ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.195

12.195.1

गतीनामुत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह ।
एकैवैषा गतिस्तेषामुत यान्त्यपरामपि ॥ १२.१९५.१ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರಿಗೆ ಇದೇ ಒಂದೇ ಗತಿ; ಅಥವಾ ಅವರು ಇನ್ನೊಂದನ್ನೂ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

शृणु वहितो राजञ्जापकानां गतिं विभो ।
यथा गच्छन्ति निरयमनेकं पुरुषर्षभ ॥ १२.१९५.२ ॥

ರಾಜನೇ, ಜಪ ಮಾಡುವವರು ಹೇಗೆ ಅನೇಕ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೇಳು, ಓ ವಿಭೋ, ಓ ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

यथोक्तमेतत्पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः ।
एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति ॥ १२.१९५.३ ॥

ಮೊದಲು ಹೇಳಿದಂತೆ ಜಪ ಮಾಡುವವನು ಅನುಸರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನೇ ಮಾಡುವವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

अवमानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति ।
ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः ॥ १२.१९५.४ ॥

ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷಪಡದೆ, ದುಃಖಿಸದೆ ಇರುವ ಅಂಥ ಜಪ ಮಾಡುವವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयग्रामिनः ।
परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः ॥ १२.१९५.५ ॥

ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಂಟಾದವರೆಲ್ಲರೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರೇ; ಇತರರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ನರಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्रतत्रोपपद्यते ॥ १२.१९५.६ ॥

ಮೋಹಗೊಂಡು ಆಸೆಯಿಂದ ಜಪ ಮಾಡುವವನ ಅನುರಾಗ ಎಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲೇ ಅವನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

अथैश्वर्यप्रसक्तः सञ्जापको यत्र रज्यते ।
स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात्प्रमुच्यते ॥ १२.१९५.७ ॥

ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದ ಜಪಕನು ಎಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅದೇ ಅವನಿಗೆ ನರಕ; ಅವನು ಅದರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.

रागेण जापको जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते ॥ १२.१९५.८ ॥

ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮೋಹಿತನಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡುವ ಜಪಕನು, ಅವನ ಆಸಕ್ತಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

दुर्बुद्धिरकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति ।
फलस्यापचितिं याति निरयं चाधिगच्छति ॥ १२.१९५.९ ॥

ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ಅಕೃತಪ್ರಜ್ಞನಾದವನು ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ; ಫಲದ ಕ್ಷೀಣತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

अकृतव्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः ।
स मोहान्निरयं याति यत्र गत्वाऽनुशोचति ॥ १२.१९५.१० ॥

ಅಕೃತವ್ರತನಾದ ಬಾಲಜಪಕನು ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ; ಆ ಮೋಹದಿಂದ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾನೆ.

दृढग्राही करोमीति जाप्यं जपति जापकः ।
न संपूर्णो न वा युक्तो निरयं सोऽधिगच्छति ॥ १२.१९५.११ ॥

'ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಜಪಕನು ಜಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸಂಪೂರ್ಣನೂ ಯುಕ್ತನೂ ಅಲ್ಲದೆ ಅವನು ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

अनिमित्तं परं यत्तदव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम् ।
तद्भूतो जापकः कस्मात्सशरीरमिहाविशेत् ॥ १२.१९५.१२ ॥

ನಿಮಿತ್ತರಹಿತ, ಪರಮ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವುದು ಅದು; ಆ ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಜಪಕನು ಇಲ್ಲಿ ಶರೀರದೊಂದಿಗೆ ಏಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು?

दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः ।
प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः ॥ १२.१९५.१३ ॥

ದುಷ್ಟ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅನೇಕ ನರಕಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಜಪಿಸುವವರ ಸ್ಥಿತಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದರೆ ಈ ದೋಷಗಳೂ ಅದರಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.