ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.208.1
पितामह महाप्राज्ञ युधि सत्यपराक्रम ।
श्रोतुमिच्छामि कार्त्स्न्येन वृष्णमव्ययमीश्वरम् ॥ १२.२०८.१ ॥
ହେ ପିତାମହ, ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ, ଅବ୍ୟୟ ଈଶ୍ବର ବୃଷ୍ଣି (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
12.208.2
यच्चास्य तेजः सुमहद्यच्च कर्म पुरा कृतम् ।
तन्मे सर्वं यथातत्त्वं ब्रूहि त्वं पुरुषर्षभ ॥ १२.२०८.२ ॥
ତାଙ୍କର ଯେଉଁ ଅତି ମହାନ ତେଜ ଏବଂ ପୂର୍ବରେ ସେ କରିଥିବା କର୍ମ, ସେ ସବୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
12.208.3
तिर्यग्योनिगतो रूपं कथं धारितवान्प्रभुः ।
केन कार्यनिसर्गेण तमाख्याहि महाबल ॥ १२.२०८.३ ॥
ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସେ ପ୍ରଭୁ କିପରି ରୂପ ଧାରଣ କଲେ? କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ? ହେ ମହାବଳ, ତାହା କୁହନ୍ତୁ।
12.208.4
पुराऽहं मृगयां यातो मार्कण्डेयाश्रमे स्थितः ।
तत्रापश्यं मुनिगणान्समासीनान्सहस्रशः ॥ १२.२०८.४ ॥
ପୂର୍ବରେ ମୁଁ ଶିକାର ପାଇଁ ଯାଇ ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରହିଥିଲି; ସେଠାରେ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ମୁନିଗଣ ଏକତ୍ର ବସିଥିବା ଦେଖିଲି।
12.208.5
ततस्ते मधुपर्केण पूजां चक्रुरथो मयि ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां चक्रुरथो मयि। ॥ १२.२०८.५ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ମଧୁପର୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋର ସତ୍କାର କଲେ; ମୁଁ ସେହି ସତ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରି ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ସତ୍କାର କଲି; ପୁଣି ସେମାନେ ମୋର ସତ୍କାର କଲେ।
12.208.6
कथैषा कथिता तत्र कश्यपेन महर्षिणा ।
मनः प्रह्वादिनीं दिव्यां तामिहैकमनाः शृणु ॥ १२.२०८.६ ॥
ଏହି କଥା ସେଠାରେ ମହର୍ଷି କଶ୍ୟପ କହିଥିଲେ; ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା ଏବେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଶୁଣ।
12.208.7
पुरा दानवमुख्या हि क्रोधलोभसमन्विताः ।
बलेन मत्ताः शतशो नरकाद्या महासुराः ॥ १२.२०८.७ ॥
ପୂର୍ବକାଳରେ କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଧାନ ଦାନବମାନେ, ବଳମଦରେ ମତ୍ତ ଶହଶହ — ନରକ ଆଦି ମହାସୁର।
12.208.8
तथैव चान्ये बहवो दानवा युद्धदुर्मदाः ।
न सहन्ते स्म देवानां समृद्धिं तामनुत्तमाम् ॥ १२.२०८.८ ॥
ସେହିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ଅନ୍ୟ ବହୁ ଦାନବ ଦେବତାଙ୍କର ସେହି ଅନୁପମ ସମୃଦ୍ଧି ସହି ପାରୁନଥିଲେ।
12.208.9
नराकाद्या महाघोरा हिरण्याक्षमुपाश्रिताः ।
उद्योगं परमं चक्रुर्देवानां निग्रहे तदा ॥ १२.२०८.९ ॥
ନରକ ଆଦି ମହାଭୟଙ୍କର ଅସୁରମାନେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ସେତେବେଳେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦମନ କରିବାକୁ ପରମ ଉଦ୍ୟମ କଲେ।
12.208.10
नियुतं वत्सराणां तु वायुभक्षोऽभवत्तदा ।
हिरण्याक्षो महारौद्रो लेभे देवात्पितामहात्।
वरानचिन्त्यानतुलाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १२.२०८.१० ॥
ସେତେବେଳେ ମହାରୌଦ୍ର ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଏକ ନିୟୁତ ବର୍ଷ କେବଳ ପବନ ଭୋଜନ କଲା; ଦେବ ପିତାମହଙ୍କଠାରୁ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅତୁଳ ବର ଶହ ଓ ହଜାର ପାଇଲା।
12.208.11
दानवैरर्द्यमानास्तु देवा देवर्षयस्तथा ।
न शर्म लेभिरे राजन्क्लिश्यमानास्ततस्ततः ॥ १२.२०८.११ ॥
ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ଦେବତା ଓ ଦେବର୍ଷିମାନେ, ହେ ରାଜନ, ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ; ଏଠି ସେଠି କ୍ଲେଶ ଭୋଗିଲେ।
12.208.12
पृथिवीमार्तरूपां ते समपश्यन्दिवौकसः ।
दानवैरभिसंकीर्णां घोररूपैर्महाबलैः।
भारार्तामप्रहृष्टां च दुःखितां संनिमज्जतीम् ॥ १२.२०८.१२ ॥
ତେବେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ପୀଡିତ ରୂପରେ ଦେଖିଲେ — ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଓ ମହାବଳୀ ଦାନବଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭାରରେ ଆର୍ତ୍ତ, ଆନନ୍ଦହୀନ, ଦୁଃଖିତ ଓ ଡୁବୁଥିବା।
12.208.13
गृहीत्वा पृथिवी देवी पाताले न्यवसत्तदा ।
ततस्त्रैलोक्यमखिलं निरोषधिगणान्वितम्।
निःस्वाध्यायवषट्कारमभूत्सर्वं समन्ततः ॥ १२.२०८.१३ ॥
ସେତେବେଳେ ଦେବୀ ପୃଥିବୀକୁ ଧରି ପାତାଳରେ ବାସ କଲେ। ତା'ପରେ ସମଗ୍ର ତ୍ରିଲୋକ ଔଷଧିଗଣରେ ରହିତ, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ବଷଟ୍କାର ରହିତ ହୋଇଗଲା।
12.208.14
अथादितेयाः संत्रस्ता ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
कथं शक्ष्यामहे ब्रह्मन्दानवैरभिमर्दनम् ॥ १२.२०८.१४ ॥
ତେବେ ଭୀତ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍! ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପେଷଣ ହେବାରୁ ଆମେ କିପରି ରକ୍ଷା ପାଇବୁ?'
12.208.15
हिरण्याक्षेण भगवन्गृहीतेयं वसुन्धरा ।
न शक्ष्यामो वयं तत्र प्रवेष्टुं जलदुर्गमम् ॥ १२.२०८.१५ ॥
'ହେ ଭଗବନ୍! ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଏହି ବସୁନ୍ଧରାକୁ ଧରିଛନ୍ତି। ଜଳଦୁର୍ଗମ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଆମେ ସମର୍ଥ ନୁହଁ।'
12.208.16
तानाह भगवान्ब्रह्मा मुनिरेव प्रसाद्यताम् ।
अगस्त्योऽसौ महातेजाः पातु तज्जलमञ्जसा ॥ १२.२०८.१६ ॥
ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ସେହି ମୁନିଙ୍କୁ ହିଁ ପ୍ରସନ୍ନ କର। ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ସେହି ଜଳ ଶୀଘ୍ର ପାନ କରନ୍ତୁ।'
12.208.17
तथेति चोक्त्वा ते देवा मुनिमूचुर्मुदान्विताः ।
त्रायस्व लोकान्विप्रर्षे जलमेतत्क्षयं नय ॥ १२.२०८.१७ ॥
'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ସେହି ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ବିପ୍ରର୍ଷି! ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଜଳକୁ କ୍ଷୟ କର।'
12.208.18
तथेति चोक्त्वा भगवान्कालानलसमद्युतिः ।
ध्यायञ्जलादनिवहं स क्षणेन पपौ जलम् ॥ १२.२०८.१८ ॥
'ତଥାସ୍ତୁ' କହି କାଳାଗ୍ନି ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ଭଗବାନ ଜଳରାଶିକୁ ଧ୍ୟାନ କରି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ସେହି ଜଳ ପାନ କଲେ।
12.208.19
शोषिते तु समुद्रे च देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
ब्रह्माणं प्रणिपत्योचुर्मुनिना शोषितं जलम्।
इति भूयः समाचक्ष्व किं करिष्यामहे विभो ॥ १२.२०८.१९ ॥
ସମୁଦ୍ର ଶୁଖିଗଲେ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ: ମୁନି ଜଳ ଶୋଷି ନେଇଛନ୍ତି। ହେ ବିଭୋ, ପୁନର୍ବାର କୁହନ୍ତୁ, ଆମେ କ'ଣ କରିବା?
12.208.20
स्वयंभूस्तानुवाचेदं निसृष्टोऽत्र विधिर्मया ॥ १२.२०८.२० ॥
ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ: ଏଥିରେ ବିଧି ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି।
12.208.21
ते वरेणाभिसंपन्ना बलेन च मदेन च ।
नावबुद्ध्यन्ति संमूढा विष्णुमव्यक्तदर्शनम्।
वराहरूपिणं देवमधृष्यममरैरपि ॥ १२.२०८.२१ ॥
ବର, ବଳ ଓ ମଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ମୂଢ଼ମାନେ ବରାହରୂପୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ରୂପ ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ।
12.208.22
एष वेगेन गत्वा हि यत्र ते दानवाधमाः ।
अन्तर्भूमिगता घोरा निवसन्ति सहस्रशः।
शमयिष्यति तच्छ्रुत्वा जहृषुः सुरसत्तमाः ॥ १२.२०८.२२ ॥
ସେ ବେଗରେ ଯାଇ, ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀ ଭିତରେ ଲୁଚି ହଜାର ହଜାର ଭୟଙ୍କର ଅଧମ ଦାନବ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବେ। ଏହା ଶୁଣି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
12.208.23
ततो विष्णुर्महातेजा वाराहं रूपमास्थितः ।
अन्तर्भूमिं संप्रविश्य जगाम दितिजान्प्रति ॥ १२.२०८.२३ ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁ ବରାହରୂପ ଧାରଣ କରି, ପୃଥିବୀ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
12.208.24
दृष्ट्वा च सहिताः सर्वे दैत्याः सत्वममानुषम् ।
प्रसह्य तरसा सर्वे संतस्थुः कालमोहिताः ॥ १२.२०८.२४ ॥
ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟମାନେ ସେହି ଅମାନୁଷ ସତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେଖି, ଏକତ୍ର ହୋଇ, ବଳରେ ଓ ଶୀଘ୍ରତାରେ, କାଳମୋହିତ ହୋଇ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଠିଆ ହେଲେ।
12.208.25
ततस्ते समभिद्रुत्य वराहं जगृहुः समम् ।
संक्रुद्धाश्च वराहं तं व्यकर्षन्त समन्ततः ॥ १२.२०८.२५ ॥
ତାପରେ ସେମାନେ ଦୌଡ଼ି ଯାଇ ସେହି ବରାହକୁ ଏକାସାଥି ଧରିଲେ; କ୍ରୋଧରେ ଭରି ସେହି ବରାହକୁ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଟାଣିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
12.208.26
दानवेन्द्रा महाकाया महावीर्यबलोच्छ्रिताः ।
नाशक्नुवंश्च किंचित्ते तस्य कर्तुं तदा विभो ॥ १२.२०८.२६ ॥
ବିଶାଳ ଶରୀର, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ବଳରେ ଉନ୍ନତ ଦାନବେନ୍ଦ୍ରମାନେ — ହେ ବିଭୋ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାହାର କିଛି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
12.208.27
ततोऽगच्छन्विस्मयं ते दानवेन्द्रा भयं तथा ।
संशयं गतमात्मानं मेनिरे च सहस्रशः ॥ १२.२०८.२७ ॥
ତେବେ ସେହି ଦାନବେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୟ ଜାଗିଲା; ହଜାରେ ଲୋକ ନିଜକୁ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଥିବା ଭାବିଲେ।
12.208.28
ततो देवाधिदेवः स योगात्मा योगसारथिः ।
योगमास्थाय भगवांस्तदा भरतसत्तम ॥ १२.२०८.२८ ॥
ତେବେ ଦେବାଧିଦେବ, ଯୋଗ ଯାହାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଓ ଯୋଗ ଯାହାଙ୍କ ସାରଥି, ସେହି ଭଗବାନ ଯୋଗକୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ — ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
12.208.29
विननाद महानादं क्षोभयन्दैत्यदानवान् ।
सन्नादिता येन लोकाः सर्वाश्चैव दिशो दश ॥ १२.२०८.२९ ॥
ସେ ମହାନାଦ କଲେ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ; ସେହି ନାଦରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଦଶ ଦିଗ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଲା।
12.208.30
तेन सन्नादशब्देन लोकानां क्षोभ आगमत् ।
संश्रान्ताश्च दिशः सर्वा देवाः शक्रपुरोगमाः ॥ १२.२०८.३० ॥
ସେହି ନାଦଶବ୍ଦରେ ଲୋକମାନଙ୍କରେ କ୍ଷୋଭ ଉପୁଜିଲା; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୋଗମ ଦେବତାମାନେ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ।
12.208.31
निर्विचेष्टं जगच्चापि बभूवातिभृशं तदा ।
स्थावरं जङ्गमं चैव तेन नादेन मोहितम् ॥ १२.२०८.३१ ॥
ସେତେବେଳେ ଜଗତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା; ସେହି ନାଦରେ ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ ସମସ୍ତେ ମୋହିତ ହେଲେ।
12.208.32
ततस्ते दानवाः सर्वे तेन नादेन भीषिताः ।
पेतुर्गतासवश्चैव विष्णुतेजः प्रमोहिताः ॥ १२.२०८.३२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ନାଦରେ ଭୀତ ସମସ୍ତ ଦାନବ ବିଷ୍ଣୁତେଜରେ ମୋହିତ ହୋଇ ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ।
12.208.33
त्रस्तांश्च देवानालोक्य ब्रह्मा प्राह पितामहः ।
योगेश्वरोऽयं भगवान्वाराहं रूपमास्थितः।
नर्दमानोऽत्र संयाति मा भैष्ट सुरसत्तमाः ॥ १२.२०८.३३ ॥
ଭୀତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, 'ଏହି ଯୋଗେଶ୍ବର ଭଗବାନ ବରାହରୂପ ଧାରଣ କରି ଗର୍ଜନ କରି ଏଠାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି। ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ଭୟ କର ନାହିଁ।'
12.208.34
एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा नमश्चक्रे पितामहः ।
देवता मुनयश्चैव विष्णुं वै मुक्तिहेतवे ॥ १२.२०८.३४ ॥
ଏହା କହି ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ; ଦେବତା ଓ ମୁନିମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
12.208.35
ततो हरिर्महातेजा ब्रह्माणमभिनन्द्य च ।
रसातलगतश्चापि वराहस्त्रिदशद्विषाम्।
खुरैर्विदारयामास मांसमेदोस्थिसंचयान् ॥ १२.२०८.३५ ॥
ତେବେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ହରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ କଲେ; ରସାତଳଗତ ବରାହ ଦେବଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଖୁରରେ ବିଦାରି ମାଂସ, ମେଦ ଓ ଅସ୍ଥିର ରାଶି କଲେ।
12.208.36
नादेन तेन महता सनातन इति स्मृतः ।
पद्मनाभो महायोगी भूतात्मा भूतभावनः ॥ १२.२०८.३६ ॥
ସେହି ମହାନାଦ ପାଇଁ ସେ ସନାତନ ବୋଲି ସ୍ମୃତ ହେଲେ; ପଦ୍ମନାଭ, ମହାଯୋଗୀ, ଭୂତାତ୍ମା, ଭୂତଭାବନ।
12.208.37
ततो देवगणाः सर्वे पितामहमुपाद्रवन् ।
तत्र गत्वा महात्मानमूचुश्चैव जगत्पतिम् ॥ १२.२०८.३७ ॥
ଆପଣେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୌଡ଼ିଲେ। ସେଠାକୁ ଯାଇ ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଜଗତ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
12.208.38
नादोऽयं कीदृशो देव नेतं विद्म वयं प्रभो ।
कोसौ हि कस्य वा नादो येन विह्वलितं जगत्।
देवाश्च दानवाश्चैव मोहितास्तस्य तेजसा ॥ १२.२०८.३८ ॥
ହେ ଦେବ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏ ନାଦ କେଉଁ ପ୍ରକାରର? ଆମେ ତାହା ଜାଣୁ ନାହୁଁ। ଏ କାହାର? ଯେଉଁ ନାଦରେ ଜଗତ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇଛି, ତାହାର ତେଜରେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
12.208.39
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुर्वाराहं रूपमास्थितः ।
उदतिष्ठन्महाबाहो स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ १२.२०८.३९ ॥
ଏହି ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଉଠିଲେ। ହେ ମହାବାହୋ, ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ।
12.208.40
दिव्यं… युद्धमासीन्महात्मनोः ।
हिरण्याक्षस्य विष्णोश्च सर्वसंक्षोभकारणम् ॥ १२.२०८.४० ॥
ମହାତ୍ମା ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ତାହା ସର୍ବ ଜଗତର କ୍ଷୋଭର କାରଣ ହେଲା।
12.208.41
जघान च हिरण्याक्षमन्तर्भूमिगतं हरिः ।
तदाकर्ण्य महातेजा ब्रह्मा मधुरमब्रवीत् ॥ १२.२०८.४१ ॥
ପୃଥିବୀ ଭିତରକୁ ଯାଇଥିବା ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ହରି ବଧ କଲେ। ତାହା ଶୁଣି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରହ୍ମା ମଧୁର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ।
12.208.42
निहत्य दानवपतीन्महावर्ष्मा महाबलः ।
एष देवो महायोगी भूतात्मा भूतभावनः ॥ १२.२०८.४२ ॥
ଦାନବ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ବିଶାଳ ରୂପ ଓ ମହାବଳ ଥିବା ଏହି ଦେବ ମହାଯୋଗୀ, ଭୂତାତ୍ମା ଓ ଭୂତମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।
12.208.43
सर्वभूतेश्वरो योगी मुनिरात्मा तथाऽऽत्मनः ।
स्थिरीभवत कृष्णोऽयं सर्वविध्नविनाशनः ॥ १२.२०८.४३ ॥
ସେ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଈଶ୍ୱର, ଯୋଗୀ, ମୁନି ଓ ନିଜର ଆତ୍ମା। ଏହି କୃଷ୍ଣ ସ୍ଥିର ହେଉନ୍ତୁ; ସେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ନାଶକ।
12.208.44
कृत्वा कर्मातिसाध्वेतदशक्यममितप्रभः ।
समायातः स्वमात्मानं महाभागो महाद्युतिः ॥ १२.२०८.४४ ॥
ଅମିତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସେ ଏହି ଅତି ଉତ୍ତମ, ଅସାଧ୍ୟ କର୍ମ କରି ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଫେରିଲେ; ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ଓ ମହାଦ୍ୟୁତିମାନ।
12.208.45
पद्मनाभो महायोगी पुराणपुरुषोत्तमः ।
न संतापो न भीः कार्या शोको वा सुरसत्तमैः ॥ १२.२०८.४५ ॥
ପଦ୍ମନାଭ, ମହାଯୋଗୀ, ପୁରାଣ ପୁରୁଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ — ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସନ୍ତାପ, ଭୟ କିମ୍ବା ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
12.208.46
विधिरेष प्रभावश्च कालः संक्षयकारकः ।
लोकान्धारयता तेन नादो मुक्तो महात्मना ॥ १२.२०८.४६ ॥
ଏହା ହିଁ ବିଧି, ଏହା ହିଁ ପ୍ରଭାବ ଓ ସଂହାରକାରୀ କାଳ; ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସେହି ମହାତ୍ମା ସେ ନାଦ ମୁକ୍ତ କଲେ।
12.208.47
स एष हि महाबाहुः सर्वलोकनमस्कृतः ।
अच्युतः पुण्डरीकाक्षः सर्वभूतादिरीश्वरः ॥ १२.२०८.४७ ॥
ସେ ଏହି ମହାବାହୁ, ସର୍ବଲୋକ ନମସ୍କୃତ, ଅଚ୍ୟୁତ, ପଦ୍ମନୟନ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଆଦି, ଈଶ୍ୱର।