ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.208.1
पितामह महाप्राज्ञ युधि सत्यपराक्रम ।
श्रोतुमिच्छामि कार्त्स्न्येन वृष्णमव्ययमीश्वरम् ॥ १२.२०८.१ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಗಳೇ, ಅವ್ಯಯನಾದ ಈಶ್ವರ ವೃಷ್ಣಿ (ಕೃಷ್ಣ)ಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
12.208.2
यच्चास्य तेजः सुमहद्यच्च कर्म पुरा कृतम् ।
तन्मे सर्वं यथातत्त्वं ब्रूहि त्वं पुरुषर्षभ ॥ १२.२०८.२ ॥
ಅವನ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳು, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
12.208.3
तिर्यग्योनिगतो रूपं कथं धारितवान्प्रभुः ।
केन कार्यनिसर्गेण तमाख्याहि महाबल ॥ १२.२०८.३ ॥
ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಆ ಪ್ರಭು ಹೇಗೆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು? ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ? ಓ ಮಹಾಬಲನೇ, ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸು.
12.208.4
पुराऽहं मृगयां यातो मार्कण्डेयाश्रमे स्थितः ।
तत्रापश्यं मुनिगणान्समासीनान्सहस्रशः ॥ १२.२०८.४ ॥
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮುನಿಗಣಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನು.
12.208.5
ततस्ते मधुपर्केण पूजां चक्रुरथो मयि ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां चक्रुरथो मयि। ॥ १२.२०८.५ ॥
ಆಗ ಅವರು ಮಧುಪರ್ಕದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿದರು; ನಾನು ಆ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅವರನ್ನೂ ಸತ್ಕರಿಸಿದೆನು; ನಂತರ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.
12.208.6
कथैषा कथिता तत्र कश्यपेन महर्षिणा ।
मनः प्रह्वादिनीं दिव्यां तामिहैकमनाः शृणु ॥ १२.२०८.६ ॥
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿ ಕಶ್ಯಪರು ಹೇಳಿದರು; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುವ ಈ ದಿವ್ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಈಗ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು.
12.208.7
पुरा दानवमुख्या हि क्रोधलोभसमन्विताः ।
बलेन मत्ताः शतशो नरकाद्या महासुराः ॥ १२.२०८.७ ॥
ಹಿಂದೆ ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಮುಖ ದಾನವರು, ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿ ನೂರಾರು — ನರಕನೇ ಮೊದಲಾದ ಮಹಾ ಅಸುರರು.
12.208.8
तथैव चान्ये बहवो दानवा युद्धदुर्मदाः ।
न सहन्ते स्म देवानां समृद्धिं तामनुत्तमाम् ॥ १२.२०८.८ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗರ್ವಿತರಾದ ಇತರ ಅನೇಕ ದಾನವರು ದೇವತೆಗಳ ಆ ಅನುಪಮ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದಾದರು.
12.208.9
नराकाद्या महाघोरा हिरण्याक्षमुपाश्रिताः ।
उद्योगं परमं चक्रुर्देवानां निग्रहे तदा ॥ १२.२०८.९ ॥
ನರಕ ಮೊದಲಾದ ಮಹಾ ಭಯಂಕರ ಅಸುರರು ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಆಗ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಪರಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು.
12.208.10
नियुतं वत्सराणां तु वायुभक्षोऽभवत्तदा ।
हिरण्याक्षो महारौद्रो लेभे देवात्पितामहात्।
वरानचिन्त्यानतुलाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १२.२०८.१० ॥
ಆಗ ಮಹಾ ಭಯಂಕರನಾದ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ಒಂದು ನಿಯುತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ವಾಯುವನ್ನೇ ಭಕ್ಷಿಸಿದನು; ದೇವ ಪಿತಾಮಹನಿಂದ ಅಚಿಂತ್ಯ, ಅತುಲ ವರಗಳನ್ನು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಪಡೆದನು.
12.208.11
दानवैरर्द्यमानास्तु देवा देवर्षयस्तथा ।
न शर्म लेभिरे राजन्क्लिश्यमानास्ततस्ततः ॥ १२.२०८.११ ॥
ದಾನವರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಓ ರಾಜನೇ, ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.
12.208.12
पृथिवीमार्तरूपां ते समपश्यन्दिवौकसः ।
दानवैरभिसंकीर्णां घोररूपैर्महाबलैः।
भारार्तामप्रहृष्टां च दुःखितां संनिमज्जतीम् ॥ १२.२०८.१२ ॥
ಆಗ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪೀಡಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡರು — ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಮಹಾಬಲಿ ದಾನವರಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಾರದಿಂದ ಬಳಲಿ, ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ, ದುಃಖಿತವಾಗಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿತ್ತು.
12.208.13
गृहीत्वा पृथिवी देवी पाताले न्यवसत्तदा ।
ततस्त्रैलोक्यमखिलं निरोषधिगणान्वितम्।
निःस्वाध्यायवषट्कारमभूत्सर्वं समन्ततः ॥ १२.२०८.१३ ॥
ಆಗ ದೇವಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದಳು. ಆಗ ಸಮಸ್ತ ತ್ರಿಲೋಕವು ಓಷಧಿಗಳ ಗಣವಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ವಷಟ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಯಿತು.
12.208.14
अथादितेयाः संत्रस्ता ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
कथं शक्ष्यामहे ब्रह्मन्दानवैरभिमर्दनम् ॥ १२.२०८.१४ ॥
ಆಗ ಭಯಭೀತರಾದ ಆದಿತ್ಯರು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: 'ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ದಾನವರಿಂದ ನಾಶವಾಗದಂತೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದೀತು?'
12.208.15
हिरण्याक्षेण भगवन्गृहीतेयं वसुन्धरा ।
न शक्ष्यामो वयं तत्र प्रवेष्टुं जलदुर्गमम् ॥ १२.२०८.१५ ॥
'ಭಗವನ್! ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ಈ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ಜಲದುರ್ಗಮವಾದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಾವು ಸಮರ್ಥರಲ್ಲ.'
12.208.16
तानाह भगवान्ब्रह्मा मुनिरेव प्रसाद्यताम् ।
अगस्त्योऽसौ महातेजाः पातु तज्जलमञ्जसा ॥ १२.२०८.१६ ॥
ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಆ ಮುನಿಯನ್ನೇ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸೋಣ. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಆ ನೀರನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕುಡಿಯಲಿ.'
12.208.17
तथेति चोक्त्वा ते देवा मुनिमूचुर्मुदान्विताः ।
त्रायस्व लोकान्विप्रर्षे जलमेतत्क्षयं नय ॥ १२.२०८.१७ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ! ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಈ ನೀರನ್ನು ಬತ್ತಿಸು.'
12.208.18
तथेति चोक्त्वा भगवान्कालानलसमद्युतिः ।
ध्यायञ्जलादनिवहं स क्षणेन पपौ जलम् ॥ १२.२०८.१८ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನು ಜಲರಾಶಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದನು.
12.208.19
शोषिते तु समुद्रे च देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
ब्रह्माणं प्रणिपत्योचुर्मुनिना शोषितं जलम्।
इति भूयः समाचक्ष्व किं करिष्यामहे विभो ॥ १२.२०८.१९ ॥
ಸಮುದ್ರ ಒಣಗಿದಾಗ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: ಮುನಿಯಿಂದ ನೀರು ಹೀರಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹೇ ವಿಭೋ, ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿ, ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
12.208.20
स्वयंभूस्तानुवाचेदं निसृष्टोऽत्र विधिर्मया ॥ १२.२०८.२० ॥
ಸ್ವಯಂಭು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನೇ ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದೇನೆ.
12.208.21
ते वरेणाभिसंपन्ना बलेन च मदेन च ।
नावबुद्ध्यन्ति संमूढा विष्णुमव्यक्तदर्शनम्।
वराहरूपिणं देवमधृष्यममरैरपि ॥ १२.२०८.२१ ॥
ವರ, ಬಲ ಮತ್ತು ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಮೂಢರು ವರಾಹರೂಪಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆತನ ರೂಪ ಅವ್ಯಕ್ತ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯ.
12.208.22
एष वेगेन गत्वा हि यत्र ते दानवाधमाः ।
अन्तर्भूमिगता घोरा निवसन्ति सहस्रशः।
शमयिष्यति तच्छ्रुत्वा जहृषुः सुरसत्तमाः ॥ १२.२०८.२२ ॥
ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಭೂಮಿಯ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ಆ ಅಧಮ ದಾನವರನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
12.208.23
ततो विष्णुर्महातेजा वाराहं रूपमास्थितः ।
अन्तर्भूमिं संप्रविश्य जगाम दितिजान्प्रति ॥ १२.२०८.२३ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವಿಷ್ಣು ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದೈತ್ಯರ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
12.208.24
दृष्ट्वा च सहिताः सर्वे दैत्याः सत्वममानुषम् ।
प्रसह्य तरसा सर्वे संतस्थुः कालमोहिताः ॥ १२.२०८.२४ ॥
ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ಆ ಮಾನುಷೇತರ ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡು, ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ವೇಗದಿಂದ, ಕಾಲದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತರು.
12.208.25
ततस्ते समभिद्रुत्य वराहं जगृहुः समम् ।
संक्रुद्धाश्च वराहं तं व्यकर्षन्त समन्ततः ॥ १२.२०८.२५ ॥
ಆಗ ಅವರು ಓಡಿ ಬಂದು ಆ ವರಾಹವನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಿಡಿದರು; ಕೋಪಗೊಂಡು ಆ ವರಾಹವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಎಳೆದರು.
12.208.26
दानवेन्द्रा महाकाया महावीर्यबलोच्छ्रिताः ।
नाशक्नुवंश्च किंचित्ते तस्य कर्तुं तदा विभो ॥ १२.२०८.२६ ॥
ದೊಡ್ಡ ದೇಹ, ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಉಬ್ಬಿದ ದಾನವೇಂದ್ರರು — ಓ ವಿಭೋ, ಆಗ ಅವರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
12.208.27
ततोऽगच्छन्विस्मयं ते दानवेन्द्रा भयं तथा ।
संशयं गतमात्मानं मेनिरे च सहस्रशः ॥ १२.२०८.२७ ॥
ಆಗ ಆ ದಾನವೇಂದ್ರರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು; ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಂದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
12.208.28
ततो देवाधिदेवः स योगात्मा योगसारथिः ।
योगमास्थाय भगवांस्तदा भरतसत्तम ॥ १२.२०८.२८ ॥
ಆಗ ದೇವಾಧಿದೇವನಾದ, ಯೋಗವೇ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವ, ಯೋಗವೇ ಸಾರಥಿಯಾಗಿರುವ ಆ ಭಗವಂತನು ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು — ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
12.208.29
विननाद महानादं क्षोभयन्दैत्यदानवान् ।
सन्नादिता येन लोकाः सर्वाश्चैव दिशो दश ॥ १२.२०८.२९ ॥
ಅವರು ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರು; ಅದರಿಂದ ದೈತ್ಯರೂ ದಾನವರೂ ಕಳವಳಗೊಂಡರು; ಆ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಮೊಳಗಿದವು.
12.208.30
तेन सन्नादशब्देन लोकानां क्षोभ आगमत् ।
संश्रान्ताश्च दिशः सर्वा देवाः शक्रपुरोगमाः ॥ १२.२०८.३० ॥
ಆ ಗರ್ಜನೆಯ ಶಬ್ದದಿಂದ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷೋಭೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳೂ ಕಳವಳಗೊಂಡರು.
12.208.31
निर्विचेष्टं जगच्चापि बभूवातिभृशं तदा ।
स्थावरं जङ्गमं चैव तेन नादेन मोहितम् ॥ १२.२०८.३१ ॥
ಆಗ ಜಗತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟವಾಯಿತು; ಆ ನಾದದಿಂದ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲವೂ ಮೋಹಗೊಂಡವು.
12.208.32
ततस्ते दानवाः सर्वे तेन नादेन भीषिताः ।
पेतुर्गतासवश्चैव विष्णुतेजः प्रमोहिताः ॥ १२.२०८.३२ ॥
ಆಗ ಆ ನಾದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಎಲ್ಲ ದಾನವರು ವಿಷ್ಣುತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು ಪ್ರಾಣರಹಿತರಾಗಿ ಬಿದ್ದರು.
12.208.33
त्रस्तांश्च देवानालोक्य ब्रह्मा प्राह पितामहः ।
योगेश्वरोऽयं भगवान्वाराहं रूपमास्थितः।
नर्दमानोऽत्र संयाति मा भैष्ट सुरसत्तमाः ॥ १२.२०८.३३ ॥
ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮ ಹೇಳಿದನು: 'ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಈ ಭಗವಾನನು ವರಾಹರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದೇವೋತ್ತಮರೇ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ.'
12.208.34
एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा नमश्चक्रे पितामहः ।
देवता मुनयश्चैव विष्णुं वै मुक्तिहेतवे ॥ १२.२०८.३४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
12.208.35
ततो हरिर्महातेजा ब्रह्माणमभिनन्द्य च ।
रसातलगतश्चापि वराहस्त्रिदशद्विषाम्।
खुरैर्विदारयामास मांसमेदोस्थिसंचयान् ॥ १२.२०८.३५ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಹರಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿದನು; ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಹೋದ ವರಾಹನು ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಗೊರಸುಗಳಿಂದ ಸೀಳಿ ಮಾಂಸ, ಮೇದಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮೂಳೆಗಳ ರಾಶಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.
12.208.36
नादेन तेन महता सनातन इति स्मृतः ।
पद्मनाभो महायोगी भूतात्मा भूतभावनः ॥ १२.२०८.३६ ॥
ಆ ಮಹಾ ನಾದದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಸನಾತನನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಪದ್ಮನಾಭ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಭೂತಾತ್ಮ, ಭೂತಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು.
12.208.37
ततो देवगणाः सर्वे पितामहमुपाद्रवन् ।
तत्र गत्वा महात्मानमूचुश्चैव जगत्पतिम् ॥ १२.२०८.३७ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳೂ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದವು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಜಗತ್ಪತಿಯೂ ಆದವನಿಗೆ ಹೇಳಿದವು.
12.208.38
नादोऽयं कीदृशो देव नेतं विद्म वयं प्रभो ।
कोसौ हि कस्य वा नादो येन विह्वलितं जगत्।
देवाश्च दानवाश्चैव मोहितास्तस्य तेजसा ॥ १२.२०८.३८ ॥
ದೇವ, ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ನಾದ ಎಂಥದು? ಅದನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯೆವು. ಅದು ಯಾರದು? ಯಾವ ನಾದದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಕಂಗೆಟ್ಟಿತೋ, ಅದರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳೂ ದಾನವರೂ ಮೋಹಿತರಾದರು.
12.208.39
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुर्वाराहं रूपमास्थितः ।
उदतिष्ठन्महाबाहो स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ १२.२०८.३९ ॥
ಇದೇ ವೇಳೆ ವಿಷ್ಣು ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಎದ್ದನು. ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ.
12.208.40
दिव्यं… युद्धमासीन्महात्मनोः ।
हिरण्याक्षस्य विष्णोश्च सर्वसंक्षोभकारणम् ॥ १२.२०८.४० ॥
ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಡುವೆ ದಿವ್ಯ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಅದು ಸರ್ವ ಕ್ಷೋಭೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
12.208.41
जघान च हिरण्याक्षमन्तर्भूमिगतं हरिः ।
तदाकर्ण्य महातेजा ब्रह्मा मधुरमब्रवीत् ॥ १२.२०८.४१ ॥
ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನನ್ನು ಹರಿ ಕೊಂದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಧುರವಾಗಿ ನುಡಿದನು.
12.208.42
निहत्य दानवपतीन्महावर्ष्मा महाबलः ।
एष देवो महायोगी भूतात्मा भूतभावनः ॥ १२.२०८.४२ ॥
ದಾನವ ರಾಜರನ್ನು ಕೊಂದ, ವಿಶಾಲ ರೂಪದ, ಮಹಾಬಲದ ಈ ದೇವನು ಮಹಾಯೋಗಿ; ಭೂತಾತ್ಮ; ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು.
12.208.43
सर्वभूतेश्वरो योगी मुनिरात्मा तथाऽऽत्मनः ।
स्थिरीभवत कृष्णोऽयं सर्वविध्नविनाशनः ॥ १२.२०८.४३ ॥
ಅವರು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಈಶ್ವರ, ಯೋಗಿ, ಮುನಿ, ತನಗೇ ಆತ್ಮ. ಈ ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಥಿರನಾಗಲಿ; ಅವನು ಸರ್ವವಿಘ್ನ ನಾಶಕ.
12.208.44
कृत्वा कर्मातिसाध्वेतदशक्यममितप्रभः ।
समायातः स्वमात्मानं महाभागो महाद्युतिः ॥ १२.२०८.४४ ॥
ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ಅವನು ಈ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅಸಾಧ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು; ಅವನು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ.
12.208.45
पद्मनाभो महायोगी पुराणपुरुषोत्तमः ।
न संतापो न भीः कार्या शोको वा सुरसत्तमैः ॥ १२.२०८.४५ ॥
ಪದ್ಮನಾಭ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಪುರಾಣ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ — ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಸಂತಾಪ, ಭಯ, ಶೋಕ ಇರಬಾರದು.
12.208.46
विधिरेष प्रभावश्च कालः संक्षयकारकः ।
लोकान्धारयता तेन नादो मुक्तो महात्मना ॥ १२.२०८.४६ ॥
ಇದೇ ವಿಧಿ, ಇದೇ ಪ್ರಭಾವ, ಲಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಕಾಲ; ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆ ನಾದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
12.208.47
स एष हि महाबाहुः सर्वलोकनमस्कृतः ।
अच्युतः पुण्डरीकाक्षः सर्वभूतादिरीश्वरः ॥ १२.२०८.४७ ॥
ಆ ಮಹಾಬಾಹು, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನು, ಅಚ್ಯುತ, ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆದಿ, ಈಶ್ವರ.