മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.195

12.195.1

गतीनामुत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह ।
एकैवैषा गतिस्तेषामुत यान्त्यपरामपि ॥ १२.१९५.१ ॥

ഇവിടെ ജപം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഗതികളിൽ ഉത്തമമായ പ്രാപ്തി പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവർക്ക് ഇതുതന്നെ ഒരു ഗതി; അല്ലെങ്കിൽ അവർ മറ്റൊന്നും പ്രാപിക്കുന്നു.

शृणु वहितो राजञ्जापकानां गतिं विभो ।
यथा गच्छन्ति निरयमनेकं पुरुषर्षभ ॥ १२.१९५.२ ॥

രാജാവേ, ജപം ചെയ്യുന്നവർ എങ്ങനെ പല നരകങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു എന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക, ഹേ വിഭോ, ഹേ പുരുഷോത്തമാ.

यथोक्तमेतत्पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः ।
एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति ॥ १२.१९५.३ ॥

മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ജപം ചെയ്യുന്നവൻ അനുഷ്ഠിക്കാത്തവനും, ഇവിടെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം ചെയ്യുന്നവനും നരകത്തിൽ പോകുന്നു.

अवमानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति ।
ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः ॥ १२.१९५.४ ॥

അവമാനത്തോടെ ജപം ചെയ്യുകയും സന്തോഷിക്കാതിരിക്കുകയും ദുഃഖിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അങ്ങനെയുള്ള ജപകാരൻ നരകത്തിൽ പോകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयग्रामिनः ।
परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः ॥ १२.१९५.५ ॥

അഹങ്കാരത്താൽ ചെയ്യുന്നവരെല്ലാം നരകഗാമികളാണ്; മറ്റുള്ളവരെ അപമാനിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ നരകത്തെ പ്രാപിക്കും.

अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्रतत्रोपपद्यते ॥ १२.१९५.६ ॥

മോഹിതനായി ആഗ്രഹപൂർവ്വം ജപം ചെയ്യുന്നവന്റെ അനുരാഗം എവിടെ പതിക്കുന്നുവോ അവിടെ അവൻ ജനിക്കുന്നു.

अथैश्वर्यप्रसक्तः सञ्जापको यत्र रज्यते ।
स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात्प्रमुच्यते ॥ १२.१९५.७ ॥

ഐശ്വര്യത്തിൽ ആസക്തനായ ജപകൻ എവിടെ അനുരക്തനാകുന്നുവോ, അതുതന്നെ അവന്റെ നരകം; അവൻ അതിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നില്ല.

रागेण जापको जप्यं कुरुते यश्च मोहितः ।
यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते ॥ १२.१९५.८ ॥

ആസക്തിയോടെ, മോഹിതനായി ജപം ചെയ്യുന്ന ജപകൻ, അവന്റെ ആസക്തി എവിടെ വീഴുന്നുവോ അവിടെ ജനിക്കുന്നു.

दुर्बुद्धिरकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति ।
फलस्यापचितिं याति निरयं चाधिगच्छति ॥ १२.१९५.९ ॥

ദുർബുദ്ധിയും അകൃതപ്രജ്ഞനുമായവൻ ചഞ്ചലമനസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ഫലത്തിന്റെ ക്ഷയം പ്രാപിച്ച് നരകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

अकृतव्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः ।
स मोहान्निरयं याति यत्र गत्वाऽनुशोचति ॥ १२.१९५.१० ॥

അകൃതവ്രതനായ ബാലജപകൻ മോഹത്തിൽ വീഴുന്നു; ആ മോഹത്താൽ നരകത്തിൽ പോകുന്നു, അവിടെ ചെന്ന് ദുഃഖിക്കുന്നു.

दृढग्राही करोमीति जाप्यं जपति जापकः ।
न संपूर्णो न वा युक्तो निरयं सोऽधिगच्छति ॥ १२.१९५.११ ॥

'ഞാൻ ചെയ്യുന്നു' എന്ന് ദൃഢമായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ജപകൻ ജപിക്കുന്നു; സമ്പൂർണനും യുക്തനുമല്ലാതെ അവൻ നരകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

अनिमित्तं परं यत्तदव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम् ।
तद्भूतो जापकः कस्मात्सशरीरमिहाविशेत् ॥ १२.१९५.१२ ॥

നിമിത്തമില്ലാത്ത, പരമമായ, അവ്യക്തമായ ബ്രഹ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നത് അതാണ്; ആ ഭാവം പ്രാപിച്ച ജപകൻ ഇവിടെ ശരീരത്തോടെ എന്തിന് പ്രവേശിക്കണം?

दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः ।
प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः ॥ १२.१९५.१३ ॥

ദുഷ്പ്രജ്ഞയാൽ പല നരകങ്ങളും പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ജപകന്റെ അവസ്ഥ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ ഈ ദോഷങ്ങളും അതിൽനിന്നുതന്നെയാണ്.