Mahābhārata · Adhyāya 12.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.20.1
अस्मिन्वाक्यान्तरे वक्ता देवस्थानो महातपाः ।
अभिनीततरं वाक्यमित्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १२.२०.१ ॥
En el curso de este discurso, Devasthāna, de gran austeridad, dijo a Yudhiṣṭhira estas palabras más elocuentes.
12.20.2
यद्वचः फल्गुनेनोक्तं न ज्यायोऽस्ति धनादिति ।
अत्र ते वर्तयिष्यामि तदेकान्तमनाः शृणु ॥ १२.२०.२ ॥
Sobre lo que dijo Phalguna, que nada es superior a la riqueza, aquí te lo explicaré; escucha con mente concentrada.
12.20.3
अजातशत्रो धर्मेण कृत्स्ना ते वसुधा जिता ।
तां जित्वा च वृथा राजन्न परित्यक्तुमर्हसि ॥ १२.२०.३ ॥
Oh Ajātaśatru, has conquistado toda la tierra por medio del dharma. Oh rey, habiéndola conquistado, no te corresponde abandonarla en vano.
12.20.4
चतुष्पदी हि निःश्रेणी ब्रह्मण्येषा प्रतिष्ठिता ।
तां क्रमेण महाबाहो यथावज्जय पार्थिव।
तस्मात्पार्थ महायज्ञैर्यजस्व बहुदक्षिणैः ॥ १२.२०.४ ॥
Esta escalera de cuatro pies está establecida entre los brahmanes. Oh de brazos poderosos, conquístala paso a paso, como corresponde. Por tanto, oh hijo de Pṛthā, realiza sacrificios con grandes ofrendas y abundantes donaciones.
12.20.5
स्वाध्याययज्ञा ऋषयो ज्ञानयज्ञास्तथाऽपरे ।
कर्मनिष्ठाश्च बुद्ध्यर्थास्तपोनिष्ठाश्च पार्थिव ॥ १२.२०.५ ॥
Los sabios cuyo sacrificio es el estudio de los Vedas, así como otros cuyo sacrificio es el conocimiento, los dedicados a la acción, los que aspiran a la comprensión y los dedicados a la austeridad, oh rey.
12.20.6
वैखानसानां कौन्तेय वचनं श्रूयते यथा ॥ १२.२०.६ ॥
Oh hijo de Kuntī, tal como se escucha la palabra de los Vaikhānasas.
12.20.7
ईहेत धनहेतोर्यस्तस्यानीहा गरीयसी ।
भूयान्दोषो हि वर्धेत यस्तत्कर्म समाश्रयेत् ॥ १२.२०.७ ॥
Para quien se esfuerza por la riqueza, no esforzarse es lo más excelso; y quien recurre a esa acción, su falta crece enormemente.
12.20.8
कृत्स्नं च धनसंहारं कुर्वन्ति विधिकारणात् ।
आत्मना तृपितो बुद्ध्या भ्रूणहत्यां न बुध्यते ॥ १२.२०.८ ॥
Por causa de la regla ritual, la gente acumula toda la reserva de riqueza; quien se satisface con su propio juicio no percibe el aborto de un embrión.
12.20.9
अनर्हते यद्ददाति न ददाति यदर्हते ।
अर्हानर्हापरिज्ञानाद्दानधर्मोऽपि दुष्करः ॥ १२.२०.९ ॥
Da al indigno y no da al digno; por no conocer al digno y al indigno, incluso el deber de dar resulta difícil.
12.20.10
यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा ।
यज्ञादिष्टः पुरुषो रक्षिता च।
तस्मात्सर्वं यज्ञ एवोपयोज्यं ।
धनं ततोऽनन्तर एव कामः ॥ १२.२०.१० ॥
El Creador creó las riquezas para el sacrificio; el hombre encomendado por el sacrificio es su guardián. Por tanto, todo debe emplearse en el sacrificio, y el deseo que sigue a la riqueza es ese mismo.
12.20.11
यज्ञैरिन्द्रो विविधै रत्नवद्भि ।
र्देवान्सर्वानभ्ययाद्भूरितेजाः।
तेनेन्द्रत्वं प्राप्य विभ्राजतेऽसौ ।
तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम् ॥ १२.२०.११ ॥
Mediante diversos sacrificios, ricos como joyas, el Indra de gran resplandor se acercó a todos los dioses; habiendo obtenido por ello la soberanía de Indra, resplandece. Por tanto, todo debe emplearse en el sacrificio.
12.20.12
महादेवः सर्वयज्ञे महात्मा ।
हुत्वाऽऽत्मानं देवदेवो बभूव।
विश्वाँल्लोकान्व्याप्य विष्टभ्य कीर्त्या ।
विराजते द्युतिमान्कृत्तिवासाः ॥ १२.२०.१२ ॥
Mahādeva, el de gran alma, ofreciéndose a sí mismo en todo sacrificio, se convirtió en el dios de los dioses. Penetrando y sosteniendo todos los mundos con su gloria, resplandece, radiante, vestido con la piel de animal.
12.20.13
आविक्षितः पार्थिवोऽसौ मरुत्तो ।
वृद्ध्या शक्रं योऽजयद्देवराजम्।
यज्ञे यस्य श्रीः स्वयं सन्निविष्टा ।
यस्मिन्भाण्डं काञ्चनं सर्वमासीत् ॥ १२.२०.१३ ॥
Marutta, el rey, hijo de Avikṣit, quien por su prosperidad venció a Śakra, señor de los dioses. En cuyo sacrificio la propia Śrī tomó asiento, y cuyas vasijas eran todas de oro.
12.20.14
हरिश्चन्द्रः पार्थिवेन्द्रः श्रुतस्ते ।
यज्ञैरिष्ट्वा पुण्यभाग्वीतशोकः।
ऋद्ध्या शक्रं योऽजयन्मानुषः सं ।
स्तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम् ॥ १२.२०.१४ ॥
Habrás oído de Hariścandra, señor de los reyes: habiendo honrado con sacrificios, participando del mérito y libre de dolor, aquel hombre, por su prosperidad, venció a Śakra. Por tanto, todo debe emplearse en el sacrificio.