மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.20.1
अस्मिन्वाक्यान्तरे वक्ता देवस्थानो महातपाः ।
अभिनीततरं वाक्यमित्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १२.२०.१ ॥
இந்தப் பேச்சுத் தொடரில் பெரும் தவம் செய்த தேவஸ்தானர் யுதிஷ்டிரரிடம் இவ்வாறு மிகச் செறிவான சொற்களைக் கூறினார்.
12.20.2
यद्वचः फल्गुनेनोक्तं न ज्यायोऽस्ति धनादिति ।
अत्र ते वर्तयिष्यामि तदेकान्तमनाः शृणु ॥ १२.२०.२ ॥
'செல்வத்தை விட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை' என்று பல்குனன் கூறிய சொல்லைப் பற்றி இங்கு உனக்கு விளக்குவேன்; ஒருமனதுடன் கேள்.
12.20.3
अजातशत्रो धर्मेण कृत्स्ना ते वसुधा जिता ।
तां जित्वा च वृथा राजन्न परित्यक्तुमर्हसि ॥ १२.२०.३ ॥
அஜாதசத்ரோ, தர்மத்தால் நீ முழு நிலத்தையும் வென்றாய். அரசே, அதை வென்ற பின் வீணாக விட்டுவிடுவது உனக்குத் தகாது.
12.20.4
चतुष्पदी हि निःश्रेणी ब्रह्मण्येषा प्रतिष्ठिता ।
तां क्रमेण महाबाहो यथावज्जय पार्थिव।
तस्मात्पार्थ महायज्ञैर्यजस्व बहुदक्षिणैः ॥ १२.२०.४ ॥
நான்கு படிகளைக் கொண்ட இந்த ஏணி பிராமணர்களில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. மகாபாகு, அதை முறையாக ஒவ்வொரு படியாக வெல்வாயாக. ஆகையால் பார்த்தா, நிறைந்த தட்சிணையுடன் பெரிய யாகங்களைச் செய்வாயாக.
12.20.5
स्वाध्याययज्ञा ऋषयो ज्ञानयज्ञास्तथाऽपरे ।
कर्मनिष्ठाश्च बुद्ध्यर्थास्तपोनिष्ठाश्च पार्थिव ॥ १२.२०.५ ॥
சுவாத்தியாய யாகம் செய்யும் ரிஷிகளும், ஞான யாகம் செய்யும் மற்றவர்களும், கர்மத்தில் நிலைத்தவர்களும், அறிவை நாடுபவர்களும், தவத்தில் நிலைத்தவர்களும், அரசே.
12.20.6
वैखानसानां कौन्तेय वचनं श्रूयते यथा ॥ १२.२०.६ ॥
கௌந்தேயா, வைகானசர்களின் சொல் கேட்கப்படுவது போல.
12.20.7
ईहेत धनहेतोर्यस्तस्यानीहा गरीयसी ।
भूयान्दोषो हि वर्धेत यस्तत्कर्म समाश्रयेत् ॥ १२.२०.७ ॥
செல்வத்திற்காக முயல்பவனுக்கு முயற்சியின்மையே மேலானது. அந்தச் செயலைப் பற்றிக்கொள்பவனுக்குக் குற்றம் பெரிதாகப் பெருகும்.
12.20.8
कृत्स्नं च धनसंहारं कुर्वन्ति विधिकारणात् ।
आत्मना तृपितो बुद्ध्या भ्रूणहत्यां न बुध्यते ॥ १२.२०.८ ॥
விதியின் காரணமாக மக்கள் முழுச் செல்வக் குவிப்பைச் செய்கின்றனர். தன் அறிவால் நிறைவடைந்தவன் கருக்கொலையை உணர்வதில்லை.
12.20.9
अनर्हते यद्ददाति न ददाति यदर्हते ।
अर्हानर्हापरिज्ञानाद्दानधर्मोऽपि दुष्करः ॥ १२.२०.९ ॥
தகுதியற்றவருக்குக் கொடுத்து, தகுதியுடையவருக்குக் கொடாதவன் — தகுதியையும் தகுதியின்மையையும் அறியாததால் தானதர்மமும் கடினமாகும்.
12.20.10
यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा ।
यज्ञादिष्टः पुरुषो रक्षिता च।
तस्मात्सर्वं यज्ञ एवोपयोज्यं ।
धनं ततोऽनन्तर एव कामः ॥ १२.२०.१० ॥
படைப்பாளர் யாகத்திற்காகவே செல்வங்களைப் படைத்தார். யாகத்தால் ஏவப்பட்ட மனிதன் அதைக் காப்பவன். ஆகையால் எல்லாவற்றையும் யாகத்திலேயே பயன்படுத்த வேண்டும்; செல்வத்திற்குப் பின் வரும் ஆசையும் அதுவே.
12.20.11
यज्ञैरिन्द्रो विविधै रत्नवद्भि ।
र्देवान्सर्वानभ्ययाद्भूरितेजाः।
तेनेन्द्रत्वं प्राप्य विभ्राजतेऽसौ ।
तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम् ॥ १२.२०.११ ॥
பல ரத்தினங்கள் நிறைந்த பலவகை யாகங்களால் மிகுந்த தேஜஸ்வியான இந்திரன் எல்லா தேவர்களையும் அடைந்தான். அதனால் இந்திரபதவி பெற்று அவன் பிரகாசிக்கிறான். ஆகையால் எல்லாவற்றையும் யாகத்திலேயே பயன்படுத்த வேண்டும்.
12.20.12
महादेवः सर्वयज्ञे महात्मा ।
हुत्वाऽऽत्मानं देवदेवो बभूव।
विश्वाँल्लोकान्व्याप्य विष्टभ्य कीर्त्या ।
विराजते द्युतिमान्कृत्तिवासाः ॥ १२.२०.१२ ॥
மகாதேவர், மகாத்மா, எல்லா யாகங்களிலும் தன்னையே அவியாக அர்ப்பணித்து தேவதேவராக ஆனார். தம் புகழால் எல்லா உலகங்களையும் வியாபித்துத் தாங்கி, ஒளி வீசும் கிருத்திவாசராக விளங்குகிறார்.
12.20.13
आविक्षितः पार्थिवोऽसौ मरुत्तो ।
वृद्ध्या शक्रं योऽजयद्देवराजम्।
यज्ञे यस्य श्रीः स्वयं सन्निविष्टा ।
यस्मिन्भाण्डं काञ्चनं सर्वमासीत् ॥ १२.२०.१३ ॥
அவிக்ஷிதனின் மகனான அரசன் மருத்தன், தம் செல்வச் செழிப்பால் தேவராஜன் சக்கரனை வென்றான். அவனுடைய யாகத்தில் ஸ்ரீ தானே வந்து அமர்ந்தாள்; அவனிடம் உள்ள பாத்திரங்கள் எல்லாம் பொன்னால் ஆனவை.
12.20.14
हरिश्चन्द्रः पार्थिवेन्द्रः श्रुतस्ते ।
यज्ञैरिष्ट्वा पुण्यभाग्वीतशोकः।
ऋद्ध्या शक्रं योऽजयन्मानुषः सं ।
स्तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम् ॥ १२.२०.१४ ॥
அரசர்களின் அரசன் ஹரிச்சந்திரனைப் பற்றி நீங்கள் கேட்டிருப்பீர்கள்; யாகங்களால் வழிபட்டு, புண்ணியத்தின் பங்காளியாகி, துக்கமற்றவனாக, அந்த மனிதன் செல்வத்தால் சக்கரனை வென்றான். ஆகவே யாகத்தில் எல்லாவற்றையும் பயன்படுத்த வேண்டும்.