マハーバーラタ · 章 12.209
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.209.1
पितामह महाप्राज्ञ केशवस्य महात्मनः ।
वक्तुमर्हसि तत्त्वेन माहात्म्यं पुनरेव तु ॥ १२.२०९.१ ॥
祖父よ、大智者よ、大いなる魂のケーシャヴァの偉大さを、真実に即して再び語るにふさわしい御方です。
12.209.2
न तृप्याम्यहमप्येनं पश्यञ्शृण्वंश्च भारत ।
एवं कृष्णं महाबाहो तस्मादेतद्ब्रवीहि मे ॥ १२.२०९.२ ॥
バーラタの子孫よ、彼を見て聞いてさえ私は満ち足りません。ゆえに偉大な腕の方よ、クリシュナのことをこれを私に語ってください。
12.209.3
शृणु राजन्कथामेतां वैष्णवीं पापनाशनीम् ।
नारदो मां पुरा प्राह यामहं ते वदामि ताम् ॥ १२.२०९.३ ॥
王よ、罪を滅ぼすこのヴァイシュナヴァの物語を聞きなさい。昔ナーラダが私に語ったものを、今あなたに語りましょう。
12.209.4
देवर्षिर्नारदः पूर्वं तत्वं वेत्स्यामि वै हरेः ।
इति संचिन्त्य मनसा दध्यौ ब्रह्म सनातनम् ॥ १२.२०९.४ ॥
神仙ナーラダは、「私は必ずハリの真実を知ろう」と心に思い定め、永遠のブラフマンを瞑想した。
12.209.5
हिमालये शुभे दिव्ये दिव्यं वर्षशतं किल ।
अनुच्छ्वसन्निराहारः संयतात्मा जितेन्द्रियः ॥ १२.२०९.५ ॥
吉祥で神聖なヒマラヤにて、神々の百年の間、息を吐かず、断食し、自己を制し、感官を征服して、彼は苦行を行った。
12.209.6
ततोऽन्तरिक्षे वागासीत्तं मुनिप्रवरं प्रति ।
मेघगम्भीरनिर्घोषा दिव्या वाह्याऽशरीरिणी ॥ १२.२०९.६ ॥
そのとき天空から、あの聖者の中の最上の人に向けて声が響いた。雲の轟きのように深く、神聖で、外から来て、身体のない声であった。
12.209.7
किमर्थं त्वं समापन्नो ध्यानं मुनिवरोत्तम ।
अहं ददामि ते ज्ञानं धर्माद्यं वा वृणीष्व माम् ॥ १२.२०९.७ ॥
最高の聖者よ、なぜあなたは瞑想に入っているのか。私はあなたに智慧を与えよう。あるいは法をはじめ、望むものを私に選びなさい。
12.209.8
तच्छ्रुत्वा मुनिरालोच्य संभ्रमाविष्टमानसः ।
किंनु स्यादिति संचिन्त्य वाक्यमाहापरं प्रति ॥ १२.२०९.८ ॥
それを聞いて、聖者は動揺した心で考え、「これは何であろうか」と思い巡らし、別の者に向かってこの言葉を語った。
12.209.9
कस्त्वं भवानण्डं बिभेद मध्ये ।
समास्थितो वाक्यमुदीरयन्माम्।
न रूपमन्यत्तव दृश्यते वै ।
ईदृग्विधस्त्वं समधिष्ठितोऽसि ॥ १२.२०९.९ ॥
卵を真ん中から割ったあなたは誰か。真ん中に立ち、私にこの言葉を語るあなたには、他の姿は見えない。あなたはこのような姿に立っている。
12.209.10
पुनस्तमाह स मुनिमनन्तोऽहं बृहत्तरः ।
न मां मूढा विजानन्ति ज्ञानिनो मां विदन्त्युत ॥ १२.२०९.१० ॥
その聖者は再び彼に言った。「私は無限であり、さらに広大である。愚か者は私を知らない。智者こそ私を知るのだ。」
12.209.11
तं प्रत्याह मुनिः श्रीमान्प्रणतो विनयान्वितः ।
भवन्तं ज्ञातुमिच्छामि तव तत्वं ब्रवीहि मे ॥ १२.२०९.११ ॥
その尊き聖者は謙虚に礼をして彼に言った。「私はあなたを知りたいのです。あなたの真実の本性を私に語ってください。」
12.209.12
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नारदं प्राह लोकपः ।
ज्ञानेन मां विजानीहि नान्यथा शक्तिरस्ति ते ॥ १२.२०९.१२ ॥
その言葉を聞いて、世界の主はナーラダに言った。「知によって私を知れ。さもなければ、あなたにはその力はない。」
12.209.13
कीदृग्विधं तु तज्ज्ञानं येन जानामि ते तनुम् ।
अनन्त तन्मे ब्रूहि त्वं यद्यनुग्रहवानहम् ॥ १२.२०९.१३ ॥
あなたの姿を知ることのできるその知識はどのようなものか。無限なる方よ、もし私に恩寵を与えてくださるなら、それを私に教えてください。
12.209.14
विकल्पहीनं विपुलं तस्य चूरं शिवं परम् ।
ज्ञानं तत्तेन जानासि साधनं प्रति ते मुने ॥ १२.२०९.१४ ॥
その知識は選択を離れ、広大で、清浄、吉祥にして至高である。聖者よ、それによってあなたはそれを手段として知るのです。
12.209.15
अत्रावृत्य स्थितं ह्येतत्तच्छुद्धमितरन्मृषा ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं संक्षेपान्मुनिसत्तम ॥ १२.२०९.१५ ॥
ここに覆われて存在するもの、それが清浄であり、他はすべて虚偽である。聖者の中の最上の方よ、これらすべてをあなたに要約して説きました。
12.209.16
त्वमेव तव यत्तत्वं ब्रूहि लोकगुरो मम ।
भवन्तं ज्ञातुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.१६ ॥
あなた自身の、そのご真実を私にお話しください、世界の師よ。不滅の方よ、あなたがどのような本性であるかを知りたいのです。
12.209.17
ततः प्रहस्य भगवान्मेघगम्भीरया गिरा ।
प्राहेशः सर्वभूतानां न मे चास्यं श्रुतिर्न च ॥ १२.२०९.१७ ॥
そこで世尊は微笑し、雲のように低く重々しい声で語られた。一切衆生の主はこう言われた。「私には口もなく、耳もない。」
12.209.18
न घ्राणजिह्वे दृक्चैव त्वचा नास्ति तथा मुने ।
कथं वक्ष्यामि चात्मानमशरीरस्तथाप्यहम् ॥ १२.२०९.१८ ॥
聖者よ、私には鼻も舌もなく、目も皮膚もない。このように身体のない私が、どうして自分のことを語れようか。
12.209.19
तज्ज्ञात्वा विस्मयाविष्टो मुनिराह प्रणम्य तम् ।
येन त्वं पूर्वमात्मानमनन्तोऽहं बृहत्तरः।
शतोऽहमिति मां प्रीतः प्रोक्तवानसि तत्कथम् ॥ १२.२०९.१९ ॥
これを知った聖者は驚嘆に満ち、彼に礼をして言った。「あなたは以前、自らを無限でより偉大だと言われ、喜んで私を『百』と呼ばれた。それはどうしてですか。」
12.209.20
पुनस्तमाह भगवांस्तवाप्यक्षाणि सन्ति वै ।
त्वमेनं ब्रूहि चात्मानं यदि शक्नोषि नारद ॥ १२.२०९.२० ॥
尊い方は再び彼に言われた。「お前にも感官がある。ナーラダよ、できるなら、これとお前自身の自己を語ってみよ。」
12.209.21
आत्मा यथा तव मुने विदितस्तु भविष्यति ।
मां च जानासि तेन त्वमेकं साधनमावयोः।
इत्युक्त्वा भगवान्देवस्ततो नोवाच किंचन ॥ १२.२०९.२१ ॥
「聖者よ、お前の自己は知られるがままに知られるであろう。お前も私を知っている。ゆえに、これが我ら二人のための一つの手段である。」こう言って神である尊い方は、それ以上何も語らなかった。
12.209.22
नारदोऽप्युत्स्मयन्खिन्नः क्व गतोऽसाविति प्रभुः ।
स्थित्वा स दीर्घकालं च मुनिर्व्यामूढमानसः ॥ १२.२०९.२२ ॥
ナーラダもまた微笑みつつも困惑して思った。「あの主はどこへ行かれたのか。」その聖者は長い間立ち尽くし、心は惑っていた。
12.209.23
आह मां भगवान्देवस्त्वनन्तोऽहं बृहत्तरः ।
तेनाहमिति सर्वस्य को वानन्तो बृहत्तरः ॥ १२.२०९.२३ ॥
尊い神は私に言われた。「私は無限であり、さらに偉大である。ではすべてにおける『私』とは誰か、あるいは無限でさらに偉大なのは誰か。」
12.209.24
केयमुर्वी ह्यनन्ताख्या बृहती नूनमेव सा ।
यस्यां जानन्ति भूतानि विलीनानि ततस्ततः।
एनां पृच्छामि तरुणीं सैषा नूनमुवाच माम् ॥ १२.२०९.२४ ॥
アナンター（無限）と呼ばれるこの大地とは何か。彼女はまことに広大であり、衆生はそこへ幾度となく溶け込む。この若い女性に尋ねよう。まさに彼女が私に語ったのだ。
12.209.25
इत्येवं स मुनिः श्रीमान्कृत्वा निश्चयमात्मनः ।
स भूतलं समाविश्य प्रणिपत्येदमब्रवीत् ॥ १२.२०९.२५ ॥
こうしてその栄光ある聖者は心に決意を定め、大地の表面に降り立ち、礼拝して次のように言った。
12.209.26
आश्चर्यासि च धन्यासि वृहती त्वं वसुन्धरे ।
त्वामत्र वेत्तुमिच्छामि याग्दृभूताऽसि शोभने ॥ १२.२०९.२६ ॥
ヴァスンダラーよ、あなたは不思議で尊く、広大である。美しき方よ、あなたがいかなる存在かを、ここで知りたい。
12.209.27
तच्छ्रुत्वा धरणी देवी स्मयमानाऽब्रवीदिदम् ।
नाहं हि बृहती विप्र न चानन्ता च सत्तम ॥ १२.२०९.२७ ॥
これを聞いて、女神ダラニーは微笑みながら言った。ヴィプラよ、私は広大ではなく、善き者の中の最善の方よ、無限でもない。
12.209.28
कारणं मम यो गन्धो गन्धात्मानं ब्रवीहि तम् ।
ततो मुनिस्तद्धि तत्वं प्रणिपत्येदमब्रवीत् ॥ १२.२०९.२८ ॥
私の原因はあの香りである。香りの本性を語れ。そこで聖者はその真理を悟り、礼拝して次のように言った。
12.209.29
कारणं मे जलं मत्तो बृहत्तरतमं हि तत् ॥ १२.२०९.२९ ॥
私の原因は水である。それは私よりさらに広大である。
12.209.30
स समुद्रं मुनिर्गत्वा प्रणिपत्येदमब्रवीत् ।
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तोसि बृहत्तरः ॥ १२.२०९.३० ॥
その聖者は海に近づき、礼拝して言った。あなたは不思議で、尊く、まことに無限であり、さらに偉大である。
12.209.31
भवन्तं वेत्तुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्यमव्यय ।
तच्छ्रुत्वा सरितानाथः समुद्रो मुनिमब्रवीत् ॥ १२.२०९.३१ ॥
不滅なる方よ、あなたがどのような本性のものかを知りたい。これを聞いて、河の主である海が聖者に語った。
12.209.32
कारणं मेऽत्र संपृच्छ रसात्मानं बृहत्तरम् ।
ततो बृहत्तरं विद्वंस्त्वं पृच्छ मुनिसत्तम ॥ १२.२०९.३२ ॥
ここで私の原因を尋ねよ。その本質は味であり、さらに偉大である。次に、学識ある者よ、聖者の中で最も優れた者よ、さらに偉大なる者に尋ねよ。
12.209.33
ततो मुनिर्यथायोगं जलं तत्वमवेक्ष्य तत् ।
जलात्मानं प्रणम्याह जलतत्वस्थितो मुनिः ॥ १२.२०९.३३ ॥
そこで聖者は水の本質を正しく考察し、水を自性とする方に礼拝して語った。その聖者は水の本質に安住していた。
12.209.34
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तोसि बृहत्तरः ।
भवन्तं श्रोतुमिच्छामिकीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.३४ ॥
あなたは不思議で尊く、まことに無限でさらに偉大である。不滅なる方よ、あなたがどのような本性のものかを聞きたい。
12.209.35
ततो रसात्म…मुनिमाह पुनः पुनः ।
ममापि कारणं पृच्छ तेजोरूपं विभावसुम्।
नाहं बृहत्तरो ब्रह्मन्नाप्यनन्तश्च सत्तम् ॥ १२.२०९.३५ ॥
そこで精髄を自性とする方は……何度も聖者に言った。私の原因についても尋ねよ。炎の姿をしたヴィバーヴァス（火）に。ブラフマンよ、存在の中で最も優れた者よ、私は偉大でも無限でもない。
12.209.36
ततोऽग्निं प्रणिपत्याह मुनिर्विस्मितमानसः ।
यज्ञात्मानं महावासं सर्वभूतनमस्कृतम् ॥ १२.२०९.३६ ॥
そこで聖者は驚きに心を満たされ、アグニに礼拝して言った。祭祀をその本性とし、大いなる住処、一切の生類に礼拝される御方よ。
12.209.37
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तश्च बृहत्तरः ।
भवन्तं वेत्तुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.३७ ॥
あなたは不思議で尊く、無限でありさらに偉大です。不滅の御方よ、あなたがどのような存在なのか知りたく思います。
12.209.38
ततः प्रहस्य भगवान्मुनिं स्विष्टकृदब्रवीत् ।
नाहं बृहत्तरो ब्रह्मन्नाप्यनन्तश्च सत्तम।
कारणं मम रूपं यत्तं पृच्छ मुनिसत्तम ॥ १२.२०९.३८ ॥
すると尊き斯維什塔克リット（アグニ）は笑って聖者に言った。バラモンよ、私はより偉大でもなく無限でもない、善き者の中の最善の者よ。私の姿の原因を、聖者の中の最善の者よ、彼に尋ねなさい。
12.209.39
ततो योगक्रमेणैव प्रतीतं तं प्रविश्य सः ।
रूपात्मानं प्रणम्याह नारदो वदतांवरः ॥ १२.२०९.३९ ॥
そこでヨーガの道によって顕れた彼の中に入り、語る者の中で最も優れたナーラダは、形相の自性に礼拝して言った。
12.209.40
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तोसि बृहत्तरः ।
भवन्तं वेत्तुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.४० ॥
あなたは不思議で尊く、無限でありさらに偉大です。不滅の御方よ、あなたがどのような存在なのか知りたく思います。
12.209.41
उत्स्मयित्वा तु रूपात्मा तं मुनिं प्रत्युवाच ह ।
वायुर्मे कारणं ब्रह्मंस्तं पृच्छ मुनिसत्तम।
मत्तो बहुतरः श्रीमाननन्तश्च महाविलम् ॥ १२.२०९.४१ ॥
すると形相の自性は微笑して、その聖者に言った。バラモンよ、私の姿の原因は風神ヴァーユである。聖者の中の最善の者よ、彼に尋ねなさい。私よりもはるかに偉大で、栄え、無限なのは、あの大いなる虚空である。
12.209.42
स मारुतं प्रणम्याह भगवान्मुनिसत्तमः ।
योगसिद्धो महायोगी ज्ञानविज्ञानपारगः ॥ १२.२०९.४२ ॥
その尊き聖者の中の最上者は、風に礼をして語った。彼はヨーガを成就し、知と識の彼岸に渡った大ヨーガ行者である。
12.209.43
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तोसि बृहत्तरः ।
भवन्तं वेत्तुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.४३ ॥
あなたは驚くべき、祝福された方、まことに無限で、偉大な者よりさらに偉大です。不滅の方よ、あなたがいかなる存在かを知りたい。
12.209.44
ततो वायुर्हि संप्राह नारदं मुनिसत्तमम् ।
कारणं पृच्छ भगवन्स्पर्शात्मानं ममाद्य वै ॥ १२.२०९.४४ ॥
そこで風は聖者の中の最上者ナーラダに言った。尊き方よ、今日、触れる本性をもつ私の原因を尋ねなさい。
12.209.45
मत्तो बृहत्तरः श्रीमाननन्तश्च तथैव सः ।
ततोस्य वचनं श्रुत्वा स्पर्शात्मानमुवाच सः ॥ १२.२०९.४५ ॥
私より偉大で、栄光に満ち、そして無限なのは彼である。そこで彼はその言葉を聞き、触れる本性をもつ者に語った。
12.209.46
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तोसि बृहत्तरः ।
भवन्तं वेत्तुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.४६ ॥
あなたは驚くべき、祝福された方、まことに無限で、偉大な者よりさらに偉大です。不滅の方よ、あなたがいかなる存在かを知りたい。
12.209.47
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्पर्शात्मा मुनिमब्रवीत् ।
नाहं वृहत्तरो ब्रह्मन्नाप्यनन्तश्च सत्तम ॥ १२.२०९.४७ ॥
その言葉を聞き、触れる本性をもつ者は聖者に言った。婆羅門よ、人の中で最上の方よ、私は偉大な者よりも偉大でもなく、無限でもない。
12.209.48
कारणं मम चैवेममाकाशं च बृहत्तरम् ।
तं पृच्छ मुनिशार्दूल सर्वव्यापिनमव्ययम् ॥ १२.२०९.४८ ॥
私とこの虚空の原因は、さらに偉大である。聖者の中の虎よ、遍在にして不滅なる者に尋ねよ。
12.209.49
तच्छ्रुत्वा नारदः श्रीमान्वाक्यं वाक्यविशारदः ।
आकाशं समुपागम्य प्रणम्याह कृताञ्जलिः ॥ १२.२०९.४९ ॥
その言葉を聞いて、弁舌に長けた尊きナーラダは虚空に近づき、礼拝し、合掌して言った。
12.209.50
आश्चर्योसि न धन्योसि ह्यनन्तोसि बृहत्तरः ।
भवन्तं वेत्तुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.५० ॥
あなたは驚くべき存在で、幸福ではない。あなたは無限であり、さらに偉大である。不滅の方よ、あなたがどのような存在なのか知りたい。
12.209.51
आकाशस्तमुवाचेदं प्रहसन्मुनिसत्तमम् ।
नाहं बृहत्तरो ब्रह्मञ्शब्दो वै कारणं मम।
तं पृच्छ मुनिशार्दूल स वै मत्तो बृहत्तरः ॥ १२.२०९.५१ ॥
虚空は笑いながら、その聖者の中の最上の者に言った。「バラモンよ、私は偉大ではない。音こそが私の原因だ。聖者の中の虎よ、彼に尋ねよ。彼は私より偉大である。」
12.209.52
ततो ह्याविश्य चाकाशं शब्दात्मानमुवाच ह ।
स्वरव्यञ्जनसंयुक्तं नानाहेतुविभूषितम्।
वेदाख्यं परमं गुह्यं वेदकारणमच्युतम् ॥ १२.२०९.५२ ॥
それから彼は虚空に入り、音の自己に語りかけた。「母音と子音に結ばれ、多くの理由で飾られた、ヴェーダと呼ばれる至高の秘密、ヴェーダの原因、不変なるもの。」
12.209.53
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तोसि बृहत्तरः ।
भवन्तं श्रोतुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.५३ ॥
あなたは驚くべき存在で、幸福でもある。あなたは無限であり、さらに偉大である。不滅の方よ、あなたがどのような存在なのか聞きたい。
12.209.54
वेदात्मा प्रत्युवाचेदं नारदं मुनिपुङ्गवम् ।
मया कारणभूतेन सर्ववेत्ता पितामहः ॥ १२.२०९.५४ ॥
ヴェーダの自己は、聖者の中の最上者ナーラダにこう答えた。「原因である私こそ、一切を知る祖父である。」
12.209.55
ब्रह्मणो बुद्धिसंस्थानमास्थितोऽहं महामुने ।
तस्माद्वृहत्तरो मत्तः पद्मयोनिर्महामतिः।
तं पृच्छ मुनिशार्दूल सर्वकारणकारणम् ॥ १२.२०९.५५ ॥
偉大な聖者よ、私はブラフマーの知性に宿っている。ゆえに蓮華より生まれた大智のブラフマーは私より偉大である。聖者の中の虎よ、一切の原因の原因である彼に尋ねよ。
12.209.56
ब्रह्मलोकं ततो गत्वा नारदो मुनिपुङ्गवैः ।
सेव्यमानं महात्मानं लोकपालैर्मरुद्गणैः ॥ १२.२०९.५६ ॥
その後ナーラダはブラフマーの世界に赴き、最上の聖者たち、世界守護神たち、マルット神群に仕えられる偉大なる御方を見た。
12.209.57
समुद्रैश्च सरिद्भिश्च भूततत्वैः सभूधरैः ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च ज्योतिषां च गणैस्तथा ॥ १२.२०९.५७ ॥
大洋と河川、山々を伴う元素、ガンダルヴァ、アプサラス、そして星々の群れもまたその御方に仕えていた。
12.209.58
स्तुतिस्तोमग्रहस्तोभैस्तथा वेदैर्मुनीश्वरैः ।
उपास्यमानं ब्रह्माणं लोकनाथं परात्परम् ॥ १२.२०९.५८ ॥
賛歌と讃頌（グラハ・ストーバ）によって、ヴェーダと聖者の主らに礼拝されるブラフマー、世界の主、最高を超える者。
12.209.59
हिरण्यगर्भं विश्वेशं चतुर्वक्रेण भूषितम् ।
प्रणम्य प्राञ्जलिः प्रह्वस्तमाह मुनिपुङ्गवः ॥ १२.२०९.५९ ॥
黄金の胎、宇宙の主、四つの顔に飾られた御方に礼拝し、合掌して謙虚に、聖者の中の最上者は語りかけた。
12.209.60
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तोसि बृहत्तरः ।
भवन्तं वेत्तुमिच्छामि कीदृग्भूतस्त्वमव्यय ॥ १२.२०९.६० ॥
あなたは驚くべき方、尊い方、まことに無限で至大な方です。不滅の方よ、あなたがどのような御姿であるかを知りたく思います。
12.209.61
तच्छ्रुत्वा भगवान्ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ।
उत्स्मयन्मुनिमाहेदं कर्ममूलस्य लोपकम् ॥ १२.२०९.६१ ॥
これを聞いて、万世の祖である尊いブラフマーは微笑み、業の根を断つこの言葉を聖者に告げた。
12.209.62
नाहं बृहत्तरो ब्रह्मन्नाप्यनन्तश्च सत्तम ।
लोकानां मम सर्वेषां नाथभूतो बृहत्तरः ॥ १२.२०९.६२ ॥
バラモンよ、私は至大でもなく無限でもありません、善き人の中の最上の方よ。最も偉大なのは、私を含む全世界の主である方です。
12.209.63
नन्दगोपकुले गोपकुमारैः परिवारितः ।
समस्तजगतां गोप्ता गोपवेषेण संस्थितः ॥ १२.२०९.६३ ॥
牧童ナンダの家系に、牧童たちに囲まれて、一切世界の守護者が牧童の姿で住んでおられる。
12.209.64
मद्रूपं च समास्थाय जगत्सृष्टिं करोति सः ।
ऐशानमास्थितः श्रीमान्हन्ति नित्यं हि पाति च ॥ १२.२०९.६४ ॥
彼は私の姿をとって世界を創造し、イーシャーナの姿をとって、その威光ある方は常に破壊し、また守護される。
12.209.65
विष्णुः स्वरूपरूपोऽसौ कारणं स हरिर्मम ।
तं पृच्छ मुनिशार्दूल स चानन्तो बृहत्तरः ॥ १२.२०९.६५ ॥
ヴィシュヌは自らの本性そのものを姿とされる方、そのハリこそ私の根源です。聖者の中の虎よ、その方にお尋ねなさい。その方こそ無限にして至大です。
12.209.66
ततोऽवतीर्य भगवान्ब्रह्मलोकान्महामुनिः ।
नन्दगोपकुले विष्णुमेनं कृष्णं जगत्पतिम् ॥ १२.२०९.६६ ॥
そこで梵天界から降り立った尊き大聖者は、ナンダ牧童の家に、このヴィシュヌ、世界の主クリシュナを見た。
12.209.67
बालक्रीडनकासक्तं वत्सजालविभूषितम् ।
पाययित्वाथ बध्नन्तं धूलिधूम्राननं परम् ॥ १२.२०९.६७ ॥
子供の遊びに夢中になり、子牛の群れに飾られ、水を飲ませてから縛り、顔を埃で黒ずませた至高者を（見た）。
12.209.68
गाहमानैर्हसद्भिश्च नृत्यद्भिश्च समन्ततः ।
पाणिवादनकैश्चैव संवृतं वेणुवादकैः ॥ १२.२०९.६८ ॥
水中で跳ね回り、笑い、踊り、手を打ち、笛を吹く人々に、周囲をすっかり囲まれていた。
12.209.69
प्रणिपत्याब्रवीदेनं नारदो भगवान्मुनिः ।
आश्चर्योसि च धन्योसि ह्यनन्तश्च बृहत्तरः।
वेत्ताऽसि चाव्ययश्चासि वेत्तुमिच्छामि यादृशम् ॥ १२.२०९.६९ ॥
尊き聖者ナーラダは礼拝して彼に言った。「あなたは驚くべき、祝福されたお方です。あなたは無限で、最も偉大です。あなたは知る者であり、不滅です。あなたがどのようなお方かを知りたいのです。」
12.209.70
ततः प्रहस्य भगवान्नारदं प्रत्युवाच ह ।
मत्तः परतरं नास्ति मत्तः सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२०९.७० ॥
そこで尊きお方は微笑んでナーラダに答えた。「私より高いものは何もない。すべては私に基づいて立っている。」
12.209.71
मतो बृहत्तरं नान्यदहमेव बृहत्तरः ।
आकाशे च स्थितः पूर्वमुक्तवानहमेव ते ॥ १२.२०९.७१ ॥
私より大きいものは他にない。私こそ最も偉大である。以前、空に立って、私自身があなたにこれを語ったのだ。
12.209.72
न मां वेत्ति जनः कश्चिन्माया मम दुरत्यया ।
भक्त्या त्वनन्यया युक्ता मां विजानन्ति योगिनः ॥ १२.२०९.७२ ॥
誰も私を知らない。私のマーヤーは超えがたい。しかし、ただ一つの信愛に結ばれたヨーガ行者たちは私を知る。
12.209.73
प्रियोसि मम भक्तोसि मम तत्वं विलोकय ।
ददामि तव तज्ज्ञानं येन तत्वं प्रपश्यसि ॥ १२.२०९.७३ ॥
あなたは私に愛しく、私の信者である。私の真理を見よ。あなたが真理を明らかに見るであろう、その知識を私は与えよう。
12.209.74
अन्येषां चैव भक्तानां मम योगरतात्मनाम् ।
ददामि दिव्यं ज्ञानं च येन तत्वं प्रपश्यसि ॥ १२.२०९.७४ ॥
私のヨーガに心を喜ばせる他の信者たちにも、私は神的な知識を与える。それによってあなたは真理を見るであろう。
12.209.75
अन्येषां चैव भक्तानां मम योगरतात्मनाम् ।
ददामि दिव्यं ज्ञानं च तेन ते यान्ति मत्पदम् ॥ १२.२०९.७५ ॥
私のヨーガに心を喜ばせる他の信者たちにも、私は神的な知識を与える。それによって彼らは私の境地へ行く。
12.209.76
एवमुक्त्वा ययौ कृष्णो नन्दगोपगृहं हरिः ॥ १२.२०९.७६ ॥
このように言って、ハリ・クリシュナは牧童ナンダの家へ行った。
12.209.77
एतत्ते कथितं राजन्विष्णुतत्वमनुत्तमम् ।
भजस्वैनं विशालाक्षं जपन्कृष्णेति सत्तम ॥ १२.२०९.७७ ॥
王よ、この至上のヴィシュヌの真理があなたに語られた。善人の中の最上の者よ、クリシュナの名を唱えながら、その広い目の方を礼拝せよ。
12.209.78
मोहयन्मां तथा त्वां च शृणोत्येष मयेरितान् ।
धर्मात्मा च महाबाहो भक्तान्रक्षति नान्यथा ॥ १२.२०९.७८ ॥
私とあなたをも惑わせながら、この方は私が語った言葉を聞かれる。おお、大腕の者よ、この方は法に満ちた魂であり、信者を守られる。それ以外ではない。