مهابهاراتا · أدهيايا 12.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.223.1
किं कारणं महाप्राज्ञ दह्यमानश्च मैथिलः ।
मिथिलां नेह धर्मात्मा प्राह वीक्ष्य विदाहिताम् ॥ १२.२२३.१ ॥
أيها الحكيم العظيم، لماذا لم يتكلم هنا المَيْثِلي الصالح حين رأى ميثيلا تحترق؟ وما السبب؟
12.223.2
श्रृयतां नृपशार्दूल यदर्थं दीपिता पुरा ।
वह्निना दीपिता सा तु तन्मे शृणु महामते ॥ १२.२२३.२ ॥
اسمع أيها النمر بين الملوك، واستمع مني أيها الحكيم العظيم إلى السبب الذي من أجله أُضرمت تلك المدينة بالنار قديمًا.
12.223.3
जनको जनदेवस्तु कर्माण्याध्याय चात्मनि ।
सर्वभावमनुप्राप्य भावेन विचचार सः ॥ १२.२२३.३ ॥
كان جنكا، إله البشر، يتأمل أعماله ويقيم في ذاته، ويبلغ جميع الأحوال، ويسير بروحه الباطنة.
12.223.4
यजन्ददंस्तथा जुह्वन्पालयन्पृथिवीमिमाम् ।
अध्यात्मविन्महाप्राज्ञस्तन्मयत्वेन निष्ठितः ॥ १२.२२३.४ ॥
كان جنكا العالم بالذات الحكيم العظيم يقدم القرابين ويعطي الصدقات ويقدم الهوم ويحمي هذه الأرض، مستقرًا في ذلك مستغرقًا فيه.
12.223.5
स तस्य हृदि संकल्पं ज्ञातुमैच्छत्स्वयं प्रभुः ।
सर्वलोकाधिपस्तत्र द्विजरूपेण संयुतः ॥ १२.२२३.५ ॥
أراد ذلك السيد، سيد العوالم كلها، أن يعرف بنفسه عزم قلبه، فظهر هناك متخذًا هيئة البراهمة.
12.223.6
मिथिलायां महाबुद्धिर्व्यलीकं किंचिदाचरन् ।
स गृहीत्वा द्विजश्रेष्ठैर्नृपाय प्रतिवेदितः ॥ १२.२२३.६ ॥
في ميثيلا ارتكب رجل عظيم الذكاء بعض الخطأ؛ فقبض عليه كبار البراهمة وأُبلغ الملك بأمره.
12.223.7
अपराधं समुद्दिश्य तं राजा प्रत्यभाषत ।
न त्वां ब्राह्मण दण्डेन नियोक्ष्यामि कथंचन ॥ १२.२२३.७ ॥
وأشار الملك إلى تلك الإساءة فأجابه: أيها البراهمي، لن أعاقبك بأي حال من الأحوال.
12.223.8
मम राज्याद्विनिर्गच्छ यावत्सीमा भुवो मम ।
तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो गत्वा राजानं प्रत्युवाच ह ॥ १२.२२३.८ ॥
اخرج من مملكتي إلى حدود أرضي. فلما سمع البراهمي ذلك ذهب إلى الملك وأجابه.
12.223.9
करिष्ये वचनं राजन्ब्रवीहि मम जानतः ।
का सीमा तव भूमेस्तु ब्रूहि धर्मं ममाद्य वै ॥ १२.२२३.९ ॥
أيها الملك، سأفعل بحسب كلامك؛ قل لي، وأنت تعرفني، ما حدّ أرضك. قل لي اليوم واجبي.
12.223.10
तच्छ्रुत्वा मैथिलो राजा लज्जयावनताननः ।
नोवाच वचनं विप्रं तत्वबुद्ध्या समीक्ष्य तत् ॥ १२.२२३.१० ॥
فلما سمع ذلك ملك ميثيلا، وقد أطرق وجهه خجلاً، تأمله بعقل بصير بالحقيقة، فلم يجب البراهمي بكلمة.
12.223.11
पुनःपुनश्च तं विप्रश्चोदयामास सत्वरम् ।
ब्रूहि राजेन्द्र गच्छामि तव राज्या द्विवासितः ॥ १२.२२३.११ ॥
فألحّ عليه البراهمي مراراً بعجلة: قل أيها سيد الملوك؛ إني ماضٍ، مطرود للمرة الثانية من مملكتك.
12.223.12
ततो नृपो विचार्यैवमाह ब्राह्मणपुङ्गवम् ।
आवासो वा न मेऽस्त्यत्र सर्वा वा पृथिवी मम।
गच्छ वा तिष्ठ वा ब्रह्मन्निति मे निश्चिता मतिः ॥ १२.२२३.१२ ॥
ثم تفكّر الملك فقال لذلك الأفضل من البراهمة: ليس لي هنا مسكن، أو إن الأرض كلها لي. امضِ أو أقم أيها البراهمي — هذا قراري الثابت.
12.223.13
इत्युक्तः स तथा तेन मैथिलेन द्विजोत्तमः ।
अब्रवीत्तं महात्मानं राजानं मन्त्रिभिर्वृतम् ॥ १२.२२३.१३ ॥
فلما خاطبه ملك ميثيلا بذلك، قال أفضل البراهمة للملك العظيم الروح المحاط بوزرائه.
12.223.14
त्वमेवं पद्मनाभस्य नित्यं पक्षपदाहितः ।
अहो सिद्धार्थरूपोऽसि गमिष्ये स्वस्ति तेऽस्तु वै ॥ १२.२२३.१४ ॥
أنت هكذا دائمًا في جانب بادمنابها. آه، لك هيئة من تحققت غاياته. سأمضي؛ فليكن لك السلام.
12.223.15
इत्युक्त्वा प्रययौ विप्रस्तज्जिज्ञासुर्द्विजोत्तमान् ।
अदहच्चाग्निना तस्य मिथिलां भगवान्स्वयम् ॥ १२.२२३.१५ ॥
فلما قال ذلك، انصرف البراهمي راغبًا في معرفة ذلك من أفضل المولودين مرتين؛ وأحرق المبارك نفسه ميثيلا بالنار.
12.223.16
प्रदीप्यमानां मिथिलां दृष्ट्वा राजा न कम्पितः ।
जनैः स परिपृष्टस्तु वाक्यमेतदुवाच ह ॥ १२.२२३.१६ ॥
لما رأى ميثيلا تشتعل لم يرتجف الملك. وحين سأله الناس قال هذه الكلمات.
12.223.17
अनन्तं वत मे वित्तं भाव्यं मे नास्ति किंचन ।
मिथिलायां प्रदीप्तायां न मे किंचन दह्यते ॥ १२.२२३.१७ ॥
حقًا إن ثروتي لا نهاية لها؛ ليس شيء مما هو لي حقًا يُفقد. وحين تحترق ميثيلا لا يحترق شيء مما هو لي.
12.223.18
तदस्य भाषमाणस्य श्रुत्वा श्रुत्वा हृदि स्थितम् ।
पुनः संजीवयामास मिथिलां तां द्विजोत्तमः ॥ १२.२२३.१८ ॥
وبعد أن سمع مرارًا كلماته التي كانت في قلبه، أعاد أفضل المولودين مرتين ميثيلا إلى الحياة.
12.223.19
आत्मानं दर्शयामास वरं चास्नै दद्रौ पुनः ।
धर्मे तिष्ठस्व सद्भावो बुद्धिस्तेऽर्थे नराधिप ॥ १२.२२३.१९ ॥
كشف عن نفسه، ومنح له مرة أخرى نعمة. اثبت في الدارما أيها سيد البشر؛ وليبقَ قصدك الطيب وعقلك مثبتين على ذلك الغاية.
12.223.20
सत्ये तिष्ठस्व निर्विण्णः स्वस्ति तेऽस्तु व्रजाम्यहम् ।
इत्युक्त्वा भगवांश्चैनं तत्रैवान्तरधीयत।
एतत्ते कथितं राजन्किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२२३.२० ॥
اثبت في الحق وكن متجرداً؛ فليكن لك الخير، فإني ماضٍ الآن. ولما قال ذلك اختفى المبارك في الحال. أيها الملك، لقد أُخبرت بهذا؛ فماذا تريد أن تسمع بعد؟