مهابهاراتا · أدهيايا 12.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.237.1
प्रियः सर्वस्य लोकस्य सर्वसत्वाभिनन्दितः ।
गुणैः सर्वैरुपेतश्च को न्वस्ति भुवि मानवः ॥ १२.२३७.१ ॥
من في الأرض ذلك الإنسان الذي يحبه العالم كله، ويمدحه جميع الكائنات، ويتحلى بجميع الفضائل؟
12.237.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि पृच्छतो भरतर्षभ ।
उग्रसेनस्य संवादं नारदे केशवस्य च ॥ १२.२३७.२ ॥
يا ثور البهاراتا، سأحدّثك هنا، أنت السائل، بحوار أوغراسينا مع ناراضا ومع كيشافا.
12.237.3
यस्य संकल्पते लोको नारदस्य प्रकीर्तने ।
मन्ये स गुणसंपन्नो ब्रूहि तन्मम पृच्छतः ॥ १२.२३७.३ ॥
أظنه ذا فضائل، من يتفق العالم على الثناء عليه عند ذكر ناراضا؛ فأخبرني أنا السائل بذلك.
12.237.4
कुकुराधिप यान्मन्ये शृणु तान्मे विवक्षतः ।
नारदस्य गुणान्साधून्संक्षेपेण नराधिप ॥ १२.२३७.४ ॥
يا سيد الكوكورا، سأذكر لك بإيجاز الصفات الحميدة لناراضا التي أراها كذلك؛ اسمع أيها سيد الناس.
12.237.5
न चारित्रनिमित्तोऽस्याहंकारो देहपातनः ।
अभिन्नश्रुतचारित्रस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.५ ॥
ليس كبره ناشئاً عن سلوكه الذي يُهلك الجسد؛ علمه وسلوكه غير منفصلين، ولذلك يُكرَم في كل مكان.
12.237.6
अरतिः क्रोधचापल्ये भयं नैतानि नारदे ।
अदीर्घसूत्रः शूरश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.६ ॥
ليس في ناراضا ملل ولا غضب ولا طيش ولا خوف؛ فهو لا يتأخر، وهو شجاع، ولذلك يُكرَم في كل مكان.
12.237.7
उपास्यो नारदो बाढं वाचि नास्य व्यतिक्रमः ।
कामतो यदि वा लोभात्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.७ ॥
نارادا جدير بالتبجيل؛ ففي كلامه لا يقع خطأ أبدًا، سواء كان عن شهوة أو عن طمع. ولذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.8
अध्यात्मविधितत्त्वज्ञः क्षान्तः शक्तो जितेन्द्रियः ।
ऋजुश्च सत्यवादी च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.८ ॥
من يعرف حقيقة شعائر الذات، صبور، قادر، ضابط لحواسه، مستقيم وصادق القول — ولذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.9
तेजसा यशसा बुद्ध्या ज्ञानेन विनयेन च ।
जन्मना तपसा वृद्धस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.९ ॥
من بلغ الكمال بالبهاء والشهرة والعقل والعلم والتواضع، وبالمولد والتقشف — ولذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.10
सुशीलः सुखसंवेशः सुभोजः स्वादरः शुचिः ।
सुवाक्यश्चाप्यनीर्ष्यश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१० ॥
من حسن الخلق، سهل المعاشرة، يقنع بسهولة، يحترم الأذواق، طاهر، لطيف الكلام، خالٍ من الحسد — ولذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.11
कल्याणं कुरुते बाढं पापमस्मिन्न विद्यते ।
न प्रीयते परानर्थैस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.११ ॥
يفعل الخير دائمًا، ولا يُوجد فيه شر، ولا يسرّه ضرر الآخرين — ولذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.12
वेदश्रूतिभिराख्यानैरर्थानभिजिगीषति ।
तितिक्षुरनवज्ञश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१२ ॥
من يسعى إلى تحقيق غاياته بالفيدا والسماع والحكايات، صبور لا يحتقر أحدًا — ولذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.13
समत्वाच्च प्रियो नास्ति नाप्रियश्च कथंचन ।
मनोऽनुकूलवादी च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१३ ॥
لا يوجد عنده محبوب ولا مكروه بأي حال بسبب تساويه؛ وبكونه يتكلم بما يوافق القلب، لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.14
बहुश्रुतश्चित्रकथः पण्डितोऽनलसोऽशठः ।
अदीनोऽक्रोधनोऽलुब्धस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१४ ॥
عالم واسع العلم، حسن الحديث العجيب، حكيم، غير كسول، غير مخادع، غير منكسر، لا غضب فيه ولا طمع؛ لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.15
नार्थे धने वा कामे वा भूतपूर्वोऽस्य विग्रहः ।
दोषाश्चास्य समुच्छिन्नास्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१५ ॥
لم يكن له قط خصومة من أجل المال أو الثروة أو الشهوة، وقد قُطعت عيوبه تماماً؛ لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.16
दृढभक्तिरनिन्द्यात्मा श्रुतवाननृशंसवान् ।
वीतसंमोहदोषश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१६ ॥
ذو إيمان راسخ، نفسه بلا عيب، عالم، رحيم، متحرر من عيب الحيرة؛ لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.17
असक्तः सर्वसङ्गेषु सक्तात्मेव च लक्ष्यते ।
अदीर्घसंशयो वाग्मी तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१७ ॥
غير متعلق بكل تعلق، ومع ذلك يبدو كمن له نفس متعلقة؛ شكوكه تنجلي سريعاً، وهو فصيح؛ لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.18
समाधिर्नास्य कामार्थै नात्मानं स्तौति कर्हिचित् ।
अनीर्षुर्मृदुसंवादस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१८ ॥
لا يضطرب صفاؤه بالشهوة أو المال، ولا يمدح نفسه أبداً؛ خالٍ من الحسد، لين الكلام؛ لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.19
नाहंकारे मुक्तिरस्य चारित्रे बुद्धिरास्थिता ।
वेदार्थविद्विभागेन यज्ञविद्योगवित्कविः।
भक्तिमान्य सदा विद्वांस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१९ ॥
ليس تحرره في الكبرياء، بل عقله ثابت في السلوك. عالم بمعنى الفيدا، خبير بالقربان واليوغا، شاعر حكيم، متعبد دائماً وعالم، لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.20
त्रिगुणं गुणभोक्तारं पञ्चयज्ञात्मकं तथा ।
यथावत्स विजानाति तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२० ॥
من يعرف على حقيقته الثلاثي، ومتذوق الصفات، والذات المكونة من الأضاحي الخمس، فلذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.21
कल्याणं कुरुते बाढं पापमस्मिन्न विद्यते ।
न प्रीयते परानर्थैस्तस्मात्सर्वत्र पूज्यते ॥ १२.२३७.२१ ॥
إنه بالتأكيد يصنع الخير، ولا يُوجد فيه شر، ولا يسرّه ربح الآخرين. لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.22
लोकस्य विविधं चित्तं प्रेक्षते चाप्यकुत्सयन् ।
संसर्गविद्याकुशलस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२२ ॥
يدرك تنوع نفوس العالم دون لوم، ماهر في علم المعاشرة؛ لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.23
नासूयत्यागमं कंचित्स्वनयेनोपजीवति ।
अबन्ध्यकालोऽवश्यात्मा तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२३ ॥
لا يحسد أي تعليم موروث، يعيش بسلوكه القويم، ولا يضيع وقته، وهو ضابط لنفسه؛ لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.24
कृतश्रमः कृतप्रज्ञो न च तृप्तः समाधितः ।
नित्ययुक्तोऽप्रमत्तश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२४ ॥
قد جدّ واجتهد، وحكمته راسخة، لا يشبع حتى بالتأمل، دائماً متصل بالسلوك وغير غافل؛ لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.25
नापत्रपश्च युक्तश्च नियुक्तः श्रेयसे परैः ।
अभेत्ता परगुह्यानां तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२५ ॥
من ليس بوقح، وهو منضبط، ومعيّن من قبل الآخرين لخيرهم، ولا يفشي أسرار غيره، فهو لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.26
न हृष्यत्यर्थलाभेषु नालाभे तु व्यथत्यपि ।
स्थिरबुद्धिरसक्तात्मा तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२६ ॥
من لا يفرح بمكاسب الثروة، ولا يحزن حتى عند الخسارة، وعقله ثابت ونفسه غير متعلقة، فهو لذلك يُكرَّم في كل مكان.
12.237.27
तं सर्वगुणसंपन्नं दक्षं शुचिमनामयम् ।
कालज्ञं च प्रियज्ञं च कः प्रियं न करिष्यति ॥ १२.२३७.२७ ॥
ومن ذا الذي لا يفعل ما يسره لرجل حائز على كل الفضائل، ماهر، طاهر، لا عيب فيه، يعرف الوقت المناسب ويعرف ما يرضي؟
12.237.28
इत्युक्तः संप्रशस्यैनमुग्रसेनो गतो गृहात् ।
आस्ते कृष्णस्तथैकान्ते पर्यङ्के रत्नभूषिते ॥ १२.२३७.२८ ॥
وبعد أن قال هذا ومدحه، غادر أُغْرَسينا البيت. وبقي كريشنا في مكان منعزل على سرير مزيّن بالجواهر.
12.237.29
कदाचित्तत्र भगवान्प्रविवेश महामुनिः ।
तमभ्यर्च्य यथान्यायं तूष्णीमास्ते जनार्दनः ॥ १२.२३७.२९ ॥
دخل المكان يومًا الحكيم الجليل المبارك. وبعد أن أكرمه كما يقتضي الحق، جلس جاناردانا صامتًا.
12.237.30
तं खिन्नमिव संलक्ष्य केशवं वाक्यमब्रवीत् ।
किमिदं केशव तव वैमनस्यं जनार्दन।
अभूतपूर्वं गोविन्द तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.२३७.३० ॥
ولما رآه كأنه مكتئب، قال لكيشفا هذه الكلمات: «يا كيشفا، ما هذا الكدر الذي فيك؟ يا جاناردانا، يا غوفيندا، لم يُر هذا من قبل؛ فينبغي أن تبيّنه لي.»
12.237.31
नासुहृत्परमं मेऽद्य नापदोऽर्हति वेदितुम् ।
अपण्डितो वापि सुहृत्पण्डितो वाऽप्यनात्मवान् ॥ १२.२३७.३१ ॥
ليس الصديق الأعظم عندي اليوم من يستحق أن يعرف النوائب. سواء كان جاهلاً أو عالماً، فمن لا يملك نفسه ليس صديقاً.
12.237.32
स त्वं सुहृच्च विद्वांश्च जितात्मा श्रोतुमर्हसि ।
अप्येतद्धृदि यद्दुःखं तद्भवाञ्श्रोतुमर्हति ॥ १२.२३७.३२ ॥
أنت صديق وعالم ومالك لنفسك، فأنت جدير بالسماع. حتى الحزن الذي في قلبي، أنت جدير بأن تسمعه.
12.237.33
दास्यमैश्वर्यवादेन ज्ञातीनां च करोम्यहम् ।
द्विषन्ति सततं क्रुद्धा ज्ञातिसंबन्धिवान्धवाः ॥ १२.२३७.३३ ॥
أخدم أقاربي متذرعاً بالسيادة، ومع ذلك يبغضني دائماً أقاربي الغاضبون وذوو صلتي وأهلي.
12.237.34
दिव्या अपि तथा भोगा दत्तास्तेषां मया पृथक् ।
तथाऽपि च द्विषन्तो मां वर्तन्ते च परस्परम् ॥ १२.२३७.३४ ॥
لقد منحتهم أيضاً متع إلهية على حدة، ومع ذلك يبغضونني ويبقون متخاصمين فيما بينهم.
12.237.35
अनायसेन शस्त्रेण परिमृज्यानुमृज्य च ।
जिह्वामुद्धर चैतेषां न वक्ष्यन्ति ततः परम् ॥ १२.२३७.३५ ॥
امسح ألسنتهم جيداً بسلاح غير حديدي، ثم امسحها مرة أخرى واقتلعها؛ عندئذ لن يتكلموا بعد ذلك.
12.237.36
भगवानुवाच ।
अनायसं कथं विन्द्यां शस्त्रं मुनिवरोत्तम।
येनषामुद्धरे जिह्वां ब्रूहि तन्मे यथातथम् ॥ १२.२३७.३६ ॥
قال المبارك: يا أفضل الحكماء من الأفضل، كيف أحصل على سلاح ليس من حديد، أقتلع به ألسنتهم؟ أخبرني بذلك كما هو تماماً.
12.237.37
गोहिरण्यं च वासांसि रत्नाद्यं यद्धनं बहु ।
आस्ये प्रक्षिप चैतेषां शस्त्रमेतदनायसम् ॥ १२.२३७.३७ ॥
ألقِ في أفواههم البقر والذهب والثياب والجواهر وكل مال وفير؛ فهذا هو السلاح الذي ليس من حديد.
12.237.38
सुहृत्संबन्धिमित्राणां गुरूणां स्वजनस्य च ।
आख्यातं शस्त्रमेतद्धि तेन च्छिन्धि पुनः पुनः ॥ १२.२३७.३८ ॥
وقد قيل إن هذا السلاح يُستعمل على الأصدقاء والأقارب والرفاق والمعلّمين وأهل البيت؛ فاقطع به مرارًا وتكرارًا.
12.237.39
तवैश्वर्यप्रदानानि श्लाध्यमेषां वचांसि च ।
समर्थं त्वामभिज्ञाय प्रवदन्ति च ते नराः ॥ १२.२३७.३९ ॥
وفيهم أقوال تمدح عطاياك من السلطان؛ فهم إذ يعرفونك قادرًا يقولون ذلك.
12.237.40
ततः प्रहस्य भगवान्संपूज्य च महामुनिम् ।
तथाऽकरोन्महातेजा मुनिवाक्येन चोदितः ॥ १२.२३७.४० ॥
فضحك الرب المبارك عظيم البهاء، وأكرم الحكيم الكبير، ومُدفَعًا بقول الحكيم فعل كذلك.
12.237.41
एवंप्रभावो ब्रह्मर्षिर्नारदो मुनिसत्तमः ।
पृष्टवानसि यन्मां त्वं तदुक्तं राजसत्तम ॥ १२.२३७.४१ ॥
هكذا كان جلال الحكيم البراهمي ناراداً، أفضل الحكماء؛ وقد قيل لك ما سألتني عنه، يا أفضل الملوك.
12.237.42
सर्वधर्महिते युक्ताः सत्यधर्मपरायणाः ।
लोकप्रियत्वं गच्छन्ति ज्ञानविज्ञानकोविदाः ॥ १२.२३७.४२ ॥
الذين يتفرغون لخير كل دharma، المواظبون على دharma الحق، والمتمرسون في العلم والتمييز، يصبحون محبوبين لدى العالم.