മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.20.1
अस्मिन्वाक्यान्तरे वक्ता देवस्थानो महातपाः ।
अभिनीततरं वाक्यमित्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १२.२०.१ ॥
ഈ വാക്യപരമ്പരയിൽ മഹാതപസ്വിയായ ദേവസ്ഥാനൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് കൂടുതൽ ഹൃദ്യമായ ഈ വാക്യം പറഞ്ഞു.
12.20.2
यद्वचः फल्गुनेनोक्तं न ज्यायोऽस्ति धनादिति ।
अत्र ते वर्तयिष्यामि तदेकान्तमनाः शृणु ॥ १२.२०.२ ॥
ധനത്തേക്കാൾ വലുതായി ഒന്നുമില്ല എന്ന് ഫൽഗുനൻ പറഞ്ഞ വാക്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ ഞാൻ നിനക്ക് വിശദീകരിക്കാം; ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ കേൾക്കുക.
12.20.3
अजातशत्रो धर्मेण कृत्स्ना ते वसुधा जिता ।
तां जित्वा च वृथा राजन्न परित्यक्तुमर्हसि ॥ १२.२०.३ ॥
അജാതശത്രോ, ധർമ്മത്താൽ നീ ഭൂമി മുഴുവൻ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. രാജാവേ, അതു ജയിച്ച ശേഷം വെറുതെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല.
12.20.4
चतुष्पदी हि निःश्रेणी ब्रह्मण्येषा प्रतिष्ठिता ।
तां क्रमेण महाबाहो यथावज्जय पार्थिव।
तस्मात्पार्थ महायज्ञैर्यजस्व बहुदक्षिणैः ॥ १२.२०.४ ॥
നാലു പടികളുള്ള ഈ ഗോവണി ബ്രാഹ്മണരിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. മഹാബാഹോ, അതിനെ ക്രമത്തിൽ യഥാവിധി ജയിക്കുക. അതിനാൽ പാർത്ഥാ, ധാരാളം ദക്ഷിണയുള്ള മഹായജ്ഞങ്ങളാൽ യജിക്കുക.
12.20.5
स्वाध्याययज्ञा ऋषयो ज्ञानयज्ञास्तथाऽपरे ।
कर्मनिष्ठाश्च बुद्ध्यर्थास्तपोनिष्ठाश्च पार्थिव ॥ १२.२०.५ ॥
സ്വാധ്യായയജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ഋഷിമാർ, അതുപോലെ ജ്ഞാനയജ്ഞം ചെയ്യുന്ന മറ്റുള്ളവർ, കർമ്മനിഷ്ഠരും ബുദ്ധിക്കായി പരിശ്രമിക്കുന്നവരും തപോനിഷ്ഠരുമായവർ, രാജാവേ.
12.20.6
वैखानसानां कौन्तेय वचनं श्रूयते यथा ॥ १२.२०.६ ॥
കൗന്തേയാ, വൈഖാനസരുടെ വചനം കേട്ടിട്ടുള്ളതുപോലെ.
12.20.7
ईहेत धनहेतोर्यस्तस्यानीहा गरीयसी ।
भूयान्दोषो हि वर्धेत यस्तत्कर्म समाश्रयेत् ॥ १२.२०.७ ॥
ധനത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുന്നവന് പരിശ്രമമില്ലായ്മയാണ് ഉത്തമം. ആ കർമ്മത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നവന്റെ ദോഷം വർധിക്കും.
12.20.8
कृत्स्नं च धनसंहारं कुर्वन्ति विधिकारणात् ।
आत्मना तृपितो बुद्ध्या भ्रूणहत्यां न बुध्यते ॥ १२.२०.८ ॥
വിധിയുടെ കാരണത്താൽ ആളുകൾ ധനസഞ്ചയം പൂർണ്ണമായി ചെയ്യുന്നു. സ്വബുദ്ധിയാൽ തൃപ്തനായവൻ ഭ്രൂണഹത്യ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
12.20.9
अनर्हते यद्ददाति न ददाति यदर्हते ।
अर्हानर्हापरिज्ञानाद्दानधर्मोऽपि दुष्करः ॥ १२.२०.९ ॥
യോഗ്യനല്ലാത്തവനു കൊടുക്കുകയും യോഗ്യനു കൊടുക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ — യോഗ്യാ യോഗ്യത അറിയാത്തതിനാൽ ദാനധർമ്മവും ദുഷ്കരമാണ്.
12.20.10
यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा ।
यज्ञादिष्टः पुरुषो रक्षिता च।
तस्मात्सर्वं यज्ञ एवोपयोज्यं ।
धनं ततोऽनन्तर एव कामः ॥ १२.२०.१० ॥
സ്രഷ്ടാവ് യാഗത്തിനായി തന്നെ ധനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. യാഗത്താൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ അതിന്റെ രക്ഷകനാണ്. അതിനാൽ എല്ലാം യാഗത്തിൽ തന്നെ ഉപയോഗിക്കണം; ധനത്തിനുശേഷമുള്ള ആഗ്രഹവും അതുതന്നെ.
12.20.11
यज्ञैरिन्द्रो विविधै रत्नवद्भि ।
र्देवान्सर्वानभ्ययाद्भूरितेजाः।
तेनेन्द्रत्वं प्राप्य विभ्राजतेऽसौ ।
तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम् ॥ १२.२०.११ ॥
രത്നസമാനമായ വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ മഹാതേജസ്വിയായ ഇന്ദ്രൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും സമീപിച്ചു. അതിനാൽ ഇന്ദ്രത്വം നേടി അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു. അതിനാൽ എല്ലാം യാഗത്തിൽ തന്നെ ഉപയോഗിക്കണം.
12.20.12
महादेवः सर्वयज्ञे महात्मा ।
हुत्वाऽऽत्मानं देवदेवो बभूव।
विश्वाँल्लोकान्व्याप्य विष्टभ्य कीर्त्या ।
विराजते द्युतिमान्कृत्तिवासाः ॥ १२.२०.१२ ॥
മഹാദേവൻ, മഹാത്മാവ്, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും തന്നെത്തന്നെ ആഹുതിയായി അർപ്പിച്ച് ദേവദേവനായി. തന്റെ കീർത്തിയാൽ സകല ലോകങ്ങളെയും വ്യാപിച്ചു താങ്ങി, തേജസ്വിയായി കൃത്തിവാസസ്സായി പ്രകാശിക്കുന്നു.
12.20.13
आविक्षितः पार्थिवोऽसौ मरुत्तो ।
वृद्ध्या शक्रं योऽजयद्देवराजम्।
यज्ञे यस्य श्रीः स्वयं सन्निविष्टा ।
यस्मिन्भाण्डं काञ्चनं सर्वमासीत् ॥ १२.२०.१३ ॥
അവിക്ഷിതന്റെ പുത്രനായ മരുത്തൻ രാജാവ്, തന്റെ സമൃദ്ധികൊണ്ട് ദേവരാജൻ ശക്രനെ ജയിച്ചു. അവന്റെ യജ്ഞത്തിൽ ശ്രീ തന്നെ സന്നിവിഷ്ടയായി; അവന്റെ പാത്രങ്ങളെല്ലാം സ്വർണ്ണമായിരുന്നു.
12.20.14
हरिश्चन्द्रः पार्थिवेन्द्रः श्रुतस्ते ।
यज्ञैरिष्ट्वा पुण्यभाग्वीतशोकः।
ऋद्ध्या शक्रं योऽजयन्मानुषः सं ।
स्तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम् ॥ १२.२०.१४ ॥
രാജാക്കന്മാരുടെ അധിപതിയായ ഹരിശ്ചന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും; യജ്ഞങ്ങളാൽ ആരാധിച്ച്, പുണ്യത്തിന്റെ പങ്കാളിയായി, ശോകമില്ലാത്തവനായി ആ മനുഷ്യൻ സമൃദ്ധികൊണ്ട് ശക്രനെ ജയിച്ചു. അതുകൊണ്ട് യജ്ഞത്തിൽ എല്ലാം ഉപയോഗിക്കണം.