ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.20.1
अस्मिन्वाक्यान्तरे वक्ता देवस्थानो महातपाः ।
अभिनीततरं वाक्यमित्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १२.२०.१ ॥
ಈ ಮಾತಿನ ನಡುವೆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ದೇವಸ್ಥಾನನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
12.20.2
यद्वचः फल्गुनेनोक्तं न ज्यायोऽस्ति धनादिति ।
अत्र ते वर्तयिष्यामि तदेकान्तमनाः शृणु ॥ १२.२०.२ ॥
ಧನಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಫಲ್ಗುನನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು.
12.20.3
अजातशत्रो धर्मेण कृत्स्ना ते वसुधा जिता ।
तां जित्वा च वृथा राजन्न परित्यक्तुमर्हसि ॥ १२.२०.३ ॥
ಅಜಾತಶತ್ರುವೇ, ಧರ್ಮದಿಂದ ನೀನು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದಿರುವೆ. ರಾಜನೇ, ಅದನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮೇಲೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
12.20.4
चतुष्पदी हि निःश्रेणी ब्रह्मण्येषा प्रतिष्ठिता ।
तां क्रमेण महाबाहो यथावज्जय पार्थिव।
तस्मात्पार्थ महायज्ञैर्यजस्व बहुदक्षिणैः ॥ १२.२०.४ ॥
ನಾಲ್ಕು ಪದಗಳ ಈ ಏಣಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅದನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಗೆಲ್ಲು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾರ್ಥನೇ, ಅಧಿಕ ದಕ್ಷಿಣೆಯುಳ್ಳ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸು.
12.20.5
स्वाध्याययज्ञा ऋषयो ज्ञानयज्ञास्तथाऽपरे ।
कर्मनिष्ठाश्च बुद्ध्यर्थास्तपोनिष्ठाश्च पार्थिव ॥ १२.२०.५ ॥
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಋಷಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಇತರರು, ಕರ್ಮನಿಷ್ಠರು, ಬುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವವರು, ತಪೋನಿಷ್ಠರು, ಓ ರಾಜನೇ.
12.20.6
वैखानसानां कौन्तेय वचनं श्रूयते यथा ॥ १२.२०.६ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ, ವೈಖಾನಸರ ಮಾತು ಕೇಳಿಬಂದಂತೆ.
12.20.7
ईहेत धनहेतोर्यस्तस्यानीहा गरीयसी ।
भूयान्दोषो हि वर्धेत यस्तत्कर्म समाश्रयेत् ॥ १२.२०.७ ॥
ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವನಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನ ದೋಷ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
12.20.8
कृत्स्नं च धनसंहारं कुर्वन्ति विधिकारणात् ।
आत्मना तृपितो बुद्ध्या भ्रूणहत्यां न बुध्यते ॥ १२.२०.८ ॥
ವಿಧಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಜನರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಧನಸಂಚಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದವನು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
12.20.9
अनर्हते यद्ददाति न ददाति यदर्हते ।
अर्हानर्हापरिज्ञानाद्दानधर्मोऽपि दुष्करः ॥ १२.२०.९ ॥
ಅನರ್ಹನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಅರ್ಹನಿಗೆ ಕೊಡದವನು — ಅರ್ಹ-ಅನರ್ಹರನ್ನು ತಿಳಿಯದ ಕಾರಣ ದಾನಧರ್ಮವೂ ಕಷ್ಟಕರ.
12.20.10
यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा ।
यज्ञादिष्टः पुरुषो रक्षिता च।
तस्मात्सर्वं यज्ञ एवोपयोज्यं ।
धनं ततोऽनन्तर एव कामः ॥ १२.२०.१० ॥
ಧಾತೃ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಧನಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ. ಯಜ್ಞದಿಂದ ನಿಯೋಜಿತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಅದರ ರಕ್ಷಕ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಜ್ಞದಲ್ಲೇ ಬಳಸಬೇಕು; ಧನದ ನಂತರದ ಆಸೆಯೂ ಅದೇ.
12.20.11
यज्ञैरिन्द्रो विविधै रत्नवद्भि ।
र्देवान्सर्वानभ्ययाद्भूरितेजाः।
तेनेन्द्रत्वं प्राप्य विभ्राजतेऽसौ ।
तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम् ॥ १२.२०.११ ॥
ರತ್ನಸದೃಶ ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಇಂದ್ರನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿದನು. ಅದರಿಂದಲೇ ಇಂದ್ರತ್ವ ಪಡೆದು ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಜ್ಞದಲ್ಲೇ ಬಳಸಬೇಕು.
12.20.12
महादेवः सर्वयज्ञे महात्मा ।
हुत्वाऽऽत्मानं देवदेवो बभूव।
विश्वाँल्लोकान्व्याप्य विष्टभ्य कीर्त्या ।
विराजते द्युतिमान्कृत्तिवासाः ॥ १२.२०.१२ ॥
ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ದೇವದೇವನಾದನು. ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಸಕಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಧರಿಸಿ, ತೇಜೋಮಯನಾಗಿ ಕೃತ್ತಿವಾಸನಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಾನೆ.
12.20.13
आविक्षितः पार्थिवोऽसौ मरुत्तो ।
वृद्ध्या शक्रं योऽजयद्देवराजम्।
यज्ञे यस्य श्रीः स्वयं सन्निविष्टा ।
यस्मिन्भाण्डं काञ्चनं सर्वमासीत् ॥ १२.२०.१३ ॥
ಅವಿಕ್ಷಿತನ ಮಗ ರಾಜ ಮರುತ್ತ, ತನ್ನ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ದೇವರಾಜ ಶಕ್ರನನ್ನು ಗೆದ್ದನು. ಅವನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದೇವಿ ತಾನೇ ನೆಲೆಸಿದಳು; ಅವನ ಎಲ್ಲ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಚಿನ್ನದವು.
12.20.14
हरिश्चन्द्रः पार्थिवेन्द्रः श्रुतस्ते ।
यज्ञैरिष्ट्वा पुण्यभाग्वीतशोकः।
ऋद्ध्या शक्रं योऽजयन्मानुषः सं ।
स्तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम् ॥ १२.२०.१४ ॥
ರಾಜರ ಅಧಿಪತಿ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಕುರಿತು ನೀವು ಕೇಳಿರಬಹುದು; ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಪುಣ್ಯಭಾಗಿಯಾಗಿ, ಶೋಕರಹಿತನಾಗಿ, ಆ ಮಾನವನು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಶಕ್ರನನ್ನು ಗೆದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಳಸಬೇಕು.