మహాభారతం · అధ్యాయం 12.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.236.1
किंशीलः किंसमाचारः किंविद्यः किंपराक्रमः ।
प्राप्नोति ब्रह्मणः स्थानं यत्परं प्रकृतेर्ध्रुवम् ॥ १२.२३६.१ ॥
ఏ ఆచరణ, ఏ ప్రవర్తన, ఏ విద్య, ఏ పరాక్రమం కలవాడు ప్రకృతికి అతీతమైన, శాశ్వతమైన బ్రహ్మస్థానాన్ని పొందుతాడు?
12.236.2
मोक्षधर्मेषु नियतो लध्वाहारो जितेन्द्रियः ।
प्राप्नोति ब्रह्मणः स्थानं तत्परं प्रकृतेर्ध्रुवम् ॥ १२.२३६.२ ॥
మోక్షధర్మాలలో నిష్ఠ కలవాడు, తక్కువ భోజనం చేసేవాడు, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు ప్రకృతికి అతీతమైన, శాశ్వతమైన బ్రహ్మస్థానాన్ని పొందుతాడు.
12.236.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
जैगीषव्यस्य संवादमसितस्य च भारत ॥ १२.२३६.३ ॥
ఇక్కడ కూడా ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు—జైగీషవ్యుడు, అసితుడు మధ్య జరిగిన సంవాదం, భారతా.
12.236.4
महादेवान्तरे वृत्तं देव्याश्चैवान्तरे तथा ।
यथावच्छृणु राजेन्द्र ज्ञानदं पापनाशनम् ॥ १२.२३६.४ ॥
మహాదేవుడు, దేవి మధ్య జరిగినదాన్ని యథాతథంగా విను, రాజేంద్రా—అది జ్ఞానాన్ని ఇచ్చి పాపాన్ని నశింపజేస్తుంది.
12.236.5
जैगीषव्यं नहाप्रज्ञं धर्नाणामागतागमम् ।
अक्रुध्यन्तमहृष्यन्तमसितो देवलोऽब्रवीत् ॥ १२.२३६.५ ॥
జైగీషవ్యుడు—అవివేకి కాదు, వ్రతాలను తెలిసినవాడు, కోపించనివాడు, హర్షించనివాడు—అతనితో అసిత దేవలుడు చెప్పాడు.
12.236.6
न प्रीमसे बन्द्यमानो निन्द्यमानो न कुप्यसे ।
का ते प्रज्ञा कुतश्चैषा किं ते तस्याः परायणम् ॥ १२.२३६.६ ॥
పొగడబడినప్పుడు నీవు సంతోషించవు, నిందించబడినప్పుడు కోపించవు. నీ ఈ ప్రజ్ఞ ఎటువంటిది, ఇది ఎక్కడనుండి వచ్చింది? దాని పరమ లక్ష్యం నీకు ఏమిటి?
12.236.7
इति तेनानुयुक्तः स तमृपाच महातपाः ।
महद्वाक्यप्रसंदिग्धं पुष्कलार्थपदं शुचि ॥ १२.२३६.७ ॥
ఇలా ఆయన ప్రశ్నించగా ఆ మహాతపస్వి అతనికి చెప్పెను—మహత్తరమైన, లోతైన, అర్థసంపన్నమైన, పవిత్రమైన మాటలతో.
12.236.8
या यतियौ परा निष्ठा या शान्तिः पुण्यकर्मणाम् ।
तां तेऽहं सं प्रवक्ष्यामि यां मां पृच्छसि वै द्विज ॥ १२.२३६.८ ॥
యతుల పరమ నిష్ఠ, పుణ్యకర్మల శాంతి ఏమిటో—అదే నువ్వు అడుగుతున్నది—ఓ ద్విజా, నేను నీకు పూర్తిగా చెబుతాను.
12.236.9
निन्वत्सु वा सप्ता नित्यं प्रशंसत्सु च देवल ।
निहवन्ति च ये तेषां समयं सुकृतं च यत् ॥ १२.२३६.९ ॥
ఓ దేవలా, నిందించేవారిలోనూ, ప్రశంసించేవారిలోనూ ఎల్లప్పుడూ ఉన్నవారై, వారి ఒప్పందాన్ని, వారి సత్కార్యాన్ని తిరస్కరించేవారు—
12.236.10
उक्ताश्च न विवक्ष्यन्ति वक्तारमहिते हितम् ।
प्रतिहन्तुं न चेच्छन्ति हन्तारं वै मनीषिणः ॥ १२.२३६.१० ॥
వారితో మాట్లాడినప్పుడు, మాట్లాడేవాడు హితమైనది చెప్పినా అహితమైనది చెప్పినా వారు జవాబు చెప్పాలని కోరరు; మనీషులు కొట్టేవానిని తిరిగి కొట్టాలని కూడా కోరరు.
12.236.11
नाप्राप्तमनुशोचन्ति प्राप्तकालानि कुर्वते ।
न चातीतानि शोचन्ति न चैतान्प्रतिजानते ॥ १२.२३६.११ ॥
పొందనిదానికై వారు దుఃఖించరు; ప్రాప్తకాలం వచ్చినప్పుడు కర్మను చేస్తారు. గతించినదానికై కూడా దుఃఖించరు, వీటిని తమవిగా అంగీకరించరు.
12.236.12
संप्राप्तानां च पूज्यानां कामादर्थेषु देवल ।
यथोपपत्तिं कुर्वन्ति शक्तिमन्तो धृतव्रताः ॥ १२.२३६.१२ ॥
ఓ దేవలా, వచ్చిన పూజ్యులకు, కామవశంగా ధనవిషయాలలో కూడా, శక్తిమంతులు, వ్రతదృఢులు తగిన రీతిలోనే వ్యవహరిస్తారు.
12.236.13
पक्वविद्या महाप्राज्ञा जितक्रोधा जितेन्द्रियाः ।
मनसा कर्मणा वाचा नापराध्यन्ति कस्यचित् ॥ १२.२३६.१३ ॥
పరిపక్వ విద్య కలిగిన, గొప్ప ప్రాజ్ఞులు, కోపాన్ని జయించినవారు, ఇంద్రియాలను జయించినవారు మనసుతో, కర్మతో, వాక్కుతో ఎవరికీ అపరాధం చేయరు.
12.236.14
अनीर्षवो न चोन्योन्यं विहिंसन्ति कदाचन ।
न च जातूपतप्यन्ते धीराः परसमृद्धिभिः ॥ १२.२३६.१४ ॥
అసూయలేని వారు ఒకరినొకరు ఎప్పుడూ హింసించరు; ధీరులు ఇతరుల సమృద్ధిని చూసి ఎన్నడూ బాధపడరు.
12.236.15
निन्दाप्रशंसे चात्यर्थं न वदन्ति परस्य च ।
न च निन्दाप्रशंसाभ्यां विक्रियन्ते कदाचन ॥ १२.२३६.१५ ॥
వారు ఇతరులను అధికంగా నిందించరు, అధికంగా పొగడరు; నింద, పొగడ్త వల్ల ఎన్నడూ చలించరు.
12.236.16
सर्वतश्च प्रशान्ता ये सर्वभूतहिते रताः ।
न कुध्यन्ति स हृष्यन्ति नापराध्यन्ति कस्यचित् ॥ १२.२३६.१६ ॥
అన్ని విధాలుగా ప్రశాంతులై, సర్వ ప్రాణుల హితంలో రమించేవారు కోపించరు, ఆనందించరు, ఎవరికీ అపరాధం చేయరు.
12.236.17
विमुच्य हृदयग्रन्थिं चङ्कम्यन्ते यथासुखम् ।
न चैषां बान्धवाः सन्ति ये चान्येषां च बान्धवाः ॥ १२.२३६.१७ ॥
హృదయ గ్రంథిని విడిచి వారు సుఖంగా సంచరిస్తారు; వారికి బంధువులు లేరు, ఇతరులకు బంధువులుగా ఉన్నవారు కూడా వారికి లేరు.
12.236.18
अमित्राश्च न सन्त्येषां ये चामित्रा न कस्यचित् ।
य एवं कुर्वते मर्त्याः सुखं जीवन्ति सर्वदा ॥ १२.२३६.१८ ॥
వారికి శత్రువులు లేరు; ఎవరికీ శత్రువుగా లేనివారు వారికీ శత్రువులు కారు. ఇలా ప్రవర్తించే మనుషులు ఎల్లప్పుడూ సుఖంగా జీవిస్తారు.
12.236.19
ये धर्मं चानुरुध्यन्ते धर्मज्ञा द्विजसत्तमाः ।
ये ह्यतो विच्युता मार्गात्ते हृष्यन्त्युद्विजन्ति च ॥ १२.२३६.१९ ॥
ధర్మాన్ని తెలిసిన శ్రేష్ఠ ద్విజులు ఎవరు ధర్మాన్ని అనుసరిస్తారో, ఎవరు ఈ మార్గం నుండి తప్పుతారో, వారు సంతోషిస్తారు మరియు కలవరపడతారు కూడా.
12.236.20
आस्थितस्तमहं मार्गमसूयिष्यामि कं कथम् ।
निन्द्यमानः प्रशस्तो वा हृष्येयं केन हेतुना ॥ १२.२३६.२० ॥
ఆ మార్గంలో నిలిచిన నేను ఎవరిని, ఎలా నిందిస్తాను? నిందించబడినా లేదా ప్రశంసించబడినా ఏ కారణంతో నేను సంతోషిస్తాను?
12.236.21
यद्यदिच्छन्ति तत्तस्मादधिगच्छन्ति मानवाः ।
न मे निन्दाप्रशंसाभ्यां ह्रासवृद्धी भविष्यतः ॥ १२.२३६.२१ ॥
మానవులు దేనిని కోరుకుంటారో, దాని నుండే దానిని పొందుతారు. నింద, ప్రశంసల వల్ల నాకు క్షీణత లేదా వృద్ధి కలగదు.
12.236.22
अमृतस्येव संतृप्येदवमानस्य तत्त्ववित् ।
विषस्येवोद्विजेन्नित्यं संमानस्य विचक्षणः ॥ १२.२३६.२२ ॥
తత్త్వం తెలిసినవాడు అవమానాన్ని అమృతంలా ఆస్వాదించి తృప్తి చెందాలి; వివేకి గౌరవాన్ని ఎప్పుడూ విషంలా భావించి దానికి దూరంగా ఉండాలి.
12.236.23
अवज्ञातः सुखं शेते इह चामुत्र चोभयोः ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यो योऽवमन्ता स बुध्यते ॥ १२.२३६.२३ ॥
అవమానించబడినవాడు ఇక్కడా అక్కడా ఇద్దరిలోనూ సుఖంగా నిద్రిస్తాడు; అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడై, అవమానించేవాడైనా అతడు బోధ పొందుతాడు.
12.236.24
परां गतिं च ये केचित्प्रार्थयन्ति मनीषिणः ।
एतद्व्रतं समाश्रित्य सुखमेधन्ति ते जनाः ॥ १२.२३६.२४ ॥
ఏ మనీషులు పరమ గతిని కోరుకుంటారో, వారు ఈ వ్రతాన్ని ఆశ్రయించి సుఖంలో వృద్ధి చెందుతారు.
12.236.25
सर्वतश्च समाहृत्य क्रतून्सर्वाञ्जितेन्द्रियः ।
प्राप्नोति ब्रह्मणः स्थानं यत्परं प्रकृतेर्ध्रुवम् ॥ १२.२३६.२५ ॥
అన్ని వైపుల నుండి అన్ని యజ్ఞాలను సమకూర్చి, ఇంద్రియాలను జయించిన వాడు ప్రకృతికి అతీతమైన, శాశ్వతమైన బ్రహ్మ యొక్క పరమ స్థానాన్ని పొందుతాడు.
12.236.26
नास्य देवा न गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाः ।
पदमन्ववरोहन्ति प्राप्तस्य परमां गतिम् ॥ १२.२३६.२६ ॥
పరమ గతిని పొందిన వాడి అడుగుజాడలను దేవతలు గానీ, గంధర్వులు గానీ, పిశాచులు గానీ, రాక్షసులు గానీ అనుసరించలేరు.
12.236.27
एतच्छ्रुत्वा मुनेस्तस्य वचनं देवलस्तथा ।
तदधीनो भवच्छिष्यः सर्वद्वन्द्वविनिष्ठितः ॥ १२.२३६.२७ ॥
ఆ ముని మాటలను విని, దేవలుడు కూడా ఆయనకు అధీనుడై శిష్యుడయ్యాడు; అన్ని ద్వంద్వాలకు అతీతంగా స్థిరపడ్డాడు.
12.236.28
अथान्यत्तु पुरावृतं जैगीषव्यस्य धीमतः ।
शृणु राजन्नवहितः सर्वज्ञानसमन्वितः ॥ १२.२३६.२८ ॥
ఇప్పుడు, ఓ రాజా, అన్ని జ్ఞానాలతో కూడిన నీవు శ్రద్ధగా విను—జ్ఞానియైన జైగీషవ్యుని మరో పూర్వ వృత్తాంతాన్ని.
12.236.29
यमाहुः सर्वलोकेशं सर्वलोकनमस्कृतम् ।
अष्टमूर्ति जगन्मूर्तिमिष्टसंधिविभूषितम्
यं प्राप्ता न विषीदन्ति न शोचन्त्युद्विजन्ति च ॥ १२.२३६.२९ ॥
సర్వలోకాధిపతి అని, సర్వలోకాలు నమస్కరించేవాడని, అష్టమూర్తి, జగత్తే రూపమైనవాడు, ఇష్టమైన సంధులతో అలంకరించబడినవాడు అని పిలవబడేవానిని పొందినవారు విషాదించరు, శోకించరు, భయపడరు.
12.236.30
यस्य स्वाभाविकी शक्तिरिदं विश्वं चराचरम् ।
याति सज्जति सर्वात्मा स देवः परमेश्वरः ॥ १२.२३६.३० ॥
ఎవని సహజ శక్తి వల్ల ఈ చరాచర విశ్వం కదులుతుందో, అంటుకుంటుందో, ఆ సర్వాత్ముడైన దేవుడే పరమేశ్వరుడు.
12.236.31
मेरोरुत्तरपूर्वे तु सर्वरत्नविभूषिते ।
अचिन्त्ये विमले स्थाने सर्वर्तुकुसुमान्विते ॥ १२.२३६.३१ ॥
మేరువుకు ఉత్తర-ఈశాన్యంలో, అన్ని రత్నాలతో అలంకరించబడిన, అచింత్యమైన, నిర్మలమైన స్థానంలో, అన్ని ఋతువుల పుష్పాలతో కూడిన చోట.
12.236.32
वृक्षैश्च शोभिते नित्यं दिव्यवायुसमीरिते ।
नानाभूतगणैर्युक्तः सर्वदेवनमस्कृतः ॥ १२.२३६.३२ ॥
వృక్షాలతో ఎల్లప్పుడూ శోభిల్లేది, దివ్య వాయువుతో కదిలించబడేది, అనేక భూతగణాలతో కూడినది, సర్వదేవతలచే నమస్కరించబడినది.
12.236.33
तत्र विद्याधरगणा गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
लोकपालाः समुद्राश्च नद्यः शैलाः सरांसि च ॥ १२.२३६.३३ ॥
అక్కడ విద్యాధరుల గణాలు, గంధర్వులు మరియు అప్సరసల సమూహాలు, లోకపాలకులు, సముద్రాలు, నదులు, పర్వతాలు, సరస్సులు ఉన్నాయి.
12.236.34
ऋषयो वालखिल्याश्च यज्ञाः स्तोभाह्वयास्तथा ।
उपासांचक्रिरे देवं प्रजानां पतयस्तथा ॥ १२.२३६.३४ ॥
ఋషులు, వాలఖిల్యులు, యజ్ఞాలు, స్తోభ నామకులు, అలాగే ప్రజాపతులు ఆ దేవుణ్ణి ఉపాసించారు.
12.236.35
तत्र रुद्रो महादेवो देव्या चैव सहोमया ।
आस्ते वृषध्वजः श्रीमान्सोमसूर्याग्निलोचनः ॥ १२.२३६.३५ ॥
అక్కడ రుద్రుడు మహాదేవుడు దేవి ఉమతో కలిసి ఉన్నాడు; వృషభ ధ్వజుడు, శ్రీమంతుడు, సోమ-సూర్య-అగ్నులు నేత్రాలుగా కలవాడు.
12.236.36
तत्रैवं देवमालोक्य देवी धात्री विभावरी ।
उमा देवी परेशानमपृच्छद्विनयान्विता ॥ १२.२३६.३६ ॥
అక్కడ ఆ దేవుణ్ణి ఇలా చూసి, పోషించే దేవి, రాత్రివంటి దేవి ఉమ, వినయంతో పరమేశ్వరుణ్ణి అడిగింది.
12.236.37
अर्थः कोऽथार्थशक्तिः का भगवन्ब्रूहि मेऽर्थितः ।
तयैवं परिपृष्टोऽसौ प्राह देवो महेश्वरः ॥ १२.२३६.३७ ॥
అర్థం అంటే ఏమిటి, అర్థశక్తి అంటే ఏమిటి? భగవాన్, నాకు చెప్పండి, నేను అర్థిస్తున్నాను. ఈవిధంగా అడగబడిన ఆ దేవుడు మహేశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు.
12.236.38
अर्थोऽहमर्थशक्तिस्त्वं भोक्ताऽहं भोज्यमेव च ।
रूपं विद्धि महाभागे प्रकृतिस्त्वं परो ह्यहम् ॥ १२.२३६.३८ ॥
నేను అర్థం, నీవు అర్థశక్తివి; నేను భోక్తను, భోజ్యము కూడా నేనే. ఓ మహాభాగే, దీనిని రూపంగా తెలుసుకో: నీవు ప్రకృతి, నేనే పరుడను.
12.236.39
अहं विष्णुरहं ब्रह्मा ह्यहं यज्ञस्तथैव च ।
आवयोर्न च भेदोऽस्ति परमार्थस्ततोऽबले।
तथापि विद्मस्ते भेदं किं मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२३६.३९ ॥
నేను విష్ణువు, నేను బ్రహ్మను, నేనే యజ్ఞమును కూడా. మన ఇద్దరి మధ్య భేదం లేదు; ఇదే పరమార్థం. ఓ అబలే, అయినప్పటికీ నీ భేదాన్ని మేము తెలుసుకుంటాము — నన్ను ఎందుకు అడుగుతున్నావు?
12.236.40
एवमुक्ता ततः प्राह ह्यधिकं ह्येतयोर्वद ।
श्रेष्ठं वेद महादेव नम इत्येव भामिनी ॥ १२.२३६.४० ॥
ఇలా చెప్పబడిన తరువాత ఆ భామిని ఇలా అన్నది: ఓ మహాదేవా, వీరిద్దరిలో ఏది అధికమో చెప్పు; శ్రేష్ఠమైనది ఏదో నేనెరుగుదును — 'నమః' అని.
12.236.41
तदन्तरे स्थितो विद्वान्वसुरूपो महामुनिः ।
जैगीषव्यः स्मयन्प्राह ह्यर्थ इत्येव नादयन् ॥ १२.२३६.४१ ॥
ఆ సమయంలో అక్కడ నిలిచి ఉన్న వసురూపుడైన విద్వాంసుడు, మహాముని జైగీషవ్యుడు నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు — 'అర్థమ్' అని, ఆ పదాన్ని ప్రతిధ్వనింపజేస్తూ.
12.236.42
श्रेष्ठोन्योऽस्मान्महीपिण्डा तल्लीना शक्तिरापरा ।
मुद्रिकादिविशेषेण विस्तृता संभृतेति च ॥ १२.२३६.४२ ॥
వీటికంటే శ్రేష్ఠమైనది మరొకటి ఉంది — ఆ మహీపిండంలో లీనమైన మరొక శక్తి; ముద్రికాది ప్రత్యేక సాధనాలచే అది విస్తరించబడి సమీకరించబడుతుంది.
12.236.43
तच्छ्रुत्वा वचनं देवी कोसावित्यब्रवीद्रुषा ।
वाक्यमस्याद्य संभङ्क्त्वा प्रोक्तवानिति शंकरम् ॥ १२.२३६.४३ ॥
అది విని దేవి కోపంతో 'ఆయన ఎవరు?' అని అన్నది; ఈ రోజు అతని మాటను భంగం చేసి శంకరునితో ఇలా అన్నాడు.
12.236.44
तच्छ्रुत्वा निर्गतो धीमानाश्रमं स्वं महामुनिः ।
स्थानात्स्वर्गगणे विद्वान्योगैश्वर्यसमन्वितः ॥ १२.२३६.४४ ॥
అది విని ధీమంతుడైన ఆ మహాముని తన ఆశ్రమం నుండి బయలుదేరాడు; ఆయన స్వర్గగణాల స్థానం నుండి విద్వాంసుడు, యోగైశ్వర్యంతో కూడినవాడు.
12.236.45
ततः प्रहस्य भगवान्सर्वपापहरो हरः ।
प्राह देवीं प्रशान्तात्मा जैगीषव्यो महामुनिः ॥ १२.२३६.४५ ॥
అప్పుడు నవ్వి భగవంతుడు, సర్వపాపాలను హరించే హరుడు దేవితో ఇలా అన్నాడు; ప్రశాంతమనస్కుడైన మహాముని జైగీషవ్యుడు ఇలా చెప్పాడు.
12.236.46
भक्तो मम सखा चैव शिष्यश्चात्र महामुनिः ।
जैगीषव्य इति ख्यातः प्रोक्त्वासा निर्गतः शुभे ॥ १२.२३६.४६ ॥
ఇతడు నా భక్తుడు, మిత్రుడు, శిష్యుడు కూడా; ఇక్కడ మహాముని జైగీషవ్యుడనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడు. శుభే, ఇలా చెప్పి అతడు వెళ్లిపోయాడు.
12.236.47
तच्छ्रुत्वा साऽथ संक्रुद्धा न न्याय्यं तेन वै कृतम् ।
विकृताऽहं त्वया देव मुनिना च तथाकृता ॥ १२.२३६.४७ ॥
అది విని ఆమె మిక్కిలి కోపించింది; అతడు చేసినది న్యాయం కాదు. దేవా, నీవు, ముని కలిసి నన్ను ఇలా అవమానించారు.
12.236.48
अतज्ञादयदेवेश मध्ये प्राप्तं न तच्छ्रुतम् ।
तच्छ्रुत्वा भगवानाह महादेवः पिनाकधृत् ॥ १२.२३६.४८ ॥
దేవేశా, అజ్ఞానంతో నీవు వినని ఆ మాట మధ్యలో వచ్చింది. అది విని భగవంతుడు మహాదేవుడు, పినాకధరుడు, ఇలా అన్నాడు.
12.236.49
निरपेक्षो मुनिर्योगी मामुपाश्रित्य संस्थितः ।
निर्द्वन्द्वः सततं धीमान्समरूपस्वभावधृत् ॥ १२.२३६.४९ ॥
నిరపేక్షుడు, ముని, యోగి అయిన అతడు నన్ను ఆశ్రయించి స్థితుడై ఉన్నాడు; ద్వంద్వాలకు అతీతుడు, ఎల్లప్పుడూ బుద్ధిమంతుడు, సమమైన రూపాన్ని స్వభావాన్ని ధరించినవాడు.
12.236.50
तस्मात्क्षमस्व तं देवि रक्षितव्यस्त्वया च सः ॥ १२.२३६.५० ॥
కాబట్టి ఓ దేవీ, అతన్ని క్షమించు; అతన్ని నీవే రక్షించాలి.
12.236.51
इत्युक्ता प्राह सा देवी मुनेस्तस्य महात्मनः ।
निराशत्वमहं द्रष्टुमिच्छाम्यन्तकनाशन ॥ १२.२३६.५१ ॥
ఇలా చెప్పబడిన తర్వాత ఆ దేవి ఆ మహాత్ముడైన మునితో ఇలా అంది: ఓ అంతకనాశకా, అతని నిరాశను నేను చూడాలని కోరుతున్నాను.
12.236.52
तथेति चोक्त्वा तां देवो वृषमारुह्य सत्वरम् ।
देवगन्धर्वसङ्घैश्च स्तूयमानो जगत्पतिः ॥ १२.२३६.५२ ॥
'అలాగే' అని ఆమెతో చెప్పి, దేవుడు వృషభం ఎక్కి వేగంగా వెళ్ళాడు; దేవతల, గంధర్వుల సమూహాలచే స్తుతించబడుతూ జగత్పతి వెళ్ళాడు.
12.236.53
अजरामरशुद्धात्मा यत्रास्ते स महामुनिः ।
इतस्ततः समाहृत्य वीरसंघैर्महायशाः ॥ १२.२३६.५३ ॥
అజరుడు, అమరుడు, శుద్ధాత్ముడైన ఆ మహాముని ఎక్కడ నివసిస్తున్నాడో, అక్కడ ఇక్కడ నుండి వీరుల సమూహాలను సమకూర్చుకుని, ఆ మహాయశస్వి.
12.236.54
देहप्रावरणार्थं वै संसरन्स तदा मुनिः ।
प्रत्युद्गम्य महादेवं यथार्हं प्रतिपूज्य च।
पुनः स पूर्ववत्कथां सूच्या सूत्रेण सूचयत् ॥ १२.२३६.५४ ॥
దేహాన్ని కప్పుకోవడానికి సంచరిస్తూ ఆ ముని అప్పుడు మహాదేవుని ఎదుర్కొని, యథోచితంగా పూజించి, మళ్లీ ముందులాగే సూదితో దారంతో కథను కుడుతుండెను.
12.236.55
तमाह भगवाञ्शंभुः किं प्रदास्यामि ते मुने ।
वृणीष्व मत्तः सर्वं त्वं जैगीषव्य यदीच्छसि ॥ १२.२३६.५५ ॥
భగవానుడైన శంభుడు ఆయనతో ఇలా అన్నాడు: ఓ ముని, నీకు నేను ఏమివ్వాలి? జైగీషవ్యా, నీవు కోరిన దంతా నా నుండి వరంగా కోరుకో.
12.236.56
नावलोकयमानस्तु देवदेवं महामुनिः ।
अनवाप्तं न पश्यामि त्वत्तो गोवृषभध्वज।
कृतार्थः परिपूर्णोऽहं यत्ते कार्यं तु गम्यताम् ॥ १२.२३६.५६ ॥
మహాముని జైగీషవ్యుడు దేవదేవుని చూస్తూ ఇలా అన్నాడు: ఓ వృషభధ్వజా, నీ నుండి పొందనిది నాకేమీ కనిపించడం లేదు. నేను కృతార్థుడను, పరిపూర్ణుడను; నీ పని సాగిపోవుగాక.
12.236.57
प्रहसंस्तु पुनः शर्वो वृणीष्वेति तमब्रवीत् ।
अवश्यं हि वरो प्रत्तः श्राव्यं वरमनुत्तमम् ॥ १२.२३६.५७ ॥
అప్పుడు నవ్వుతూ శర్వుడు మళ్లీ అతనితో ఇలా అన్నాడు: కోరుకో. తప్పకుండా నీకు వరం ఇస్తాను, అత్యుత్తమమైన, వినదగిన వరం.
12.236.58
जैगीषव्यस्तमाहेदं श्रोतव्यं च त्वया मम ।
सूचीमनु महादेव सूत्रं समनुगच्छतः ॥ १२.२३६.५८ ॥
జైగీషవ్యుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు: ఓ మహాదేవా, నీవు నా నుండి ఇది వినాలి, సూదిని అనుసరించే దారంలా.
12.236.59
ततः प्रहस्य भगवान्गौरीमालोक्य शङ्करः ।
स्वस्थानं प्रययौ हृष्टः सर्वदेवनमस्कृतः ॥ १२.२३६.५९ ॥
అప్పుడు భగవానుడైన శంకరుడు నవ్వి, గౌరిని చూసి, సంతోషంతో సర్వదేవతలచే నమస్కరించబడుతూ తన స్థానానికి వెళ్లాడు.
12.236.60
एतत्ते कथितं राजन्यस्मात्त्वं परिपृच्छसि ।
निर्द्वन्द्वा योगिनो नित्याः सर्वशस्ते स्वयंभुवः ॥ १२.२३६.६० ॥
ఓ రాజా, నీవు అడుగుతున్నందున ఇది నీకు చెప్పబడింది. యోగులు ద్వంద్వాలకు అతీతులు, నిత్యులు, అన్ని విధాలుగా స్వయంభువులు.