மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.208.1
पितामह महाप्राज्ञ युधि सत्यपराक्रम ।
श्रोतुमिच्छामि कार्त्स्न्येन वृष्णमव्ययमीश्वरम् ॥ १२.२०८.१ ॥
பிதாமகரே, மகாபிரக்ஞரே, போரில் உண்மையான வீரம் கொண்டவரே, அழிவற்ற ஈசுவரனான வൃஷ்ணியை (கிருஷ்ணனை) முழுமையாக கேட்க விரும்புகிறேன்.
12.208.2
यच्चास्य तेजः सुमहद्यच्च कर्म पुरा कृतम् ।
तन्मे सर्वं यथातत्त्वं ब्रूहि त्वं पुरुषर्षभ ॥ १२.२०८.२ ॥
அவரது மிகப் பெரிய தேஜஸையும், முன்பு அவர் செய்த செயல்கள் அனைத்தையும் உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள், புருஷர்களில் சிறந்தவரே.
12.208.3
तिर्यग्योनिगतो रूपं कथं धारितवान्प्रभुः ।
केन कार्यनिसर्गेण तमाख्याहि महाबल ॥ १२.२०८.३ ॥
கீழ்ப்பிறவி நிலையை எய்தி, அந்த இறைவன் எவ்வாறு உருவம் தாங்கினார்? எந்த செயலின் நோக்கத்தினால்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், மகாபலரே.
12.208.4
पुराऽहं मृगयां यातो मार्कण्डेयाश्रमे स्थितः ।
तत्रापश्यं मुनिगणान्समासीनान्सहस्रशः ॥ १२.२०८.४ ॥
முன்பு நான் வேட்டைக்குச் சென்றேன்; மார்க்கண்டேயரின் ஆசிரமத்தில் தங்கினேன். அங்கே ஆயிரக்கணக்கான முனிவர் கூட்டங்கள் அமர்ந்திருக்கக் கண்டேன்.
12.208.5
ततस्ते मधुपर्केण पूजां चक्रुरथो मयि ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां चक्रुरथो मयि। ॥ १२.२०८.५ ॥
பின்னர் அவர்கள் மதுபர்க்கத்தால் என்னை உபசரித்தனர்; நான் அந்த உபசாரத்தை ஏற்று, அவர்களையும் உபசரித்தேன்; பின்னர் அவர்கள் மீண்டும் என்னை உபசரித்தனர்.
12.208.6
कथैषा कथिता तत्र कश्यपेन महर्षिणा ।
मनः प्रह्वादिनीं दिव्यां तामिहैकमनाः शृणु ॥ १२.२०८.६ ॥
இந்தக் கதை அங்கே மகரிஷி காசியபரால் சொல்லப்பட்டது; மனத்தை மகிழ்விக்கும் இந்தத் தெய்வீகக் கதையை இப்போது ஒருமனதோடு கேள்.
12.208.7
पुरा दानवमुख्या हि क्रोधलोभसमन्विताः ।
बलेन मत्ताः शतशो नरकाद्या महासुराः ॥ १२.२०८.७ ॥
முன்பு கோபமும் பேராசையும் நிறைந்த முக்கிய தானவர்கள், வலிமையால் மதம் கொண்டு நூற்றுக்கணக்கில் — நரகன் முதலிய பெரிய அசுரர்கள்.
12.208.8
तथैव चान्ये बहवो दानवा युद्धदुर्मदाः ।
न सहन्ते स्म देवानां समृद्धिं तामनुत्तमाम् ॥ १२.२०८.८ ॥
அதுபோலவே போரில் செருக்குற்ற பிற பல தானவர்கள், தேவர்களின் அந்த ஒப்பற்ற செழிப்பைப் பொறுக்க இயலவில்லை.
12.208.9
नराकाद्या महाघोरा हिरण्याक्षमुपाश्रिताः ।
उद्योगं परमं चक्रुर्देवानां निग्रहे तदा ॥ १२.२०८.९ ॥
நரகன் முதலிய மிகக் கொடிய அசுரர்கள், ஹிரண்யாக்ஷனை அடைக்கலமாகக் கொண்டு, அப்போது தேவர்களை அடக்குவதற்கு பெரும் முயற்சி செய்தனர்.
12.208.10
नियुतं वत्सराणां तु वायुभक्षोऽभवत्तदा ।
हिरण्याक्षो महारौद्रो लेभे देवात्पितामहात्।
वरानचिन्त्यानतुलाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १२.२०८.१० ॥
அப்போது மிகக் கொடியவனான ஹிரண்யாக்ஷன் ஒரு நியுத ஆண்டுகள் காற்றை மட்டுமே உண்பவனாக இருந்தான்; தேவ பிதாமகரிடமிருந்து நினைக்கவியலாத, ஒப்பற்ற வரங்களைப் பெற்றான், நூறாயிரக்கணக்கில்.
12.208.11
दानवैरर्द्यमानास्तु देवा देवर्षयस्तथा ।
न शर्म लेभिरे राजन्क्लिश्यमानास्ततस्ततः ॥ १२.२०८.११ ॥
தானவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட தேவர்களும் தேவரிஷிகளும் அரசே, அமைதி எதையும் பெறவில்லை; இங்கும் அங்கும் துன்புற்று அலைந்தனர்.
12.208.12
पृथिवीमार्तरूपां ते समपश्यन्दिवौकसः ।
दानवैरभिसंकीर्णां घोररूपैर्महाबलैः।
भारार्तामप्रहृष्टां च दुःखितां संनिमज्जतीम् ॥ १२.२०८.१२ ॥
வானுலகோர் பூமியை வருத்தமுற்ற வடிவில் கண்டனர் — கொடிய வடிவும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட தானவர்களால் நெருக்கப்பட்டு, சுமையால் வாடி, மகிழ்ச்சியற்று, துயருற்று, மூழ்கிக்கொண்டிருந்தது.
12.208.13
गृहीत्वा पृथिवी देवी पाताले न्यवसत्तदा ।
ततस्त्रैलोक्यमखिलं निरोषधिगणान्वितम्।
निःस्वाध्यायवषट्कारमभूत्सर्वं समन्ततः ॥ १२.२०८.१३ ॥
அப்போது தேவி பூமியைப் பற்றிக்கொண்டு பாதாளத்தில் வசித்தாள். அதன்பின் முழு மூவுலகமும் மூலிகைக் கூட்டங்கள் இன்றி, சுவாத்யாயமும் வஷட்காரமும் இல்லாமல், எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஆகிவிட்டது.
12.208.14
अथादितेयाः संत्रस्ता ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
कथं शक्ष्यामहे ब्रह्मन्दानवैरभिमर्दनम् ॥ १२.२०८.१४ ॥
பின்னர் அஞ்சிய ஆதித்தியர்கள் பிரம்மாவிடம் இவ்வாறு சொன்னார்கள்: 'பிரம்மனே, தானவர்களால் நசுக்கப்படுவதை நாங்கள் எவ்வாறு தடுக்க முடியும்?'
12.208.15
हिरण्याक्षेण भगवन्गृहीतेयं वसुन्धरा ।
न शक्ष्यामो वयं तत्र प्रवेष्टुं जलदुर्गमम् ॥ १२.२०८.१५ ॥
'பகவனே! ஹிரண்யாக்ஷனால் இந்த வசுந்தரா பற்றிக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. நீரின் அணுக முடியாத கோட்டைக்குள் நுழைய எங்களால் இயலாது.'
12.208.16
तानाह भगवान्ब्रह्मा मुनिरेव प्रसाद्यताम् ।
अगस्त्योऽसौ महातेजाः पातु तज्जलमञ्जसा ॥ १२.२०८.१६ ॥
பகவான் பிரம்மா அவர்களிடம் சொன்னார்: 'அந்த முனிவரையே மகிழ்விக்கவேண்டும். மகா தேஜஸ்வியான அகஸ்தியர் அந்த நீரை விரைவாகப் பருகட்டும்.'
12.208.17
तथेति चोक्त्वा ते देवा मुनिमूचुर्मुदान्विताः ।
त्रायस्व लोकान्विप्रर्षे जलमेतत्क्षयं नय ॥ १२.२०८.१७ ॥
'சரி' என்று சொல்லி அந்த தேவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் முனிவரிடம் சொன்னார்கள்: 'விப்ரர்ஷியே! உலகங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்; இந்த நீரை வற்றச் செய்யுங்கள்.'
12.208.18
तथेति चोक्त्वा भगवान्कालानलसमद्युतिः ।
ध्यायञ्जलादनिवहं स क्षणेन पपौ जलम् ॥ १२.२०८.१८ ॥
'சரி' என்று சொல்லி, காலாக்னிக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய பகவான் நீர்ப்பெருக்கை தியானித்து, ஒரு கணத்தில் அந்த நீரைப் பருகினார்.
12.208.19
शोषिते तु समुद्रे च देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
ब्रह्माणं प्रणिपत्योचुर्मुनिना शोषितं जलम्।
इति भूयः समाचक्ष्व किं करिष्यामहे विभो ॥ १२.२०८.१९ ॥
கடல் வற்றியபோது ரிஷிகளைத் தலைமையாகக் கொண்ட தேவர்கள் பிரம்மனை வணங்கி கூறினர்: முனிவரால் நீர் உறிஞ்சப்பட்டது. ஹே விபோ, மீண்டும் சொல்லுங்கள், நாங்கள் என்ன செய்வோம்?
12.208.20
स्वयंभूस्तानुवाचेदं निसृष्टोऽत्र विधिर्मया ॥ १२.२०८.२० ॥
சுயம்பூ அவர்களிடம் கூறினார்: இதில் விதி என்னால் நியமிக்கப்பட்டது.
12.208.21
ते वरेणाभिसंपन्ना बलेन च मदेन च ।
नावबुद्ध्यन्ति संमूढा विष्णुमव्यक्तदर्शनम्।
वराहरूपिणं देवमधृष्यममरैरपि ॥ १२.२०८.२१ ॥
வரங்கள், பலம், செருக்கு ஆகியவற்றால் நிறைந்த அம்மூடர்கள் வராக உருவில் இருக்கும், தேவர்களாலும் அணுக முடியாத விஷ்ணுவை அறியவில்லை; அவருடைய உருவம் காணப்படாதது.
12.208.22
एष वेगेन गत्वा हि यत्र ते दानवाधमाः ।
अन्तर्भूमिगता घोरा निवसन्ति सहस्रशः।
शमयिष्यति तच्छ्रुत्वा जहृषुः सुरसत्तमाः ॥ १२.२०८.२२ ॥
இவர் வேகமாகச் சென்று, பூமியின் உள்ளே மறைந்து ஆயிரக்கணக்கில் கொடூரமாக வசிக்கும் அதம தானவர்களை அடக்குவார். இதைக் கேட்டு உயர்ந்த தேவர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
12.208.23
ततो विष्णुर्महातेजा वाराहं रूपमास्थितः ।
अन्तर्भूमिं संप्रविश्य जगाम दितिजान्प्रति ॥ १२.२०८.२३ ॥
பின்னர் மகா தேஜஸ்வியான விஷ்ணு வராக உருவம் ஏற்று, பூமியின் உள்ளே நுழைந்து தைத்யர்களை நோக்கிச் சென்றார்.
12.208.24
दृष्ट्वा च सहिताः सर्वे दैत्याः सत्वममानुषम् ।
प्रसह्य तरसा सर्वे संतस्थुः कालमोहिताः ॥ १२.२०८.२४ ॥
அனைத்து தைத்யர்களும் அந்த மனிதரல்லாத உருவத்தைக் கண்டு, ஒன்றுகூடி, வலுவாகவும் விரைவாகவும், காலத்தால் மயங்கியவர்களாய் உறுதியாக நின்றனர்.
12.208.25
ततस्ते समभिद्रुत्य वराहं जगृहुः समम् ।
संक्रुद्धाश्च वराहं तं व्यकर्षन्त समन्ततः ॥ १२.२०८.२५ ॥
பின்னர் அவர்கள் விரைந்து சென்று அந்த வராகத்தை ஒன்றாகப் பற்றினர்; சினம் கொண்டு அந்த வராகத்தை நாலா பக்கங்களிலும் இழுத்தனர்.
12.208.26
दानवेन्द्रा महाकाया महावीर्यबलोच्छ्रिताः ।
नाशक्नुवंश्च किंचित्ते तस्य कर्तुं तदा विभो ॥ १२.२०८.२६ ॥
பெரிய உடலும், மிகுந்த வீரியமும் பலமும் கொண்ட தானவத் தலைவர்கள் — ஓ இறைவா, அப்போது அவர்களால் அதற்கு எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.
12.208.27
ततोऽगच्छन्विस्मयं ते दानवेन्द्रा भयं तथा ।
संशयं गतमात्मानं मेनिरे च सहस्रशः ॥ १२.२०८.२७ ॥
அப்போது அந்த தானவத் தலைவர்களுக்கு வியப்பும் பயமும் உண்டாயின; ஆயிரக்கணக்கானோர் தங்களைச் சந்தேகத்தில் ஆழ்ந்தவர்களாக எண்ணினர்.
12.208.28
ततो देवाधिदेवः स योगात्मा योगसारथिः ।
योगमास्थाय भगवांस्तदा भरतसत्तम ॥ १२.२०८.२८ ॥
அப்போது தேவர்களுக்கும் தேவனான, யோகமே தம் இயல்பும் யோகமே தம் தேரோட்டியுமான அந்த பகவான் யோகத்தை மேற்கொண்டார் — ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே.
12.208.29
विननाद महानादं क्षोभयन्दैत्यदानवान् ।
सन्नादिता येन लोकाः सर्वाश्चैव दिशो दश ॥ १२.२०८.२९ ॥
அவர் பெரும் முழக்கம் செய்தார்; அதனால் தைத்தியர்களும் தானவர்களும் கலங்கினர்; அந்த முழக்கத்தால் எல்லா உலகங்களும் பத்துத் திசைகளும் அதிர்ந்தன.
12.208.30
तेन सन्नादशब्देन लोकानां क्षोभ आगमत् ।
संश्रान्ताश्च दिशः सर्वा देवाः शक्रपुरोगमाः ॥ १२.२०८.३० ॥
அந்த முழக்கத்தின் ஒலியால் உலகங்களில் கலக்கம் உண்டானது; எல்லா திசைகளும், இந்திரன் முன்னிட்ட தேவர்களும் குழம்பினர்.
12.208.31
निर्विचेष्टं जगच्चापि बभूवातिभृशं तदा ।
स्थावरं जङ्गमं चैव तेन नादेन मोहितम् ॥ १२.२०८.३१ ॥
அப்போது உலகம் முழுவதும் மிகவும் செயலற்றதாகியது; அந்த ஒலியால் அசையாதவையும் அசையுபவையும் அனைத்தும் மயங்கின.
12.208.32
ततस्ते दानवाः सर्वे तेन नादेन भीषिताः ।
पेतुर्गतासवश्चैव विष्णुतेजः प्रमोहिताः ॥ १२.२०८.३२ ॥
அதன்பின் அந்த ஒலியால் அஞ்சிய அனைத்து தானவர்களும் விஷ்ணுவின் ஒளியால் மயங்கி உயிரற்று விழுந்தனர்.
12.208.33
त्रस्तांश्च देवानालोक्य ब्रह्मा प्राह पितामहः ।
योगेश्वरोऽयं भगवान्वाराहं रूपमास्थितः।
नर्दमानोऽत्र संयाति मा भैष्ट सुरसत्तमाः ॥ १२.२०८.३३ ॥
அஞ்சிய தேவர்களைக் கண்டு பிதாமகரான பிரம்மா கூறினார்: 'இதோ யோகேஸ்வரரான பகவான் வராக உருவெடுத்து முழங்கியபடி இங்கு வருகிறார். தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, அஞ்ச வேண்டாம்.'
12.208.34
एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा नमश्चक्रे पितामहः ।
देवता मुनयश्चैव विष्णुं वै मुक्तिहेतवे ॥ १२.२०८.३४ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின் பிதாமகரான பிரம்மா விஷ்ணுவை வணங்கினார்; தேவர்களும் முனிவர்களும் விடுதலைக்காக விஷ்ணுவை வணங்கினர்.
12.208.35
ततो हरिर्महातेजा ब्रह्माणमभिनन्द्य च ।
रसातलगतश्चापि वराहस्त्रिदशद्विषाम्।
खुरैर्विदारयामास मांसमेदोस्थिसंचयान् ॥ १२.२०८.३५ ॥
பின்னர் மகாதேஜஸ்வியான ஹரி பிரம்மாவை வாழ்த்தினார்; ரஸாதலத்துக்குச் சென்ற வராகம் தேவர்களின் பகைவர்களை தன் குளம்புகளால் கிழித்து, சதை, கொழுப்பு, எலும்புக் குவியல்களாக்கியது.
12.208.36
नादेन तेन महता सनातन इति स्मृतः ।
पद्मनाभो महायोगी भूतात्मा भूतभावनः ॥ १२.२०८.३६ ॥
அந்த மகத்தான ஒலியின் காரணமாக அவர் சனாதனர் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்; பத்மநாபர், மகாயோகி, உயிர்களின் ஆன்மா, உயிர்களை உண்டாக்குபவர்.
12.208.37
ततो देवगणाः सर्वे पितामहमुपाद्रवन् ।
तत्र गत्वा महात्मानमूचुश्चैव जगत्पतिम् ॥ १२.२०८.३७ ॥
அப்போது எல்லா தேவகணங்களும் பிதாமகரிடம் விரைந்தன. அங்குச் சென்று அவர்கள் மகாத்மாவும் உலகின் தலைவருமானவரிடம் கூறினர்.
12.208.38
नादोऽयं कीदृशो देव नेतं विद्म वयं प्रभो ।
कोसौ हि कस्य वा नादो येन विह्वलितं जगत्।
देवाश्च दानवाश्चैव मोहितास्तस्य तेजसा ॥ १२.२०८.३८ ॥
தேவனே, பிரபுவே, இந்த நாதம் எத்தகையது? அதை நாங்கள் அறியோம். அது யாருடையது? எந்த நாதத்தால் உலகம் கலங்கியதோ, அதன் ஒளியால் தேவர்களும் அசுரர்களும் மயங்கினர்.
12.208.39
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुर्वाराहं रूपमास्थितः ।
उदतिष्ठन्महाबाहो स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ १२.२०८.३९ ॥
இதற்கிடையில் விஷ்ணு வராக வடிவம் கொண்டு எழுந்தார். மகாபாகுவே, மகர்ஷிகளால் துதிக்கப்பட்டவராக.
12.208.40
दिव्यं… युद्धमासीन्महात्मनोः ।
हिरण्याक्षस्य विष्णोश्च सर्वसंक्षोभकारणम् ॥ १२.२०८.४० ॥
மகாத்மாக்களான ஹிரண்யாக்ஷனுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் இடையே ஒரு தெய்வீகப் போர் நடந்தது; அது அனைவரையும் கலங்கச் செய்ததற்குக் காரணமாயிற்று.
12.208.41
जघान च हिरण्याक्षमन्तर्भूमिगतं हरिः ।
तदाकर्ण्य महातेजा ब्रह्मा मधुरमब्रवीत् ॥ १२.२०८.४१ ॥
பூமியின் உட்புறம் சென்ற ஹிரண்யாக்ஷனை ஹரி கொன்றார். அதைக் கேட்ட மகாதேஜஸ்வி பிரம்மா இனிமையாகப் பேசினார்.
12.208.42
निहत्य दानवपतीन्महावर्ष्मा महाबलः ।
एष देवो महायोगी भूतात्मा भूतभावनः ॥ १२.२०८.४२ ॥
தானவத் தலைவர்களைக் கொன்ற, பெரிய வடிவும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட இந்தத் தேவர் மகாயோகி; உயிர்களின் ஆத்மா; உயிர்களைப் படைப்பவர்.
12.208.43
सर्वभूतेश्वरो योगी मुनिरात्मा तथाऽऽत्मनः ।
स्थिरीभवत कृष्णोऽयं सर्वविध्नविनाशनः ॥ १२.२०८.४३ ॥
அவர் அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஈசுவரர், யோகி, முனி, தம்மையே தானாக உடையவர். இந்தக் கிருஷ்ணர் நிலைபெறட்டும்; அவர் அனைத்துத் தடைகளையும் அழிப்பவர்.
12.208.44
कृत्वा कर्मातिसाध्वेतदशक्यममितप्रभः ।
समायातः स्वमात्मानं महाभागो महाद्युतिः ॥ १२.२०८.४४ ॥
அளவற்ற ஒளியுடையவர் இந்த மிகச் சிறந்த, செய்ய இயலாத செயலைச் செய்து தம் சுய வடிவுக்குத் திரும்பினார்; அவர் பெரும் பாக்கியசாலி, மகா ஒளியுடையவர்.
12.208.45
पद्मनाभो महायोगी पुराणपुरुषोत्तमः ।
न संतापो न भीः कार्या शोको वा सुरसत्तमैः ॥ १२.२०८.४५ ॥
தாமரைநாபியர், மகா யோகி, பழைய புருஷர்களில் உத்தமர் — தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, துயரும் அச்சமும் சோகமும் கொள்ளக் கூடாது.
12.208.46
विधिरेष प्रभावश्च कालः संक्षयकारकः ।
लोकान्धारयता तेन नादो मुक्तो महात्मना ॥ १२.२०८.४६ ॥
இதுவே விதி, இதுவே வல்லமை, அழிவை உண்டாக்கும் காலமும்; உலகங்களைத் தாங்கும் அந்த மகாத்மா அந்த நாதத்தை வெளியிட்டார்.
12.208.47
स एष हि महाबाहुः सर्वलोकनमस्कृतः ।
अच्युतः पुण्डरीकाक्षः सर्वभूतादिरीश्वरः ॥ १२.२०८.४७ ॥
அந்த இந்த மகாபாகு, எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படுபவர், அச்சுதர், தாமரைக்கண்ணர், எல்லா உயிர்களின் ஆதி, ஈசுவரர்.