Mahābhārata · Adhyāya 12.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.208.1
पितामह महाप्राज्ञ युधि सत्यपराक्रम ।
श्रोतुमिच्छामि कार्त्स्न्येन वृष्णमव्ययमीश्वरम् ॥ १२.२०८.१ ॥
Avô, grande sábio, de verdadeira bravura na batalha, desejo ouvir por completo sobre Vṛṣṇi (Kṛṣṇa), o Senhor imperecível.
12.208.2
यच्चास्य तेजः सुमहद्यच्च कर्म पुरा कृतम् ।
तन्मे सर्वं यथातत्त्वं ब्रूहि त्वं पुरुषर्षभ ॥ १२.२०८.२ ॥
Conta-me verdadeiramente todo o seu grande esplendor e as ações que realizou outrora, ó melhor dos homens.
12.208.3
तिर्यग्योनिगतो रूपं कथं धारितवान्प्रभुः ।
केन कार्यनिसर्गेण तमाख्याहि महाबल ॥ १२.२०८.३ ॥
Como o Senhor assumiu uma forma num nascimento animal? Com que propósito de ação? Explica-me isso, ó poderoso.
12.208.4
पुराऽहं मृगयां यातो मार्कण्डेयाश्रमे स्थितः ।
तत्रापश्यं मुनिगणान्समासीनान्सहस्रशः ॥ १२.२०८.४ ॥
Outrora fui à caça e permaneci no eremitério de Mārkaṇḍeya, onde vi multidões de sábios sentados juntos, aos milhares.
12.208.5
ततस्ते मधुपर्केण पूजां चक्रुरथो मयि ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां चक्रुरथो मयि। ॥ १२.२०८.५ ॥
Então honraram-me com o madhuparka; aceitei essa honra e, por minha vez, honrei-os; depois eles me honraram novamente.
12.208.6
कथैषा कथिता तत्र कश्यपेन महर्षिणा ।
मनः प्रह्वादिनीं दिव्यां तामिहैकमनाः शृणु ॥ १२.२०८.६ ॥
Esta história foi contada ali pelo grande sábio Kaśyapa; ouve agora com a mente única esta narrativa divina que deleita o coração.
12.208.7
पुरा दानवमुख्या हि क्रोधलोभसमन्विताः ।
बलेन मत्ताः शतशो नरकाद्या महासुराः ॥ १२.२०८.७ ॥
Outrora, os principais Dānavas, cheios de ira e cobiça, embriagados de força às centenas — Naraka e os outros grandes asuras.
12.208.8
तथैव चान्ये बहवो दानवा युद्धदुर्मदाः ।
न सहन्ते स्म देवानां समृद्धिं तामनुत्तमाम् ॥ १२.२०८.८ ॥
Do mesmo modo, muitos outros Dānavas, arrogantes na batalha, não suportavam aquela prosperidade incomparável dos deuses.
12.208.9
नराकाद्या महाघोरा हिरण्याक्षमुपाश्रिताः ।
उद्योगं परमं चक्रुर्देवानां निग्रहे तदा ॥ १२.२०८.९ ॥
Os terríveis asuras, Naraka e os outros, buscando abrigo em Hiraṇyākṣa, então fizeram o máximo esforço para subjugar os deuses.
12.208.10
नियुतं वत्सराणां तु वायुभक्षोऽभवत्तदा ।
हिरण्याक्षो महारौद्रो लेभे देवात्पितामहात्।
वरानचिन्त्यानतुलाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १२.२०८.१० ॥
Então Hiraṇyākṣa, o muito feroz, tornou-se comedor de ar por um niyuta de anos, e do deus, o avô, obteve dádivas inconcebíveis e incomparáveis, às centenas e aos milhares.
12.208.11
दानवैरर्द्यमानास्तु देवा देवर्षयस्तथा ।
न शर्म लेभिरे राजन्क्लिश्यमानास्ततस्ततः ॥ १२.२०८.११ ॥
Os deuses e os sábios divinos, afligidos pelos Dānavas, não encontraram paz, ó rei, mas foram atormentados aqui e ali.
12.208.12
पृथिवीमार्तरूपां ते समपश्यन्दिवौकसः ।
दानवैरभिसंकीर्णां घोररूपैर्महाबलैः।
भारार्तामप्रहृष्टां च दुःखितां संनिमज्जतीम् ॥ १२.२०८.१२ ॥
Então os habitantes do céu viram a terra em forma aflita, cheia de Dānavas de aspecto terrível e grande poder, sobrecarregada pelo peso, sem alegria, aflita e afundando.
12.208.13
गृहीत्वा पृथिवी देवी पाताले न्यवसत्तदा ।
ततस्त्रैलोक्यमखिलं निरोषधिगणान्वितम्।
निःस्वाध्यायवषट्कारमभूत्सर्वं समन्ततः ॥ १२.२०८.१३ ॥
Então a deusa, tendo agarrado a terra, habitou no submundo; e então todos os três mundos, privados da multidão de ervas, sem recitação do Veda e sem a oferenda vaṣaṭ, tornaram-se assim por toda parte.
12.208.14
अथादितेयाः संत्रस्ता ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
कथं शक्ष्यामहे ब्रह्मन्दानवैरभिमर्दनम् ॥ १२.२०८.१४ ॥
Então os filhos de Aditi, aterrorizados, disseram a Brahmā: 'Ó Brahman, como poderemos resistir a sermos esmagados pelos dānavas?'
12.208.15
हिरण्याक्षेण भगवन्गृहीतेयं वसुन्धरा ।
न शक्ष्यामो वयं तत्र प्रवेष्टुं जलदुर्गमम् ॥ १२.२०८.१५ ॥
'Ó venerável, esta Vasundharā foi capturada por Hiraṇyākṣa; não poderemos entrar lá, na fortaleza aquática inacessível.'
12.208.16
तानाह भगवान्ब्रह्मा मुनिरेव प्रसाद्यताम् ।
अगस्त्योऽसौ महातेजाः पातु तज्जलमञ्जसा ॥ १२.२०८.१६ ॥
O venerável Brahmā disse-lhes: 'Que se propicie aquele sábio; que Agastya, de grande esplendor, beba logo aquela água.'
12.208.17
तथेति चोक्त्वा ते देवा मुनिमूचुर्मुदान्विताः ।
त्रायस्व लोकान्विप्रर्षे जलमेतत्क्षयं नय ॥ १२.२०८.१७ ॥
Tendo dito 'Assim seja', aqueles deuses, cheios de alegria, disseram ao sábio: 'Ó sábio brâmane, protege os mundos; leva esta água à sua extinção.'
12.208.18
तथेति चोक्त्वा भगवान्कालानलसमद्युतिः ।
ध्यायञ्जलादनिवहं स क्षणेन पपौ जलम् ॥ १२.२०८.१८ ॥
Tendo dito 'Assim seja', o venerável, resplandecente como o fogo do tempo, meditou sobre a massa de água e em um instante bebeu aquela água.
12.208.19
शोषिते तु समुद्रे च देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
ब्रह्माणं प्रणिपत्योचुर्मुनिना शोषितं जलम्।
इति भूयः समाचक्ष्व किं करिष्यामहे विभो ॥ १२.२०८.१९ ॥
Quando o oceano secou, os deuses liderados pelos sábios prostraram-se diante de Brahmā e disseram: «O sábio bebeu as águas. Diz-nos de novo, ó senhor, o que devemos fazer?»
12.208.20
स्वयंभूस्तानुवाचेदं निसृष्टोऽत्र विधिर्मया ॥ १२.२०८.२० ॥
Svayambhū disse-lhes: «Aqui a regra foi estabelecida por mim.»
12.208.21
ते वरेणाभिसंपन्ना बलेन च मदेन च ।
नावबुद्ध्यन्ति संमूढा विष्णुमव्यक्तदर्शनम्।
वराहरूपिणं देवमधृष्यममरैरपि ॥ १२.२०८.२१ ॥
Iludidos e inchados por dons, força e orgulho, não percebem Viṣṇu, cuja forma não se vê, que assumiu a forma de javali e é inatingível mesmo pelos imortais.
12.208.22
एष वेगेन गत्वा हि यत्र ते दानवाधमाः ।
अन्तर्भूमिगता घोरा निवसन्ति सहस्रशः।
शमयिष्यति तच्छ्रुत्वा जहृषुः सुरसत्तमाः ॥ १२.२०८.२२ ॥
Ele irá rapidamente até onde habitam, ocultos no interior da terra, aqueles mais vis dos dānavas, terríveis e aos milhares, e os subjugará. Ao ouvir isso, os melhores dos deuses se alegraram.
12.208.23
ततो विष्णुर्महातेजा वाराहं रूपमास्थितः ।
अन्तर्भूमिं संप्रविश्य जगाम दितिजान्प्रति ॥ १२.२०८.२३ ॥
Então Viṣṇu, de grande esplendor, assumindo a forma de javali, penetrou o interior da terra e foi em direção aos daityas.
12.208.24
दृष्ट्वा च सहिताः सर्वे दैत्याः सत्वममानुषम् ।
प्रसह्य तरसा सर्वे संतस्थुः कालमोहिताः ॥ १२.२०८.२४ ॥
Ao ver aquele ser sobre-humano, todos os daityas se reuniram e, com força e rapidez, iludidos pelo Tempo, firmaram-se em posição.
12.208.25
ततस्ते समभिद्रुत्य वराहं जगृहुः समम् ।
संक्रुद्धाश्च वराहं तं व्यकर्षन्त समन्ततः ॥ १२.२०८.२५ ॥
Então, lançando-se juntos, agarraram o javali; enfurecidos, puxaram aquele javali por todos os lados.
12.208.26
दानवेन्द्रा महाकाया महावीर्यबलोच्छ्रिताः ।
नाशक्नुवंश्च किंचित्ते तस्य कर्तुं तदा विभो ॥ १२.२०८.२६ ॥
Os senhores dos Dānavas, de corpo grande e exaltados por sua grande bravura e força, nada puderam fazer contra ele então, ó senhor.
12.208.27
ततोऽगच्छन्विस्मयं ते दानवेन्द्रा भयं तथा ।
संशयं गतमात्मानं मेनिरे च सहस्रशः ॥ १२.२०८.२७ ॥
Então os senhores dos Dānavas foram tomados de espanto e medo, e aos milhares julgaram-se mergulhados em dúvida.
12.208.28
ततो देवाधिदेवः स योगात्मा योगसारथिः ।
योगमास्थाय भगवांस्तदा भरतसत्तम ॥ १२.२०८.२८ ॥
Então o deus dos deuses, cujo ser é o yoga e cujo condutor é o yoga, o bem-aventurado senhor, recorreu ao yoga, ó melhor dos Bharatas.
12.208.29
विननाद महानादं क्षोभयन्दैत्यदानवान् ।
सन्नादिता येन लोकाः सर्वाश्चैव दिशो दश ॥ १२.२०८.२९ ॥
Ele soltou um grande rugido, agitando os Daityas e Dānavas; com aquele rugido ressoaram todos os mundos e as dez direções.
12.208.30
तेन सन्नादशब्देन लोकानां क्षोभ आगमत् ।
संश्रान्ताश्च दिशः सर्वा देवाः शक्रपुरोगमाः ॥ १२.२०८.३० ॥
Com o estrondo daquele rugido, a agitação alcançou os mundos; todas as direções ficaram confusas, bem como os deuses liderados por Indra.
12.208.31
निर्विचेष्टं जगच्चापि बभूवातिभृशं तदा ।
स्थावरं जङ्गमं चैव तेन नादेन मोहितम् ॥ १२.२०८.३१ ॥
Então o mundo tornou-se totalmente imóvel, e pelo som o imóvel e o móvel ficaram atordoados.
12.208.32
ततस्ते दानवाः सर्वे तेन नादेन भीषिताः ।
पेतुर्गतासवश्चैव विष्णुतेजः प्रमोहिताः ॥ १२.२०८.३२ ॥
Então todos os dānavas, aterrorizados por aquele som, ficaram atordoados pelo esplendor de Viṣṇu e caíram sem vida.
12.208.33
त्रस्तांश्च देवानालोक्य ब्रह्मा प्राह पितामहः ।
योगेश्वरोऽयं भगवान्वाराहं रूपमास्थितः।
नर्दमानोऽत्र संयाति मा भैष्ट सुरसत्तमाः ॥ १२.२०८.३३ ॥
Ao ver os deuses aterrorizados, o avô Brahmā disse: 'Este senhor do yoga, o bem-aventurado, assumiu a forma de javali e vem aqui rugindo. Não temais, ó melhores dos deuses.'
12.208.34
एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा नमश्चक्रे पितामहः ।
देवता मुनयश्चैव विष्णुं वै मुक्तिहेतवे ॥ १२.२०८.३४ ॥
Tendo dito isso, o avô Brahmā prostrou-se diante de Viṣṇu, e também os deuses e os sábios se prostraram diante de Viṣṇu pela libertação.
12.208.35
ततो हरिर्महातेजा ब्रह्माणमभिनन्द्य च ।
रसातलगतश्चापि वराहस्त्रिदशद्विषाम्।
खुरैर्विदारयामास मांसमेदोस्थिसंचयान् ॥ १२.२०८.३५ ॥
Então Hari, de grande esplendor, saudou Brahmā; e o javali, que descera ao mundo inferior, despedaçou com os cascos os inimigos dos deuses, fazendo montes de carne, gordura e ossos.
12.208.36
नादेन तेन महता सनातन इति स्मृतः ।
पद्मनाभो महायोगी भूतात्मा भूतभावनः ॥ १२.२०८.३६ ॥
Por aquele grande som ele é lembrado como o Eterno; Padmanābha, o grande yogi, a alma dos seres, aquele que faz os seres existirem.
12.208.37
ततो देवगणाः सर्वे पितामहमुपाद्रवन् ।
तत्र गत्वा महात्मानमूचुश्चैव जगत्पतिम् ॥ १२.२०८.३७ ॥
Então todas as hostes dos deuses correram ao Avô. Chegando lá, falaram ao magnânimo senhor do mundo.
12.208.38
नादोऽयं कीदृशो देव नेतं विद्म वयं प्रभो ।
कोसौ हि कस्य वा नादो येन विह्वलितं जगत्।
देवाश्च दानवाश्चैव मोहितास्तस्य तेजसा ॥ १२.२०८.३८ ॥
Ó deus, ó senhor, que som é este? Não o conhecemos. De quem é? Pelo som de quem o mundo foi abalado? Deuses e demônios foram confundidos por seu esplendor.
12.208.39
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुर्वाराहं रूपमास्थितः ।
उदतिष्ठन्महाबाहो स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ १२.२०८.३९ ॥
Enquanto isso, Viṣṇu, assumindo a forma de javali, ergueu-se, ó de braços poderosos, louvado pelos grandes sábios.
12.208.40
दिव्यं… युद्धमासीन्महात्मनोः ।
हिरण्याक्षस्य विष्णोश्च सर्वसंक्षोभकारणम् ॥ १२.२०८.४० ॥
Houve uma batalha divina entre os dois magnânimos, Hiraṇyākṣa e Viṣṇu, que se tornou a causa da agitação universal.
12.208.41
जघान च हिरण्याक्षमन्तर्भूमिगतं हरिः ।
तदाकर्ण्य महातेजा ब्रह्मा मधुरमब्रवीत् ॥ १२.२०८.४१ ॥
Hari abateu Hiraṇyākṣa, que havia penetrado o interior da terra. Ao ouvir isso, Brahmā, de grande esplendor, falou docemente.
12.208.42
निहत्य दानवपतीन्महावर्ष्मा महाबलः ।
एष देवो महायोगी भूतात्मा भूतभावनः ॥ १२.२०८.४२ ॥
Tendo abatido os senhores dos demônios, este deus de vasta forma e grande poder é o grande yogue, a alma dos seres, aquele que faz os seres existirem.
12.208.43
सर्वभूतेश्वरो योगी मुनिरात्मा तथाऽऽत्मनः ।
स्थिरीभवत कृष्णोऽयं सर्वविध्नविनाशनः ॥ १२.२०८.४३ ॥
Ele é senhor de todos os seres, um yogi, um sábio e o próprio Eu de si mesmo. Que este Kṛṣṇa permaneça firme, destruidor de todos os obstáculos.
12.208.44
कृत्वा कर्मातिसाध्वेतदशक्यममितप्रभः ।
समायातः स्वमात्मानं महाभागो महाद्युतिः ॥ १२.२०८.४४ ॥
Tendo realizado este feito excelentíssimo e impossível, aquele de esplendor infinito retornou ao seu próprio eu; é muito afortunado e de grande brilho.
12.208.45
पद्मनाभो महायोगी पुराणपुरुषोत्तमः ।
न संतापो न भीः कार्या शोको वा सुरसत्तमैः ॥ १२.२०८.४५ ॥
O de umbigo de lótus, grande yogi, o melhor dos antigos purushas: ó melhores dos deuses, não deve haver angústia, nem medo, nem tristeza.
12.208.46
विधिरेष प्रभावश्च कालः संक्षयकारकः ।
लोकान्धारयता तेन नादो मुक्तो महात्मना ॥ १२.२०८.४६ ॥
Este é o destino, este é o poder e o tempo que causa a destruição; por aquele grande espírito que sustenta os mundos, o som foi liberado.
12.208.47
स एष हि महाबाहुः सर्वलोकनमस्कृतः ।
अच्युतः पुण्डरीकाक्षः सर्वभूतादिरीश्वरः ॥ १२.२०८.४७ ॥
Ele é, de fato, este de braços poderosos, reverenciado por todos os mundos, o imutável, de olhos de lótus, senhor, origem de todos os seres.