด ข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่ ข้าแต่ผู้เป็นวัวผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ว่าผู้ท่องชปะไปสู่นรกมากมายหลายแห่งได้อย่างไร

यथोक्तमेतत्पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः ।
एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति ॥ १२.१९५.३ ॥

ผู้ท่องชปะที่ไม่ปฏิบัติตามสิ่งที่ได้กล่าวไว้ก่อนแล้ว และปฏิบัติเพียงส่วนเดียว ย่อมไปสู่นรก

अवमानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति ।
ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः ॥ १२.१९५.४ ॥

ผู้ท่องชปะที่ปฏิบัติด้วยความดูหมิ่น ไม่พอใจและไม่โศกเศร้า ผู้ท่องชปะเช่นนั้นย่อมไปสู่นรก ในเรื่องนี้ไม่มีข้อสงสัย

अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयग्रामिनः ।
परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः ॥ १२.१९५.५ ॥

ผู้ที่กระทำด้วยอหังการทั้งหมดล้วนมุ่งสู่นรก บุรุษผู้ดูหมิ่นผู้อื่นจะไปถึงนรก

अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्रतत्रोपपद्यते ॥ १२.१९५.६ ॥

ผู้ที่หลงใหลและท่องชปะด้วยความอยากได้ ย่อมเกิดในที่ใดก็ตามที่ความยึดติดของเขาไปตกอยู่

अथैश्वर्यप्रसक्तः सञ्जापको यत्र रज्यते ।
स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात्प्रमुच्यते ॥ १२.१९५.७ ॥

ส่วนผู้ท่องชปะที่ยึดติดในอำนาจ ที่ใดที่เขายินดี ที่นั่นแหละคือนรกสำหรับเขา เขาย่อมไม่พ้นจากนรกนั้น

रागेण जापको जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते ॥ १२.१९५.८ ॥

ผู้ท่องชปะที่ท่องด้วยความยึดติดและหลงใหล ที่ใดที่ความยึดติดของเขาไปตกอยู่ ที่นั่นเขาย่อมเกิด

दुर्बुद्धिरकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति ।
फलस्यापचितिं याति निरयं चाधिगच्छति ॥ १२.१९५.९ ॥

ผู้มีปัญญาชั่ว ไม่มีปัญญาที่พัฒนาแล้ว ย่อมดำรงอยู่ในใจที่กระวนกระวาย เขาย่อมสูญเสียผลบุญ และไปถึงนรก

अकृतव्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः ।
स मोहान्निरयं याति यत्र गत्वाऽनुशोचति ॥ १२.१९५.१० ॥

ผู้ท่องชปะที่ยังไม่ได้ฝึกฝน เหมือนเด็กที่ไม่รู้ประสา ย่อมตกอยู่ในความหลง เพราะความหลงนั้น เขาย่อมไปสู่นรก และเมื่อไปถึงนรกแล้ว เขาก็โศกเศร้า

दृढग्राही करोमीति जाप्यं जपति जापकः ।
न संपूर्णो न वा युक्तो निरयं सोऽधिगच्छति ॥ १२.१९५.११ ॥

ผู้ท่องชปะที่ยึดมั่นว่า ‘ข้าทำอยู่’ ย่อมท่องมนตร์ ไม่ครบถ้วนและไม่เหมาะสม เขาย่อมไปถึงนรก

अनिमित्तं परं यत्तदव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम् ।
तद्भूतो जापकः कस्मात्सशरीरमिहाविशेत् ॥ १२.१९५.१२ ॥

สิ่งที่สูงสุด ไม่มีเหตุและไม่มีเครื่องหมาย ดำรงอยู่ในพรหมันที่ไม่ปรากฏ ผู้ท่องชปะที่เป็นเช่นนั้นแล้ว เหตุใดจึงจะกลับเข้ามาในร่างกายในโลกนี้อีก

दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः ।
प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः ॥ १२.१९५.१३ ॥

เพราะความเข้าใจผิด นรกหลายแห่งจึงได้ถูกประกาศไว้ ส่วนความเป็นผู้ท่องชปะนั้นได้รับการสรรเสริญ แต่โทษเหล่านี้ก็มีรากฐานอยู่ในสิ่งนั้นเช่นกัน