Mahābhārata · Adhyāya 12.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.237.1
प्रियः सर्वस्य लोकस्य सर्वसत्वाभिनन्दितः ।
गुणैः सर्वैरुपेतश्च को न्वस्ति भुवि मानवः ॥ १२.२३७.१ ॥
Wer auf der Erde ist ein Mensch, der der ganzen Welt lieb ist, von allen Wesen gepriesen und mit allen Tugenden begabt?
12.237.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि पृच्छतो भरतर्षभ ।
उग्रसेनस्य संवादं नारदे केशवस्य च ॥ १२.२३७.२ ॥
Stier der Bharatas, dir, der du fragst, will ich hier das Zwiegespräch des Ugrasena mit Nārada und mit Keśava erzählen.
12.237.3
यस्य संकल्पते लोको नारदस्य प्रकीर्तने ।
मन्ये स गुणसंपन्नो ब्रूहि तन्मम पृच्छतः ॥ १२.२३७.३ ॥
Ich glaube, er ist mit Tugenden begabt, auf dessen Lob bei der Preisung Nāradas sich die Welt einigt; sag mir das, mir, der ich frage.
12.237.4
कुकुराधिप यान्मन्ये शृणु तान्मे विवक्षतः ।
नारदस्य गुणान्साधून्संक्षेपेण नराधिप ॥ १२.२३७.४ ॥
Herr der Kukuras, die guten Eigenschaften Nāradas, die ich dafür halte, will ich dir kurz darlegen; höre, Herr der Menschen.
12.237.5
न चारित्रनिमित्तोऽस्याहंकारो देहपातनः ।
अभिन्नश्रुतचारित्रस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.५ ॥
Sein Stolz entspringt nicht aus seinem Verhalten, das den Leib zu Fall brächte; sein Wissen und sein Verhalten sind ungeteilt, daher wird er überall geehrt.
12.237.6
अरतिः क्रोधचापल्ये भयं नैतानि नारदे ।
अदीर्घसूत्रः शूरश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.६ ॥
In Nārada gibt es weder Abneigung, Zorn, Unbeständigkeit noch Furcht; er zögert nicht, er ist tapfer, und daher wird er überall geehrt.
12.237.7
उपास्यो नारदो बाढं वाचि नास्य व्यतिक्रमः ।
कामतो यदि वा लोभात्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.७ ॥
Nārada ist zu verehren; in seiner Rede gibt es nie einen Fehltritt, sei es aus Begierde oder aus Gier. Darum wird er überall geehrt.
12.237.8
अध्यात्मविधितत्त्वज्ञः क्षान्तः शक्तो जितेन्द्रियः ।
ऋजुश्च सत्यवादी च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.८ ॥
Wer die Wahrheit der Riten des Selbst kennt, geduldig, fähig, Herr seiner Sinne, aufrichtig und wahrhaftig ist — darum wird er überall geehrt.
12.237.9
तेजसा यशसा बुद्ध्या ज्ञानेन विनयेन च ।
जन्मना तपसा वृद्धस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.९ ॥
Wer durch Glanz, Ruhm, Verstand, Wissen und Demut sowie durch Geburt und Askese gereift ist — darum wird er überall geehrt.
12.237.10
सुशीलः सुखसंवेशः सुभोजः स्वादरः शुचिः ।
सुवाक्यश्चाप्यनीर्ष्यश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१० ॥
Wer von gutem Charakter, angenehm im Umgang, leicht zufriedenzustellen, achtsam gegenüber dem Geschmack, rein, von sanfter Rede und frei von Neid ist — darum wird er überall geehrt.
12.237.11
कल्याणं कुरुते बाढं पापमस्मिन्न विद्यते ।
न प्रीयते परानर्थैस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.११ ॥
Er tut stets das Gute; in ihm ist kein Übel zu finden; er freut sich nicht am Unheil anderer — darum wird er überall geehrt.
12.237.12
वेदश्रूतिभिराख्यानैरर्थानभिजिगीषति ।
तितिक्षुरनवज्ञश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१२ ॥
Wer durch die Veden, das Gehörte und die Erzählungen seine Ziele zu gewinnen sucht, geduldig ist und niemanden verachtet — darum wird er überall geehrt.
12.237.13
समत्वाच्च प्रियो नास्ति नाप्रियश्च कथंचन ।
मनोऽनुकूलवादी च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१३ ॥
Aus Gleichmut gibt es für ihn weder Liebes noch Verhasstes auf irgendeine Weise; da er dem Herzen gemäß spricht, wird er überall geehrt.
12.237.14
बहुश्रुतश्चित्रकथः पण्डितोऽनलसोऽशठः ।
अदीनोऽक्रोधनोऽलुब्धस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१४ ॥
Vielgelernt, wundersame Geschichten erzählend, weise, unermüdlich, aufrichtig, nicht niedergeschlagen, frei von Zorn und Gier; darum wird er überall geehrt.
12.237.15
नार्थे धने वा कामे वा भूतपूर्वोऽस्य विग्रहः ।
दोषाश्चास्य समुच्छिन्नास्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१५ ॥
Wegen Besitz, Reichtum oder Begierde hat er früher nie Streit gehabt, und seine Fehler sind gänzlich ausgerottet; darum wird er überall geehrt.
12.237.16
दृढभक्तिरनिन्द्यात्मा श्रुतवाननृशंसवान् ।
वीतसंमोहदोषश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१६ ॥
Von fester Hingabe, tadellos im Wesen, gelehrt, mitfühlend und frei von der Verirrung; darum wird er überall geehrt.
12.237.17
असक्तः सर्वसङ्गेषु सक्तात्मेव च लक्ष्यते ।
अदीर्घसंशयो वाग्मी तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१७ ॥
Frei von allen Anhaftungen, und doch erscheint er wie ein Anhaftender; seine Zweifel lösen sich rasch, und er ist beredt; darum wird er überall geehrt.
12.237.18
समाधिर्नास्य कामार्थै नात्मानं स्तौति कर्हिचित् ।
अनीर्षुर्मृदुसंवादस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१८ ॥
Seine Sammlung wird weder durch Begierde noch durch Reichtum gestört, und er lobt sich nie selbst; frei von Neid, sanft im Gespräch; darum wird er überall geehrt.
12.237.19
नाहंकारे मुक्तिरस्य चारित्रे बुद्धिरास्थिता ।
वेदार्थविद्विभागेन यज्ञविद्योगवित्कविः।
भक्तिमान्य सदा विद्वांस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.१९ ॥
Seine Befreiung liegt nicht im Hochmut; sein Verstand ist im rechten Handeln gefestigt. Kenner des Sinnes der Veden, bewandert in Opfer und Yoga, ein Seher-Dichter, hingegeben und stets gelehrt, wird er überall geehrt.
12.237.20
त्रिगुणं गुणभोक्तारं पञ्चयज्ञात्मकं तथा ।
यथावत्स विजानाति तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२० ॥
Wer das Dreifache, den Genießer der Eigenschaften und das aus den fünf Opfern Bestehende wahrhaft erkennt, wird deshalb überall geehrt.
12.237.21
कल्याणं कुरुते बाढं पापमस्मिन्न विद्यते ।
न प्रीयते परानर्थैस्तस्मात्सर्वत्र पूज्यते ॥ १२.२३७.२१ ॥
Er tut gewiss das Gute; in ihm findet sich kein Übel; er freut sich nicht an fremdem Gewinn. Darum wird er überall geehrt.
12.237.22
लोकस्य विविधं चित्तं प्रेक्षते चाप्यकुत्सयन् ।
संसर्गविद्याकुशलस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२२ ॥
Er erkennt die vielfältigen Gemüter der Welt ohne Tadel, geschickt in der Kunst des Umgangs; darum wird er überall geehrt.
12.237.23
नासूयत्यागमं कंचित्स्वनयेनोपजीवति ।
अबन्ध्यकालोऽवश्यात्मा तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२३ ॥
Er beneidet keine überlieferte Lehre; er lebt aus seinem eigenen rechten Verhalten; seine Zeit ist nie verloren; er ist Herr seiner selbst. Darum wird er überall geehrt.
12.237.24
कृतश्रमः कृतप्रज्ञो न च तृप्तः समाधितः ।
नित्ययुक्तोऽप्रमत्तश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२४ ॥
Er hat sich gemüht, seine Weisheit ist gefestigt, er ist auch durch Sammlung nicht zufriedengestellt, stets geübt und achtsam. Darum wird er überall geehrt.
12.237.25
नापत्रपश्च युक्तश्च नियुक्तः श्रेयसे परैः ।
अभेत्ता परगुह्यानां तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२५ ॥
Wer nicht schamlos ist, diszipliniert, von anderen zum Wohl bestellt, und fremde Geheimnisse nicht verrät, der wird deshalb überall geehrt.
12.237.26
न हृष्यत्यर्थलाभेषु नालाभे तु व्यथत्यपि ।
स्थिरबुद्धिरसक्तात्मा तस्मात्सर्वत्र पूजितः ॥ १२.२३७.२६ ॥
Wer sich über Reichtumsgewinne nicht freut und auch im Verlust nicht leidet, dessen Verstand fest und dessen Selbst ungebunden ist, der wird deshalb überall geehrt.
12.237.27
तं सर्वगुणसंपन्नं दक्षं शुचिमनामयम् ।
कालज्ञं च प्रियज्ञं च कः प्रियं न करिष्यति ॥ १२.२३७.२७ ॥
Wer würde ihm nicht gefällig sein, einem Mann, der mit allen Tugenden begabt, geschickt, rein und makellos ist, der die rechte Zeit kennt und weiß, was gefällt?
12.237.28
इत्युक्तः संप्रशस्यैनमुग्रसेनो गतो गृहात् ।
आस्ते कृष्णस्तथैकान्ते पर्यङ्के रत्नभूषिते ॥ १२.२३७.२८ ॥
So gesprochen und ihn gelobt, ging Ugrasena aus dem Haus. Und Kṛṣṇa blieb an einem abgelegenen Ort auf einem mit Juwelen geschmückten Lager sitzen.
12.237.29
कदाचित्तत्र भगवान्प्रविवेश महामुनिः ।
तमभ्यर्च्य यथान्यायं तूष्णीमास्ते जनार्दनः ॥ १२.२३७.२९ ॥
Einmal trat der gesegnete große Weise dort ein. Nachdem er ihn nach Vorschrift verehrt hatte, saß Janārdana schweigend da.
12.237.30
तं खिन्नमिव संलक्ष्य केशवं वाक्यमब्रवीत् ।
किमिदं केशव तव वैमनस्यं जनार्दन।
अभूतपूर्वं गोविन्द तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.२३७.३० ॥
Als er ihn wie niedergeschlagen sah, sprach er diese Worte zu Keśava: „O Keśava, was ist diese Niedergeschlagenheit von dir? O Janārdana, o Govinda, das hat man noch nie gesehen; du solltest es mir erklären.“
12.237.31
नासुहृत्परमं मेऽद्य नापदोऽर्हति वेदितुम् ।
अपण्डितो वापि सुहृत्पण्डितो वाऽप्यनात्मवान् ॥ १२.२३७.३१ ॥
Heute ist der größte Freund nicht der, der würdig ist, Unglücke zu erfahren. Ob unwissend oder gelehrt, wer sich nicht selbst beherrscht, ist kein Freund.
12.237.32
स त्वं सुहृच्च विद्वांश्च जितात्मा श्रोतुमर्हसि ।
अप्येतद्धृदि यद्दुःखं तद्भवाञ्श्रोतुमर्हति ॥ १२.२३७.३२ ॥
Du bist Freund, gelehrt und selbstbeherrscht; darum bist du würdig zu hören. Auch den Schmerz, der in meinem Herzen ist, bist du würdig zu hören.
12.237.33
दास्यमैश्वर्यवादेन ज्ञातीनां च करोम्यहम् ।
द्विषन्ति सततं क्रुद्धा ज्ञातिसंबन्धिवान्धवाः ॥ १२.२३७.३३ ॥
Obwohl ich meinen Verwandten im Namen der Herrschaft diene, hassen mich meine zornigen Sippenangehörigen, Verwandten und Anverwandten ständig.
12.237.34
दिव्या अपि तथा भोगा दत्तास्तेषां मया पृथक् ।
तथाऽपि च द्विषन्तो मां वर्तन्ते च परस्परम् ॥ १२.२३७.३४ ॥
Ich habe ihnen auch getrennt göttliche Genüsse gegeben; dennoch hassen sie mich und sind einander feindlich gesinnt.
12.237.35
अनायसेन शस्त्रेण परिमृज्यानुमृज्य च ।
जिह्वामुद्धर चैतेषां न वक्ष्यन्ति ततः परम् ॥ १२.२३७.३५ ॥
Wische ihre Zungen gründlich und wieder mit einer eisenlosen Waffe ab und reiße sie heraus; danach werden sie nichts mehr sagen.
12.237.36
भगवानुवाच ।
अनायसं कथं विन्द्यां शस्त्रं मुनिवरोत्तम।
येनषामुद्धरे जिह्वां ब्रूहि तन्मे यथातथम् ॥ १२.२३७.३६ ॥
Der Gesegnete sprach: O bester der besten Weisen, wie könnte ich eine nicht eiserne Waffe erlangen, mit der ich ihre Zungen herausreißen könnte? Sag es mir genau so, wie es ist.
12.237.37
गोहिरण्यं च वासांसि रत्नाद्यं यद्धनं बहु ।
आस्ये प्रक्षिप चैतेषां शस्त्रमेतदनायसम् ॥ १२.२३७.३७ ॥
Wirf in ihre Münder Rinder, Gold, Gewänder, Juwelen und allen reichen Besitz; dies ist die Waffe, die nicht aus Eisen ist.
12.237.38
सुहृत्संबन्धिमित्राणां गुरूणां स्वजनस्य च ।
आख्यातं शस्त्रमेतद्धि तेन च्छिन्धि पुनः पुनः ॥ १२.२३७.३८ ॥
Diese Waffe wurde gegenüber Wohlgesinnten, Verwandten, Freunden, Lehrern und den eigenen Angehörigen genannt; schneide mit ihr immer wieder.
12.237.39
तवैश्वर्यप्रदानानि श्लाध्यमेषां वचांसि च ।
समर्थं त्वामभिज्ञाय प्रवदन्ति च ते नराः ॥ १२.२३७.३९ ॥
Es gibt ihre Worte, die deine Gaben der Macht preisen; dich als fähig erkennend, sprechen jene Menschen so.
12.237.40
ततः प्रहस्य भगवान्संपूज्य च महामुनिम् ।
तथाऽकरोन्महातेजा मुनिवाक्येन चोदितः ॥ १२.२३७.४० ॥
Da lachte der gesegnete Herr von großem Glanz, ehrte den großen Weisen und tat, angeregt durch die Worte des Weisen, eben so.
12.237.41
एवंप्रभावो ब्रह्मर्षिर्नारदो मुनिसत्तमः ।
पृष्टवानसि यन्मां त्वं तदुक्तं राजसत्तम ॥ १२.२३७.४१ ॥
So mächtig war der brahmanische Weise Nārada, der beste der Weisen; was du mich gefragt hast, ist gesagt worden, o bester der Könige.
12.237.42
सर्वधर्महिते युक्ताः सत्यधर्मपरायणाः ।
लोकप्रियत्वं गच्छन्ति ज्ञानविज्ञानकोविदाः ॥ १२.२३७.४२ ॥
Wer dem Wohl aller Dharmas ergeben ist, dem Dharma der Wahrheit treu, und in Erkenntnis und Unterscheidung bewandert ist, wird von der Welt geliebt.