ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.195

12.195.1

गतीनामुत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह ।
एकैवैषा गतिस्तेषामुत यान्त्यपरामपि ॥ १२.१९५.१ ॥

ଏଠାରେ ଜପକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗତିସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାପ୍ତି କୁହାଯାଇଛି। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଏକମାତ୍ର ଗତି; ଅଥବା ସେମାନେ ଆଉ ଏକ ଗତିକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଆନ୍ତି।

शृणु वहितो राजञ्जापकानां गतिं विभो ।
यथा गच्छन्ति निरयमनेकं पुरुषर्षभ ॥ १२.१९५.२ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଜପକାରୀମାନେ କିପରି ଅନେକ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି ତାହା ମନୋଯୋଗ ସହିତ ଶୁଣ, ହେ ବିଭୋ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।

यथोक्तमेतत्पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः ।
एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति ॥ १२.१९५.३ ॥

ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି ଯିଏ ଜପକାରୀ ପାଳନ କରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଏଠାରେ କେବଳ ଏକ ଅଂଶ କର୍ମ କରେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ।

अवमानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति ।
ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः ॥ १२.१९५.४ ॥

ଅବମାନନା ସହିତ (ଜପ) କରେ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ, ଶୋକ ମଧ୍ୟ କରେ ନାହିଁ, ଏପରି ଜପକାରୀ ନରକକୁ ଯାଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयग्रामिनः ।
परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः ॥ १२.१९५.५ ॥

ଅହଙ୍କାରରୁ କୃତ ସମସ୍ତେ ନରକଗାମୀ; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଅପମାନକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।

अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्रतत्रोपपद्यते ॥ १२.१९५.६ ॥

ମୋହିତ ହୋଇ ଲୋଭପୂର୍ବକ ଯେ ଜପ କରେ, ତାହାର ଆସକ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ପଡ଼େ, ସେଠାରେ ସେଠାରେ ସେ ଜନ୍ମ ନିଏ।

अथैश्वर्यप्रसक्तः सञ्जापको यत्र रज्यते ।
स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात्प्रमुच्यते ॥ १२.१९५.७ ॥

ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ଆସକ୍ତ ଜାପକ ଯେଉଁଠି ଅନୁରକ୍ତ ହୁଏ, ତାହାହିଁ ତାହାର ନରକ; ସେ ତାହାଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।

रागेण जापको जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते ॥ १२.१९५.८ ॥

ରାଗରେ ମୋହିତ ହୋଇ ଜପ କରୁଥିବା ଜାପକ, ତାହାର ରାଗ ଯେଉଁଠାରେ ପଡ଼େ ସେଠାରେ ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ନିଏ।

दुर्बुद्धिरकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति ।
फलस्यापचितिं याति निरयं चाधिगच्छति ॥ १२.१९५.९ ॥

ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅକୃତପ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ଚଞ୍ଚଳ ମନରେ ରହେ; ଫଳର କ୍ଷୟ ପାଏ ଏବଂ ନରକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

अकृतव्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः ।
स मोहान्निरयं याति यत्र गत्वाऽनुशोचति ॥ १२.१९५.१० ॥

ଅକୃତବ୍ରତ ବାଳକ ଜାପକ ମୋହରେ ପଡ଼େ; ସେହି ମୋହରୁ ନରକକୁ ଯାଏ, ସେଠାକୁ ଯାଇ ଶୋକ କରେ।

दृढग्राही करोमीति जाप्यं जपति जापकः ।
न संपूर्णो न वा युक्तो निरयं सोऽधिगच्छति ॥ १२.१९५.११ ॥

'ମୁଁ କରୁଛି' ବୋଲି ଦୃଢ଼ ଧରି ଜାପକ ଜପ କରେ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଯୁକ୍ତ ନ ହୋଇ ସେ ନରକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

अनिमित्तं परं यत्तदव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम् ।
तद्भूतो जापकः कस्मात्सशरीरमिहाविशेत् ॥ १२.१९५.१२ ॥

ଯାହା ନିମିତ୍ତରହିତ, ପରମ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମରେ ସ୍ଥିତ—ସେହି ଭାବ ପ୍ରାପ୍ତ ଜାପକ ଏଠାରେ ଶରୀର ସହିତ କାହିଁକି ପ୍ରବେଶ କରିବ?

दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः ।
प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः ॥ १२.१९५.१३ ॥

ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଜ୍ଞାରୁ ବହୁ ନରକ କୁହାଯାଇଛି। ଜପକର ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଶଂସିତ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୋଷଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ସେଥିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।