Mahābhārata · Adhyāya 12.195
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.195.1
गतीनामुत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह ।
एकैवैषा गतिस्तेषामुत यान्त्यपरामपि ॥ १२.१९५.१ ॥
Hier wurde das höchste Ziel unter den Pfaden für jene verkündet, die japa rezitieren. Dies ist ihr einziger Weg, oder sie gehen auch einen anderen.
12.195.2
शृणु वहितो राजञ्जापकानां गतिं विभो ।
यथा गच्छन्ति निरयमनेकं पुरुषर्षभ ॥ १२.१९५.२ ॥
Höre aufmerksam, o König, wie jene, die japa rezitieren, in viele Höllen gehen, o Mächtiger, o Stier unter den Menschen.
12.195.3
यथोक्तमेतत्पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः ।
एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति ॥ १२.१९५.३ ॥
Der japa-Rezitator, der das zuvor Verkündete nicht befolgt und nur einen Teil davon ausführt, geht in die Hölle.
12.195.4
अवमानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति ।
ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः ॥ १२.१९५.४ ॥
Der japa-Rezitator, der es mit Verachtung vollzieht, weder zufrieden noch betrübt, geht in die Hölle; daran besteht kein Zweifel.
12.195.5
अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयग्रामिनः ।
परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः ॥ १२.१९५.५ ॥
Alle, die aus Hochmut handeln, gehen in die Hölle; ein Mensch, der andere verachtet, wird die Hölle erreichen.
12.195.6
अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्रतत्रोपपद्यते ॥ १२.१९५.६ ॥
Wer, verblendet, die Rezitation aus Begierde vollzieht, wird dort wiedergeboren, wo seine Anhaftung hinfällt.
12.195.7
अथैश्वर्यप्रसक्तः सञ्जापको यत्र रज्यते ।
स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात्प्रमुच्यते ॥ १२.१९५.७ ॥
Dann: Der an Macht hängende Rezitator, wo immer er sich erfreut, eben das ist für ihn die Hölle; von ihr wird er nicht befreit.
12.195.8
रागेण जापको जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते ॥ १२.१९५.८ ॥
Der Rezitator, der aus Anhaftung und Verblendung rezitiert, dort, wohin seine Anhaftung fällt, dort wird er geboren.
12.195.9
दुर्बुद्धिरकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति ।
फलस्यापचितिं याति निरयं चाधिगच्छति ॥ १२.१९५.९ ॥
Wer schlechten Verstandes und ungeübter Weisheit ist, verweilt im unruhigen Geist; er erleidet den Verlust der Frucht und erreicht die Hölle.
12.195.10
अकृतव्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः ।
स मोहान्निरयं याति यत्र गत्वाऽनुशोचति ॥ १२.१९५.१० ॥
Der unwissende, ungeübte, kindische Rezitator verfällt der Verblendung; durch diese Verblendung geht er in die Hölle, und dort angekommen, trauert er.
12.195.11
दृढग्राही करोमीति जाप्यं जपति जापकः ।
न संपूर्णो न वा युक्तो निरयं सोऽधिगच्छति ॥ १२.१९५.११ ॥
Fest an dem Gedanken haltend 'ich tue es', rezitiert der Rezitator das Mantra; weder vollständig noch recht verbunden, erreicht er die Hölle.
12.195.12
अनिमित्तं परं यत्तदव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम् ।
तद्भूतो जापकः कस्मात्सशरीरमिहाविशेत् ॥ १२.१९५.१२ ॥
Jenes Höchste, ohne Ursache und Zeichen, im unmanifestierten Brahman gegründet — warum sollte der Rezitator, der jenes geworden ist, hier mit einem Körper eintreten?
12.195.13
दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः ।
प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः ॥ १२.१९५.१३ ॥
Durch falsche Einsicht werden viele Höllen verkündet. Der Zustand des Rezitierenden wird gepriesen, doch auch diese Fehler gehören zu jener Natur.