Mahābhārata · Adhyāya 12.207
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.207.1
के पूर्वमासन्पतयः प्रजानां भरतर्षभ ।
के चर्षयो महाभागा दिक्षु प्रत्येकशः स्थिताः ॥ १२.२०७.१ ॥
Ó melhor dos Bharatas, quem foram outrora os senhores das criaturas, e quais sábios de grande ventura estavam, cada um, em suas direções?
12.207.2
श्रूयतां भरतश्रेष्ठ यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
प्रजानां पतयो ये च दिक्षु ये चर्षयः स्मृताः ॥ १२.२०७.२ ॥
Ouve, ó melhor dos Bharatas, o que me perguntas: os senhores das criaturas e os sábios lembrados nas direções.
12.207.3
एकः स्वयंभूर्भगवानाद्यो ब्रह्मा सनातनः ।
ब्रह्मणः सप्त वै पुत्रा महात्मानः स्वयंभुवः ॥ १२.२०७.३ ॥
O único Brahmā, autoexistente, bendito, primeiro e eterno. Brahmā teve sete filhos magnânimos, nascidos do autoexistente.
12.207.4
मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठश्च महाभागः सदृशो वै स्वयंभुवा ॥ १२.२०७.४ ॥
Marīci, Atri, Aṅgiras, Pulastya, Pulaha, Kratu e o venturoso Vasiṣṭha — estes eram semelhantes ao autoexistente.
12.207.5
सप्त ब्रह्मण इत्येते पुराणे निश्चयं गताः ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि सर्वानेव प्रजापतीन् ॥ १२.२०७.५ ॥
Estes sete de Brahmā estão estabelecidos com certeza nos Purāṇas. Daqui em diante declararei todos os senhores das criaturas.
12.207.6
अत्रिवंशतमुत्पन्नो ब्रह्मयोनिः सनातनः ।
प्राचनवर्हिर्भगवांस्तस्मात्प्राचेतसो दश ॥ १२.२०७.६ ॥
Da linhagem de Atri nasceram cem; o bendito e eterno Prācīnabarhi, nascido do ventre de Brahmā; e dele os dez Prācetasas.
12.207.7
दशानां तनयस्त्वेको दक्षो नाम प्रजापतिः ।
तस्य द्वे नामनी लोके दक्षः क इति चोच्यते ॥ १२.२०७.७ ॥
Um dos dez filhos foi o senhor das criaturas chamado Dakṣa. No mundo ele é chamado por dois nomes: Dakṣa e Ka.
12.207.8
मरीचेः कश्यपः पुत्रस्तस्य द्वे नामनी स्मृते ।
अरिष्टनेमिरित्येके कश्यपेत्यपरे विदुः ॥ १२.२०७.८ ॥
Kaśyapa foi filho de Marīci. Dois de seus nomes são lembrados: alguns o conhecem como Ariṣṭanemi, outros como Kaśyapa.
12.207.9
अत्रेश्चैवौरसः श्रीमान्राजा सोमश्च वीर्यवान् ।
सहस्रं यश्च दिव्यानां युगानां पर्युपासिता ॥ १२.२०७.९ ॥
O glorioso rei Soma, poderoso filho nascido do corpo de Atri, foi aquele que foi venerado por mil idades divinas.
12.207.10
अर्यमा चैव भगवान्ये चास्य तनया विभो ।
एते प्रदेशाः कथिता भुवनानां प्रभावनाः ॥ १२.२०७.१० ॥
O bem-aventurado Aryaman, e também seus filhos, ó senhor — estes são declarados as regiões que dão origem aos mundos.
12.207.11
शशबिन्दोश्च भार्याणां सहस्राणि दशाच्युत ।
एकैकस्यां सहस्रं तु तनयानामभूत्तदा ॥ १२.२०७.११ ॥
Śaśabindu teve dez mil esposas, ó Acyuta, e de cada uma delas nasceram mil filhos.
12.207.12
एवं शतसहस्राणि दश तस्य महात्मनः ।
पुत्राणां च न ते संचिदिच्छन्त्यन्यं प्रजापतिम् ॥ १२.२०७.१२ ॥
Assim, o magnânimo teve um milhão de filhos, e eles não queriam conhecer nenhum outro senhor das criaturas.
12.207.13
प्रजामाचक्षते विप्राः पुराणाः शाशबिन्दवीम् ।
स वृष्णिवंशप्रभवो महावंशः प्रजापतेः ॥ १२.२०७.१३ ॥
Os brâmanes sábios de outrora narram a linhagem de Śaśabindu: nascido da estirpe dos Vṛṣṇi, é a grande linhagem de Prajāpati.
12.207.14
एते प्रजानां पतयः समुद्दिष्टा यशस्विनः ॥ १२.२०७.१४ ॥
Estes gloriosos foram designados como os senhores das criaturas.
12.207.15
शशबिन्दुस्तु राजर्षिर्महायोगी महामनाः ।
अध्यात्मवित्सहस्राणां भार्याणां दशमध्यगः ॥ १२.२०७.१५ ॥
O rei-sábio Śaśabindu era um grande iogue, de grande mente, conhecedor do eu, que foi à décima entre suas milhares de esposas.
12.207.16
स योगी योगमापन्नस्ततः सायुज्यतां गतः ।
अतः परं प्रवक्ष्यामि देवांस्त्रिभुवनेश्वरान् ॥ १२.२०७.१६ ॥
Esse iogue, tendo alcançado o yoga, então atingiu a união. Em seguida declararei os deuses, senhores dos três mundos.
12.207.17
भगोंऽशश्चार्यमा चैव मित्रोऽथ वरुणस्तथा ।
सविता चैव घाता च विवस्वांश्च महाबलः ॥ १२.२०७.१७ ॥
Bhaga, Aṃśa, Aryaman, Mitra, depois Varuṇa igualmente, e Savitṛ, Dhātṛ e o poderoso Vivasvān.
12.207.18
त्वष्टा पूषा तथैवेन्द्रो द्वादशो विष्णुरुच्यते ।
इत्येते द्वादशादित्याः कश्यपस्यात्मसंभवाः ॥ १२.२०७.१८ ॥
Tvaṣṭṛ, Pūṣan, igualmente Indra, e Viṣṇu é chamado o décimo segundo. Assim, estes doze Ādityas nasceram do próprio ser de Kaśyapa.
12.207.19
नासत्यश्चैव दस्रश्च स्मृतो द्वावश्विनावपि ।
मार्तण्डस्यात्मजावेतावात्मस्य प्रजापतेः ॥ १२.२०७.१९ ॥
Nāsatya e Dasra, estes dois também são lembrados como os Aśvin; são filhos de Mārtaṇḍa (o sol), nascidos do próprio ser de Prajāpati.
12.207.20
त्वष्टुश्चैवात्मजः श्रीमान्विश्वरूपो महायशाः ॥ १२.२०७.२० ॥
E o glorioso filho de Tvaṣṭṛ, Viśvarūpa, de grande fama, igualmente.
12.207.21
अजैकपादहिर्बुध्न्यो विरूपाक्षोऽथ रैवतः ।
हरश्च बहुरूपश्च त्र्यम्बकश्च सुरेश्वरः ॥ १२.२०७.२१ ॥
Aja Ekapāt, Ahirbudhnya, Virūpākṣa e Raivata, Hara e Bahurūpa, Tryambaka e Sureśvara (também).
12.207.22
सावित्रश्च जयन्तश्च पिनाकी चापराजितः ।
एकादशैते कथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः ॥ १२.२०७.२२ ॥
Sāvitra e Jayanta, Pinākin e Aparājita. Estes onze são citados como os Rudra, senhores dos três mundos.
12.207.23
पूर्वमेव महाभागा वसवोऽष्टौ प्रकीर्तिताः ।
एत एवविधा देवा मनोरेव प्रजापतेः।
ते च पूर्वं सुराश्चेति द्विविधाः पितरः स्मृताः ॥ १२.२०७.२३ ॥
Outrora, os oito Vasu, os de grande fortuna, foram proclamados. Tais são os deuses, de Manu e de Prajāpati. Eles também eram chamados Sura antigamente; os Pitṛ são lembrados como de dois tipos.
12.207.24
शीलयौवनयोस्त्वन्यस्तथाऽन्ये सिद्धसाध्ययोः ।
ऋभवो मरुतश्चैव देवानां चोदितो गणः ॥ १२.२०७.२४ ॥
Dos Śīla e Yauvana, outros; igualmente dos Siddha e Sādhya, outros. Os Ṛbhu e os Marut também são declarados uma hoste dos deuses.
12.207.25
एवमेते समाम्नाता विश्वेदेवास्तथाऽश्विनौ ।
आदित्याः क्षत्रियास्तेषां विशश्च मरुतस्तथा ॥ १२.२०७.२५ ॥
Assim foram recitados os Viśvedevas e os dois Aśvins. Os Ādityas são kṣatriyas; seus viśaḥ e os Marutas também são assim.
12.207.26
अश्विनौ तु स्मृतौ शूद्रौ तपस्युग्रे समास्थितौ ।
स्मृतास्त्वङ्गिरसो देवा ब्राह्मणा इति निश्चयः।
इत्येतत्सर्वदेवानां चातुर्वर्ण्यं प्रकीर्तितम् ॥ १२.२०७.२६ ॥
Os dois Aśvins são lembrados como śūdras, entregues a austeridade feroz. Os Aṅgirases são lembrados como deuses e como brāhmaṇas; isto está determinado. Assim foi proclamada a quadripartição de todos os deuses.
12.207.27
एतान्वै प्रातरुत्थाय देवान्यस्तु प्रकीर्तयेत् ।
स्वजादन्यकृताच्चैव सर्वपापात्प्रमुच्यते ॥ १२.२०७.२७ ॥
Quem, ao levantar-se ao amanhecer, recita estes deuses é libertado de todo pecado, tanto o nascido do seu próprio nascimento quanto o cometido por outros.
12.207.28
यवक्रीतोऽथ रैभ्यश्च अर्वावसुपरावसू ।
औशिजश्चैव कक्षीवान्बलश्चाङ्गिरसः स्मृतः ॥ १२.२०७.२८ ॥
Yavakrīta, Raibhya, Arvāvasu e Parāvasu, o filho de Uśij, Kakṣīvat e Bala, o Aṅgirasa, são lembrados.
12.207.29
ऋषिर्मेधातिथेः पुत्रः कण्वो बर्हिषदस्तथा ।
त्रैलोक्यभावनास्तात प्राच्यां सप्तर्षयस्तथा ॥ १२.२०७.२९ ॥
O sábio Kaṇva, filho de Medhātithi, e Barhiṣad igualmente — querido filho, estes sustentam os três mundos; assim também os sete sábios do leste.
12.207.30
उन्मुचो विमुचश्चैव स्वस्त्यात्रेयश्च वीर्यवान् ।
प्रमुचश्चेध्मवाहश्च भगवांश्च दृढव्रतः ॥ १२.२०७.३० ॥
Unmuca e Vimuca, o poderoso Svastyātreya, Pramuca e Idhmavāha, e o venerável Dṛḍhavrata.
12.207.31
मित्रावरुणयोः पुत्रस्तथाऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
एते ब्रह्मर्षयो नित्यमास्थिता दक्षिणां दिशम् ॥ १२.२०७.३१ ॥
O filho de Mitra e Varuṇa, e o poderoso Agastya: estes brahmarṣis permanecem sempre na direção sul.
12.207.32
उषङ्गुः कवषो धौम्यः परिव्याधश्च वीर्यवान् ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चैवं महर्षयः ॥ १२.२०७.३२ ॥
Uṣaṅgu, Kavaṣa, Dhaumya, o poderoso Parivyādha, Ekata, Dvita e Trita: estes grandes sábios.
12.207.33
अत्रेः पुत्रश्च दुर्वासास्तथा सारस्वतः प्रभुः ।
एते चैव महात्मानः पश्चिमामाश्रिता दिशम् ॥ १२.२०७.३३ ॥
O filho de Atri, Durvāsas, e o senhor Sārasvata: estas almas magnânimas permanecem na direção oeste.
12.207.34
अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च काश्यपश्च महानुषिः ।
गौतमोऽथ भरद्वाजो विश्वामित्रोऽथ कौशिकः ॥ १२.२०७.३४ ॥
Atri e Vasiṣṭha, o grande sábio Kāśyapa, Gautama, Bharadvāja, Viśvāmitra e Kauśika.
12.207.35
तथैव पुत्रो भगवानृचीकस्य महात्मनः ।
जमदग्निश्च सप्तैते उदीचीमाश्रिता दिशम् ॥ १२.२०७.३५ ॥
Igualmente, o bem-aventurado Jamadagni, filho do magnânimo Ṛcīka: estes sete permanecem na direção norte.
12.207.36
एते प्रतिदिशं सर्वे कीर्तितास्तिग्मतेजसः ।
साक्षिभूता महात्मानो भुवनानां प्रभावनाः ॥ १२.२०७.३६ ॥
Todos estes magnânimos de brilho ardente foram nomeados em cada direção: testemunhas dos mundos e seus sustentadores.
12.207.37
एवमेते महात्मानः स्थिताः प्रत्येकशो दिशम् ।
एतेषां कीर्तनं कृत्वा सर्वपापात्प्रमुच्यते ॥ १२.२०७.३७ ॥
Assim, estes magnânimos permanecem, cada um em sua direção; ao recitar os seus nomes, alguém é libertado de todos os pecados.
12.207.38
यस्यांयस्यां दिशि ह्येते तां दिशं शरणं गतः ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वस्तिमांश्च तथा भवेत् ॥ १२.२०७.३८ ॥
Em qualquer direção em que estes se encontrem, quem se dirige a ela como refúgio é libertado de todos os pecados e torna-se abençoado.